Wie is Carlos Saul Menem?

Carlos Saúl Menem (Anillaco, 2 juli 1930) was president van Argentinië van 1989 tot en met 1999 voor de Peronistische Partij.

Achtergrond

Menem werd geboren in een islamitische familie als zoon van Saúl Menem en Mohibe Akil, die vanuit Syrië waren geemigreerd en zijn gaan wonen in het stadje Anillaco, in de Argentijnse provincie La Rioja. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Córdoba en werd aanhanger van Juan Perón. In 1957 werd hij gearresteerd toen hij deelnam aan een gewelddadige demonstratie tegen president Pedro Eugenio Aramburu.

Vanwege zijn politieke aspiraties bekeerde hij zich tot het rooms-katholicisme, maar de banden met het land van zijn ouders bleven sterk. In 1964, reisde hij naar Syrië, waar hij Zulema Fátima Yoma ontmoette, ook een Syrisch-Argentijnse, met wie hij in 1966 trouwde. Hij was ook voorzitter van de Syrisch-Libanese Associatie van La Rioja.

Menem scheidde van Zulema Yoma in 1991. Hun dochter Zulema María Eva Menem vervulde vanaf dat moment eigenlijk de rol van First Lady bij gelegenheden tijdens haar vader's presidentschap. In 1995 stierf zijn zoon Carlos Saúl Facundo Menem Yoma bij een helicoptercrash. Ook al was het officiëel een ongeluk, volgens aanhangers van samenzweringstheorieën was het een moord. In mei 2001, trouwde Menem met de Chileense tv-presentatrice en model Cecilia Bolocco (Miss Universe 1987), die 35 jaar jonger is. Ze kregen een kind, Máximo Menem.

Politieke carrière

Carlos Menem werd gouverneur van de staat La Rioja in 1973. Van 1976 tot 1981 zat hij gevangen vanwege het militaire bewind. In oktober 1983, na de terugkeer van de democratie werd hij herkozen.

President

Hij werd gekozen als president in 1989, en volgde daarmee Raúl Alfonsín op. Zijn campagne stond bol van kreten over een "productieve revolutie" and "salariazo" (jargon voor grote loonsteigingen), voornamelijk gericht op de arbeidersklasse, de traditioneel grootste steungroep van de Peronisten.

Economie

Menem werd president midden in een tijd van hyperinflatie en recessie. Zijn nieuw benoemde minister Domingo Cavallo hervormde de economie sterk en koppelde de Argentijnse peso aan de Amerikaanse dollar. Privatisering van bedrijven, met name uit de olie-, telefonie-, gas- en elektriciteitsindustrie) hielpen de inflatie te beteugelen (van 5000% per jaar in de jaren '80 tot bijna nul in het begin van de jaren '90). Dit ging wel vaak ten koste van de werkgelegenheid. In 1991 hielp hij bij de oprichting van de Mercosur.

Menem kwam in de problemen toen de waarde van de dollar begon te stijgen in 1995. Ook hoge buitenlandse schulden in combinatie met de Tequila Crisis in Mexico, de crisis in Oost-Azië, en de Russische economische crisis in 1998, leidde tot een steeds grote crisis. Argentinië viel zo weer terug in de categorie van landen met grote economische problemen en gigantische buitenlandse schulden.

Politiek

Menem's werd veel beschuldigd van corruptie na een aanslag op de Israëlische ambassade in 1992. Hij zou geld hebben ontvangen van Hezbollah. Naar deze zaak loopt nog steeds een onderzoek.
Menem herstelde de betrekkingen met Groot-Brittanië, die waren verbroken tijden de Falklandoorlog. Ook grensconflicten met Chili werden vredig opgelost.

In 1994 wist hij de grondwet aan te passen, waardoor hij voor een derde maal kon deelnemen aan de verkiezingen. Deze aanpassing zorgde ook voor een uitbreiding van zijn bevoegdheden en die van andere bewindspersonen zoals de gouverneur en burgemeester van Buenos Aires.

Zijn meest bekritiseerde actie is het pardon dat hij verleende aan Jorge Rafael Videla, Emilio Massera, Leopoldo Galtieri en andere leiders van de dictatuur tussen 1976 en 1983. Dit alles gebeurde met "nationale verzoening" als motief. Zijn neoliberale beleid kwam hem ook op kritiek te staan.

Verdere politieke carrière

Zijn grondwetswijziging werd ongeldig verklaard waardoor hij niet voor de derde opeenvolgende maal kandidaat kon zijn voor het presidentschap.

In april 2003 nam hij wel weer deel aan de verkiezingen. Hij won de eerste ronde met glans, maar toen bleek dat hij de tweede ronde zou verliezen van Nestor Kirchner trok hij zich terug. Hij heeft laten weten in 2007 opnieuw deel te willen nemen aan de verkiezingen. In augustus 2007 deed hij nog een gooi naar het gouverneursschap van La Rioja, maar verloor. © 2007 - 2010 Peronista, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 08-12-2007, laatst gewijzigd op 03-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Peronista is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Recensie: The Peron Novel van Tomas Eloy Martinez: Dit is een leesverslag van het boek The Peron Novel van Tomas Eloy Martinez. Het is oorspronkelijk uitgegeven in het Spaans onder de titel La Novela de Pero…
• De rol van de Stichting Eva Peron: Evita had een eigen stichting voor sociale hulpverlening, de in 1948 per decreet goedgekeurde "Fundación Ayuda Social María Eva Duarte de Perón." Een van de eerste projecte…
• De nieuwe rijkste man ter wereld: Carlos Slim (2007): Al heel lang is Bill Gates de rijkste man ter wereld, iedereen kende hem door zijn miljarden dollars. Maar hij is voortaan niet meer de rijkste man, hij…
• De illiberal democracy: een Argentijns perspectief: Onder wetenschappers bestaat er vaak de neiging een begrip te bedenken voor een fenomeen dat tot op heden nog geen naam heeft. Dit opzich is natuurlijk nie…
• WK Voetbal 1930: In veel landen is het om de 4 jaar groot feest tijdens het WK Voetbal. Het is een van de grootste toernooien die gehouden worden in de wereld. Maar wie weet nog welke landen er meespeelden e…