Armoede en Israël

Armoede in Israël

Eens was Israël een modelstaat, een land zonder armoede. Dat was in de jaren 1960 toen de Mapai Partij het land regeerde. Armoede begon in 1977 toen de Likoed aan de macht kwam. Sindsdien heeft Israël het socialistische pad verlaten en is het aantal armen gestegen. Maar het is slechts de laatste paar jaar dat armoede significant is toegenomen en een bron is van nationale schaamte.


Armoede in cijfers

Israël staat aan de top van de internationale armoede grafiek vergeleken met ander ontwikkelde landen. Israël staat eerste of tweede als het gaat om arme ouderen, arme kinderen, arme arbeiders en de algehele armoede-effecten op de samenleving. Een hardvochtig kapitalisme dwingt mensen tot lange werkdagen of leidt regelrecht tot armoede. Werkdagen van 6 uur 's morgens tot 8 uur 's avonds zijn hier geen uitzondering. Van de 2,50 miljoen werknemers hebben maar liefst 1 miljoen minder dan 600 euro per maand te besteden. De huren zijn enorm hoog en huursubsidie kennen ze in Israël niet. Flink doorwerken dus, en wie geen werk heeft kan het helemaal schudden in Het Land van Melk en Honing. Wie erin slaagt bijstand te ontvangen zal moeten zien rond te komen van 200 euro per maand.

Je zou niet zeggen dat er armoede heerst als je langs de overvolle terrassen in Tel Aviv loopt, waar men voor Nederlandse begrippen dure consumpties nuttigt. Pas als je naar het zuiden van Tel Aviv gaat of naar ontwikkelingssteden in de Negev-woestijn worden de economische problemen zichtbaar. Vooral het Arabische deel van de bevolking in Galilea, de ultra-orthodoxe joden die veelal studeren en afhankelijk zijn van geldschieters en immigranten uit het voormalig oostblok hebben het zwaar.

Veel kinderen in Israël leven in armoede
Veel kinderen in Israël leven in armoede

Politieke armoede

Hoe kan dit? Volgens dr. Mumi Dahan en andere experts zijn er verschillende oorzaken. De eerste is een politieke. Tussen 2002-2005 is in het budget van sociale zaken gesneden en raakte die mensen die op de rand van de armoede leefde. Overheidssubsidies en hulp zijn verminderd en op programma's om werklozen aan een baan te helpen is bezuinigd. Kinderbijslag is verminderd en voordelen voor ouderen voor een basisinkomen zijn de laagste van de geïndustrialiseerde landen. Dit werd allemaal uitgevoerd onder de ministers van financiën Silvan Shalom en Benjamin Netanyahoe.

Andere redenen zijn discriminatie van de Arabische minderheid, de massale instroom van buitenlandse werknemers (legaal en illegaal), hoge werkloosheid en minder geld voor gepensioneerden.
Armoede is dus niet een goddelijke plaag, maar de uitkomst van een weloverwogen overheidsbeleid. Een fundamentele wijziging van het overheidsbeleid is noodzaakelijk om armoede te bestrijden.

Armoede bestrijden

Wanneer aanbevelingen van het Nationaal Verzekerings Instituut worden overgenomen kan de armoede met 5 tot 6 procent verminderd worden. Dat leidt ertoe dat Israël niet meer hoog op de lijst van de armoede staat en kan terugkeren naar een land van relatieve gelijkheid. Met een kleine investering kunnen honderdduizenden mensen van de armoede verlost worden. Dus waar wachten de politici op?

Gelukkig zijn er ook veel hulporganisaties in Israël en het buitenland die veel doen aan armoede bestrijding. Veel rijke joden en christenen in Amerika doneren geld. Maar het is nooit genoeg. Armoede bestrijding vereist structurele maatregelen.
© 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Sociaal (Mens en Samenleving) op 21-09-2007, laatst gewijzigd op 22-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Sever Plocker
  • Volkskrant

Reageer op het artikel "Armoede in Israël"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.