Het lege nest syndroom, je laatste kind het huis uit

Je laatste kind is het huis uit, je hebt het megaproject van opvoeden en begeleiden naar zelfstandigheid afgerond. Een reden om trots op jezelf te zijn, maar het lege nest blijkt vaak erg tegen te vallen.

Van kind tot puber

Wanneer je begint met het krijgen van kinderen ben je meestal zo tussen de 25 en 35 jaar. De meeste kinderen zullen thuis blijven wonen totdat ze 18 jaar of ouder zijn. Gemiddeld zal je, afhankelijk van het aantal kinderen wat je hebt gekregen en het aantal jaren wat er tussen de oudste en de jongste zit, 20 tot 30 jaar aan het zorgen voor je kinderen zijn geweest.

Een druk gezin

Moeders van tegenwoordig hebben het druk, vaak moeten ze gezin en werk combineren. Met opgroeiende kinderen valt dat niet altijd mee. Gevolg is dat moeders vaak een groot aantal jaar aan het zorgen en regelen zijn. Kinderen gaan ook vaker dan vroeger naar allerlei clubs, muzieklessen, voetbal, gymnastiek, zwemles etc. Moeders zien zichzelf jarenlang pendelen tussen huis, kinderopvang, werk, sportclubs, scholen en lessen. Je kunt als moeder op zo'n moment soms verlangen naar de periode dat je gezin opgegroeid is. De gedachte dat het straks allemaal makkelijker wordt, dat je lekker weer samen met je partner op stap kunt zonder met iemand rekening hoeven te houden, kan na jaren zorgen aantrekkelijk zijn.

Het is zover, je laatste kind verlaat het huis

Wanneer je meerdere kinderen hebt zal het makkelijker zijn als je laatste kind het huis uit gaat. De andere kinderen zijn al vertrokken en je hebt hen al kunnen begeleiden op de weg naar zelfstandigheid. Het huis uitgaan van je kind is dan niet nieuw meer. Heb je maar één kind, dan zal je het minder druk gehad hebben in de periode dat je kind opgroeide, maar tevens zal het moeilijker zijn wanneer je kind op zichzelf gaat wonen. Tegelijkertijd met het zorgen maken of je kind het zelfstandig allemaal wel redt, heb je meteen ook te maken met een leeg huis.

Is je laatste kind vertrokken, dan kun je te maken krijgen met verschillende gevoelens: eenzaamheid, verlatenheid, verdriet, rouw en doelloosheid. Wanneer je last hebt van deze gevoelens hoef je je hier niet voor te schamen, het is heel gewoon dat je je zo voelt. Wanneer je, als vrouw, ook nog in dezelfde periode in de overgang bent kun je nog meer moeite hebben met je gevoelens. Men noemt deze gevoelens ook wel het lege nest syndroom.

Wat doe je tegen het lege nest gevoel?

Begin met het accepteren dat je verdrietige gevoelens hebt. Vervolgens maak je plannen om de moeilijke momenten in te vullen. Probeer je gedachten te verzetten. Misschien kun je een nieuwe hobby zoeken, of een oude hobby die in de vergetelheid was geraakt weer oppakken. Wanneer je een partner hebt, ga samen meer leuke dingen doen, haal je sociale contacten aan. Bovendien is het belangrijk het contact met je kind(eren) goed te houden, zonder hen het gevoel te geven dat je ze niet vrijlaat. In dat geval zal je je kind nog vaak thuis zien komen, misschien om een wasje te doen of eens lekker mee te eten.

Raak je toch volledig in de put en kun je niet accepteren dat je huis niet meer vol rumoer en gezelligheid is en houd je het gevoel van eenzaamheid en doelloosheid, zoek dan hulp bij een psycholoog. Deze leert je omgaan met je vedriet en zal je helpen je leven weer op de rails te krijgen.

Man en vrouw

Mannen en vrouwen gaan anders om met "het lege nest". Mannen missen hun kinderen wel wanneer ze het huis uit gaan, maar zullen er nuchterder tegenaan kijken. Probeer als man te begrijpen dat je partner een moeilijke tijd door kan maken, nadat het laatste kind uit huis is.

© 2008 - 2010 Ceetee, gepubliceerd in Psychologie (Mens en Samenleving) op 10-08-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Ceetee is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Alcohol; De feiten over kinderen van drinkende ouders: Wanneer ouders drinken zullen ook kinderen hier zeker last van hebben. Sommige kinderen worden stil of juist heel opstandig. Het kan ook zo zijn dat een…
Het primaire opvoedingsmilieu, het gezin: Je ziet het steeds vaker, ontwrichte gezinnen, ontspoorde jongeren, gescheiden ouders. Het heeft allemaal met elkaar te maken. Wat is er allemaal veranderd de laatst…
Wat is het Rett syndroom?: Het Rett syndroom zal de meeste mensen weinig zeggen. Als je vraagt wat een syndroom is, zullen ook hier maar weinig mensen een uitleg bij kunnen geven. Daarom nu eerst de betekeni…
Agenese van het corpus callosum: Agenese van het corpus callosum of ontbreken van de brug tussen de 2 hersenhelften. Bij mijn dochter is enkele maanden ACC vastgesteld.
Münchhausensyndroom: Münchhausensyndroom is een aandoening waarbij herhaaldelijk medische hulp wordt gezocht voor niet bestaande of zelfveroorzaakte lichamelijke symptomen. Het Münchhausen-syndroom (ook nage…

Reageer op het artikel "Het lege nest syndroom, je laatste kind het huis uit"

Door Anna op 06-10-2009

Ook mijn laatse is het huis uit , sinds 2 weken.
Ik voel me ook leeg , depressief, nutteloos, zeer verdrietig, terwijl ik maar zat te doen heb.
Alsof je alles verloren hebt, inderdaad je voelt gewoon rouw.
Dus Corrie , je bent niet alleen.
Ik zoek hier wel eens een forum over , maar dat is niet te vinden

Door Gerard op 25-09-2009

Mijn kinderen zijn het huis nog niet uit, gelukkig niet. ze zijn wel al zeer zelfstandig en gaan hun eigen weg, dat is ook goed en gezond. door de zelfstandigheid zijn ze veel minder vaak thuis en ik mis ze. het is gewoon veel stiller geworden. ik kan me storen aan dat het lege nest syndroom vrijwel altijd omschreven wordt alsof het allleen de moeder betreft en wat je als vrouw voelt. waarom worden vaders nooit genoemd, immers die kunnen daar ook heel veel last van hebben. weinig erkenning vind ik voor wat ook vaders in zo'n rouwproces kunnen doormaken.

Door Corrie op 01-09-2009

Mijn zoon gaat nu ook de deur uit .Hij gaat wel in de buurt wonen.Maar ik voel me erg verdrietig,leeg nutteloos,enz.Nu ik heb mijn man ook al verloren 18 jaar geleden,heb mijn 2 kinderen allleen opgevoed.Dat voelt volgens mij toch wat anders en ik zit ook nog in de overgang. Wie herkent dit en wil reageren.Hoe moet ik met mijn gevoelens omgaan, geestelijk voel ik me rot.

Door Adri op 31-08-2009

Mijn jongste dochter is net het huis uit gegaan. Nu ben ik alleen. En dat voelt ook zo! echt alleen. Natuurlijk heb ik overdag mijn werk, maar als ik thuiskom ben ik alleen. Eten koken voor een persoon, geen gezellige verhalen aanhoren of probleemverhalen. Mijn twee oudste kinderen zijn al een poosje het huis uit en dat vond ik ook erg. Maar er was toch nog een kind over. Nu is die situatie ook veranderd. Ik voel me echt in een gat vallen. Voel me stuurloos. Wat zou ik voor leuks kunnen gaan doen? Ik heb geen idee. Ik moet heel erg wennen aan de stilte.

Door Felicitas op 22-08-2009

Mijn leven staat op z'n kop. Mijn oudste zoon verlaat binnenkort het huis, mijn jongste slaapt alleeen nog thuis, mijn vriend heeeft de relatie verbroken en hobbies vallen deels weg (paard gehad 7 jaar is nu dood). Ik heb 17 jaar voor mijn kids alleen gezorgd. Ben 2 x gescheiden en heb nogal wat relaties achter de rug. Bang en zeker nog niet klaar voor een eventuele nieuwe relatie. Familie heb ik hier niet meer. Mijn werk is erg druk geweest en ik merk dat ik daarin ben gevlucht. Voor de rest wilde ik ook in de avond bij mijn kinderen zijn, omdat ik dat in mijn jeugd heb gemist.
Nu komt de rekening: te dik, geen of weinig sociale contacten. Burn out door te hard te werken en depressie door enorme verlatingsangst die is opgebouwd vanaf mijn jeugd.
Ik weet dat ik het allemaal alleeen op moet lossen. Ik heb al eerder een zware depressie meegemaakt. Maar ik voel me heel alleen en eenzaam.
Ik heb wel professionele hulp gezocht, maar daar moet je een tijd op wachten. En tot die tijd en daarna...? Het advies van de dokter: rust, reinheid en regelmaat. Maar dat is niet makkelijk wanneer je elke ochtend huilend wakker wordt en even helemaal niet meer weet waar je het zoeken moet.

Zijn er mensen die dit herkennen en die hierover met mij willen praten en / of die goede adviezen hebben. Ik ben al aan het sporten en ik probeer al de tuin te doen etc. Maar t valt niet mee...

Door Anna op 28-07-2009

Heb afgelopen zondag mijn zoon weggebracht naar zijn kamer. Thuisgekomen heb ik ontzettend gebruld. Dacht eerst dat ik kinderachtig bezig was en dat ik me niet mag aanstellen. Maar ik voel me nu zo ontzettend verdrietig en alleen. Weet heus wel dat dit gevoel over zal gaan en dat ik hier doorheen moet.

Door Margee op 02-02-2009

Mijn meissie,de jongste van mijn 2 geadopteerde kinderen is nu uitgevlogen. Ze is gelukkig maar leert je wel snel wennen aan t lege nest. Binnen 5 maanden is ze verliefd, zwanger en samenwonend! Gelukkig krijg ik een nieuw doel in Juli, oppasoma! Maar voorlopig voel ik me verlaten door iedereen, vooral mijn vriendin!

Door Chantalc (infoteur) op 03-09-2008

Ik weet niet of het waar is, maar ik heb ergens gelezen dat het lege-nest-syndroom aan het uitsterven is. Naarmate vrouwen zelfbewuster zijn, vaker een baan, hobby's en een eigen sociaal leven hebben, wordt het uit huis gaan van het laatste kind vaker ervaren als een opluchting. Als je getrouwd bent of samenwoont, komt ook je relatie in een ander vaarwater. Sommige koppels vinden het heerlijk om het rijk alleen te hebben en gaan meer reizen, samen dingen doen, ... Als je relatie toch al niet je dat was en je nu zelfs niet meer kan praten over de kinderen vandaag gedaan hebben, kan de stilte heel pijnlijk worden.