De vijandige relatie tussen Israël en Iran

De relatie tussen Israël en Iran is de laatste jaren ronduit vijandig. Maar dit was niet altijd zo. Onder het regime van de Sjah onderhield Israël een zakelijke relatie waarbij er sprake was van militaire samenwerking. Maar er waren ook banden op economisch, sociaal en cultureel gebied. Sinds Khomeini aan de macht kwam in 1979 zijn de banden echter rigoreus verbroken en is sindsdien de relatie ronduit vijandig. Dieptepunt is de huidige dreiging van Iran om Israël te vernietigen.

De Sjah in Iran

In januari 1963 verklaarde de Sjah de uitvoering van de Witte Revolutie voor economische, sociale en culturele ontwikkeling van Iran en zocht daarbij contact met Israël. Dit leidde tot een grote uitbreiding van de banden met Israël, wier officiële status een 'Economische Missie' was. In de begin jaren 1969 was er zelfs een Israëlische ambassadeur in Teheran. Iran werd de grootste olieleverancier voor Israël en handelsrelaties werden uitgebreid. Ook op militair en technologisch gebied was sprake van samenwerking. In 1973-1974 bedroeg de export van Israël naar Iran 33 miljoen dollar en vier jaar later was dit 230 miljoen dollar. Veel Israëlische hoogwaardigheidsbekleders bezochten Iran in het geheim.

Echter als de relaties tussen beide landen sterker wordt, zo werd ook de propaganda van de religieuze oppositie onder leiding van ajatollah Khomeini. De Sjah werd beschuldigd van samenwerking met de zionisten om de Palestijnen te onderdrukken en om verspreiding van de Islam tegen te gaan.

Khomeini

Op 10 februari 1979 komt Khomeini aan de macht. Hij verbreekt alle relaties met Israël en stopt de olietoevoer. Ook dreigt hij Israël te vernietigen. 'De bevrijding van Jeruzalem' was één van de speerpunten van de Revolutie die Khomeini ontketende. In zijn oorlog tegen Irak noemde hij Saddam Hoessein een 'zionistische ongelovige'. Hij verklaarde ook de laatste vrijdag van de Ramadan als de 'dag voor de bevrijding van Jeruzalem'. Sinds Khomeini werden tevens de banden met de shiieten in Libanon aangehaald. Later zouden ze groeperingen als de Amal en Hezbollah steunen in hun strijd tegen Israël.

Shihab-3s raket

Sinds een paar jaar is president Ahmenidjad in Iran aan de macht. Hij voert de retoriek tegen Israël op. Hij ontkent de Holocaust en vindt dat Israël vernietigd moet worden. Ook start hij een nucleair programma. Naar eigen zeggen voor vreedzame energiedoeleinden. Maar de VS en Israël en de rest van de westerse wereld geloven hem niet. Ze denken dat hij kernwapens wil maken. Onder de dreiging van het westen probeert Iran vai de media terug te slaan door aan te tonen hoe sterk ze wel niet is. Een website geaffileerd met het Iraanse regime, claimt dat er meer dan 600 raketten op Israël gericht staan. Er zijn ook raketten gericht op Amerikaanse posities in Irak, volgens bronnen in de Islamitische Republiek. De raketten, Shihab-3s, zullen worden afgeschoten als Iran of Syrië wordt aangevallen. Niet zolang geleden heeft Israël Syrië aangevallen en daarbij een raketinstallatie vernietigd. Was dit een waarschuwing aan het adres van Iran? Volgens The Observer ging het om een dry run.

De Shihab-3s heeft naar het schijnt een bereik van 1.300 kilometer en is in staat om Israël te bereiken. Een aantal jaar geleden beweerde Iran de bereikbaarheid te hebben verhoogd naar 2.000 kilometer.

Het Assar Iran verhaal kan niet door onafhankelijke bronnen worden bevestigd, hoewel het informatie is dat eerder verscheen in de krant Qatari. Volgens dat verhaal zal Iran 600 raketten op Israël afschieten als Amerika Iran zal aanvallen. Volgens diplomatieke bronnen in Syrië waarschuwde Iran Israël en de VS dat het in staat is alle uitgekozen plekken in Israël te vernietigen.

Sancties

Frankrijk en Nederland hebben inmiddels een positie tegenover Iran verhard inzake diens weigering deel te nemen aan een inspectie programma van de VN betreffende het Iraanse nucleaire programma. Frankrijk en Nederland pleiten voor sancties als Iran niet meewerkt. Ze zien de nucleaire wapen van Iran als een echt gevaar voor de hele wereld.

Maar Mohammed El-Baradei, hoofd van de VN's Internationale Atoomenergie-agentschap, zegt dat het gebruik van geweld tegen Iran alleen overwogen kan worden als de VN daar toestemming voor geeft. "We moeten leren van de Irak oorlog, waarbij 700.000 mensen het leven hebben verloren op de achteraf gezien valse verdenking dat Irak nucleaire wapens had."

Israël: dreiging Iraanse aanval

Israël neemt de dreiging van Iran echter zeer serieus. Misschien moet in dat licht de mysterieuze aanval (Operatie Boomgaard) op Syrië gezien worden. Israël zou hierbij een raketinstallatie vernietigd hebben. Het hoofd van de Israëlische luchtmacht, majoor-generaal Eliezer Shkedi wilde hier echter niet op ingaan. Maar de berichten hierover circuleren al rond, niet alleen in Israël, maar ook in Washington en andere plaatsen. De New York Times beschreef het doelwit als een plek met nucleaire installaties waarbij Noord Koreaanse technici betrokkken zijn. Andere berichten speculeerden dat het om een Hezbollah konvooi ging, een rakettenfabriek of een terroristenkamp. Onder de verwarring die heerst zijn berichten van het Turkse leger die meldden dat twee brandstoftanks van een Israëlische straaljager, de Raam F15I (de nieuwste Israëlische langafstands bommenwerper), net over de grens van Turkije waren gevonden. De Raam F15I kan een afstand van 2000 kilometer overbruggen wanneer het zijn brandstoftanks dumpt. Dit voedt de gedachte dat het om een 'dry run' gaat voor Iran.

Inmiddels zijn er meer details bekend. De aanval op Syrië zou met 8 vliegtuigen zijn uitgevoerd, inclusief ultra-moderne F15s en F16s uitgerust met Maverick raketten en 500 pond bommen. Daarnaast vloog er een ELINT mee, een vliegtuig dat electronisch informatie verzamelt. De aanval was zo geheim dat zelfs de piloten niet wisten wat voor doel ze precies bombardeerden. Ze dachten dat het om een agrarisch onderzoekscentrum ging.

De boodschap lijkt in ieder geval duidelijk te zijn. Als de wereld Iran niet kan stoppen dan zal Israël zelf militair ingrijpen. De operatie tegen Syrië kan gezien worden als een 'dry run'.

Meer over het Midden-Oosten is te lezen in mijn special Het Midden-Oostenconflict. © 2007 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 19-09-2007, laatst gewijzigd op 21-06-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Amerikaans rapport: Israël kan nucleaire oorlog winnen: Een studie (december 2007) door het US Center for Strategic end International Studies (CSIS), met aan het hoofd een voormalig Pentagon analist, onderzo…
• Israëlisch-Arabische oorlogen (8): de Golfoorlog 1991: In augustus 1990 viel Irak Koeweit binnen en dreigde Israël aan te vallen met verschillende soorten wapens, inclusief niet-conventionele. Voor de eerste…
• Rapport april 2009: Israël kan Golan Hoogvlakte niet opgeven: Majoor Generaal (reserve) Giora Eiland van het Jerusalem Center for Public Affairs stelt in een 30 pagina tellende onderzoek (april 2009) dat Isr…
• Kwalificatie Wk 2010 Zuid-Afrika, Azië: Voor de kwalificatie voor het WK van 2010 in Zuid-Afrika wordt er in Azië ook gevoetbald. Daar zijn er twee poules, waarin de beste 2 landen doorgaan naar het eindtoer…
• Israëls geweld in Gaza 2008/2009 is niet buitenproportioneel: Hoewel er enig begrip in de wereld is voor de Israëlische actie tegen Hamas wordt Israël wel veroordeeld vanwege het zogenaamde buitenproportione…

Bronnen en/of referenties

• Arutz Sheva
• The Observer
• Political dictionary of the State of Israel - Susan Hattis Rolef