Religie en Adam

Joodse visie: geen erfzonde - een mens wordt zuiver geboren

Infoteur: Etsel

Joden geloven dat iemand die geboren wordt zuiver is, en niet belast is met de erfzonde. Joden geloven niet in erfzonde. Het concept van de erfzonde is dat Adam en Eva zondigden en zo de Dood in de wereld brachten. Maar de Bijbel zegt iets heel anders. Adam en Eva werden uit het Paradijs gezet omdat als ze zouden blijven, ze zouden eten van de Boom des Levens dat hen onsterfelijk zou maken. Als zij er dus van moesten eten dan waren ze dus sterfelijk geschapen.


Adam en Eva brachten de Dood niet in de wereld

Adam en Eva brachten de Dood niet in de wereld, en wij sterven niet omdat zij zondigden. We sterven omdat dit een natuurlijk deel is van het bestaan en dat is het sinds het moment dat de eerste mens werd geschapen. Dat is waarom God aan de dieren vertelde, nog voor Adam en Eva van de Boom der Kennis van Goed en Kwaad aten, om vruchtbaar te zijn en zichzelf te vermenigvuldigen omdat zij zichzelf moesten vervangen. God vertelde hetzelfde aan Adam en Eva voor ze de vruchten aten.

Erfzonde komt niet voor in Genesis en is on-Bijbels

Het christelijke concept van de erfzonde is dat Adam en Eva zondigden in het Hof van Eden. Al hun nakomelingen zijn vervolgens met de erfzonde belast. Daarom sterven mensen (zie I Korinthië 15:21-22). Met andere woorden, Adam en Eva brachten de Dood in de wereld als gevolg van hun zonde, en vanwege deze zonde sterven alle mensen.

Deze uitleg klopt totaal niet met wat er in Genesis staat. De Bijbelse tekst vertelt ons dat Adam en Eva niet uit het paradijs werden verwijderd omdat zij zondigden (het woord zonde komt pas voor het eerst voor in de Bijbel bij Kaïns jaloezie ten aanzien van Abel -zie Genesis 4:7). Adam en Eva werden uit het Paradijs gezet omdat er een andere boom was waarvan God niet wilden dat zij aten. Die boom was de Boom des Levens.

Maar denk nu heel logisch na! Als Adam en Eva van de vruchten van de Boom des Levens aten om ONSTERFELIJK te worden, dan had God hen dus sterfelijk geschapen. Adam en Eva zijn op die manier geschapen dat Dood een natuurlijk onderdeel van hun bestaan is, vanaf het moment van hun schepping!

Wat vertelt Genesis 3:22-24?

In Genesis 3:22-24 staat dat Adam en Eva bijna als God en de Engelen waren omdat zij het verschil wisten tussen Goed en Kwaad. Zowel God als de Engelen weten het verschil tussen Goed en Kwaad, maar zowel God als de Engelen zijn onsterfelijk. Omdat Adam en Eva gegeten hadden van de Boom de Kennis van Goed en Kwaad, wisten zij, net zoals God en de engelen, het verschil tussen Goed en Kwaad. Adam en Eva hadden echter nog niet gegeten van de Boom des levens. Daarom scheidde God Adam en Eva van de Boom des Levens en zette hen uit het Paradijs. Dit betekent niet dat Adam en Eva de Dood in de wereld hebben gebracht! Mensen sterven niet vanwege hun zonde, we sterven omdat God de Dood als een deel van het leven heeft gemaakt vanaf het moment van de Schepping. Er bestaat niet zoiets als een erfzonde!

In Genesis 3:22-24 staat: "En de Here God zei: Zie de mens is geworden als Onzer een door de kennis van goed en kwaad; nu dan, laat hij zijn hand niet uitstrekken en ook van de boom des levens nemen en eten, zodat hij in eeuwigheid zou leven. Toen zond de Here God hem weg uit de hof van Eden om de aardbodem te bewerken, waaruit hij genomen was."

Denk eraan dat niemand voor jouw zonden kan sterven. Dit betekent zelfs dat als iemand gelooft dat Adam en Eva zondigden in de Hof van Eden (wat ze niet deden!), hun nakomelingen niet sterven vanwege de zonde van Adam en Eva.

© 2008 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Religie (Mens en Samenleving) op 14-05-2008, laatst gewijzigd op 20-06-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Joodse visie: geen erfzonde - een mens wordt zuiver geboren"


Door Zandbergen (infoteur) op 23-01-2009

Erfzonde komt niet duidelijk naar voren in de bijbel. Maar in het verhaal van Noach lezen dat de werken van de mens slecht zijn "van hun jeugd" af aan. Je kunt het ook gewoon zien aan kinderen. Ongehoorzaamheid aan ouders hoef je een kind niet aan te leren door slecht voorbeeld: kinderen zijn van nature door de eigen wil ongehoorzaam. Je zegt ergens anders dat de neiging tot slechtheid er wel degelijk is. Hoe verklaar je die dan? Volledige gehoorzaamheid aan God en zijn wetten zit van nature niet in de mens. Dat lezen we ook duidelijk in de verhalen van de profeten die het volk alsmaar moeten oproepen tot bekering. Het is juist de valkuil van de mens te denken dat we het zelf wel kunnen: Gods wil en wet volbrengen.
We struikelen echter in vele opzichten. Jezus zegt dat begeerte naar een getrouwde vrouw al een vorm van overspel is. Jezus vervangt de wet niet, hij diept die juist uit. Hij zegt tegen zijn discipelen dat hun gerechtheid veel meer moet zijn dan die van de Farizeeen.Zo streng is zijn wetopvatting dat mensen wanhopig worden en vluchten in de genade en uitkomst die hij aanbied.
Want van zichzelf hebben wij God niets te bieden, zelf zijn we zondig en in staat tot elk kwaad. We zijn en blijven bedelaars voor het aangezicht van God. Met ons verstand hebben we de wet lief, maar in onze leden en daden doen we het tegenovergestelde. Zie ook Paulus betoog in de Romeinen brief. Reactie infoteur op 23-01-2009:Shalom,

Geneigd zijn tot zonden is iets anders dan gedoemd zijn tot zonden. Omdat de mens een vrije wil heeft kan hij steeds kiezen tussen goed en kwaad. Daar draait het in het hele leven om. Het hele leven van ieder mens is al door G'd uitgestippeld en staat helemaal vast. De enige vrijheid die de mens heeft is steeds te kiezen tussen goed en kwaad wat hij op zijn pad tegenkomt.

Verder verwijs ik naar mijn artikel over Adam en G'd:
http://mens-en-samenleving.infonu.nl/religie/26157-god-god-en-adam-de-eerste-mens-joodse-visie.html

groet, Etsel

Door Zandbergen (infoteur) op 26-08-2008

Volgens jou artikel kan niemand plaatsvervangend voor mijn zonden sterven. Ik lees in Jesaja 53 iets heel anders...
vers 5:
Om onze zonden werd hij doorboord,
om onze wandaden gebroken.
Voor ons welzijn werd hij getuchtigd,
zijn striemen brachten ons genezing.
vers 11:
Mijn rechtvaardige dienaar verschaft velen recht,
hij neemt hun wandaden op zich.
Vers 12:
omdat hij zijn leven prijsgaf aan de dood
en zich tot de zondaars liet rekenen.
Hij droeg echter de schuld van velen
en nam het voor zondaars op. Reactie infoteur op 30-08-2008:Hallo Zandbergen,

Veel christenen lezen Jesaja 53 buiten de context van de Joodse Bijbel. In plaats daarvan wordt ten onrechte een link gelegd naar het Nieuwe Testament, naar Jezus. De Knecht des Heren verwijst echter naar het Joodse Volk en niet naar Jezus. Dat wordt duidelijk wanneer we kijken naar de eerdere verzen waarin ook "knecht" wordt genoemd.

In Jesaja 41:8-9 staat:
Maar gij, Israël, mijn knecht, Jakob, die Ik verkoren heb, nakroost van mijn vriend Abraham, gij, dien Ik gegrepen heb van de einden der aarde en geroepen uit haar uithoeken, tot wie Ik Zei: Gij zijt mijn knecht, Ik heb u verkoren en u niet versmaad - vrees niet, want Ik ben met u.

In Jesaja 44:1 staat:
Maar nu, hoor, o Jakob, mijn knecht, en Israël, die ik verkoren heb.

In Jesaja 44:21 staat:
Denk hieraan, Jakob; Israël, want gij zijt mijn knecht; Ik heb u geformeerd, gij zijt mijn knecht, Israël; gij wordt door Mij niet vergeten.

In Jesaja 45:4 staat:
Ter wille van mijn knecht Jakob en van Israël, mijn uitverkorene, riep Ik u bij uw naam, gaf u een erenaam, hoewel gij mij niet kent.

In Jesaja 48:20 staat:
Trekt uit Babel, ontvlucht de Chaldeeën. Verkondigt het met jubelgeklank, doet dit horen, verbreidt het tot aan het einde der aarde; zegt: De Here heeft zijn knecht Jakob verlost.

In Jesaja 49:3 staat:
Gij zijt mijn knecht, Israël, in wie Ik Mij zal verheerlijken.

Jesaja 53 wordt inderdaad door veel christenen misbruikt als bewijstekst. Toch is het van belang de context steeds goed in ogenschouw te nemen. Jesaja 53 kan niet los gezien worden van de rest van de Joodse Bijbel.

Over Jesaja 53 in context van de rest van de Joodse Bijbel kunnen een aantal dingen worden gezegd:

1. De Tora maakt onderscheid tussen twee soorten straffen voor zonden in DEZE wereld (zie o..a. Deuteronomium 28:15-68): Er is een spirituele straf in de toekomst en een straf voor lijden in deze wereld. Straf in deze wereld is hoofdzakelijk voor de gehele gemeenschap, terwijl de toekomstige spirituele straf is voor individuele zonden.
2. Er zijn een aantal heilige mensen in deze wereld die om Gods wil lijden.
3. Er bestaat niet zoiets als een dienaar die sterft voor de zonden van andere mensen, zie ook Ezechiël 18. Een vader zal niet sterven voor de zonden van zijn zoon.
4. Het lijden van de Masjiach is er om twee soorten zonden te verwijderen:
a. de zonde van de gemeenschap, terwijl de zonden van het individu pas na de dood worden beoordeeld.
b. de zonde van de heilige mensen die lijden om Gods wil.
5. Het wordt geassocieerd met de offers die Joden brengen. Berouw kan je van de persoonlijke zonden bevrijden.
6. Er is geen verschil tussen het lijden van de ziel van de Masjiach die wacht om deze wereld binnen te gaan (zolang de Masjiach deze wereld niet binnen kan gaan lijdt zijn ziel die de wereld wil betreden. Eerst moeten alle mensen berouw tonen. Dan komt een einde aan de ballingschap en zal de Masjiach komen) en ieder andere rechtvaardige persoon. Beide vullen dezelfde functie in dit opzicht.

MVG,

Etsel