Leren leven met waanstoornissen

Waanstoornissen zijn zeldzaam en treffen wereldwijd slechts ongeveer drie op de tienduizend mensen. Waanstoornissen zijn niet gerelateerd aan andere symptomen of andere psychische stoornissen. Deze overtuigingen of wanen treden op ondanks alle redelijke argumenten en duidelijk bewijs van het tegendeel. Afgezien van het gedrag dat met waanvoorstellingen heeft te maken, gaat het goed met de patiënt en lijden werk en relaties er meestal weinig onder.

Waanstoornissen

Er zijn erschillende soorten wanen, waarvan de meest voorkomende achtervolgingswaan is. Mensen met deze aandoening geloven dat ze worden achtervogd, opgejaagd of bespioneerd. Extreme jaloezie, waarbij iemand gelooft dat zijn partner hem bedriegt, is een andere belangrijke vorm.

Iemand met een paranoïde persoonlijkheid heeft een verhoogde kans op een waanstoornis, evenals alcoholisten (delirium tremens). Waanstoornissen ontstaan meestal plotseling, soms ook tijdens een koortsperiode (koortsdelier).

Wat is eraan te doen

Mensen met waanstoornissen staan vaak argwanend of afwijzend tegenover personen die hen willen helpen. Ze willen vaak niet over hun overtuiging spreken en zien hun waanstoornis niet als onrealistisch. Een hulpverzoek komt vaak van familieleden.

De arts zal naar andere symptomen kijken, als een andere psychische aandoening, zoals schizofrenie, de oorzaak is. De arts zal nagaan hoe diep de wanen geworteld zijn en in hoeverre de patiënt ernaar handelt. Als hij een gevaar voor zichzelf en anderen is, kan opname nodig zijn.

Soms worden antipsychotica gegeven. Gesprekstherapie heeft meestal geen zin. in het algemeen zijn waanstoornissen hardnekkig, zonder iemands leven ernstig te verstoren.