Hoe vraag ik voorzieningen aan via de wet WMO?

Op 1 januari 2007 is er een nieuwe wet in werking getreden: de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. Het doel van de wet was om meer gerichte zorg te gaan bieden. Uitgangspunt hierbij was dat lokale gemeentes de zorgbehoefte van hun gemeente zouden taxeren en beoordelen. Gemeentes hebben vervolgens een budget om uit te besteden aan zorg op maat voor hun burgers. In dit artikel leggen wij uit hoe de wet in elkaar steekt en waar je terecht kan voor hulp bij het aanvragen van regelingen.

Wie gaan de concrete zorg verlenen?

Gemeenten besteden de zorg uit aan instellingen. Zij zijn dus de opdrachtgever van bijvoorbeeld de Brijder en de Geestelijke Gezondheidszorg (Beun, 2006).

Welke rol speelt de gemeenschap hierbij?

Een van de uitgangspunten van de WMO is dat iedereen in eerste instantie verantwoordelijk is voor zichzelf en zijn familie. Als iemand voldoende draagkracht heeft, kan hij zelf de benodigde ondersteuning inschakelen. Het is wenselijk dat mensen eerst een beroep op elkaar doen voordat ze zorg vragen bij instellingen. Mensen dragen dus zelf verantwoordelijkheid voor zorg en welzijn in hun omgeving (Beun, 2006).

Welke hulp en voorzieningen biedt de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) zoal?

Voorbeelden van hulp en voorzieningen die onder de WMO vallen zijn:

• Hulp bij het huishouden, zoals opruimen, schoonmaken en ramen zemen;
• Aanpassingen in de woning zoals een traplift of een verhoogd toilet;
• Vervoersvoorzieningen in de regio voor mensen die slecht ter been zijn en niet met het openbaar vervoer kunnen reizen, zoals de taxibus, een taxikostenvergoeding of een scootmobiel;
• Ondersteunen van vrijwilligers en mantelzorgers;
• Hulp bij het opvoeden van kinderen;
• Rolstoel;
• Maaltijdverzorging;
• Sociaal cultureel werk, zoals buurthuizen en subsidies aan verenigingen;
• Maatschappelijke opvang, zoals blijf-van-mijn-lijfhuizen en daklozenopvang (Rijksoverheid).

Welke hulp en voorzieningen biedt de Wet maatschappelijke ondersteuning (WMO) niet?

De WMO voorziet niet in alles. De volgende voorzieningen worden niet via de WMO geregeld:

• Tijdelijke hulpmiddelen krijgt mensen doorgaans niet van de gemeente. Voorbeelden hiervan zijn tijdelijke krukken en/of een tijdelijke rollator;
• Woningaanpassingen die niet voor de eigen woning zijn maar voor de caravan of vakantiehuis van de cliënt, worden niet vergoed door de WMO;
• Algemeen gebruikelijke voorzieningen worden niet vergoed door de WMO. Dit zijn voorzieningen waarover mensen ook zonder uw handicap of beperking zou kunnen beschikken, of voorzieningen die aangepast niet veel duurder zijn. Voorbeelden van algemeen gebruikelijke voorzieningen zijn: eenhendelmengkranen, internet en een fiets met een hulpmotor;
• Persoonlijke verzorging. Denk aan hulp bij het opstaan, douchen, scheren, aankleden, eten en drinken. Persoonlijke verzorging krijgen mensen vergoed uit de AWBZ (Rijksoverheid).

Waar worden voorzieningen die geregeld zijn via de WMO aangevraagd?

Een voorziening via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO) word aangevraagd bij de eigen gemeente van de cliënt. Dat is de gemeente waar hij of zij staat ingeschreven in de Gemeentelijke Basisadministratie (GBA) (Rijksoverheid).

Waar kunnen mensen allemaal terecht voor hulp bij het indienen van hun aanvraag via de WMO?

Mensen kunnen hulp krijgen bij het indienen van hun aanvraag bij:

• Het WMO-loket van de gemeente;
• Een MEE-organisatie in de regio;
• Via de website www.regelhulp.nl (Rijksoverheid).

Welke zorg wordt via de WMO betaalt en welke zorg moet het gezin leveren?

Als mensen hulp in het huishouden aanvragen via de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (WMO), dan gaat de gemeente ervan uit dat de familieleden ook een deel van het huishouden op zich kunnen nemen. Dit wordt gebruikelijke zorg genoemd. Gebruikelijke zorg wordt niet via de WMO vergoed.

Gebruikelijke zorg is zorg die mensen elkaar normaal gesproken bieden omdat ze samen een gezin vormen. Het betekent bijvoorbeeld dat de partner boodschappen kan doen, of dat de (oudere) kinderen kunnen koken. Per gemeente verschilt de definitie van gebruikelijke zorg (Rijksoverheid).

Lees verder

• De Wet Maatschappelijke Ondersteuning