Politieke partijen: CDA

Het CDA, oftewel, Christen Democratisch Appèl, is anders dan de meesten zouden verwachten, een partij die pas 30 jaar bestaat. Daarmee is het een relatief jonge partij. De partij is ontstaan na een fusie op 11 Oktober 1980 uit drie oude christelijke partijen. Alhoewel de partij de naam christelijk in de naam heeft, wordt de Bijbel niet als stellingname gebruikt, maar meer als bron van inspiratie. Zo staan de begrippen; normen en waarden, hoog in het vaandel.

Het ontstaan van het CDA

De drie grote partijen die het geloof als grondslag hadden, de CHU (Christelijk-Historische Unie), de ARP (Anti-Revolutionaire Partij) en de KVP (Katholieke Volkspartij), kwamen onder leiding van Piet Steenkamp tot een nieuwe alliantie; het CDA, oftewel; Christen Democratisch Appèl. Sinds 1967 waren de partijen hier al over in gesprek, maar het punt Christelijke politiek, was een zwaar onderwerp. De belangrijkste vraag was welke rol de Bijbel in de uiteindelijk te vormen partij moest gaan innemen. Moest het de grondslag vormen, of de inspiratie. De drie partijen hadden afzonderlijk vanaf 1918 steeds regeringsverantwoordelijkheid gedragen, en het was dus moeilijk om water bij de wijn te doen om tot een gezamelijke richting te komen. Uiteindelijk kwamen de partijen toch tot een gezamelijk besluit, en vanaf 1977 was het CDA in de tweede kamer vertegenwoordigd, dat officieel op 11 Oktober 1980 het licht zag.

Partijstandpunten

Gespreide verantwoordelijkheid. Dit standpunt wil in het kort zeggen dat de verantwoordelijkheid voor alles wat er in dit land gebeurt, niet per definitie de verantwoordelijkheid van de regering is. Een simpel voorbeeld is het overleg tussen de wergeversorganisaties en de vakbonden. De verantwoordelijkheid komt pas bij de regering te liggen als de partijen er niet uitkomen. Ook op gezinsniveau is dit het uitgangspunt van het CDA. Mensen zijn zelf in eerste instantie verantwoordelijk voor zichzelf en hun directe omgeving. Dit omdat het CDA uitgaat van de kracht van de persoon zelf, en wil voorkomen dat de regering zich achter elke voordeur in Nederland begeeft.
De terugtredende overheid betekent in de praktijk wel dat er een verantwoordelijkheidsverschuiving ontstaat, die het CDA het liefst door maatschappelijke instanties laat overnemen. Zo is de partij voorzichtig met de marktwerking zoals die zich tot nu toe heeft ontwikkeld. Zeker in de zorg houdt het CDA de ontwikkelingen nauwkeurig in de gaten.

Gerechtigheid. Het CDA, dat zelf als betrouwbare overheid zich aan de regels houdt, verwacht dit ook van de burgers. Er zijn grenzen, en daar heeft een ieder zich aan te houden. Goed gedrag wordt beloond, slecht gedrag bestraft. Tevens houdt dit standpunt in dat iedereen gelijke kansen en gelijke rechten moet hebben. De kans om zich te ontwikkelen en voldoende inkomsten heeft om een bijdrage aan de maatschappij te leveren. In de praktijk zou dit fantastisch zijn, ware het niet dat er vele mensen onder de armoedegrens leven, en dus zo al een achterstand op de maatschappelijke ontwikkeling hebben. Tevens is het zo, dat nog steeds teveel mensen mede door taalachterstanden niet mee kunnen komen in het arbeidsproces. Ook is het zo dat veel mensen door discriminatie van afkomst, leeftijd etc. niet gemakkelijk en vaak zelfs totaal niet aan werk kunnen komen. Het CDA onderkent dit en heeft in zijn uitgebreidere aandachtspunten, de hulpverlening, arbeidsbemiddeling en tegemoetkoming aan de lagere inkomens door onder meer een kindgebonden budget, en de lasten zoveel mogelijk inkomens afhankelijk te maken.

Solidariteit. Volgens het CDA moet er meer betrokkenheid zijn in de samenleving. De overtuiging is dat we door met elkaar te leven, meer mens zijn. Ook vind het CDA dat de sterken voor de zwakkeren moeten zorgen, en dat er een hoge mate is van sociale zekerheid. Dus gezondheidszorg, onderwijs en inkomen zouden zeer belangrijke speerpunten moeten zijn. Helaas zijn juist die drie onderwerpen de laatste jaren erg versobert, mede met steun van het CDA. Wèl is het CDA een van de partijen die de belastingen en toeslagen inkomensafhankelijk wil houden. Verder is het CDA een tegenstander van verdere liberalisering van de huurmarkt, uit vrees dat dat de zwakkeren zou kunnen treffen.

Rentmeesterschap. Als we het CDA moeten geloven, is de Aarde niet van ons, maar hebben we die te leen van God. Daarom is het belangrijk dat we zuinig zijn op alles wat er zich op die Aarde bevindt. Zowel mens, dier als plant verdienen onze zorg en aandacht. Voor de overheid gelden volgens het CDA dan ook de volgende taken, de mensen stimuleren zuinig te zijn op hun omgeving door geen afval te laten slingeren èn een iets onduidelijkere uitleg van het CDA zelf, de mensen de kans geven zich te ontwikkelen en de gaven van deze mensen te benutten. In de praktijk laat het CDA met een duidelijk milieubeleid zien dat de verantwoordelijkheid van de partij voor de Aarde er wel degelijk is. Wat echter opmerkelijk is, is dat het CDA wel kan leven met een kernergiecentrale, die afval achterlaat waar de oplossingen nog niet voor gevonden zijn. Het woord groen komt in de ook niet standpunten niet voor. Wat betreft het aspect dieren, pleit het CDA voor strengere regels in het Europese beleid. Ervanuitgaande dat de dieren er zijn om ook geconsumeerd te worden, wil het CDA een beter beleid voor het welzijn van ook zeer zeker deze dieren.

Het CDA vóór de verkiezingen van 9 Juni 2010

Na de val van het kabinet Balkenende IV op 20 Februari 2010 , omdat het PVDA niet kon instemmen met een verlenging van de missie in Uruzgan, regeerde het CDA in demissionare vorm door met de Christenunie. De taken van de opgestapte PVDA leden werden opgevuld door de demissionare regeringsleden van de overgebleven twee partijen. Het demissionare kabinet droeg zorg voor het netjes afhandelen van lopende zaken, maar was voor het nemen van beslissingen volledig afhankelijk van de steun van de voltallige tweede kamer. Vele belangrijke zaken zoals de bezuinigingen in verband met de economische crisis, moesten dus door naar een nieuw te kiezen regering. Demissionair Premier Jan Peter Balkenende gaf aan dat hij nogmaals die functie zou willen vervullen.

Stand van zaken (08-03-2010)

• Partijvoorzitter: Peter van Heeswijk
• Partijleider: Jan Peter Balkenende
• Fractieleider Tweede Kamer: Pieter van Geel
• Zetels Tweede Kamer: 41 (150)*
• Fractieleider Eerste Kamer: Jos Werner
• Zetels Eerste Kamer: 17 (75)*
• Aantal Leden: 67.592 (01-01-2010)
• Politieke Richting: Centrum Rechts
• Ideologie: Christendemocratie, Conservatisme

* Het getal tussen haakjes is het totaal aantal zetels in de betreffende kamer