De 2010 verkiezingen in Birma, vrij of toch niet?

Zal nu dan eindelijk de wil van het volk worden gereflecteerd? Dat is de grote vraag in Birma, waar volgend jaar weer voor het eerst in 20 jaar verkiezingen worden gehouden.De laatste verkiezingen van 1990 in waar Nobel-prijs winaares Aung San Suu Kyi met een overgrote meerderheid van de stemmen won, werd door de Junta verworpen en bleven de militaire leiders aan de macht, tot ergenis van de westerse wereld.

Hoe zal het nu verlopen?

Sinds de Engelse koloniaalse heerser in Birma in 1922 een twee leiders regering systeem introduceerde, hebben er 14 verkiezingen in het land plaats gevonden. Volgend jaar is het tijd voor de 15de editie en de westerse wereld kijkt gespannen mee. Meteen speelt er een oude vraag op; Zullen deze verkiezingen(en de voorgaande) de wil van de gehele bevolking weergeven?

Het land heeft sinds de eerste grondwet uit 1937 al verschillende malen de grondwet gewijzigd, zo ook in 2008, in het door de junta gehouden referendum, en waarin (volgens de militaire leiders) een grote meerderheid van de Birmese bevolking voor de nieuwe grondwet stemde.

De eerste grondwet

Onder Engels bewind was de Burma act (1935) toen Birma net was losgemaakt van het buurland India,de verkiezingen die daarop volgden werden voor het eerst door de Birmese nationalisten niet geboycot zoals eerdere verkiezingen, omdat men door de nieuwe grondwet meer eigen bestuur kregen, waar plaats kwam voor een heus cabinet, een minister-president en een gekoze senaat. De eerste verkiezingen onder de nieuwe grondwet werden gewonnen door Ba Maw,die de eerste minister-president werd.

Ondanks de democratie die de Engelse hadden gecreerd bleven de nationalisten wantrouwig, want in hun ogen werd er alleen gedacht aan de bevolking van centraal Birma, en te weinig aandacht besteed aan de bevolking in de buiten gebieden en aan de minderheids groepen die een groot deel uitmaken van de Birmese samenleving (er leven zo'n 8 verschillende etnische minderheids groepen in Birma).

Onafhankelijkheid

De eerstvolgende echte verkiezingen werden pas weer in 1947 gehouden, met het oog op de zelfstandigheids verklaring die in 1948 zou gaan plaats vinden. Deze verkiezingen zouden een regering van eenheid in het land moeten brengen en de verschillende groepen herenigen. Aung San (de vader van Aung San Suu Kyi)werd de nieuwe leider van het land, nadat zijn partij 196 van de 202 zetels won. Hij wordt ook gezien als de grondlegger van het moderne Birmese leger en de beslissende onderhandelaar van de onafhankelijkheid van het land de Britten. Helaas werd hij hetzelfde jaar door politieke tegenstanders vermoord. Maar vele etnische leiders klaagde dat de nieuwe grondwet weer niet de belangen van het hele land behartigde en het geen unie zou vormen voor Birma. In 1950 werden er tijdens het in het door interne spanningen geteisterde Birma 2 maal verkiezingen gehouden, die beide werden gewonnen door de partij van Aung San. Maar in 1960 won een afsplintering van de partij, die zich de 'union party' noemde de verkiezingen gehouden door de 'caretaker' regering, geleid door Generaal Ne Win.

U Nu, die ook al minister president was tussen 1948 en 1958 kwam weer aan de macht, maar werd afgezet door Generaal Ne Win. Ne Win vormde de nieuwe "Burma Socialist Programme Party" en hield een referendum die de 1974 grondwet goedkeurde, het referendum werd gehouden omdat er door de coup, geen officiele regering was, maar een militair bewind. De bevolking werd tot 4 maal opgeroepen om te stemmen totdat in 1988 de grondwet werd geschrapt. Deze gang naar de stembus was in feite een grap, te meer omdat de partij van Ne Win de enige partij in het land was. In het begin kreeg de coup van Ne Win nog steun van de bevolking die de politieke corruptie en de verdeeldheid beu waren. Maar zij kwamen er al gauw achter dat de Generaal geen democratie bedreef, maar zijn eigen plannen had zonder dat de bevolking enige invloed had.

Eind jaren 80

In 1988 werd hij door een coup afgezet en de leiders beloofde vrij verkiezingen voor het jaar 1990, waar een meer partijen regering uit moest vloeien. 60% van de meer dan 20. 000. 000 geregistreerde kiezers stemde op de NLD( National League for Democratie)en Aung San Suu Kyi zou de nieuwe Birmese leider worden.

Maar de militaire junta negeerde de uitslag en bleef en blijft aan de macht. De junta creerde de Nationale Raad die de nieuwe grondwet van 2008 schreef en in een zogenaamd referendum aan het volk opdrong. Onder deze grondwet bestaat Birma uit 7 provincies en 7 staten. Feit is dan Birma geen democratie is, maar wordt geleid door de junta en de opperbevelhebber, die hun eigen manieren hanteren. De junta verklaarde dat de 2008 referendum(het 2de referendum in Birma's geschiedenis) werd gesteund door ruim 90% van de bevolking,maar in werkelijkheid werd hij verworpen door alle politieke leiders,etnische groeperingen en strijdende oppositie groepen in het land.

De toekomst

De grondwet uit 1974 en de doorop volgende verkiezingen zijn absoluut geen weerspiegeling van de wil en keuze van het Birmese volk. De 1990 verkiezingen waren teminsten nog vrij en eerlijk, maar de junta negeerde gewoon de uitslag.

Nu is het afwachten tot en zien of de 2008 grondwet zich handhaaft onder het militaire gezag en of de verkiezingen de wil van het volk vertegenwoordigd. Birma's korte geschiedenis als een onafhankelijk land heeft aangetoond dat de grondwet zonder suport van het publiek en de etnische groeperingen geen lang leven is toegeschreven.