Behoed uw kind voor digitaal pesten/cyberpesten

Kinderen die pesten is van alle tijden. Naast het ouderwetse pesten, op school of op straat, is er een nieuwe vorm van pesten bijgekomen. Digitaal pesten of cyberpesten! Dat is pesten via de gsm (gsm/mobieltje) en het internet op de computer. Voor ouders nog moeilijker te traceren, maar wel even belastend voor je kind. Een grote groep kinderen is slachtoffer van deze pestvorm.

Wat is digitaal/cyberpesten

Het is een vorm van pesten waarbij de daders gebruik maken internet of mobieltje om iemand rechtstreeks te kwetsen of door kwetsende dingen over iemand te verspreiden met de bedoeling op die manier macht over iemand uit te oefenen. Het kan daarbij gaan om treiteren, bedreigen, chanteren, lastig vallen, vernederen of in verlegenheid brengen.

Kenmerkend voor digitaal pesten is dat het vrijwel onzichtbaar is voor ouders en leerkrachten. Het ontrekt zich nog meer dan het fysiek pesten, (op school of op straat) aan de waarneming van ouders of school. Het kan bovendien anoniem gebeuren zodat het kind niet weet wie de pester is. Maar er zijn ook geen andere kinderen of volwassenen getuige van het pesten. Al met al is digitaal of cyberpesten daarom vaak nog venijniger en bedreigender dan het gewone fysieke pesten. Vanwege het ontbreken van getuigen voelt het kind zich machteloos en angstig. Vaak begint het pesten via de computer en wordt het de volgende dag op school mondeling of met fysiek geweld uitgevochten. Veel slachtoffers van digitaal pesten durven niet meer naar school of over straat.

Vormen van digitaal/cyberpesten

• Bedreigingen per SMS (gsm/mobieltje).
• Pesten via e-mail (digitale post).
• Het ongevraagd plaatsen van intieme of gemanipuleerde foto’s op internet.
• Bedreigingen via MSN (het chat en profielprogramma).
• Pesten per profielsite (hyves, facebook e.d.).

Wie zijn de pesters

De cyber-pester tussen de 10 en 14 jaar verschilt niet veel van de school-pester, al zijn het relatief meer meiden en meelopers die zich op het internet bewegen. Wat duidelijk naar voren komt en waar scholen mee te maken hebben is dat pesters op MSN en chatsites vooral meisje zijn. Roddelen is van alle tijden, alleen meisjes doen dat nu (ook) op MSN, een profielsite of per SMS van het mobieltje. Jongens sturen vaker een pest e-mail, zogenaamd namens hun slachtoffer. Dus een pester stuurt namens Jantje naar al z’n klasgenootjes een mail met de mededeling : “ik ben een idioot” of nog erger. Jongens versturen ook vaker een e-mailbom, een virus, of ze kraken een ander z’n profielsite. Overigens zijn de daders ook vaak weer de slachtoffers en andersom. Pesters beseffen vaak niet de gevolgen van hun pestgedrag.

Hoe kun je het voorkomen

• Wijs uw kind erop nooit wachtwoorden of inlognamen aan anderen te geven.
• Maak het kind erop attent nooit gekke dingen voor een webcam te doen, zodat niemand het op internet kan zetten.
• Let op wat het kind over zichzelf op internet zet of welke foto’s hij/zij van zichzelf plaatst.

Als het toch fout gaat

• Negeer het pesten in principe altijd en vertel uw kind dat schelden geen pijn doet en de dader niet beseft wat hij aanricht.
• Probeer het kind het pesten niet persoonlijk te laten opvatten.
• Moedig uw kind aan er over te praten. Praat er over met vertrouwden. Blijf er niet alleen mee rond lopen. Reageer liefst nooit op hate mail e.d.
• Laat u of uw kind niet verleiden tot terugpesten via internet.
• Bewaar wel alle pestmail e.d. voor eventueel bewijs later.
• Als u denkt dat de pester op de school van uw kind zit, ga dan met de bewijzen naar de school voor hulp.
• Als pesten zo erg wordt dat het als stalken beschouwd kan worden, kun je de politie inschakelen.
• Schokkende foto’s van uw kind op internet uitprinten en eventueel mee naar de politie voor aangifte.
• Schokkende foto’s en filmpjes van Internet zijn dikwijls te verwijderen door de moderator van de betreffende site ervan in kennis te stellen.

In de virtuele wereld lijkt het nog makkelijker om een ander te pesten. Want als je de ander niet ziet durf je nog meer en kun je blijkbaar nog grover zijn, dan dat je elkaar in levende lijve ziet en spreekt. Ook volwassenen trappen overigens in die valkuil, getuige het soms beschamende taalgebruik op de diverse discussiepagina’s.