Opvoeden zonder belonen en straffen: Unconditional Parenting

Zou het kunnen: Opvoeden zonder belonen en straffen? De meeste mensen zullen hier sceptisch tegenover staan. Toch is dit hetgeen Alfie Kohn beoogt met zijn Unconditional Parenting. Straffen en belonen zou, onbedoeld, een negatieve invloed hebben op kinderen en gaat voorbij aan de ene behoefte die alle kinderen hebben: Onvoorwaardelijke liefde van hun opvoeders.

Onvoorwaardelijke liefde

Unconditional Parenting is een opzienbarende en controversiële nieuwe manier waarop met opvoeden wordt omgegaan. Het draait allemaal om onvoorwaardelijke liefde van de ouder voor het kind. Het is de bedoeling dat het kind die onvoorwaardelijke liefde altijd voelt, ook als het iets doet wat misschien niet goed is of niet door de beugel kan. Daarom wordt er niet gestraft of beloond binnen deze manier van opvoeden, want daarmee krijgt het kind het idee dat er voorwaarden verbonden zijn aan het verkrijgen van de liefde van de ouder. Straf wordt daarbij gezien als het onthouden van liefde wanneer het kind iets 'fout' doet. Belonen wordt gezien als het geven van liefde wanneer het kind iets goed doet. Ook zaken als bijvoorbeeld de time-out, zeer populair bij opvoeders dankzij onder andere opvoedprogramma's als The Nanny en tijdschriften als Ouders, worden gezien als het onthouden van liefde aan het kind om het op die manier te dwingen tot ander gedrag.

Alfie Kohn

Unconditional Parenting is bedacht door de Amerikaanse academicus Alfie Kohn. Hij zet met zijn ideeën de traditionele manier van opvoeden aan de kant. Dat lichamelijke straffen afkeurenswaardig zijn is inmiddels wel redelijk ingeburgerd, maar dat straffen in het algemeen als niet goed worden gezien is nieuw. En vooral de afkeer van Kohn van belonen, iets wat de meeste ouders eigenlijk automatisch doen, is nieuw. Kohn ziet belonen als iets wat alleen op korte termijn werkt. Het kind doet iets om op die manier een beloning te verkrijgen, of dat nu iets materiëels is, of de woordelijk uitgesproken goedkeuring van de ouder. Het is een manier om gedrag te manipuleren. In zijn boek 'Unconditional Parenting' haalt Kohn verschillende onderzoeken aan, waaruit blijkt dat zowel belonen als straffen averechts werkt. Belonen en straffen zijn twee kanten van dezelfde medaille, waarbij respectievelijk liefde gegeven of onthouden wordt, al naar gelang hoe het kind zich gedraagd. Het zijn manieren om controle te houden over het gedrag van het kind. Kohn realiseert zich dat dit niet is wat ouders bewust zo willen, maar dat het wel is wat kinderen ervaren. En dit is de reden dat kinderen, wanneer ze ouder worden, de intrinsieke motivatie missen om dingen te doen. Niet alleen ten opzichte van hun opvoeders, maar meer in het algemeen. Daarnaast zouden kinderen hun geweten op deze manier niet goed ontwikkelen en in emotioneel opzicht onzeker worden.

Opvoeden op lange termijn

Bij Unconditional Parenting draait het om doelen op de lange termijn. De meeste ouders willen graag gewetensvolle mensen opvoeden, die zelf nadenken. De traditionele manier van opvoeden bereikt echter in zijn ogen het tegendeel. De momenteel zo populaire 'time-out' wordt door Kohn omschreven als het onthouden van liefde, in elk geval in de ogen van het kind. Wat doen opvoeders die opvoeden op de manier van Kohn op zo'n moment? In plaats van een time-out, geeft de opvoeder extra aandacht aan het kind, door het apart te nemen en te knuffelen en, afhankelijk van de leeftijd van het kind, te praten over de reden waarom het kind overstuur is.

Prestaties

Een ander belangrijk thema is de druk in de moderne samenleving op presteren. Door kinderen te belonen wordt deze prestratiedrang ook in de opvoeding gepropageerd. Waardoor, volgens volgelingen van Unconditional Parenting, de intrinsieke motivatie van mensen om dingen goed te doen, verdwijnt. Unconditional Parenting staat voor het geven van onvoorwaardelijke liefde, het geven van keuzes aan het kind voor zover mogelijk en voor het kijken door de ogen van kinderen. Het gaat om het kijken naar kinderen en zien wat ze werkelijk nodig hebben.