Een jaar na de Tweede Libanonoorlog (2006)

Een jaar na de Tweede Libanonoorlog in 2006 leven er vele vragen in Israël over het leger, schadevergoeding, public relations, de regering en vooral de Israëlische democratie. Een zelfreflectie. De Tweede Libanonoorlog begint met de kidnapping van twee en het doden van drie Israëlische soldaten door Hezbollah. Tevens vuurt Hezbollah Katoesja-rakketen af. Een poging van Israël om de gegijzelde soldaten te bevrijden mislukt. Daarna breken op 12 juli 2006 gevechten uit. Israël bestookt Libanon met bommen en Hezbollah beschiet Israël met Katoesja-raketten. Het Israëlische leger trekt uiteindelijk ook Libanon binnen. Aan Libanese zijde vallen tussen de 800 en 1200 doden, waarvan 500 Hezbollah-strijders. Aan Israëlische zijde zijn 119 soldaten en 43 burgers gedood. De oorlog eindigt op 14 augustus 2006 met een bestand.

Commissie Winograd

Op 30 april 2007 brengt de Israëlische commissie Winograd een interim rapport over de oorlog uit. De conclusies zijn:

1. Premier Olmert neemt overhaaste beslissingen om de oorlog te beginnen; hij laat zich weinig adviseren; hij stelt zijn plannen tijdens de oorlog niet bij; hij laat zich meeslepen door de stafchef.
2. Voormalig minister van defensie Peretz heeft te weinig verstand van het militaire apparaat; hij laat zich weinig adviseren en denkt dat de slag met luchtaanvallen beslecht kan worden; hij onderzoekt niet of het leger voldoende is voorbereid.
3. Voormalig stafchef Halutz leidt de regering in een oorlog zonder alternatieven te bieden; hij heeft niet genoeg oog voor toenemende kracht Hezbollah; hij heeft waarschuwingen over ontvoeringen in de wind geslagen.
4. Reservisten zijn onvoldoende getraind en uitgerust.

Een jaar na de oorlog bestaat er een onbehaaglijk gevoel. Wie belooft dat de oorlog niet opnieuw begint? Wie garandeert dat Israël niet opnieuw dezelfde fouten maakt? Niemand weet het. De oorlogsschade is in ieder geval vergoed. Dat is sneller dan na de Golfoorlog toen het enkele jaren duurt. Drieduizend schuilkelders worden opgeknapt, het luchtalarm wordt verbeterd en noodteams worden getraind om burgers te helpen. Maar wat doet het leger het afgelopen jaar? Er wordt geoefend op de Golan Hoogvlakte. Verder blijft onduidelijk wat er gebeurt.

Het ministerie van buitenlandse zaken faalt in de public relations. Het zou meer kunnen doen, vooral inzake de schending van VN-resolutie 1701 door Hezbollah in het bijzonder het vasthouden van de gijzelaars en de wapenleveranties van Iran aan Hezbollah via Syrië. Verder lijkt de democratie stil te staan. Op diplomatiek gebied wordt niets bereikt met de Palestijnen. Wel is het een goed teken dat chefstaf Halutz aftreedt en dat minister van defensie van Peretz wordt vervangen door Barak. Maar premier Olmert zit er nog steeds ondanks een demonstratie om af te treden. Dit is slecht voor de democratie. Waarschijnlijk zal de regering volgens analisten wel aftreden als het eindrapport van de commissie Winograd wordt gepubliceerd.

Meer over het Midden-Oosten is te lezen in mijn special Het Midden-Oostenconflict.