Van Agt over Israël en de Palestijnen

Oud-premier Dries van Agt (zie foto) haalt de laatste jaren geregeld de media waarin hij forse kritiek uit op Israël en openlijk steun betuigt aan de Palestijnen. Hier volgt een kort overzicht van zijn pleidooien welke sympathie maar ook kritiek opleveren. Dries van Agt wordt op 2 februari 1931 in Geldrop geboren. Hij is de zoon van een textielfabrikant. Na het gymnasium studeert hij rechten in Nijmegen. Vervolgens wordt hij advocaat. Dit ambt beoefent hij vijf jaar. Daarna gaat hij werken bij het Ministerie van Landbouw en Visserij en later van Justitie. In 1968 wordt hij hoogleraar strafrecht en strafprocesrecht in Nijmegen.

In 1971 belandt Van Agt in de politiek. Hij wordt minister van Justitie. Tijdens zijn ministerschap is hij het middelpunt van een aantal rellen. Zo ziet hij zichzelf als 'ariër' (hij biedt hier later excuses voor aan); wil de Drie van Breda (oorlogsmisdadigers) vrijlaten; en handelt onbeholpen in de Zaak Menten (oorlogsmisdadiger).

Van 1977 tot en met 1982 leidt premier Van Agt drie kabinetten. Daarna bekleedt hij nog verschillende functies, zoals kamerlid, Commissaris van de Koningin in Noord-Brabant, vertegenwoordiger van de Europese Gemeenschap in Japan en de Verenigde Staten en gasthoogleraar in Japan.

• Er is meer te lezen over kritiek op Israël in mijn special Israëls strijd tegen antizionisme en antisemitisme.

Bezoek Israël en Palestijnse Autonome Gebieden

In 2005 bezoekt Van Agt Israël en de Palestijnse Autonome Gebieden. Hij leidt een vredesdelegatie van Europese oud-politici en maatschappelijke organisaties. Het gezelschap onderzoekt voornamelijk de gevolgen voor de Palestijnen van de bouw van de veiligheidsmuur door Israël. Hij vindt dat de Palestijnen groot onrecht wordt aangedaan met de bouw. Ook ziet hij niets positiefs in de terugtrekking van Israël uit de Gaza-strook. Dit doet Israël, volgens hem, alleen maar om de greep op de Westelijke Jordaanoever te versterken. Van Agt vindt tevens dat de islamitische Hamas niet moet worden geboycot. De islamitische partij is immers democratisch gekozen.

De beste manier om de Palestijnen te steunen is om het onrecht over de hele wereld uit te schreeuwen. Van Agt heeft spijt dat hij dat vroeger, toen hij premier was, niet heeft gedaan.

Een schreeuw om recht voor de Palestijnen

In de Volkskrant van 11 juni 2005 houdt Van Agt een lang betoog: Een schreeuw om recht voor de Palestijnen. Hierin wordt de geschiedenis van het Palestijns-Israëlisch conflict vertelt zoals Van Agt dat ziet. Hij ziet Israël als hoofdschuldige van het conflict.

In het verhaal meent Van Agt dat het Palestijnse drama grotendeels van Europese makelij is. Hij beschuldigt voorts de joden ervan de oorlog in 1948 te zijn begonnen en Palestijnen te hebben gedeporteerd. Na 1967 verovert Israël nog meer gebied en om deze onder controle te houden worden nederzettingen gesticht en wegen aangelegd die met meer dan 750 checkpoints worden beveiligd. Zo ontstaan gebieden die tot enkele honderden lappen zijn verknipt. Dit is voor de Palestijnen rampzalig.

In het artikel verwijt hij voorts dat Israël zich niet houdt aan het internationaal recht. Hij doelt hierbij op de uitspraak van het Internationaal Gerechtshof waarin de bouw van de veiligheidsmuur op Palestijns grondgebied strijdig is met het internationaal recht. Tevens bepaalt het Hof dat de talrijke joodse dorpen en steden in de veroverde gebieden van 1967 illegaal zijn.
Uitgebreid gaat Van Agt in op het harde optreden van het Israëlische leger en het geweld van de joodse inwoners. Door dit geweld en ook de economische noodtoestand zijn Palestijnen tot desperate geweldplegingen in staat. Hij keurt dit niet goed, maar hij toont er wel begrip voor.

Van Agt roept de Europese Gemeenschap daarom op om Israël te boycotten. Hij uit kritiek op Nederland dat niets tegen Israël onderneemt, en op Amerika dat Israël door dik en dun steunt. Bang dat zijn kritiek als antisemitisme wordt bestempeld is Van Agt niet. Hij voelt zich daarbij gesteund door kritische joden in Nederland.

Medestanders

Er zijn vele Nederlanders die de bewustzijnsverandering van Van Agt steunen. De organisatie Een Ander Joods Geluid noemt hem de heraut van de verandering (Trouw, 18 juni 2007). Ze vinden dat de critici van Van Agt het op de man spelen, terwijl het Van Agt juist gaat om de schendingen van het internationaal recht door Israël. Daarom moet het EU-Israël Associatieverdrag worden opgeschort.

Een Ander Joods Geluid vindt het goed dat een oud-premier de blinde steun van Nederland aan Israël ter discussie stelt, zo nadert het moment dat in brede kring het inzicht doordringt dat Nederlandse partijdigheid niet helpt.

Tegenstanders

De tegenstanders menen dat Van Agt de Palestijnse politiek onderschat. Van Agt maakt nergens duidelijk over hoe een toekomstige Palestijnse staat er volgens hem uit zal moeten zien. Hoewel Hamas democratisch is gekozen (Hitler is ook democratisch gekozen!) is de islamitische partij alles behalve democratisch. Bovendien kent de Arabische wereld geen democratie en een toekomstige Palestijnse staat zal noch onder de seculiere Fatah-partij, noch onder de islamitische Hamas democratisch zijn. Dat zullen andere Arabische landen niet accepteren. Van Agt past westerse waarden toe die in de Arabische cq. islamitische wereld geen schijn van kans hebben.

Daarnaast is in de Arabische wereld het antisemitisme in op mars en deze begint al aardig te lijken op het Europese antisemitisme van voor de oprichting van de joodse staat in 1948. Tegenstanders van Van Agt vinden dat hij dit gevaar niet ziet of niet wil zien (zie mijn artikel Hamas in Gaza-strook: een nieuw islamitisch staatje en mijn artikel Oorsprong modern islamitische jodenhaat)

• Voor meer info. over het Midden-Oosten lees mijn special Het Midden-Oostenconflict (deel II).
• Meer over Dries van Agt is te lezen in mijn special Website Dries Van Agt.nl: verdraaide feiten over Israël.