ADHD: Alle info die je moet weten over adhd

Om even terug te komen op de ritalin, ritalin zorgt er niet voor dat de stoornis (bijna) verdwijnt. Het zorgt ervoor dat de hersenen de gedachtenstroom in het hoofd beter kan leiden. En dat de prikkels uit de omgeving vermindert worden. Verdwijnen zal het niet. De persoon die de ritalin neemt zal zelfs ondanks de ritalin zijn best moeten doen om zich goed te kunnen focussen op bijvoorbeeld een gesprek. Wel is het waar dat het makkelijker wordt met ritalin (dit is overigens per persoon verschillend) Bovendien is het erg belangrijk om te checken wat de gevolgen zijn. Zo kan het voor een aantal mensen een hoge bloeddruk veroorzaken. Bovendien ervaarde mijn vriend door het gebruik van ritalin dat hij slechter at en minder van dingen kon genieten.
Rital lost het adhd dus echt niet op, het zorgt ervoor dat de prikkels uit de omgeving minder heftig zijn.

Ik heb sinds 6 sept 2008 een man leren kennen. Hij ziet er heel goed, rustig en vertrouwd uit, maar inmiddels heeft hij mij verteld dat hij adhd heeft. In het begin kon ik het niet geloven omdat hij zo rustig oogt, alleen met praten is hij al een waterval van woorden, tussendoor vragen stellen en gelijk antwoorden. Hij heeft een hekel aan "zoeken", maar wat ik nu inmiddels uit ervaring weet is dat hij constant probeert te 'zoeken" bij mij en heeft hij een zwakke plek te pakken dan blijft hij maar doorgaan over dat ene onderwerp. Ieder keer weer een ander onderwerp aansnijden. Het is dat ik me goed kan beheersen, maar ik weet niet of ik daar nog verder mee kan omgaan. Hij ziet het als een soort grap, ik niet. Hij heeft mij nu 1x flink gekwest en ik ben bang dat het zeker niet bij die ene keer blijft. Hij zegt ook dat hij niet jaloers is, maar ik weet nu wel beter. Als ik maar naar een ander kijk dan krijg ik in zijn gedrag de wind van voren. Het ergste is nog dat hij vreselijk lief is en heel erg zorgzaam en beschermend. Daarom wil ik met hem verder. Hoe kan ik met dat soort problemen omgaan, hem eens flink de waarheid vertellen of mijn mond houden. Alles wat ik nu lees over adhd komt overeen met zijn gedrag, behalve het rusteloze. Reactie infoteur op 05-01-2009:Hoi jaloersheid is normaal gezien geen symptoom van adhd, dat denk ik dat het meer in zijn karakter zit. adhd mensen kunnen immers niets aan doen dat ze veel praten en zoals je zegt kun je er echt geen speld tussen krijgen.mensen met adhd, zijn ook zoals je zegt, lief, zorgzaam en beschermend maar ze hebben ook nog een andere speciale eigenschap en dat is dat deze mensen niet willen weten over ontrouw, het zijn de trouwste partners die je kunt krijgen en verwachten dat eigenlijk ook wel van jou. maar jaloersheid is geen alledaags symptoom. wel hebben ze een beeldige fantasie waarvan zij denken dat het waar is, misschien heeft dat er wat bij te maken. natuurlijk ziet hij dingen anders dan dat jij doet en kunnen mensen met adhd, net zoals mensen met autisme niet bepalen aan gelaatsuitdrukkingen of uitspraken wat je wil bedoelen of hoe jij je voelt. het hangt ook een beetje af van de ernst van zijn aandoening. Misschien is het een idee om hem eens voor te stellen tot een medicijn dat voor hem en voor jou het leven zou gemakkelijker maken, dat medicijn heet rilatine en is speciaal voor mensen met adhd, mijn zoon neemt die ook en is echt een heel ander mens met dit medicijn. dit medicijn zorgt ervoor dat de ontbrekende aminozuren in de hersenen voor zolang het pilletje werkt terug worden aangemaakt waarvan je zou zeggen dat de stoornis zo goed als weg is, maar hij moet ze wel om de vier uur nemen want na het uitwerken van het pilletje komen de symptomen gewoon terug.

Nou weet ik niet of het waar is, maar je schrijft dus dat onze (adhd) hersenen kleiner zijn dan bij andere mensen (pan-ners noemen wij ze). Ik heb er iig nog nooit van gehoord en zit er toch middenin. Waar ik heen wil is dat ik vind dat je er dan ook even bij moet zetten da dit geen enkele invloed heeft op onze intelligentie zodat mensen niet gaan denken dat we dan gelijk dom zijn. Reactie infoteur op 05-01-2009:Adhd mensen zijn enorm inteligent en ik heb niet bedoeld dat jullie dom zijn, het heeft zeker geen enkele invloed op de intelligentie. de grootte van de massa hersenen wil niet zeggen dat je dom of slim bent. iemand met grote hersenen kan heel dom zijn en iemand met kleine juist heel slim, dat heeft meer met het aantal hersencellen te maken die bij sommige mensen kleiner kunnen zijn dan met anderen maar het beinvloed de werking van de hersenen niet.

Leuk om een artikel van een andere ouder met een ADHD-kind te lezen. Mijn zoontje heeft ook ADHD.