Interview Joshua Livestro

Joshua Livestro heeft politieke wetenschappen gestudeerd en werkte drie jaar als assistent van Europees Commissaris Frits Bolkenstein. Daarnaast is hij onder andere directeur geweest van de conservatieve Edmund Burke-stichting. Hij schrijft columns in Vrij Nederland, Reader’s Digest en de Gelderlander. Hij is christen en actief lid van de VVD.

Wat kunnen christenen betekenen binnen Europa?

Christenen kunnen een blok vormen in Europa. Wat de christenen en christelijke partijen kunnen doen in Europa is het debat aangaan en een sterke lobby vormen. Ze kunnen zorgen voor een sterk behoudende stroom, zoals je in Duitsland ziet met de CDU. Christenen zijn in alle blokken in het Europees parlement wel vertegenwoordigd, maar de grootste aanhang zit toch wel in de Europese Volkspartij (EVP), zulke partijen zullen ook mede met de komst van de Oost-Europese landen sterker worden en dus de agenda beter kunnen bepalen.

Je ziet bij christenen de neiging wetgeving die in eigen land is aangenomen, zoals de abortus- en euthanasiewetgeving, op Europees niveau terug te willen draaien. Is dat reëel?

Tussen de verschillende Europese landen heb je verschillen in wetgeving. Neem het homohuwelijk of het drugsbeleid. Dat moet je ook zo veel mogelijk aan de afzonderlijke staten laten, dat is meestal cultureel bepaald. Wat christenen wel kunnen doen is de Europese opinie, als die overigens al bestaat, beïnvloeden Je moet niet verwachten dat je via de Europese Unie zulke wetgeving kan terugdraaien. Dat moet je ook niet willen, dat behoort tot de eigen culturele wetgeving. Wat je wel kunt doen is via de EU het maatschappelijke debat in eigen land te stimuleren.

Wat kunnen we dan wel op Europees niveau veranderen?

Dat zijn dan vooral grensoverschrijdende problemen, zoals drugsvervoer, die moet je vooral Europees aanpakken Dat kun je niet alleen. Maar beter is dan een zo’n klein en uiterst beperkt centraal gezag. Er word veel te veel behandeld wat niet in Europa thuishoort. Neem het gebied onderwijs. Onderwijs is echt iets wat je intern moet regelen, daar gaat alleen de eigen staat over.

Wat merkt u van de ChristenUnie-SGP fractie in Europa?

Het blok van ChristenUnie-SGP is te klein om het verschil bij een debat of stemming te maken. Ik heb de ChristenUnie-SGP fractie niet zo gevolgd eigenlijk, de grote blokken van partijen zijn interessanter. Af en toe kan de stem van een kleine partij wel doorslaggevend zijn. Bij sommige stemmingen, als de blokken links en rechts elkaar in evenwicht houden kan de stem van de diverse kleine partijen wel eens de doorslag geven. Op het grote geheel kunnen ze zeker niet hun stempel drukken.

Hoe doet uw eigen partij de VVD het eigenlijk in Europa?

Redelijk goed, ze zijn iets meer in staat om het verschil in debatten te maken, daar zijn ze net groot genoeg voor. Maar ook de VVD stuurt niet haar grootste kanonnen naar Europa. Je ziet ook steeds meer een ontwikkeling wat je bij Zuid-Europese landen al meer zag, dat politici Europa gebruiken als springplank naar de nationale politiek. Neem als voorbeeld
Lousewies van de Laan. Die zei bij haar aantreden als europarlementariër dat ze haar ‘hart verpand had aan de Europese politiek’. maar na twee jaar zit ze al in Den Haag. Bij het CDA zie je de tactiek ook opkomen. Ze sturen ze Eurlings naar Europa. Het Europees parlement word zo meer tot een marsroute naar de echte top. Europa is dan belangrijk voor het netwerk-bouwen, je kent dan al allerlei politici in Europa persoonlijk, en uiteindelijk is het een opstapje naar iets hogers, bijvoorbeeld het premierschap.

Zal de Rooms-katholieke invloed in Europa ook toenemen met de uitbreiding?

Kijk bijvoorbeeld alleen al naar het katholieke Polen, daar komt genoeg roomse invloed vandaan. De Polen slagen erin bepaalde discussies op de kaart te zetten, zoals een verwijzing naar het Christendom in de Europese grondwet. Christenen kunnen er zo wel inslagen bepaalde debatten naar zich toe te trekken. Bijvoorbeeld het besluit over alternatieve levensverbintenissen kan zo een draai krijgen.

Een tijdje geleden schreef onder andere Lousewies van der Laan, Tweede Kamerlid voor D66, een artikel waarin zij waarschuwde tegen de macht van het Vaticaan binnen Europa.

Dat is alleen maar geschreeuw voor eigen achterban. Dat was een open oorlogsverklaring aan het Vaticaan. Ze wil zelfs het Vaticaan uit de Verenigde Naties en de Raad van Europa verwijderen. Eigenlijk wil ze dus gewoon dat het Vaticaan als zelfstandige staat ophoudt te bestaan. Ze is wel heel simpel bezig. Het zorgelijke is wel dat zulke oproepen enige weerklank vinden bij de VVD en PVDA. Dat zie je ook steeds meer naar voren komen, zie de hele discussie rond de moslimscholen. Een soort radicale verlichtingsstrijd tegen het geloof. De tonen worden steeds vijandiger. Ik had eigenlijk gehoopt dat we
die hele scholendiscussie honderd jaar geleden afgesloten hadden. Lousewies heeft eigenlijk een militant ongeloof. Christelijke partijen zouden daar al vroeg een dam tegen moeten opwerpen.

Hoe kijkt u aan tegen de ontwikkelingen binnen uw eigen partij, de VVD?

In de VVD is eigenlijk sprake van een stille richtingenstrijd. Komt eigenlijk meer door een ongeleid projectiel als Hirschi Ali, ze is bekeerd tot het ongeloof en nu moet de hele wereld er van weten. Ons systeem van consensus, waaruit het algemeen kiesrecht en artikel 23 zijn ontstaan, functioneert goed. Iemand die hier nieuw komt, moet eerst maar eens de geschiedenisboekjes open doen, voordat zij zich in het debat mengen. Je hebt een kleine groep die weerstand tegen het geloof heeft en daar de strijd mee wil aanbinden en je hebt een kleine groep die de waarde van consensuspolitiek inziet en dat vast wil houden Daarnaast is er nog een grote groep die zich met andere zaken bezighoud en gewoon hun werk doen. De strijd tegen het geloof die de kleine groep voorstaat is geen hoofdpunt in de partij. Christenen kunnen er dan ook nog genoeg medestanders vinden.