Omgangsregeling: wanneer het kind niet wil

Fredrike, 29-02-2012 15:18 #5
Reactie op anoniempje 26-02-2012
Ik heb gisteren een gesprek gehad bij jeugdzorg omdat mijn zoon (9) deze voorjaarsvakantie niet naar mijn ex wilde terwijl mijn ex en ik dit wel hadden afgesproken.
Het blijkt in Nederland zo te zijn dat kinderen onder de 12 jaar zich moeten aanpassen wat de ouders in het convenant hebben afgesproken. Mij werd verteld dat hij moest leren om er naar toe te gaan en de problemen die hij daar heeft met zijn vader te bespreken. Heb ik het nog maar alleen over 1 vakantie week.
Stekte.
Eigenlijk sta je machteloos.

Fredrike, 27-02-2012 11:02 #4
Ik zit nu met een probleem, mijn zoon van 9 jaar heeft heimwee als hij bij zijn vader is. We zijn 3 jaar geleden gescheiden en er is een omgangsregeling. Om het weekend gaan de kinderen naar hun vader en de vakanties om en om. Nu heeft de vader in 2009 de kinderen die toen 9 en 7 jaar waren briefjes in een sinterklaascadeau gedaan met de tekst dat hun vader er een poos niet meer voor hen was. totaal onverwacht. Na 9 maanden is het contact weer hersteld en na dat de kinderen er voor de derde keer weer waren bracht hij ze niet thuis maar beschuldigde mij en mijn vriend van mishandeling en verwaarlozing. Het heeft 3 maanden geduurd voor de kinderen weer thuis waren. Nu zijn we een jaar verder en geeft mijn zoon aan heimwee te hebben naar huis. Het gaat zover dat hij zelfs er ziek van is, overgeven stress en buikpijn.Als hij dan op zondagavond thuis komt kruipt hijndan ook bij mij op schoot en komt steeds uit bed. Deze voorjaars vakantie gaf hij aan geen zin in de vakantie te hebben en gewoon liever naar school ging. Hij zou deze vakantie samen met zijn zus (11) naar zijn vader gaan. Nu heb ik hem de keuze gegeven wat hij dan zou willen en hij gaf aan wel naar zijn vader te willen maar dan maar voor 1 nachtje. Ik heb hem in deze zijn zin gegeven en hoop nu tot een goede oplossing te komen met jeugdzorg hoe we dit probleem moeten oplossen. Het vervelende in deze hele situatie is dat de vader het probleem ontkend terwijl hij er volgens mijn zoon wel van op de hoogte is. Reactie infoteur, 30-03-2012
Je ex heeft ten eerste niet het recht om buiten de omgangsregeling om de kinderen te hebben, dit valt onder ontvoering. Het is dan ook vreemd dat dit wel wordt toegestaan door de andere ouder. Door aangifte te doen, waren de kinderen alweer snel terug geweest.

Jeugdzorg komt echt niet direct in actie: eerst wordt er een onderzoek opgestart. Alleen bij serieuze zaken handelt jeudgzorg direct. In dit geval is mishandeling of verwaarlozing dan ook direct te bewijzen of te herkennen, of melden de kinderen zelf dat er sprake is van een van deze zaken.

Ben je er bewust van dat ook jij je moet houden aan de omgangsregeling, en de zoon niet zomaar bij zijn vader mag weghouden. Wil je dit wel, dan zal je dit via de rechter moeten aanvragen, waarbij ook de kinderbescherming om de hoek komt kijken.

Anoniempje, 26-02-2012 23:00 #3
Ik zit met mijn handen in het haar, mijn ex en ik zijn 3 jaar gescheiden. We hebben een zoon van 6 die geen band heeft met zijn vader, vlak na de scheiding verheugde hij zich altijd op de komst van zijn vader maar hij werd nauwelijks tot niet opgehaald. Onze zoon werd er heel verdrietig van dat soms wel 2 weken duurde voordat hij er overheen kwam, want dan luistrde hij niet meer goed op school en dan nam ik weer vrij van mijn werk om mij tot onze zoon te richten en weer het gevoel te geven dat zijn vader en ik veel van hem houden en deed dan mijn best om hem de teleurstelling te doen vergeten. Zijn vader kwam hem eens in de 4 maanden ophalen en de laatste keer was 2 maanden geleden. MIjn ex gebruikt onze zoon als machtsmiddel om met mij in contact te kunnen blijven komen en grijpt dus hiervoor elk moment aan. Mijn zoon wil nu niet meer naar zijn vader toe, ik probeer hem nu al bijna 2 maanden zover te krijgen maar hij wil er niks van weten en zegt dat hij het niet leuk vindt en het fijner bij mij vindt. Nu staat mijn ex weer opeens voor de deur en dreigt met rechtzaken en jeugdzorg terwijlik hier helemaal niks aan kan doen. Ik ben altijd juist bezig om ze de ruimte te geven tot een band maar die ruimte benut hij dus om alleen maar met mij bezig te zijn. Ons kind is hier nu de dupe van en mijn hart breekt in een miljoen stukjes. Ik wil heel graag dat hij een band heeft met zijn vader, maar hij heeft nu zelf door wat zijn vader doet en wil hem niet meer zien. Ik heb zelfs aangeboden om mee te gaan en dat hij dan zelf mag weten of hij wil gaan en niet gedwongen zal worden, hij wil nog steeds niet. Ik weet niet meer wat ik moet doen. Dit ligt buiten mijn macht om en mijn ex is en kan geen vader zijn. Ik wil de omgangsregeling ook niet laten stoppen, maar nu hij dreigt met aangiftes weet ik niet meer wat ik moet doen. Iemand hier ervaring mee en juridisch advies?

Anoniem, 02-11-2011 11:53 #2
Mijn man en zijn ex hebben een ruime omgangsregeling die gebaseerd is op CO- ouderschap met hun dochtertje van 2 jaar.
Dat is al zo vanaf dat dat dochtertje 5 maanden oud was,
mij kent ze al vanaf de 5 maanden en ze ziet mij als mama.
Maar nu de laatste weken roept het kindje continu dan ze niet met haar moeder mee wilt en zegt veel negatieve dingen betreft haar biologische moeder.
Zoals dat de biologische moeder :
Niet lief is
Stout is
Haar slaat

Ook als ze bang als de deurbel gaat of als er een auto aan komt gereden,
want dan roept ze al luid en huilend "nee ikke niet weg Mama" en houd vervolgens de been van mij of mijn man vast.
Wij weten niet meer hoe we hier mee om moeten gaan behalve haar afleiden.
De biologische moeder heeft zelf ook toegegeven dat ze het niet meer trekt omdat het kindje Ons ( de vader en ik ) continu loopt te zoeken en te roepen als ze bij de biologische moeder is.
Elke deurbel of telefoon die gaat roept het kind continu Papa en Mama ( ons dus )
de biologische moeder geeft ook toe dat het kindje haar slaat en aanvalt als ze mijn naam anders durft te noemen dan "mama"
Maar ook viel het haar op dat het kindje niet graag met haar mee wilt,
maar ze doet er gewoon totaal niets mee!
Het enigste wat die ex doet is continu ons dwars proberen te zitten en alles aanvechten met advocaten… nu zelfs de omgangsregeling die eigenlijk al vast staat!

de eerste dag is het altijd prima maar als ze dan 1 nacht heeft geslapen hier,
de volgende dag begint het want dan komt papa thuis van het werk, eten we en dan word ze meestal opgehaald of weggebracht door ons.
En daar wringt de schoen want dat ritueel wilt ze niet want ze wilt bij ons blijven en dat zegd het kindje dan ook duidelijk zoals met:
Ikke niet weg met auto
Ikke hier blijven '
Ikke hier blijven mama papa

Wat kunnen wij voor het kindje betekenen want dit is zo ook niet goed voor haar
en vooral niet voor een kindje van 2 jaar!
Mijn man en ik zitten echt met onze handen in het haar,
misschien heeft u tips of ideeën Reactie infoteur, 20-12-2011
Een kind van twee jaar is sterk beinvloedbaar, en zegt soms dingen waar het geen weet van heeft. Of moeder in dit geval echt stout is voor het kind, is niet te beoordelen. Een moeder wordt al gauw als "stout" bestempeld: wanneer het kind geen sneopje mag of naar bed moet, etc. Een kind-moederband is niet te vervangen door een ander, echter de verstandhoudng moet wel goed zijn. Houdt het in de gaten maar oordeel ook niet te snel: een kind van twee jaar is nog niet in staat de dingen goed te relativeren.

Abdelkader Hadouch, 15-06-2011 11:17 #1
In de zomer 2007 kwamen mijn kinderen naar mij toe, we hebben een leuke tijd gehad samen en mijn zoon en dochter gaven altijd aan dat ze van mij hielden en bij mij zouden willen blijven. Toen ze naar huis moesten barstten ze in huilen uit en wouden niet naar de moeder. Ik vroeg naar uitleg en kreeg te horen dat de partner van mijn ex ze mishandelt en mijn dochter gaf aan dat er sexuele aarakingen zijn geweest door de partner van mn ex.

Ik wou ze niet direct terugsturen en ben naar het politiebureau geweest om dit verhaal vast te leggen. Mijn ex wist via de rechter haar gelijk te krijgen en de kinderen moesten direct naar de moeder. Zij beloofde de kinderen dat haar partner er niet meer zou zijn. Mijn dochter vertrok direct van huis bij de moeder toen ze erachter kwam dat de partner er toch nog aanwezig was. Het is 2011 en heb nog steeds geen omgangsregeling met mijn zoon. Sterker nog hij zegt dat hij me haat en dat hij nooit naar mij wil komen. Ik sta verbaasd te kijken en weet me geen raad hoe dit allemaal kan. Ik schreeuw om hulp… Reactie infoteur, 15-06-2011
Een lastige situatie. Je weet uiteraard niet wat er tussen jouw zoon en zijn moeder of haar partner is besproken. Het zou best mogelijk kunnen zijn dat er op je zoon is ingepraat waardoor jouw zoon er andere gedachten op nahoudt. Bedenk voor jezelf of er misschien ook een andere reden kan zijn waarom je zoon niet meer wil komen. Tot het twaalfde jaar is een kind eigenlijk verplicht om een omgangsregeling met zijn ouders te hebben, na het twaalfde jaar kan het kind zelf aangeven of het niet meer wil. Dit wordt dasn eerst grondig onderzocht. Zolang er bij jou thuis geen sprake is van geweld, mishandeling of verwaarlozing, is er weinig reden om aan te nemen dat je zoon niet bij jou zou mogen komen. Echter, een omgangsregeling afdwingen kan ook tegen je werken. Het kind zal hierdoor vaak nog meer haat gaan voelen. Vaak is het dan hopen dat het kind ooit zelf inziet dat deze situatie echt niet kan. Meestal rond de leeftijd van 16 jaar gaan kinderen er over nadenken.