Politiek en Politiek

Leandro Arpinati

Biografisch overzicht van Leandro Arpinati (°1892 +1945). Italiaans parlementair en minister tijdens de jaren '30, met bevoegdheden voor binnenlandse zaken, cultuur, sport e.d.m.


Jeugd

Hij werd geboren in een bescheiden familie. In zijn jeugd was hij reeds militant, deelnemend aan stakingen en optochten. Nog voor WO I leerde hij Mussolini kennen maar beide twintigers verschilden van mening. Arpinati was anarchist, na eerder het marxistisch socialisme te hebben laten varen. Na een tijdje kwamen ze toch tot toenadering en hij schreef mee in het eerste nummer van ‘Popolo d’ Italia’, Mussolini’s gazet.

WO I

Wanneer WO I uitbrak had hij net een diploma van het ‘Istituto Technico’ op zak waardoor hij werd ingezet als elektricien bij de spoorwegen. In 1919 richtte hij te Bologna een afdeling van de ‘Fasci di Combattimento’ op. In die stad was hij 2 jaar volksvertegenwoordiger, terwijl hij Mussolini bijstond in het uittekenen van een cultuurpolitiek. Van 1924 tot 1929 zetelde hij in de provincieraad, waarna de stap volgde naar het ‘colegio unico nationale’. Hij genoot op dat moment het volle vertrouwen van Mussolini. In 1926 was hij nog beticht geweest van mee in een samenzwering tegen de Duce gezeten te hebben, maar hij wist zijn onschuld aan te tonen. Vandaar de promotie naar de nationale raad en de positie van secretaris van Binnenlandse Zaken.

Minister

In de Italiaanse sport was hij toen een graag gezien figuur. Hij zou een functie gaan vervullen binnen het Olympisch Comité en binnen de voetbalfederatie, de meest politiek gelieerde sportbond. In 5 jaar regeringsactiviteiten kwam hij echter een beetje in tegenspraak met het regime. In de grond had hij een andere staatsopvatting en een andere moraal. Ook was hij tegen de overdreven interventie in de economie, tegen het groeiende militarisme. Het fascisme klopte niet meer met zijn opvattingen. Aldus ontstond een soort breuk tussen hem en de hoge pieten. Mussolini zette hem af in 1934.

WO II

Hij keerde terug naar Bologna, maar werd gevangen gezet op beschuldiging van vijandigheid ten opzichte van de wetten en de eenheid van het regime. Wanneer hij vrijkwam bleef hij onder strikte bewaking geplaatst. Wanneer de Duitsers in 1943 de touwtjes in handen namen in Italië werd hem het voorstel gedaan om terug te keren in de politiek. Hij weigerde hun aanbod, want in feite stond hij afkerig ten opzichte van de nazi’s. Vanuit zijn domein in Bologna hielp hij vervolgens zelfs Engelsen en partizanen te ontsnappen. Enkele communistische partizanen kenden hem echter nog als een voormalig fascistisch leider en vermoorden hem op 22 april 1945.
© 2007 - 2009 S0005141, gepubliceerd in Politiek (Mens en Samenleving) op 20-12-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van S0005141 is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Dizionario Biografico Degli Italiani. IV (1962) 297-299

Reageer op het artikel "Leandro Arpinati"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.