Henk Heidweiller

Henricus Augustinus Franciscus (Henk) Heidweiller (Paramaribo, 10 februari 1929 - 26 augustus 1989), Surinaams diplomaat en politicus. Henk Heidweiller werd op 10 februari 1929 uit een Duits kolonisten geslacht geboren in Paramaribo. Na rechten gestudeerd te hebben in Suriname en Nijmegen nam hij door de vervroegde verkiezingen van 25 juni 1958 van 1958 tot 1967 voor de Progressieve Surinaamse Volkspartij zitting in de staten.[3]

Daarnaast was hij van 1962 tot 1968 hoofd van het bureau voor buitenlandse betrekkingen. Na deze periode werd hij gevolmachtigd minister bij de Nederlandse VN-missie in New York. Toen Suriname in 1975 onafhankelijkheid verwierf bleef hij werkzaam in Amerika. Hij zou hier tot 1981 bij de VN blijven, niet langer voor Nederland, maar nu namens de nieuwe Surinaamse Republiek.

Na jaren in New York aangesteld te zijn geweest verhuisde hij naar Washington, waar hij vanaf 1981 ambassadeur was.

Na de decembermoorden volgde hij op 4 juli 1984 Henk Herrenberg op als ambassadeur in Nederland. Dit avontuur zou echter niet lang duren. Nog geen jaar later werd hij in mei 1985 teruggeroepen nadat premier Udenhout had aangekondigd dat Suriname moest bezuinigen op de diplomatieke dienst en er "deviezen problemen" waren. Vermoedelijk had dit meer te maken met het bevriezen van de ontwikkelingshulp voor Suriname als gevolg van de Decembermoorden. Tot 1988 zou er geen Surinaamse ambassadeur meer in Nederland zijn.

In maart 1986 trad Henk Heidweiller in dienst als kabinetschef van Desi Bouterse, in deze functie laat Henk zich meerdere malen negatief uit over Nederland en de Nederlandse pers en hun mening over het bewind in Suriname. Ook deed hij uitspraken dat Frankrijk en de VS Suriname zouden willen binnenvallen. Een hoop uitspraken voor een periode van slechts één jaar, want op 7 april 1987 trad hij wederom in de voetsporen van Herrenberg.

Dit keer zou hij minister van Buitenlandse Zaken onder premier Jules Wijdenbosch worden. Toen de eerste verkiezingen sinds de staatsgreep door Bouterse plaats vonden op 25 november was er door het grote zetelverlies dan de NDP geen plek meer voor Heidweiller in de Surinaamse kamer.[5]

Op 26 januari 1988 werd Eddy Sedoc op 26 januari 1988 door president Shankar beëdigd tot minister van Buitenlandse Zaken. Door het zetelverlies van de verkiezingen was de partij van Heidweiller niet langer meer een regeringspartij.

De late carriere van Henk

Heidweiller bleef nog wel werkzaam op het ministerie, onder meer binnen de examencommissie voor de selectie van de Surinaamse diplomatieke dienst, ingesteld door Henck Arron. Door een later conflict met Sedoc in januari 1989 komt er een ambrubt einde aan de politieke carrière van Henk Heidweiller. Op 26 augustus datzelfde jaar stierf hij op 60-jarige leeftijd in Paramaribo.[2][4]

Trivia

]Lou Lichtveld, ook bekend als schrijver Albert Helman, noemde Henk Heidweiller een meeloper en slappeling en noemde hem in een interview "de zeikdweiler van Bouterse".[1]