Sterven X: psychologisch symptomen verdriet - Joodse visie

Voor een duidelijker en dieper begrip van verdriet is het van belang op de hoogte zijn van de resultaten van een psychologische studie van verlies. Dr. Lindemann heeft onderzoek gedaan naar de symptomen van normaal verdriet. Het staat in het boek Death, Grief and Mourning door Geoffrey Gorer.

Uniform beeld bij personen met acuut verdriet

Het volgende beeld is gemeenschappelijk bij acuut verdriet dat in golven gaat en 20 tot 60 minuten duurt:

• een gevoel van benauwdheid in de keel
• naar adem snakken
• behoeften aan zuchten
• spanning of mentale pijn

De persoon verneemt spoedig dat deze golven kunnen worden versneld door:

• bezoeken
• het noemen van de overledene
• ontvangen van sympathie

Er is een tendens het syndroom ten koste van alles te vermijden, bezoeken te weigeren tenzij zij de reactie versnellen, en opzettelijk niet aan de overledene te denken. Ook is er een sterk schuldbesef. Daarnaast is er een tendens te antwoorden met irritatie en boosheid en een wens niet lastig te worden gevallen door anderen op een tijd wanneer vrienden en familie een speciale poging doen vriendschappelijke relaties te onderhouden. Het leidt tot een stroeve interactie.

Activiteit gedurende de hele dag

De activiteit gedurende de hele dag van een zwaar bedroefde persoon toont opmerkelijke verandering. Er is geen vertraging van handeling en spraak; integendeel, er is sprake van een toename van spraak, vooral wanneer gepraat wordt over de overledene. Er is rusteloosheid, men is niet in staat stil te zitten, men beweegt doelloos rond continue op zoek naar iets te doen. Er is echter, op het zelfde ogenblik, een pijnlijk gebrek aan capaciteit iets te ondernemen op een georganiseerde manier. De bedroefde merkt hoeveel dingen er gedaan werden in relatie met de overledene en heeft nu zijn betekenis verloren. Vooral de gewoonte van sociale interactie met vrienden, het converseren, etc.

Samenvatting

• Er zijn vijf psychologische symptomen:
• somatisch verdriet
• vooringenomenheid met het beeld van de overledene
• schuld
• vijandige reacties
• niet weten wat te doen

De duur van een rouw reactie blijkt af te hangen van het succes waarmee een persoon met het verdriet omgaat, namelijk:

• losmaken van de band met de overleden
• het opnieuw ordenen van de omgeving waarin de overledene wordt gemist
• het aangaan van nieuwe relaties

Eén van de grote obstakels lijkt te zijn het feit dat vele patiënten de intense ellende trachten te vermijden die verbonden is met de verdrietige ervaring, en de uitdrukking van emotie trachten te vermijden die er noodzakelijk voor is.

Meer lezen over sterven, lees dan mijn special Omgaan met de dood - een Joodse benadering.