Brandende vragen in het christendom

Wanneer je over God en christendom hoort, komen er brandende vragen naar voren. In mijn bijdrage probeer ik op drie vragen een goed antwoord te geven.

Waarom doet God niks aan de ellende in de wereld?

Ten eerste, het grootste deel van de ellende in de wereld wordt veroorzaakt door het gedrag van mensen. God heeft mensen een eigen verantwoordelijkheid gegeven om voor elkaar en de wereld te zorgen. God is geen tovenaar die achter ons aanloopt om alles wat mis gaat te herstellen:wanneer wij fouten maken heeft dat consequenties. Wij kunnen niet voor onze verantwoordelijkheid weglopen en God of anderen daarvan de schuld geven. Wanneer de mens werkelijk verantwoordelijkheid zou nemen, zou een enorm gedeelte van de ellende in de wereld voorbij zijn. Laten we eerlijk blijven.

Ten tweede, wanneer God iets doet begint Hij niet met symptoombestrijding, maar begint Hij bij de wortel van het kwaad. Wanneer een dokter een ziekte wil bestrijden, zal hij boven alles proberen eerst de oorzaak op te lossen, en pas dan de symptoombestrijding.

Hoewel door velen ontkend, is dat de toch de zonde: namelijk los van God zijn en zo ook willen leven. De mens was oorspronkelijk gemaakt om in een relatie met God te leven. Zoals een vis niet zonder water kan, kan de mens niet zonder God. We houden het een tijdje vol zonder God, vaak ook een heel leven, maar uiteindelijk lost het niks op.

Door onze zonden en leven zonder God is er een blokkade, wat alle ellende veroorzaakt. God heeft het grootste probleem van de mensheid al opgelost. Hij gaf zijn Zoon, Jezus, om ons weer bij God te brengen en met God te verzoenen. Door het werk van Jezus hebben we weer toegang en recht op een relatie en leven met God, puur door geloof en uit genade.

Ten derde, God belooft dat er een nieuwe wereld komt waar geen ellende of dood meer zal zijn. Voor iedereen die gelooft, zal er een nieuwe start komen, een eeuwig leven. Gods kinderen leven nu in een wereld vol gebrokenheid en ziekte, maar zij zijn erfgenamen van een nieuwe wereld, waar zij eeuwig mogen leven en dicht bij God en zijn liefde mogen leven.

Waarom kunnen we God niet zien? Dat zou bewijs genoeg zijn!

Als we God in zijn volle glorie zouden ontmoeten, zouden we dat niet overleven. Ons zondige lichaam is niet sterk genoeg om Hem face-to-face te onmoeten, we zouden verblind worden en doodsbang. We zouden weg willen kruipen en overweldigd worden. Donder en bliksem, aardbevingen en vuur zijn indrukwekkend, maar God zou ons helemaal overrompelen.

Toch heeft God zich willen laten zien, maar dan zonder zijn volle glorie en overweldigende kracht. Hij koos ervoor om met ons in gesprek te gaan, ons leven te delen zonder zijn Goddelijke grootheid. Hij koos ervoor om ons gewoon met woorden te overtuigen, daarin de kracht van bewijs te leggen. God is mens geworden om ons tegemoet te komen in onze behoeften en noden. Hij is dertig jaar als Jezus op aarde geweest. Jezus woorden zijn: gelukkig zijn zij die geloven zonder te zien! God stelde ook een ultiem bewijs van zijn liefde: Hij gaf zijn Zoon, die zichzelf opofferde om ons weer in contact met God te brengen. Door zijn dood gaf Hij leven aan mensen.

Op een dag komt Jezus terug en zal iedereen Hem zien en overweldigd worden door zijn grootheid. Maar tot die dag roept Hij ons op om te geloven in zijn woorden die in de bijbel geschreven staan. Zo wil Hij overtuigen, zich bewijzen aan ons. Niet door wonderen of spectakel, maar door eenvoudige woorden. Geloven is een kwestie van nu, wachten kan fataal zijn. Zijn woorden zijn betrouwbaar en zijn liefde redt velen.

Er is veel hypocrisie onder christenen. Waarom toch geloven?

Het is waar, je kunt vele boeken volschrijven over de missers en zonden van christenen. Kruistochten, kerkmensen die kinderen misbruiken, de lijst is eindeloos.

God vind het verschrikkelijk als christenen, die een voorbeeld horen te zijn, zich misdragen. Zij horen Hem op aarde te vertegenwoordigen en ze maken er vaak een potje van! God keurt het af en waarschuwt in de bijbel ernstig voor hypocrisie. Christenen die in zonden leven zijn erger af in Gods oordeel dan mensen die helemaal niet in God geloven. Christenen moet zich telkens opnieuw bezinnen op hun gedrag en het toetsen aan de bijbel. Als ze dat niet doen, ontsporen ze en zijn ze de naam christen niet meer waardig.

Maar God heeft ook geduld, liefde en genade. Wij mensen zijn zondig en zelfs de beste onder ons maken fouten. Waarom mogen mensen God vertegenwoordigen? Uit genade, door geloof in Gods genade. Mensen die uit genade leven en zichzelf niet meer hoeven bewijzen. Die ondanks hun zwakheden op God vertrouwen. We kunnen en hoeven niet perfect te zijn, zolang we maar uit Gods liefde en genade met elkaar omgaan. Anders wordt de maatstaf zo hoog, dat geen enkel mens in staat is om God op aarde te vertegenwoordigen.

Toch is het ook waar dat God geen zonden duldt. Hoe werkt deze genade dan in praktijk? Want mensen die in zonden leven kunnen God toch niet vertegenwoordigen?

God weet dat wij fouten maken, daarom stuurde Hij Jezus. Hij was volmaakt en leidde een voorbeeldig leven. Hij was 100 procent rechtvaardig en eerlijk. Hij betaalde ook voor onze zonden met zijn leven. Daardoor kan God ons vergeven. God begint opnieuw met mensen.

Vergeving en genade ontvangen wij echter alleen, wanneer we in geloof en berouw onze zonden belijden. Telkens opnieuw. Dat betekent dat wij tegen onze zonden gaan vechten en ons er niet aan overgeven. Niet de zonden zijn de baas in ons leven, maar Jezus. Toch zullen we vaak nog struikelen en zonde doen. Maar wanneer we opnieuw vergeving vragen en ons leven beteren, wordt die vergeving geschonken.

Christenen leven dus niet door goede werken, maar door genade en geloof. Juist wanneer zij leven uit genade en geloof, komen de goede werken tevoorschijnlijk. Ondanks hun gebreken kunnen christenen een voorbeeld zijn. We hoeven niet perfect te zijn om God te vertegenwoordigen, we zijn Gods kinderen uit geloof, door genade.

Maar dat geloof heeft wel goede gevolgen, anders is het dood. De bijbel zegt dat geloof zonder goede werken dood geloof is: je hebt er niks aan.

Maar dankzij Gods vergeving kunnen we wel steeds opnieuw beginnen. We hoeven niet wanhopig te worden: God belooft ons te vergeven, te helpen en te veranderen. Zo kunnen christenen die oprecht zijn, zichzelf in hun zwakheid kennen en Gods genade aannemen toch voorbeelden zijn voor de mensen om hen heen. Ondanks alle christenen met een dood geloof zijn er gelukkig ook nog mensen met een levend geloof, met liefde in het hart, die een zegen zijn voor de mensheid. Radicale christenen die een verschil maken. Die in woord én daad een verschil maken. Mensen die een inspiratie zijn. Het blijven wel mensen met hun gebreken, maar God, in zijn liefde en genade, gebruikt ze tot zegen voor anderen.