De (kinder)strijd tussen gescheiden partners

Het is actueel en terecht, want veel kinderen komen tijdens en na de scheiding van hun ouders tussen wal en schip terecht. Beide ouders houden wel van hun kind of kinderen, maar niet meer van elkaar en dat kan frictie geven. Dit kan tot pijn willen doen leiden en hoe kan je je ex-partner nog pijn doen … via je kinderen.

Algemeen

Natuurlijk is je kinderen in een strijd zetten verwerpelijk en soms gebeurt het onbewust en zeg je iets negatiefs over je ex wat niet handig is. Maar vaak wordt een kind willens en wetens tussen de ouders gezet. Vaak de enige vorm van controle. SIRE heeft er pakkende spots over en wat die kinderen aan teksten ‘meezeulen’ is niet overdreven. Tijd om er weer eens aandacht voor te vragen en als er al een strijd tussen partners is, hier de kinderen buiten te laten. Kinderen hebben het vaak al zo moeilijk in een scheidingsproces. Temeer ze denken te moeten kiezen. Maar zolang de ouders hier geen aanleiding toe geven, kan je ze redelijk buiten de perikelen, die scheiding nu eenmaal met zich meebrengt, houden.

Leeftijd kind

De leeftijd van een kind is essentieel. Kinderen zijn tot de puberende leeftijd zeker, te beïnvloeden. Als een van de ouders dus alleen maar negatief over de andere ouder praat in bijzin van het kind, krijgt een kind daar hoe dan ook wat van mee. Je zult als andere ouder dus sterk in je schoenen moeten staan en de tijd moeten nemen, om dat gevoel bij het kind weg te nemen en niet in dezelfde valkuil te stappen.

Zeer jonge kinderen worden, door veelal moeders, nog wel eens weggehouden bij de vader. Als de moeder ook een groot deel van de opvoeding voor haar rekening nam in de oude situatie, heeft ze het recht dit te doen. Althans dat is vaak de praktijk. Maar bij een echtscheiding wordt er ook iets over de kinderen afgesproken en als je als vader je kind periodiek hebt, dan zorg je er in die periode dus volledig voor. Ook al is de moeder het niet eens met hetgeen je als vader doet. Als het niet goed gaat bij de andere ouder, zul je dit dan ook aan moeten tonen. En terecht, een kind dreigt anders een gemakkelijke speelbal te worden in het strijdveld van de ouders.

Nieuwe partners

De eventuele nieuwe partners spelen ook nogal eens een rol in het strijdveld. Moeders die bang zijn dat de nieuwe partner van de ex de moederrol over gaat nemen of vaders die bang zijn dat de nieuwe partner van de vrouw de nieuwe vader wordt.
Kinderen zullen ook onderdeel van de nieuwe partner zijn/haar leven worden en het is onzinnig deze er volledig buiten te laten. Dat beslissingen over het kind bij de gescheiden ouders ligt, is evident. Maar ook naïef te bedenken dat de nieuwe partners, op de achtergrond wellicht, daar geen rol in spelen. Laat het een natuurlijke rolverdeling worden, waar kinderen zich prettig bij voelen.

Wat cijfers rond scheidingen

• Ruim 57% zou het, terugkijkend op een scheidingstraject inclusief afspraken en opvoeding kinderen, een volgende keer niet anders doen.
• Rond de helft van de scheidingen wordt door partners, maar ook door kinderen, als ‘moeizaam’ en ‘zwaar’ ervaren.
• Inzet van kinderen wordt door vrouwen iets meer toegepast van door mannen (45% t.o.v. 34%). We spreken hier over ouders die het achteraf toegegeven hebben, het percentage kan in werkelijkheid dus hoger liggen.
• Van de kinderen die er een oordeel over hebben durven geven, is 37% niet content hoe hun ouders de scheiding geregeld hebben.
• Van deze 37% heeft 10% blijvende schade, veelal geestelijk, opgelopen.
• Per jaar worden ruim 70.000 kinderen deelgenoot van het scheidingsproces.
• Rond 1950 lag het aantal scheidingen in Nederland op zo’n 6.500 per jaar. Inmiddels zitten we ruim over de 32.000 per jaar.

Problematiek kinderen

Afhankelijk van de leeftijd kunnen kinderen behoorlijke schade oplopen van een scheidingsproces. De veiligheid en geborgenheid die een reguliere gezinssituatie heeft, kan weg zijn, waardoor kinderen zich unheimisch gaan voelen. Dit kan zich uiten door slechtere prestaties op school, weinig sociaal gedrag op school en het verliezen van vertrouwen in de mensen. Ook kunnen kinderen taken van weggevallen ouders op zich nemen (automatisch), terwijl kinderen kind moeten kunnen zijn.
Met enige regelmaat zie je dat kinderen van gescheiden ouders zelf moeite hebben met relaties. De hechtingsproblematiek speelt hier een rol.

Tot slot

Kinderen zijn kinderen en moeten deze periode ook in veiligheid als zodanig door kunnen brengen. Het is dan niet relevant voor het kind dat je als ouders dit niet meer samen kunt of wilt doen. Als ouder ben je ouder voor het leven … ook als je gescheiden bent.