Politiek en Israel

Israëlisch-Arabisch conflict 4: Vrede en terreur niet samen

Infoteur: Etsel

Vanwege de diepe haat die Arabieren tegen Israël koesteren, zijn veel Arabieren bereid om terroristische activiteiten tegen Israël uit te voeren. Terrorisme komt niet alleen van extremisten. Het wordt ook aangemoedigd door Arabische leiders omdat terreur leidt tot concessies van Israël. Er is een duidelijk patroon zichtbaar: eerst worden eisen gesteld en daarna vormen terroristische aanslagen een gemoedstoestand van angst en onzekerheid. Daarna wordt het terrorisme goed gepraat.


Dit is het vervolg op deel 3: Vrede voor vrede. Klik hier.

Israël moet een duidelijke boodschap uitzenden: bestrijdt het terrorisme met kracht

Arabieren hebben geleerde dat via terrorisme concessies kunnen worden afgedwongen. Israël is bereid om de veiligheid op te offeren om zo tijdelijke rust te winnen. En zo gaat het patroon verder. Van tijd tot tijd is er sprake van een vermindering van aanslagen, maar het stopt nooit. Eerst Arabische eisen, dan Arabische terreur, dan escalatie van de eisen en uiteindelijk Israëlische concessies.

Om deze trend tegen te gaan, moet Israël een duidelijke boodschap uitzenden: terrorisme moet krachtig worden bestreden; terroristen en hun gezinnen moeten hard worden aangepakt; en terrorisme moet nimmer leiden tot concessies.

Israël moet de feiten onder ogen zien en ze openlijk bespreken

Israël moet inzien dat het doel van het vredesproces van de Arabieren is om hun positie te verbeteren. De geloofwaardigheid van Israël zal daarmee toenemen. Israël moet onder ogen zien dat de veiligheid is verslechterd door hun verkeerde benadering. Israël heeft de Arabische positie versterkt door hen te gaan zien als partners. In plaats van aan zichzelf te denken, heeft Israël er voor gekozen om zich zorgen te maken wat andere landen zullen zeggen. Wat zullen de Arabieren zeggen? Wat zal de reactie van de VS zijn?
Ditzelfde gebeurde 3000 jaar geleden toen de spionnen het Beloofde Land verkenden. Ook toen was men bang voor de Kanaänieten. God strafte dit onmiddellijk af. Zie hier. Wanneer Israël zichzelf als lafaard ziet dan zal de vijand agressief handelen. Wanneer Israël zelf-respect toont zullen de landen Israël anders benaderen.

Na de Zesdaagse Oorlog waren de Arabische landen bang voor Israël. Nu is die situatie niet meer zo. Vanwege de concessies die Israël doet wordt Israël als een zwakke vijand gezien. En zwakheid nodigt agressiviteit uit.

Hetzelfde geldt bij de relatie tot Amerika. Als Israël niet voor haar prioriteiten opkomt, kan men niet verwachten dat Amerika voor haar zal vechten. Als Israël geen protest laat horen tegen Arabisch geweld, dan maakt de VS zich ook geen zorgen.

Zelfs als Israël hulp nodig heeft van andere landen, moet het niet laffer zijn voor hen uit angst. Amerika beschouwt buitenlandse hulp als een investering. En iedere investeerder zal meer onder de indruk zijn van een partner die weet wat hij wil en nodig heeft.

In het volgende artikel aandacht voor 'Joods recht op Land Israël.' Klik hier.
© 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 21-04-2008, laatst gewijzigd op 21-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Chabad

Reageer op het artikel "Israëlisch-Arabisch conflict 4: Vrede en terreur niet samen"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.