Politiek en Overheid

De neutrale overheid

Geloof en politiek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. In dit artikel wordt uiteengezet hoe dat komt.


Gelovige politici handelen niet in strijd met de scheiding van kerk en staat wanneer zij streven naar christelijke normen en waarden voor de samenleving. De scheiding tussen kerk en staat draait om de kerk ‘als instituut’, niet om gelovige politci. Sterker nog: geloof en politiek zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Iedere politicus handelt vanuit een eigen levensovertuiging. Of die nu christelijk of liberaal is, er is altijd sprake van een bepaalde set van uitgangspunten met een vertaling daarvan in het publieke leven. Anders gezegd: iedere politicus heeft een beeld van wat ‘goed’ is en wat ‘slecht’ is. Rouvoet legt uit dat er tussen politieke partijen en individuele politici forse verschillen bestaan over wat wel en wat niet acceptabel is. “...maar vroeg of laat trekken we allemaal een streep en komt er in een parlementair-democratische rechtsstaat het moment dat in meerderheid wordt gedecreteerd dat bromfietsers een valhelm en automobilisten een gordel moeten dragen; dat het gebruik van softdrugs wel, maar dat van harddrugs niet door de vingers kan worden gezien; dat er meer vrouwen in schoolleidingen moeten komen; dat seksuele vrijheid van kinderen een groot goed is, maar dat kinderporno niet wordt geaccepteerd; dat het homo-huwelijk wel, maar polygamie niet moet worden toegestaan; dat het zelfbeschikkingsrecht doorslaggevend is bij euthanasie, maar niet bij het experimenteren met wilsombekwamen; dat...”

Christelijke politici die streven naar christelijke normen en waarden voor de samenleving zouden ‘moraliseren’ en ‘betuttelen’. Echter: iedere politicus moraliseert. Iedere politicus handelt vanuit een eigen levensovertuiging Een politicus kan vinden dat morele uitspraken niet thuishoren in de publieke ruimte, maar is ook dit geen morele uitspraak? Een politicus kan vinden dat levensbeschouwingen niet thuishoren in het publieke debat, maar is ook dit niet zijn levensbeschouwing?

Het is niet de vraag óf een overheid moraliseerd, maar wélke moraal zij uitdraagt. Het recht geeft per definitie uitdrukking aan morele waarden. In het recht wordt vastgelegd wat wij als samenleving wel en niet accepteren. Zo worden diefstal, mishandeling en moord bijvoorbeeld negatief gesanctioneerd in het recht. Ook armoede wordt beschouwd als een maatschappelijke onrechtmatigheid. In het recht treffen we dan ook allerlei regelingen aan die armoede moeten voorkomen. Rijpkema stelt: “Doordat het recht mede tot doel heeft een conceptie van rechtvaardigheid tot gelding te brengen, is ons rechtssysteem inherent moreel vaan aard.” En even verderop: “[de wetgever] zal normatieve keuzes moeten maken op basis van een afweging van de vrijheid en het welzijn van de één tegen die van de anderen. Wettelijke regelingen zijn in belangrijk mate de neerslag van die afweging.”
© 2008 - 2010 Michaelferron, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 31-05-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Michaelferron is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "De neutrale overheid"


Door Frederick vuursteen op 31-05-2008

En je begon zo goed... helaas is het zo dat het onderwerp 'scheiding van kerk en staat' is en niet scheiding van levensovertuiging en staat. Onze eigen regering heeft besloten om godslastering erin te houden maar ik zie geen speciale wetten voor andere levensovertuigingen, hetgeen riekt naar discriminatie.... Dus hebben religies een speciale voorkeursbehandeling door onze religieuze regeringspartijen. En ja, iedereen heeft zo zijn grenzen, maar we hebben het wel over het begrenzen van anderen op basis van een religie, waarbij vanuitgegaan wordt dat hun grenzen(waarden en normen) ook die van iedereen zouden moeten zijn.Het gaat helemaal niet over het feit dat iemand een levensovertuiging heeft, want het zal duidelijk zijn dat iedereen wel ergens een mening over heeft; het gaat echter om het gegeven in hoeverre een partij haar waarden en normen wil gaan inbrengen in de samenleving. Een liberaal bv dwingt niemand om van alle vrijheden die er zijn gebruik te maken! Je bent dus niet verplicht om homo te worden... de realiteit leert ons dat waar gelovigen de overhand hebben, vrijheden het meest beperkt zijn. Zelf kan ik zomaar 2 heilige boeken opnoemen waarin staat dat dit "erg slecht" is...Het feit dat men alleen god kan lasteren en andere levensovertuigingen niet, is dus logisch in de zin dat het anders beledigend kan worden opgevat dat men bepaalde vrijheden niet heeft danwel dat men (binnen het kader van maatschappelijk geaccepteerde) bestaande vrijheden bij voorkeur zou willen terugbrengen op het nivo van hun eigen waarden en normen van die desbetreffende religieuze partijen. Sinds enige tijd zijn we in dit landje al hier een tijdje mee bezig. vrijheid van meningsuiting contra .... de neerslag die hieruit voorkomt verzuurt het milieu voor een gezonde samenleving. het gaat hier uiteidelijk namelijk alleen over bepaalde onderwerpen ; voor de meeste geldt namenlijk...wat is er nu christelijk aan een snelweg?....