Religie en Jezus

Joodse visie: Jezus kan NIET voor je zonden gestorven zijn

Infoteur: Etsel

De Bijbel is glashelder en consistent: een persoon kan niet sterven voor de zonden van een ander. Dit betekent dat de schuld van zonden die door een persoon zijn begaan niet kunnen worden uitgewist door straf te geven aan een andere persoon (Jezus). God vertelt Mozes (Exodus 32:30-35) dat een persoon die een zonde heeft begaan zelf de straf ontvangt. In Deuteronomium 24:16 staat dat ieder mens zal sterven voor zijn eigen zonden. In Ezechiël 18 wordt dit concept herhaald.


De Bijbel stelt glashelder dat niemand kan sterven voor de zonden van een ander.
De christelijke theologie stelt dat de messias Jezus gestorven is voor de zonden van de mensheid. De messias wordt verondersteld een menselijk offer te zijn dat het bloed offer is noodzakelijk voor de vergeving van zonde.

Maar in de Bijbel wordt ons geleerd dat niemand kan sterven voor de zonden van iemand anders.

Exodus 32:30-35

In Exodus 32:30-35 probeert Mozes zichzelf te offeren als een verzoening voor de zonden van het volk. Geschreven worden uit het boek van God, betekent geschreven worden uit het Boek van het Leven, dat betekent dat Mozes vraagt te sterven voor de zonden van het Volk. Gods antwoord was: Nee, zo werkt het niet, elk mens sterft voor zijn eigen zonde.

In Exodus 32:30-35 staat:
"De volgende dag zei Mozes tot het volk: Gij hebt een grote zonde begaan, maar nu zal ik opklimmen tot de Here, misschien zal ik voor uw zonde verzoening bewerken. Toen keerde Mozes tot de Here terug en zei: Ach, dit volk heeft een grote zonde begaan, want zij hebben zich een gouden god gemaakt. Maar nu, vergeeft toch hun zonde -en zo niet, delg mij dan uit het boek dat Gij geschreven hebt. Maar de Here zei tot Mozes: Wie tegen mij gezondigd heeft, zal Ik uit mijn boek delgen. Maar ga nu heen, leid het volk naar de plaats waarvan Ik u gesproken heb; zie mijn engel zal voor u uitgaan, maar ten dage van mijn bezoeking zal Ik aan hen hun zonde bezoeken. Zo sloeg de Here het volk, omdat dit het kalf gemaakt had, dat Aäron vervaardigd had."

Deuteronomium 24:16

In Deuteronomium 24:16 staat heel specifiek:
"De vaders zullen niet om hun kinderen ter dood gebracht worden; ook zullen de kinderen niet om hun vaders ter dood gebracht worden; ieder zal om zijn eigen zonde ter dood gebracht worden."

Ezechiël hoofdstuk 18

Het hele hoofdstuk 18 van het boek Ezechiël gaat over het idee dat niemand kan sterven voor de zonden van iemand anders. Bovendien leert het hoofdstuk ons dat alles wat we moeten doen om vergeving te krijgen van God is te stoppen met het SLECHTE en te beginnen met het GOEDE, en dan zal God ons vergeven. Nergens in de hoofdstuk wordt gezegd dat er een bloed offer gebracht moet worden voor de vergeving van zonden.

In Ezechiël 18:1-4 staat:
"Het woord des Heren kwam tot mij; Hoe komt gij er toch toe, dit spreekwoord te gebruiken in het land Israëls; de vaders hebben onrijpe druiven gegeten en de tanden der kinderen zijn slee geworden? Zo waar Ik leef luidt het woord van de Here Here, gij zult dit spreekwoord in Israël niet meer gebruiken. Zie, alle zielen zijn van Mij, zowel de ziel van de vader als die van de zoon zijn van Mij; de ziel die zondigt, die zal sterven."

In Ezechiël 20-24 staat:
"De ziel die zondigt, die zal sterven. Een zoon zal niet mede de ongerechtigheid van de vader dragen, en een vader zal niet mede de ongerechtigheid van de zoon dragen. De rechtvaardige zal alleen rusten op hemzelf en de goddeloosheid van de goddeloze zal alleen rusten op hemzelf. Maar wanneer de goddeloze zich bekeert van alle zonden die hij begaan heeft, al mijn inzettingen onderhoudt en naar recht en gerechtigheid handelt, dan zal hij voorzeker leven; hij zal niet sterven. Geen van de overtredingen die hij begaan heeft zal hem worden toegerekend; om de gerechtigheid die hij betracht heeft, zal hij leven. Zou Ik een welgevallen hebben aan de dood van een goddeloze? luidt het antwoord van de Here Here. Niet veeleer hieraan, dat hij zich bekeert van zijn weg en leven? Maar wanneer een rechtvaardige zich afkeert van zijn rechtvaardigen wandel en onrecht doet, naar al de gruwelen handelt, die de goddeloze bedrijft -zal hij dan leven? Met geen van zijn rechtvaardige daden zal rekening gehouden worden. Om de ontrouw die hij gepleegd, en om de zonde die hij bedreven heeft, daarom zal hij sterven."

In Ezechiël 26-27 staat:
"Wanneer een rechtvaardige zich afkeert van zijn rechtvaardigen wandel en onrecht doet en daarom sterft, dan sterft hij om het onrecht dat hij gedaan heeft. Maar als een goddeloze zich bekeert van zijn goddeloze daden, en naar recht en gerechtigdheid handelt, dan zal hij het leven behouden."

Conclusie: Jezus kan niet voor je zonden zijn gestorven

Dus de Bijbel is erg duidelijk, niemand kan sterven voor de zonde van een ander. Dit betekent dat Jezus niet kan sterven voor je zonden.

© 2008 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Religie (Mens en Samenleving) op 04-05-2008, laatst gewijzigd op 03-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Joodse visie: Jezus kan NIET voor je zonden gestorven zijn"


Door Hielke Wolters op 07-10-2009

Ik vind het best wel interessant wat u zegt want niks is gelogen en alles is gebaseerd op feiten maar het is ook zo dat God niet voor onze zonden is gestorven maar uit liefde voor ons. Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft, opdat iedereen die in hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft.Joh 3,16-3,20
die zonden heeft iedereen maar omdat Jezus aan het kruis is gestorven voor ons, heeft hij de dood verslagen (dus satan) en heeft hij de macht om onze zonden te vergeven. en ook al hebben we onze zonden nog wel God ziet ons als rein door Jezus heen.
De enige voorwaarde is dus dat je Jezus accepteert als jou Heer en dat je gelooft en accepteert dat hij voor JOU is gestorven. door Zijn dood kon Hij ons redden van de dood. en omdat Hij sterker dan de dood is stond hij weer na 3 dagen op uit de dood. Reactie infoteur op 08-10-2009:Abraham wordt getest door God. Hij moet zijn zoon Izaäk offeren. Abraham stelt geen vragen en hij volgt het bevel van God op. Op het moment dat Abraham het mes heft houdt een engel hem tegen. Het bevel van God is slechts een test van God om Abrahams loyaliteit te tonen. Uiteindelijk offert Abraham een ram.

Deze gebeurtenis bevestigt dat God geen mensenoffer wil. Hij verhaal van Jezus is dus totaal in tegenspraak met wat gebeurd is met Abraham en Izaäk.

Dat Jezus uit liefde is gestorven klopt dus ook niet. Lees de Joodse Bijbel goed en u zult begrijpen dat u met uw geloof in Jezus op een totaal verkeerd spoor zit. God wil slechts loyaliteit van u.

Door Ton Nuiten op 12-04-2009

Geachte Hr. Etsel: U maakt duidelijk dat ieder voor zijn eigen zonden zal sterven. Dit is helemaal waar en het Oude Testament (de Joodse Bijbel) leert dit ook. Wat die echter óók leert was dat er voor de "dader" een uitweg mogelijk was wanneer hij met een door God via Mozes voorgeschreven dierenoffer voor de Hogepriester kwam. Die bereidde dit offer en bracht dit als zodanig op het altaar in het Heilige der Heiligen aan God. Het bloed van dit (of mogelijk meerdere) dieren zorgde ervoor dat vergeving van zonden mogelijk werd. Daarna was het uiteraard wél zaak (en dit maakt U goed duidelijk) dat men op moest houden met verkeerde handelingen. Anders haalde het voortdurend brengen van dierenoffers natuurlijk ook niets uit.

DE DIERENOFFERS: EEN HEENWIJZING.

De door God als zoenmiddel voorgeschreven dierenoffers hadden echter ook nog een nevenfunctie: gezamelijk vormden zij tevens een heenwijzing naar Hem Die ooit eens het Volmaakte Offer brengen zou: de Heere Jezus Christus. Toen Die gekomen was en uiteindelijk Zijn leven aan het kruis gaf, hield het Oude Verbond wat de dierenoffers betreft, op te bestaan. Het Nieuwe Verbond (ofwel het genadeverbond) wat door Jezus'sterven van kracht werd, heeft het Oude nl. reeds lang vervangen. En dit is nu iets wat door de schrijver aan de Hebreën tot in detail verklaard wordt. In deze brief (en zelf geloof ik dat de apostel Paulus die geschreven heeft) laat de auteur het verschil tussen het Oude en Nieuwe Verbond duidelijk blijken. In het kort komt het hierop neer: Jezus Christus heeft het Oude Verbond vervangen door het Nieuwe door Zijn zoendood en opstanding! Nu kan eenieder (Jood en niet-Jood) tot Jezus Christus komen om van Hem vergeving van zonden te ontvangen. Jezus Zélf zegt:

"Ik ben de Weg, en de Waarheid en het Leven. Niemand komt tot den Vader dan door Mij." (Johannes 14:6)

Ik zou U vriendelijk willen vragen om de hele brief aan de Hebreën eens door te lezen.

MOZES ALS ZOENOFFER?

Het gebed wat Mozes tot God bad vlak nadat Israël d.m.v. het gouden kalf had eerder te maken met zijn vurige liefde voor het volk Israël. In dit gebed liet de grote aanvoerder blijken dat zijn liefde voor het volk zó groot was dat hij liever uit het Boek des Levens verwijderd wilde worden als God het volk dan toch niet wilde vergeven. Dit wil echter niet zeggen dat Mozes het plan opgevat had, zichzelf als zoenoffer voor het volk te brengen. De woorden: "Nu dan, indien Gij hun zonden vergeven zult! doch zo niet, delg mij nu uit Uw boek hetwelk Gij geschreven hebt." duiden er eerder op dat Mozes (die zelf niet gezondigd had) liever zélf als "dader" behandeld wilde worden dan dat het volk geen vergeving zou ontvangen. Zijn gebed heeft echter niet de betekenis van iemnad die zichzelf als een offer voor de overtredingen van het volk wilde geven. En er is nóg iets: wanneer we weer naar de apostel Paulus gaan dan zien we dat hij diezelfde liefde en houding voor Israël had. Luister eens naar wat hij erover schrijft in zijn brief aan de Romeinen:

"Ik zeg de waarheid in Christus, ik lieg niet (mijn geweten mij mde getuigenis gevende door den Heiligen Geest), Dat het mij een grote droefheid en mijn hart een gedurige smart is. Want ik zou zelf wel wensen verbannen te zijn van Christus voor mijn broederen die mijn maagschap zijn naar het vlees." (Romeinen 9:1-3)

Hier zien we dat Paulus wenste dat hij zelfs "verbannen" zou willen zijn van Christus, als hij slechts zijn Joodse landgenoten het evangelie van Jezus mee kon delen waardoor zij net als hijzelf nu al was, gered konden worden. Paulus'wens heeft hier net zoals dit bij Mozes het geval is, niet de betekenis van het brengen van zichzelf als een zoenoffer. Ik zou er bij U nogmaals vriendelijk op aan willen dringen, de hele brief aan de Hebreën te lezen Reactie infoteur op 12-04-2009:Geachte heer Nuiten,

Dank voor uw reactie.

De relatie God-mens werd nooit beperkt tot dierlijke offers, noch was het slechts de enige methode waardoor mensen vergiffenis konden krijgen van God voor hun zonde.

De reden dat er ook geen bloedoffers noodzakelijk waren, was omdat de armen geen dieren konden offeren. God sluit armen niet uit om offers te brengen. In Leviticus 5:11-13 staat: "Indien echter zijn draagkracht ontoereikend is voor twee tortelduiven of twee jonge duiven, dan zal hij als offergave voor de zonde die hij gedaan heeft, een tiende efa fijn meel ten zondoffer brengen. Hij zal er geen olie op gieten en er geen wierook bij voegen, want het is een zondoffer. Hij zal het tot de priester brengen, en de priester zal daarvan een handvol nemen als gedenkoffer en het op het altaar in rook doen opgaan op de vuuroffers des Heren; het is een zondoffer. Zo zal de priester verzoening over hem doen voor de zonde die hij in een van deze dingen begaan heeft, en het zal hem vergeven worden. En het zal, evenals het spijsoffer, voor de priester zijn."

Kijkt u ook eens naar Jona 3:10, Numeri 16:47, Numeri 31:50, Jesaja 6:6-7. Hieruit kunt u opmaken dat bloedoffers on-Bijbels zijn.

Belangrijk is om tot God terug te keren en echte berouw te tonen. God verlangt GEEN offers. Je kan je rechtstreeks tot God wenden (zie 2 Kronieken 7:14, Deuteronomium 4:29, Job 33:26, Psalm 34:14, Psalm 34:18, Psalm 51:16-17, Psalm 40:6, Hosea 14:2, Spreuken 28:13, Spreuken 16:6, Spreuken 21:3, Hosea 6:6, I Koningen 8:38-39, II Koningen 8:41-43, I Koningen 8:46-50, Psalm 34:18, Job 33:26).

Kortom, er is/was totaal geen offer van Jezus noodzakelijk. Er is ook geen sprake van een Nieuw Verbond. De Tora is eeuwig geldig. God heeft zelfs de Tora gebruikt bij de Schepping van de aarde. Zou de Tora niet meer gelden dan kan de aarde worden 'opgedoekt'.

MVG,

Etsel

Door Anoniem op 02-01-2009

Wat mij opviel zijn de vele teksten tegen Jezus als zijnde de verlosser, om vervolgens de vergelijking te maken dat juist het Christendom meer wegheeft van heidendom. In mijn ogen zijn de zaken juist omgekeerd, door het ontkennen van de zoon van God, Jezus Christus. Reactie infoteur op 03-01-2009:God is geen mens (zie Joodse Bijbel). God heeft dus ook geen zoon. In dat opzicht is het christendom dus heidens (bekeken vanuit de Joodse optiek).

Etsel

Door John op 05-05-2008

Als je alleen kijkt naar de Torah, het Oude Testament uit de Bijbel, dan trek je idd die conclusie. Echter ... de Bijbel (het Evangelie van Johannes) zegt het volgende:

Johannes 1:
1 In het begin was het Woord, het Woord was bij God en het Woord was God. 2 Het was in het begin bij God. 3 Alles is erdoor ontstaan en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat.
(1:3-4) en zonder dit is niets ontstaan van wat bestaat. In het Woord was leven ? Ook mogelijk is de vertaling: ?en zonder dit was er niets. Wat bestaat, had leven in het Woord?.
4 In het Woord was leven en het leven was het licht voor de mensen. 5 Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.
6 Er kwam iemand die door God was gezonden; hij heette Johannes. 7 Hij kwam als getuige, om van het licht te getuigen, opdat iedereen door hem zou geloven. 8 Hij was niet zelf het licht, maar hij was er om te getuigen van het licht: 9 het ware licht, dat ieder mens verlicht en naar de wereld kwam. 10 Het Woord was in de wereld, de wereld is door hem ontstaan en toch kende de wereld hem niet. 11 Hij kwam naar wat van hem was, maar wie van hem waren hebben hem niet ontvangen. 12 Wie hem wel ontvingen en in zijn naam geloven, heeft hij het voorrecht gegeven om kinderen van God te worden. 13 Zij zijn niet op natuurlijke wijze geboren, niet uit lichamelijk verlangen of uit de wil van een man, maar uit God.
14 Het Woord is mens geworden en heeft bij ons gewoond, vol van goedheid en waarheid, en wij hebben zijn grootheid gezien, de grootheid van de enige Zoon van de Vader. 15 Van hem getuigde Johannes toen hij uitriep: ?Hij is het over wie ik zei: ?Die na mij komt is meer dan ik, want hij was er vóór mij!?? 16 Uit zijn overvloed zijn wij allen met goedheid overstelpt. 17 De wet is door Mozes gegeven, maar goedheid en waarheid zijn met Jezus Christus gekomen. 18 Niemand heeft ooit God gezien, maar de enige Zoon, die zelf God is, die
(1:18) de enige Zoon, die zelf God is, die ? Andere handschriften lezen: ?de enige Zoon, die?.
aan het hart van de Vader rust, heeft hem doen kennen.

http://www.biblija.net/biblija.cgi?Bijbel=Bijbel&m=Joh+1&id18=1&pos=0&set=10&l=nl

Jezus is het Woord van God, mens geworden, God die mens is. De enige die zonder zonde is en daardoor de ideale persoon was om voor de zonden van de mensheid aan het kruis te sterven. En de (geestelijke) dood, die de zonde(val) heeft voortgebracht, te overwinnen door op te staan uit de dood door de kracht van de Almachtige God, de God van Abraham, Izaak & Jakob!

lees de 4 evangelien aandachtig door, en sta er voor open, Jezus is de CHristus, de Messias waar het Joodse volk zo lang op wachtte, maar Hem niet herkenden omdat ze niet op God gericht waren maar op de aardse zorgen en lasten... Reactie infoteur op 05-05-2008:Hartelijk dank voor uw reactie John,

Het conflict tussen Jodendom en christendom inzake de Masjiach ligt gelegen in de aard van de Masjiach: is deze Goddelijk of niet? Voor het Jodendom is een antwoord hierop heel eenvoudig. Men gaat uit van de eenheid van God: "Hoor Jisraeel, de Eeuwige onze God, de Eeuwige is Eén (Deuteronomium, hoofdstuk 6, vers 4). God is de uiteindelijke creatieve bron van alle leven en dood. De Joodse geleerden melden dat God een grote geest is; geen lichaam, geen stof. Daarom kan de Masjiach nooit Goddelijk zijn. De Masjiach is een persoon en heeft dus een lichaam. Ook kent het Jodendom geen erfzonde. Iedere individu wordt zonder zonde geboren. De mens heeft wel de neiging om zich zondig te gedragen, maar hij is niet tot zonde gedoemd. De mens heeft zelf de macht in zich om zich van de zonde te bevrijden, daarvoor is de Masjiach (of een ander tussenpersoon) niet nodig. De mens kan via gebed zich rechtstreeks tot God wenden en om vergeving van zijn zonden vragen. Helaas heeft het christendom de Messias Jezus, een mens, tot God verheven. Dit druist in tegen de eenheid van God, die een grote geest is. Joden kunnen daarom Jezus nimmer als Masjiach accepteren. In de loop der eeuwen hebben christenen de Joden hierom vervolgd. Het heeft tot veel bloedvergieten geleid. Opvallend is overigens dat Jezus zelf de eenheid van God erkent (Marcus 12:29-30). Dus als Jezus de Messias zou zijn, dan zou hij zichzelf eerder als persoon dan als Zoon van God hebben moeten zien. Misschien dat christenen ook in de war raken door het gebruik van antropomorfisme in de Bijbel. God wordt in de Bijbel vaak in menselijke gedaanten uitgebeeld. Dit wordt gedaan om God beter te kunnen begrijpen. Het begrip 'Zoon het God' is zo'n voorbeeld van antropomorfisme. Omdat God echter geen mens is kunnen we hem ook geen lichamelijke eigenschappen toekennen.

Groet, Etsel