Likoed. Israël en Politieke Partij

Israël politieke partijen: Likoed

Infoteur: Etsel

Likoed (Hebreeuws: ליכוד) betekent 'het blok'. Het is een centrum rechtse partij. De wortels van de Likoed liggen het Revisionistische Zionisme van Ze'ev Jabotinsky. Bij de laatste verkiezingen van 2006 daalde de Likoed naar 12 zetels en nam geen deel uit van de regering. De huidige leider is Benjamin Netanjahoe.


Geschiedenis

De Likoed werd in 1973 geformeerd door een aantal rechtse partijen: Gahal, Heroet, de Nationale Lijst en de Beweging voor Groot Israël. Pas in 1988 werd de Likoed echt één partij. Vanaf de oprichting in 1973 kreeg de partij vooral veel steun van Sefardische joden die zich gediscrimineerd voelden door de Avoda (Arbeidspartij). De eerste Likoedpremier was Menachem Begin in 1977. Hij tekende vrede met Egypte in 1979 en voerde de Eerste Libanonoorlog in 1982. De tweede Likoedpremier was Jitschak Shamir. Hij was nog extremer dan Begin. Onder zijn bestuur kwamen Russische en Ethiopische joden naar Israël. Ook bloeiden de nederzettingen op in de Westbank en de Gaza-strook. De derde Likoedpremier was Benjamin Netanjahoe (1996). Hij was minder ideologisch dan Shamir en Begin. Hij kon de Amerikaanse druk om met de Palestijnen te onderhandelen niet weerstaan. De vierde Likoedpremier was Ariël Sharon (2001) die in 2005 een nieuwe partij oprichtte: Kadima. Nog ten tijde van zijn Likoed periode ontruimde Israël onder zijn leiderschap de joodse nederzetting in de Gaza-strook en noordelijk Samaria. Nadat Sharon de Likoed had verlaten werd Benjamin Netanjahoe opnieuw leider van de partij. Hij leed een groot verlies tijdens de verkiezingen in 2006. De Likoed haalde toen nog maar 12 zetels (het was 40 zetels in 2003)

Likoed
Likoed

Ideologie

Op economische gebied staat het vrije handelskapitalisme voor. In de praktijk is men gematigder. Op politiek gebied roept het op tot annexatie van het hele Land Israël. Toch is het Likoed geweest, onderleiding van Menachem Begin, die land heeft opgegeven, de Sinaï, aan Egypte. Shamir onderhandelde ook met de Palestijnen. Maar hij was tegen de vorming van een Palestijnse Staat. Benjamin Netanjahoe ging voort op de ingeslagen weg van de Avoda en verzette zich minder tegen een Palestijnse Staat hoewel niet duidelijk was hoe die staat eruit zou moeten komen zien. Tijdens de Tweede Intifada bezette Israël opnieuw Palestijnse steden en vluchtelingenkampen die eerder autonoom waren. Onderleiding van Sharon werd echter ook eenzijdig teruggetrokken uit de Gazastrook en uit het noorden van Samaria. De meeste Likoedleden waren tegen. Sharon richtte daarop de Kadima partij op.

Het huidige Likoed beleid is als volgt: "Geen eenzijdige terugtrekkingen. Geen versterking van terreurorganisaties. Geen onderhandelingen met de Palestijnen totdat ze Israëls bestaansrecht volledig erkennen en een volledige stopzetting is van terruer en het aanzetten tot haat; enige toekomstige onderhandelingen zullen slechts op wederzijdse basis plaatsvinden. Geen terugtrekking van de Golan Hoogvlakten. Het veiligheidshek moet voltooid worden. Een verenigd Jeruzalem als hoofdstad van Israël. Een meer actieve en gecentraliseerde internationale Hasbara."

Leiders van de Likoed

  • Menachem Begin 1973-1982
  • Jitzhak Shamir 1983-1992
  • Benjamin Netanyahu 1993-1999
  • Ariel Sharon 1999-2005
  • Benjamin Netanyahu 2005-present

Meer is te lezen in mijn special Politieke partijen in de Israëlische Knesset.
© 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 25-12-2007, laatst gewijzigd op 01-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Wikipedia
  • Joel M. Hoffman

Reageer op het artikel "Israël politieke partijen: Likoed"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.