Hirsch Ballin, Ernst: Kennis is macht, corruptie is vergeten

Mr. Dr. Ernst Hirsch Ballin is onze huidige minister van Justitie. Geboren op 15 december 1950 in Amsterdam met een katholieke moeder en een joodse vader, die uit nazi-duitsland naar Nederland is gevlucht en als onderduiker de oorlog heeft overleefd. In mei 1994 moest Hirsch Ballin aftreden vanwege de IRT-affaire. Toch is hij nu sinds 22 september 2006 de minister van Justitie van Nederland. Hoe is dat mogelijk?

Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin.

Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin van de CDA is een rechtsgeleerde en een Nederlands politicus. Sinds 1989 is hij werkzaam in de politiek. Van 1981 tot 1989 was hij hoogleraar staats- en bestuursrecht aan de Katholieke Universiteit in Brabant. In 1989 trad Hirsch Ballin in de hoedanigheid van minister van Justitie toe tot het kabinet Lubbers III. Nadat Ien Dales op 10 januari 1994 is overleden, was hij korte tijd waarnemend minister van Binnenlandse Zaken. In mei 1994 werd minister Hirsch Ballin gedwongen af te treden naar aanleiding van de IRT-affaire. Dit aftreden heeft uiteindelijk in de praktijk slechts gedeeltelijk plaatsgevonden, aangezien hij sindsdien belangrijke politieke posities is blijven bekleden. Op 22 september 2006 maakte hij zijn officiële rentree in de openbare politiek als nieuwe minister van Justitie. Hoe is het mogelijk dat iemand na een gedwongen aftreden in verband met een affaire, alsnog later minister van Justitie kan worden?

Carrière Hirsch Ballin.

• 1974 - 1977 wetenschappelijk assistent staatsrecht Universiteit van Amsterdam
• 1977 - 1981 hoofdambtenaar stafdeling publiekrecht, hoofdafdeling staats- en strafrecht, ministerie van Justitie
• 1981 - 1989 Hoogleraar staats- en bestuursrecht Katholieke Universiteit Brabant
• 1989 - 1994 minister van Justitie, minister van Koninkrijksrelaties + tijdelijk vervangend minister van Binnenlandse zaken
• 1994 IRT-affaire: gedwongen aftreden van Hirsch Ballin
• 1996 - 1998 Hoogleraar aangaande wetgevingsvraagstukken.
• 1994 - 2006 Hoogleraar aan de Katholieke Universiteit Brabant, ditmaal in internationaal recht.

• 1989 - heden Lid Tweede Kamer | lid Eerste Kamer | minister | lid Raad van state.
• 1989 - 1994 Minister van Justitie
• 1994 - 1995 Lid Tweede Kamer
• 1995 - 2000 Lid Eerste Kamer
• 2000 - 2006 Lid Raad van State
• 2006 - heden Minister van Justitie

Hirsch Ballin is wellicht voor de burger enigszins uit beeld geraakt na zijn aftreden als minister van Justitie in 1994, maar heeft altijd zijn politieke invloed behouden. Hierdoor is hij op 22 september 2006 in staat gesteld, wederom als minister van Justitie aan te treden.

IRT-affaire.

Het Interregionaal Recherche Team Noord-Holland / Utrecht was een interregionaal samenwerkingsverband van een aantal politiekorpsen waaronder Amsterdam en Utrecht. Het team maakte gebruik van een omstreden opsporingsmethode, namelijk het doorlaten van drugs onder regie van politie en justitie.Het doel van deze omstreden opsporingsmethode zou de mogelijkheid zijn om te kunnen doordringen tot in de top van de criminele organisatie die onderzocht werd; de erven Bruinsma. Eind oktober 1993 ontdekte de nieuw aangestelde teamleider, commissaris van de Amsterdamse politie Johan van Kastel, dat het IRT een opsporingsmethode hanteerde waarvoor hij geen verantwoordelijkheid wenste te dragen. Hij heeft dit gemeld aan de korpsleiding in Amsterdam. Na veel onenigheid tussen de bij het IRT betrokken politiekorpsen, het Openbaar Ministerie en andere betrokkenen, heeft dit geleid tot de opheffing van het IRT, wat op 7 december 1993 bekend is gemaakt. Voor het onderzoek naar de consternatie die dit tot gevolg had, werd de Commissie-Wierenga ingesteld. Er was ondertussen een behoorlijke ruzie ontstaan tussen de politiekorpsen Amsterdam en Utrecht waarbij onder andere corruptiebeschuldigingen over tafel gingen. De Commissie-Wierenga kwam met een rapportage waarin de Amsterdamse politie de schuld werd toegeschoven. Intussen was al zoveel over misstanden in de opsporing naar buiten gekomen dat in de Tweede Kamer werd gevraagd om een diepgaande parlementaire enquête. Hirsch Ballin was als minister van Justitie verantwoordelijk.

De enquêtecommissie 'van Traa' had de opdracht onderzoek te doen naar:

• de aard, ernst en omvang van de zware, georganiseerde criminaliteit;
• de feitelijke toepassing, de rechtmatigheid, het verantwoord zijn en de effectiviteit van de opsporingsmethoden.
• de organisatie, het functioneren van en de controle op de opsporing.

De enquêtecommissie opsporingsmethoden heeft gedurende meer dan een jaar een 'zeer uitgebreid' onderzoek gehouden. Hierbij zijn honderden personen geïnterviewd en uiteindelijk 88 personen zijn in het openbaar gehoord. Daarnaast zijn duizenden documenten verzameld en diverse deelonderzoeken door o.a. de wetenschappelijke onderzoeksgroep Fijnaut uitgevoerd.

Rapport
Op 1 februari 1996 bracht de enquêtecommissie haar rapport aan de Tweede Kamer uit. Het rapport - dat 500 pagina's beslaat - wordt vergezeld van in totaal 11 bijlagen waarin o.a. alle verhoren en deelonderzoeken zijn opgenomen. De voornaamste conclusie van de enquête was dat er sprake was van een crisis in de opsporing.

Deze crisis kende drie elementen:

• Ontbrekende normen. De commissie constateerde dat er een gebrek was aan een adequate normstelling voor het optreden van politie en justitie tegen de georganiseerde criminaliteit. Er werd door de wetgever maar ook door de rechter naar het oordeel van de commissie teveel ruimte gelaten voor politie en justitie.
• Een niet goed functionerende organisatie van de opsporing als gevolg van onduidelijke besluitvorming over wie nu waarvoor verantwoordelijk was. De bevoegdheden en verantwoordelijkheden van betrokkenen bij de opsporing in Nederland waren diffuus volgens de commissie.
• Problemen in de gezagsverhoudingen. Hoewel expliciet is geregeld dat het Openbaar Ministerie het gezag over de opsporing heeft, bleek dit in de praktijk van de opsporing nog niet vanzelfsprekend.

En passant was de commissie van mening dat de Commissie-Wierenga de schuld inzake de consternatie rond het opheffen van het IRT ten onrechte bij de Amsterdamse politie had gelegd.

Delta-Methode: Door laten van drugs onder regie van politie en justitie.

De methode bestaat uit het onder regie van politie en justitie gebruik maken van informanten die criminele organisaties facilitair ondersteunen. De politie gebruikt de informanten om informatie te verzamelen over het functioneren van de criminele organisatie. De informanten hebben op één of andere wijze contact met leden van criminele organisaties. Het gaat onder andere om informanten die werkzaam zijn in de transportwereld. De politie wordt door een informant in kennis gesteld van de verwachte aankomst van een container waarin verdovende middelen zijn verborgen. De informant draagt kennis van de gegevens van de container, het schip en de vermoedelijke datum van aankomst. De politie zorgt er met hulp van FIOD-medewerker(s), voor dat de container niet door de douane wordt gecontroleerd. De FIOD/politie heeft afspraken met de douane dat indien de FIOD/politie daarom vraagt bepaalde containers zonder verder vragen door de douane worden geloodst. Onder regie van de politie en door tussenkomst van de FIOD wordt de container dan door een burgerchauffeur, die met de politie samenwerkt, uit het havengebied gereden en getransporteerd naar een neutraal terrein, bijvoorbeeld een parkeerplaats. Vervolgens zorgt politiepersoneel of later de burgerchauffeur voor transport naar een loods. Een medewerker van de FIOD zorgt inmiddels voor de inklaring van de containers en de daarvoor benodigde documenten. In een aantal gevallen vervoeren politiemensen zelf de container vanaf het haventerrein naar de loods.

In de loods wordt door politiefunctionarissen de lading in de container gecontroleerd. De politie weegt de
hoeveelheid verdovende middelen. De lading drugs wordt opgesplitst en op afroep door de politie vervoerd naar een plaats die door leden van de criminele organisatie is opgegeven aan de burgerinfiltrant. De deklading (de lading die noodzakelijk is om de drugs te verstoppen) wordt apart gezet en eventueel later verkocht, dan wel «om niet» aan bepaalde bedrijven weggegeven.

Wat er vervolgens met de doorgevoerde partijen drugs gebeurt, varieert. In sommige gevallen worden de drugs in beslag genomen nadat de politie heeft vastgesteld aan wie de drugs zijn afgeleverd. Observatieteams houden de verschillende partijen drugs dan in de gaten. In andere gevallen wordt besloten de partijen bewust door te laten gaan om de informant te beschermen of in aanzien te laten groeien binnen de criminele organisatie. In weer andere gevallen raakt de politie de partijen drugs kwijt doordat niet alle zendingen kunnen worden geobserveerd.

Hirsch Ballin als minister van Justitie verantwoordelijk voor IRT-affaire.

Zoals blijkt uit de omschrijving van de Delta-Methode, zijn politie en justitie in staat gesteld op grote schaal te handelen in drugs, om moverende redenen. Hoewel enerzijds begrip zou kunnen worden gevonden voor het feit, dat getracht wordt de 'grote vis' te vangen. Anderzijds is het een ernstig twijfelachtige methode, doordat de volledige controle kwijt is geraakt. Onder verantwoordelijkheid van minister van justitie Hirsch Ballin, zijn vele drugspartijen 'verdwenen'. Natuurlijk wordt getracht te insinueren dat de criminelen met alle drugs aan de haal zijn gegaan. Maar door de ondoorzichtige vreemde werkwijze van het ministerie van Justitie, zou de gedachte kunnen ontstaan, dat medewerkers van douane, politie en justitie -waaronder Hirsch Ballin- zichzelf hebben verrijkt door opbrengsten uit drugshandel.

Dankzij deze conclusie moest minister Hirsch Ballin aftreden als minister van Justitie in 1994.

Gevolgen van het aftreden voor Hirsch Ballin.

Aftreden betekent in Nederland in principe dat er ernstig is gefaald. Aan dit ernstig falen, zouden consequenties moeten zijn verbonden. De enige consequentie voor Ernst Hirsch Ballin in 1994 is een gedwongen aftreden als minister van Justitie. Hij heeft echter sindsdien zijn politieke invloed behouden.

• 1994 - 1995 Lid Tweede Kamer
• 1995 - 2000 Lid Eerste Kamer
• 2000 - 2006 Lid Raad van State

Na de Tweede Kamer-verkiezingen in 2006, zien we Ernst Maurits Henricus Hirsch Ballin weer openbaar ten tonele verschijnen. Zijn functie? Minister van Justitie. Hoe is dat mogelijk? Indien men ernstig gefaald heeft en de schijn van corruptie tegen heeft, is dat na 12 jaar geheel vergeten? Welke boodschap geeft de overheid aan de Nederlandse burger door dit handelen? Is het vertrouwen in de politica dan geheel onbelangrijk? Of is de Nederlandse burger reeds vergeten, wat er in 1994 aan het licht is gekomen?

Een persoon die is besmet met een mogelijke corruptie zou toch nooit meer minister van Justitie kunnen worden?

Contact informatie voor al uw vragen aan de minister van Justitie.

Heeft U vragen aan onze minister van Justitie? Middels onderstaande contactgegevens bent u vrij al uw vragen schriftelijk aan hem te stellen.

Minister van Justitie
mr. E.M.H. Hirsch Ballin
Postbus 20301
2500 EH Den Haag

Eerste vraag aan de minister van Justitie Hirsch Ballin:

Wat is de stand van zaken met betrekking tot de secretaris-generaal van Justitie Joris Demmink, die wordt verdacht van het misbruiken van minderjarigen en kinderporno?