Politieke partijen: PvdA

Op 9 februari 1946 besloten de SDAP, de VDB en het CDU samen te gaan in een naoorlogs samenwerkingsverband. De Partij van de Arbeid, oftewel de PVDA was geboren. Tijdens de bezetting in de tweede wereldoorlog, hadden de partijen al samengewerkt, en het streven was om als één partij een doorbraakpartij te vormen tussen liberalen, sociaaldemocraten en christendemocraten. Het sociaal democratiische karakter is hedentendage de daadwerkelijke ideologie van de partij geworden.

Het ontstaan van de PvdA

Zoals ik al schreef is de Partij van de Arbeid een fusiepartij. De partij is ontstaan uit een samensmelting van;

• SDAP, Sociaal Democratische Arbeiders Partij
• VDB, Vrijzinnig Democratische Bond
• CDU, Christelijk-Democratische Unie

De samensmelting lag de nieuwe partij geen wind-eieren. Vanaf de oprichting, is de PvdA vertegenwoordigd in de Eerste èn Tweede Kamer. Van 1946 tot 1958 vormde de PvdA samen met de KVP de "rooms rode coalitie". Toen in 1948 Willem Drees, ook wel "Vadertje Drees" genoemd het premierschap in bezit had, werd de basis gelegd voor de voorzieningen uit onze tot op heden verzorgingsstaat. Deze basis zorgt ervoor dat iedereen recht heeft op een aantal basisvoorzieningen als onderwijs, gezondheidszorg, werkgelegenheid en sociale zekerheid. Na de periode Drees, heeft de PvdA veel met linkse progressieve partijen opgetrokken. Rond de jaren zeventig, vulde de partij zijn beleid aan met een bredere kijk op de wereld en de samenleving. Thema's als solidariteit met de wereld en milieubescherming verruimden het sociale denken van de PvdA. In die periode vormde Den Uyl een gedoogkabinet. De christelijke partijen, die toen nog het CDA moesten gaan vormen, waren onder leiding van van Agt een luis in de pels van dit kabinet. Toen in 1980 het CDA er dan was, werd er een coalitie gevormd met deze partij, maar dat was geen succes. Vanaf dit moment zouden de beide partijen een verhouding hebben, waarin ze niet zonder elkaar (door de verkiezingsuitslagen) en niet met elkaar (door de enorme tegenstellingen) konden regeren. Meerdere coalities waar deze beide partijen bij betrokken waren, stierven een voortijdig einde, met als laatste voorbeeld het Kabinet Balkenende IV. De paarse Kabinetten waren dan ook voor de PvdA een verademing. Samen met de D66 konden veel liberaal sociale onderwerpen worden verwezenlijkt. Denk aan het homohuwelijk, abortus en euthanasie. In 2002 stond de partij er behoorlijk goed voor, en niets leek een nieuwe overwinning van de PvdA in de weg te staan, toen een markant politicus de arena betrad. Pim Fortuyn zorgde er met zijn scherpte en charisma voor dat de toenmalige partijleider Ad Melkert de afgrond steeds dichterbij zag komen. Eind 2002 kwam de redding voor de PvdA. Een redelijk jonge Wouter Bos wist in record tijd het grote verlies weer goed te maken, en werd achter het CDA, de tweede partij van Nederland. Wel moet hierbij worden opgemerkt, dat Pim Fortuyn niet meer op het politieke podium aanwezig was, omdat hij door kogelschoten om het leven was gebracht door de linkse milieuactivist Volkert van der Graaf. Ondanks deze winst, kwam de PvdA toch in de oppositie terecht. Het CDA besloot met de VVD en de D66 te gaan regeren. De verkiezingen van 2006 waren precies andersom. Ondanks een fors verlies kwamen het CDA en de PvdA nu wel tot een akkoord. De ChristenUnie werd erbij gehaald, en men vormde het Kabinet Balkenende IV. Wouter Bos werd Vice-Premier en Minister van Financiën, en werd geconfronteerd met een wereldwijde economische crisis. Dit dreef hem ertoe om een zeer omstreden punt binnen de PvdA en de aanhang te ondersteunen, de verhoging van de AOW leeftijd. De erfenis van "vadertje Drees" werd volgens velen met voeten getreden. Uiteindelijk viel het kabinet toen de PvdA zijn rug recht hield in de kwestie Uruzgan. Meteen na het nieuws van de val van het Kabinet, kreeg de PvdA de stijgende lijn weer te pakken. Het verlies dat de partij had geleden in de periode Balkenende IV, werd langzamerhand kleiner.

Standpunten van de PvdA

Het is moeilijk de standpunten van de PvdA te benoemen. Alle standpunten die de partij inneemt zijn een uitloop van het beginselmanifest dat hat laatst herzien is in 2005. Dit manifest is het uitgangspunt van waaruit de partij zijn standpunten inneemt in kwesties die op dit moment actueel zijn.
Belangrijke punten uit het manifest zijn onder andere vrijheid, democratie, rechtvaardigheid, duurzaamheid en solidariteit. In deze context kan men de vraagstukken die nu spelen zien als vraagstukken, die volgens de PvdA vragen om een sociaal democratische benadering. Zo moet de crisis betaald worden door diegenen die de lasten het beste kunnen dragen, kiest de partij echt voor duurzame energie (en dus niet voor kernenerie), moeten mensen van elk geloof, ras of geaardheid gelijke rechten en vrijheden hebben en streeft de partij naar een samenleving waarin iedereen zich moet kunnen ontwikkelen, en wie niet mee kan worden geholpen en ondersteund.

De PvdA vóór de verkiezingen van 9 Juni 2010

Na de val van het kabinet Balkenende IV op 20 Februari 2010, omdat het PVDA niet kon instemmen met een verlenging van de missie in Uruzgan, steeg de partij in de peilingen. Vele mensen vonden het bewonderenswaardig dat de PvdA zijn rug had rechtgehouden, en niet ten koste van regeringsdrift had toegegeven aan de wil van het CDA. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen, was dat ook terug te zien in de uitslagen, waar de partij een behoorlijk stuk van het verlies had goedgemaakt. Opmerkelijk was dan ook het vertrek van Wouter Bos op Vrijdag 12 Maart 2010. Bos had besloten meer tijd voor het gezin te willen vrijmaken. Zijn opvolger stond al klaar. Dat Job Cohen al eerder door Wouter Bos was benaderd, bleek wel uit zijn eerste presentatie, waarin hij overtuigend en kalm de nieuwe situatie uilegde. Het nieuws dat Job Cohen de PvdA zou gaan leiden, bracht de partij gelijk weer in de race om de grootste partij na de naderende landelijke Tweede Kamerverkiezingen.

Stand van zaken (17-03-2010)

• Partijvoorzitter: Lilliane Ploumen
• Partijleider: Job Cohen
• Fractieleider Tweede Kamer: Mariëtte Hamer
• Zetels Tweede Kamer: 33 (150)*
• Fractieleider Eerste Kamer: Han Noten
• Zetels Eerste Kamer: 14 (75)*
• Aantal Leden: 54.504 (01-01-2010)
• Politieke Richting: Centrum Links
• Ideologie: Sociaaldemocratisch, Progressief

* Het getal tussen haakjes is het totaal aantal zetels in de betreffende kamer