Narcistisch misbruik

Helen, 05-09-2011 09:12
Ik zou zo graag mijn verhaal hier doen, maar ik durf niet. Uit angst dat mijn ex het leest. Ze is zoveel tijd per dag bezig op internet en al gebruik ik n andere naam, het verhaal is te herkenbaar voor haar. En ik ben nog aant vechten voor mijn jonge puberdochter, die behoorlijk beïnvloed is en verder niet eens iets met deze ex te maken heeft. Ik vind veel herkenning in jullie verhaal en dat sterkt en steunt me wel!

Barbara, 13-08-2011 12:47
Lieve Sonja,
Wat zeg je dat mooi, over die onbewuste rol bij hun vader en het ontladen bij jou. Zo herkenbaar. Mijn kinderen zijn nog heel jong en ik heb het contact met N helemaal verbroken. Maar bij zijn kinderen uit voorgaande relaties en hun moeders gaat het net zo af als bij jou :-(
Wat betreft het laatste stukje kan ik ook helemaal met je meeleven. Ook de nieuwe vriendin van N helpt mee mij en zijn andere exen zwart te maken voor zoverre ze 'tegen' hem zijn. En Ik wordt net zo gezien als jij, bijna niemand prikt door de facade.
Ik leg ook niks meer uit en praat er met niemand meer over Het beste wat je kan verwachten is dat ze denken dat de waarheid ergens in het midden zal liggen. Zo krijgt de gestoorde N al de halve overwinning toegeschoven. Zo zinloos allemaal.
Ik vind het heel erg moeilijk dat ik alles kwijt ben door deze gestoorde man, twee babies alleen moet verzorgen, zijn schulden betaal. En dat ie iedereen nog tegen me op weet te stoken ook.
Kom ik hem laatst ook nog tegen met zijn nieuwe prooi 'gelukkig' te zijn. Die ie al binnen een week had. Hij heeft zijn babies al een half jaar niet meer gezien maar dreigt me met rechtzaken en ik vind het een hele zware klus allemaal hier doorheen te komen.
Het enige advies dat ik je kan geven is ga zo door!! Je bent heel goed bezig. Ook kinderen openen hun ogen stukje bij beetje. Als jij daar geen dwang op legt zal dat alleen sneller gaan. Je doet het hartstikke goed. Liefs Barbara

Sonja, 11-08-2011 13:46
Ik heb ook een 20 jaar een relatie gehad met een narcist . Nu 2 jaar van hem gescheiden. Wat ik jammer vind dat ik nergens op internet kan lezen, hoe ik mijn kinderen kan beschermen tegen hun vader. Hij geeft zijn emoties bloot bij de kinderen en de kinderen hebben hem daardoor op een voetstuk staan. Ik zie en merk aan ze dat ze een onbewuste rol spelen als ze bij hem zijn, en bij mij ontladen ze zich en zijn ze zichzelf. Ik zeg nooit wat verkeerds tegen ze over hun vader, wil ze niet in een loyaliteitsconflict brengen. Maar hij manupileert ze wel (en zijn vriendin helpt hem daarbij, ze gelooft echt in hem), erg lastig. Ben zelf al heel ver met het losmaken van mezelf t.o.z. van hem. Maar doordat we kinderen hebben zal hij altijd invloed op me kunnen uitoefenen via de kinderen en daar heb ik veel verdriet van.
Wat ik ook lastig vind is dat mensen het heel moeilijk kunnen begrijpen wat je meegemaakt hebt en je er zelfs door laten vallen omdat ze je niet geloven, hij komt immers zo charmant, aardig en begripvol over. En ik word als de rancuneuze exvrouw gezien, vind het erg lastig om daar boven te staan. Ben wel gestopt met uitleggen, waarom ik afstand van mijn exman neem, maar het lijkt nu allemaal aan mij te liggen.
Wie heeft in deze 2 dingen advies voor mij?

Peter, 19-06-2011 23:06
Jammer dat er niets bij staat over "verborgen narcisme" dat heel vaak bij de slachtoffers van loverboys voorkomt. Zulke meisjes doen alles voor die jongens (narcisten), maar een niet-narcistische jongen vinden ze niet spannend. Het "verborgen narcistische " meisje vormt een perfect paar met haar loverboy (de klassieke narcist). Het verborgen narcistische meisje was als kind extreem verlegen. Dit meisje verlangt ernaar om als hoer te werken voor haar pooier en indien ze toch trouwt met een serieuze en lieve man, zal ze deze bedonderen en wordt ze zoals een klassieke narcist. Zie ook "the inverted narcissist" door Sam Vaknin en de Franse pornofilm " La Belle du Jour ". Ook Madame Bovary is een goed voorbeeld van een verborgen narciste. Reactie infoteur, 21-06-2011
Peter

In het artikel 'narcisme kenmerken' onder het kopje verschillende type narcist staat wel degelijk iets over de kwetsbare of verborgen narcist.
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/48625-narcisme-kenmerken.html

Ik denk niet dat je zomaar een verband kunt trekken tussen slachtoffer van loverboys en narcisme. De loverboys hebben zelf veel psychopatische kenmerken, maar hun slachtoffer kan echt bijna elk meisje worden, daar zijn geen typeringen van.

Sam Vaknin is zelf een gediagnostiseerde narcistische psychopaat, dus ik zou een beetje uitkijken met te veel vertrouwen op wat hij schrijft.

Nikky, 15-06-2011 02:31
Ik ben inmiddels 10 jaar uit de relatie gestapt met een narcist. Alles is herkenbaar. De man probeert altijd via mijn dochter mij te treffen. Zij heeft het heel zwaar gehad en heeft nog steeds veel verdriet. Ik heb een dochter van 12 die haar vader sinds een paar jaar niet meer ziet omdat zij hem wel door had en zelf heeft besloten de beste keuze van 2 kwaden te maken en weg te lopen van hem. Narcisten zullen mensen die weglopen van hem hun hele leven achtervolgen. Haar vader heeft er voor gezorgd dat ze haar half broer (die nu bij hem woont met alle luxe van dien, hij is 18), ook niet meer ziet, die denkt opeens anders over zijn zusje, dit terwijl hij zelf heel veel heeft meegemaakt met deze man. Hoe komt een kind hier door heen? Haar vader verwoest alles om zich heen, verwijdert zijn eigen kinderen van elkaar. Is er hulp voor een kind van een narcist?

Adriaan, 04-06-2011 23:14
Vreselijk moeilijk voor mij om uit de ''relatie'' met de vrouw te stappen die mij reeds 17 maanden in haar macht heeft, ze is een obsessie voor me geworden. Ik besef mij dit, maar hoewel de verkering met haar sinds eind februari is beeindigt, heeft ze nog immer een enorme aantrekkingskracht op mij. Ik vraag mij af of de ''handelswijze'' van een vrouwelijke narcist ook niet anders is dan die van een mannelijke narcist. Mijn ex is niet paranoia [ik door haar handelingen echter nu wél] , en het lijkt er op of ze onder de mening ''eerlijk'' mij alles onder de neus wrijft wat er maar fout was [en is, want er is wel weer contact, hoewel ze nu zonder seks een vorm van vriendschap wil hebben met mij, waarin echter wel getongzoend en gekroeld mag worden]. Het is altijd zo geweest dat zij vindt dat ik degene was die onterecht vragen stelde bij haar gedrag en uitlatingen, zij vindt dat ze correct is in al haar uitlatingen en acties en dat ik niet normaal kan denken en mijzelf dingen in het hoofd haal die er niet zijn. Ik ben dit zelfs gaan geloven, en ben gesprekken aangegaan met een psycholoog, en weet inmiddels dat ze wel degelijk manipuleert, dat kan ook niet anders volgens deze psycholoog, mijn ex beweert namelijk dominant en egoistisch te zijn [dat moet ze naar eigen zeggen wel zijn omdat ze zoveel rotervaringen heeft meegemaakt in haar leven, waardoor ze voor zichzelf moet kiezen] en deze karaktereigenschappen staan garant voor manipulatie!

Diana, 26-05-2011 17:47
Bijna een week geleden ben ik met knallende ruzie (voor de zoveelste x) weggegaan bij mijn ex, toen hij tijdens het barbequen de kat een klap op zijn hoofd gaf, terwijl het beestje niets deed!!
Daarvoor heeft hij mij ook lichamelijk en ook psychisch pijn gedaan, 3x lichamelijk, maar wel zo, dat hij zegt,"ik heb je niet geslagen", maar ik had wel blauwe plekken en kreeg keihard een duw tegen mijn zere schouder van hem!
En natuurlijk sla ik terug, maar dan ga IK voor mijzelf over mijn grens heen, want ik wil geen relatie waarin "geslagen" wordt!!
Altijd i.d.d. kleineren en plagen als er anderen bij zijn...
Alles wat ik doe en heb is niet goed. ZIJN familie is zowww geleerd en hoog opgeleid..

Toen ik hem leerde kennen vertelde hij gescheiden te zijn, maar vergat te vermelden dat dit nog niet op papier stond!
Na 3 maanden kwam ik daarachter, evenals achter het feit dat hij op datingsite's stond.
Altijd aandacht willen van de dames, en ook in gezelschap.
Zielig is het om te zien dat zijn broertje en schoonzus er ook al in trappen.
Die gebruikt hij ook.....zijn schoonzusje kookt voor hem en zijn broertje regelt zijn advokaten en geldzaken..... zijn vader geeft hem een woonplek...hoe zielig kun je zijn op
bijna 50 jarige leeftijd!!
Wanneer ik complimenten kreeg/krijg, dan wordt hij bijna boos en kan dit niet begrijpen.
Bijna dagelijks krijg ik wel een complimentje, omdat ik er leuk uit zie en jonger oog..
Mijn oudste dochter is 21 en men denkt vaak dat we zussen zijn...

Hij kan dat absoluut niet hebben, maar wanneer zijn puberdochter in tv programma's zit te liegen over haar vader, die niet naar haar zou omkijken en ze een stichting heeft opgericht voor kinderen van Libanon-veteranen, dan zegt hij," Ach, wat is ze toch geweldig knap", en als ik dan zeg, wat is er zo knap aan om te liegen op tv? Dan zegt ie" dat is HAAR
waarheid, en als ze wil liegen dan doet zij dat!!! Bemoei je dr niet mee.
Toen zijn ex-echtgenote mij stalkte, vertelde hij dat IK hulp moest zoeken, zij moest vast 20x per dag bij mijn huis langskomen.
Achteraf gezien valt bij mij nu geen kwartje, maar een euro!!
Zijn vader spoort niet, zijn moeder niet, zijn broertje en neefjes niet en zijn dochter loopt bij een psycholoog, maar ja, anderen zijn echt niet wijs.

Ik kan niet meer tegen zijn afgunst, jaloezie, aandachtrekkerij, ruzie-zoekerij, manipulatie,
Ben het helemaal zat dit x!!
Iedereen waarschuwde me al...en al helemaal toen hij vreemd was gegaan...
Nu ga ik luisteren...
Hij zal vast proberen weer contact te zoeken over een poosje, en houdt me op internet in de gaten.
Maar ik ben klaar met hem.
Ik ben nog jong, heb mooie lieve dochters, en ik laat dat beetje zelfrespect wat ik heb opgebouwd ondanks mijn eigen jeugd, mij door niemand meer afpakken!!
Ik wens iedereen ontzettend veel kracht...

Fien, 23-05-2011 20:21
Dit is allemaal zo herkenbaar... Ik vraag me af of er geen recente fora zijn waar we als 'lotgenoten' met elkaar hierover kunnen praten?
Het is voor mij zo moeilijk er alleen uit te geraken en er is zo weinig begrip van de omgeving... Ze snappen niet waarom ik dit nog steeds allemaal toelaat en hem niet gewoon compleet uit mijn leven ban.. Ik probeer me nu te overtuigen dat hij echt een probleem heeft en het niet goed kan komen... Reactie infoteur, 25-05-2011
Het is goed om te delen. Besef wel dat je kwetsbaar bent en dat sommige reacties of andere verhalen op een forum of je kunnen overweldigen. Een forum is geen vervanging van professionele hulp, maar voor de herkenning en erkenning kan het heel nuttig zijn.

Hier een aantal links

http://psychopaten.forum-xl.nl/index.php

http://shginfo.nl/praat-mee/ben-je-omstander/slachtoffer_van_een_narcist_21295

http://www.hotforum.nl/forum/psychopaat/537654/narcisme-en-scheiding/

http://nps.bbforum.nl/

Giovanni, 24-01-2011 16:03
Ik vind het een goed artikel, vooral voor slachtoffers om te herkennen of hun partner narcistisch is. Het enige waar ik heel erg bezwaar tegen heb is de seksistische ondertoon van dit stuk. Het hele stuk is geschreven alsof alleen mannen narcistisch kunnen zijn. Dit terwijl narcisme net zo goed voorkomt onder vrouwen. Leven met een narcistische moeder of vrouw is vreselijk, en er kan best wat meer informatie over gegeven worden hier. Er zijn niet alleen uit vrouwelijke slachtoffers.

Zo zijn er bijvoorbeeld ook "vrouwelijke privileges" net zo goed als er "mannelijke privileges" zijn. Waarom word dan alleen de mannelijke privileges beschreven. Zo help je de slachtoffers van vrouwelijke narcisten niet.

Voor de rest een heel goed stuk maar probeer dingen van 2 kanten te zien, niet alleen van de vrouwelijke kant. Dat op zich is een erg narcistische trek haha.. Reactie infoteur, 25-01-2011
In de toelichting bij deze special staat dat ik "hij" schrijf om, het omslachtige "hij/zij" te vermijden. Daarmee wil ik zeker niet bewerken dat vrouwelijke narcisten niet net zo schadelijk kunnen zijn!

Dré, 20-10-2010 14:14
Door alle informatie die ik over narcisme heb gelezen, kan ik concluderen dat mijn vrouw een narcist is.
Een voorbeeld (en zo zijn er velen) van wat mij van de week overkwam; afgelopen week was onze trouwdag en ben hiervoor eerder van de zaak vertrokken. Een tafeltje gereserveerd voor ons tweeën in een goed restaurant, oppas geregeld en een mooie bos bloemen meegenomen. Aanvankelijk leek het een geslaagde avond te zijn (alhoewel ze wel wat stil was) totdat we thuis waren en de oppas weg was. Ze was ineens enorm teleurgesteld omdat ik geen (duur)kado had gekocht, geen moeite voor haar deed en beschuldigde mij dat ik in het restaurant geen aandacht voor haar had en alleen maar naar andere vrouwen gekeken zou hebben, hetgeen pertinent niet waar is. Ik heb haar hierna genegeerd waarop haar excuses volgden om maar weer de aandacht te krijgen en ... het cirkeltje is weer rond.
Wij hebben twee kinderen wat het voor mij zeer moeilijk maakt om de relatie te beëndigen of weet iemand of er een kans is om de kinderen toegewezen te krijgen wanneer je kunt aantonen dat je partner NPS heeft?

Dré Reactie infoteur, 27-10-2010
Beste Dré,

je vraagt je af of je de kinderen toegewezen kunt kijgen wanneer je kunt aantonen dat je partner een NPS heeft.
Ik denk wel dat je sterker staat indien je gedegen bewijzen hebt.

Toch doe je er in principe goed aan om in het juridische proces niet aan anderen te vertellen dat je denkt dat je echtgenoot een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Vooral niet wanneer hij/zij niet gediagnosticeerd is. Je bent namelijke niet bevoegd om dit te doen en dit kan stuiten op weerstand tegen welke vorm van samenwerking dan ook. Je kunt wel voorzichtig discussiëren over 'mogelijke narcistische gedragspatronen', maar laat de definitieve diagnose over aan professionals.

Nog beter is het misschien om je advocaat de grandioze, valse woedende en liegende persoonlijkheidsstructuur van de narcist naar voren brengen. Rechters kunnen over het algemeen door het zien van het valse zelf, al snel de ware motieven van de N onderscheiden.

Succes!

Mandy, 19-10-2010 01:56
Nu ik dit lees weet k dat ik het altijd al gedacht en geweten heb maar soms is de waarheid te pijnlijk dat je inderdaad tegen je zelf gaat liegen.
ik ben een jaar geleden tot paar maanden terug opgenomen geweest(bij een jongvolwassenen instelling) en heb de diagnose borderline gekregen en mijn best gedaan om te veranderen (vooral voor mijn vader) want ik denk nee ik weet 100% zeker dat mijn vader deze narcistische stoornis heeft.. ik ben nu 20 en woon daar nog mijn moeder heeft ons verlaten(dei trok het niet meer) toen ik 8 was daardoor ben ik hem gaan idealiseren en onwijs tegen hem op gaan kijken omdat hij er wel nog was en niet wegging. Plus hij zit zo in mijn hoofd dat hij zo geweldig is en alles voor me doet dat ik daar lang niet aan heb getwijfeld maar aan mezelf...
nu begint alles een beetje op zijn plek te vallen en komt het besef dat ik nooit 'beter'word als ik daar blijf en dat veel van mijn problematiek door hem gecreeerd is.. maar ik hou zoveel van hem en hij is /was de enige die ik vertrouwde en durf hem niet in de steek te laten(zoals hij dat noemt) terwijl ik er kapot aan en het nu pas merk/onder ogen kom..
Natuurlijk heb ik me zelf ook voorgehouden ik ben een moeilijke puber en hij is bezorgd en zal wel wegebben als hij ouder wordt en/of ik ouder word hij is nu over de 50 en het lijkt alleen maar erger te worden.

wie heeft hier ervaring mee en staat er voor open om met mij erover te praten oid?
ik wil het liefst het huis uit natuurlijk maar door financiele afhankelijkheid(mocht niet werken maar heb nu wel een uitkering omdat ik arbeidsongeschikt ben verklaard) maar het mag niet van hem en ben bang als ik wegga hij nooit meer contact met me houdt(het blijft toch mijn vader) en ik wil mjn broertej niet achterlaten omdat hij dan daar helemaal alleen is,,, dus ik zit in een soort web en weet even niet hoe ik dit aan moet pakken en heb even een andere visie erop nodig denk ik?


hoop op een van jullie reacties,

Mandy. Reactie infoteur, 27-10-2010
Beste Mandy,

Je hebt niet alleen een andere visie maar ook ondersteuning nodig, zoek hulp zowel bij lotgenoten bv. via fora en bij een professional met begrip van narcisme.

Laat jezelf vooral geen diagnose aanpraten, veel mensen in narcistische relaties of met een narcist als ouder ontwikkelen gevoelens als; depressie, onzekerheid, mechanisch, automatisch, allerlei fysieke kwaaltjes tot.... uitputting...etc.

Als je niet uitkijkt krijg je zo al snel het etiket dat zoals jij, borderline of manisch depressief bent. Begrijp goed dat de problemen vaak niet zijn ontstaan door jouw karakter, of gebreken, maar omdat je een vader hebt, met een narcistische persoonlijkheidsstoornis!

Kies voor jezelf!

Roos, 20-09-2010 22:16
Ik lees '... je bent jezelf en je kinderen wel een goed leven verschuldigd'. Uiteindelijk bepaalt de rechter over de toekomst van je kinderen een band met de vader is zeer belangrijk, ben ik opzich wel mee eens maar wat als de vader een narcist is? Wat als onze kinderen hetzelfde ondergaan als wij, wie is er dan... jeugdzorg? kinderpsychiater? Dit moet je toch niet willen.

Tijdens de rechtzaak zei de rechter letterlijk, toen ik zei dat hij ons kind uitschelde. Schelden doet geen pijn. Ook de kinderbescherming was het met die uitspraak eens. Vandaag las ik een artikel dat huiselijk geweld (waar narcisten zich schuldig aan maken) meer dodelijke slachtoffers veroorzaakt dan in het criminele circuit. De moeder is bijvoorbaat de omgangsonwillige moeder volgens ons rechtssysteem. Ik wil mijn kindje zo graag beschermen maar weet niet hoe... Op dit moment is er een begeleide omgangsregeling maar dit stopt ooit een keer en dan :-(

Sandra, 16-09-2010 13:39
Ik ben er ook achter gekomen dat mijn man een narcist is, al een poosje dacht jij bent niet normaal, tot de puzzelstukjes bij elkaar vallen, en alles te lesen over narcisme, ik wordt nl zo psychisch en lichaamlijk mishandeld, zonder enig gevoel, geld krijg ik niet, nog niet eens om nieuwe schoenen voor ons dochtertje te kopen. Maar ben sterk genoeg om te weten blijven zien dat ik niet de schuldige ben maar hij! Ik wil zo snel mogelijk weg bij hem heb er schoon genoeg van. Ik hoop op een berichtje van iemand in dezelfde situatie als ik.
Liefs Sandra

Karin, 04-09-2010 16:43
Reactie op meisje.
als je veel dingen herkend,voldoet hij echt wel aan deze beschrijving.de punten die jij aangeeft kloppen wel.dat hij rust nodig heeft klopt maar alleen rust van jou, als hij last heeft van narcistische woede,is die woede op jou gericht, onterecht natuurlijk maar met ieder ander kan hij idd wel contact houden.dat is ook het probleem ik zie het bij mijn eigen ex n, hij zoekt dan juist contact op met andere mensen,dat lukt hem dan wel. en ook met zijn kinderen als hij zogenaamd weer eens rust nodig heeft, dan gaat hij van alles met ze doen,alsof er niets aan de hand is. en ik zit ondertussen thuis met een rotgevoel.ook komt mijn ex n niet achter me aan, ja op den duur, met berichtjes en telefoontjes maar heel subtiel, het is allemaal fake om jou op het verkeerde spoor te zetten.

Meisje, 03-09-2010 16:00
Ik herken mij in vele dingen die hier geschrevn zijn...Ook de "stilte periodes" - ik dacht echt dat ik gek werd.....
En hij maar vertellen dat ie dan gewoon tot rust wil komen (allen met mij kennelijk, want alle andere mensen werden wel gewoon gegroet en te woord gestaan).
Wat ik wilde vragen: Degene over wie ik het hier heb is altijd wel heel actief bezig met de kinderen (met name dan dingen die hij leuk vindt om te doen, maar daar steekt hij wel veel tijd in). Ook is het niet zo dat hij achter mij aan komt - in tegendeel, hij is me geloof ik liever kwijt. Volodet hij dan wel aan deze beschrijving ?

Jesse, 01-09-2010 20:05
Hoi, ik wil heel graag advies van mensen die ervaring hebben met narcisme. Ik zie dat het op deze website vooral gaat om mannelijke narcisten, maar ik weet dat er ook vrouwelijke narcisten zijn. Ik ben bang dat ik een goede vriend heb die een relatie heeft met een meisje dat tot op zekere hoogte last heeft van narcisme. Maar het is moeilijk als buitenstaander om inzicht te hebben of het narcisme is of dat ze een 'gewoon' getraumatiseert/aandachtvragerig/jaloers meisje is.
Ik ben denk ik de persoon die hij het meest in vertrouwen neemzijn kenmerken waardoor ik bang ben:

- Hij mag van zijn vriendin eigenlijk niet met zijn twee beste vrienden omgaan (waar ik er een van ben) omdat dat allebei meisjes zijn en ze heel jaloers en onzeker is. Ze word er continu zo boos over dat hij bijna alleen nog maar afspreekt als zij die avond iets anders doet en hij verteld dan niet dat hij heeft afgesproken of liegt zelfs. Hij gaat dus steeds meer conformeren naar wat zij wil.
- Zij vind het verschikkelijk als hij bij een borrel is of in een cafe zit zonder haar. Eigenlijk vind ze het uberhaupt vervelend als hij lol heeft zonder haar erbij. Dit weerhoud hem om naar een borrel te gaan en als hij in het cafe zit is hij continu gepikeerd en er mee bezig dat zij het misschien zal ontdekken.
- Zij kan het niet respecteren dat hij tijd voor zichzelf nodig heeft, ze kan niet goed alleen zijn. Als hij alleen wil zijn dramt ze maar door en door tot ze gelijk krijgt. Ze zijn altijd bij elkaar.
- Ze hebben heel vaak ruzie, zij word altijd boos, vaak over hele kleine dingen of helemaal niets. De ruzie duurt uren voordat het opgelost is en ze draait soms helemaal door. Alles wat hij ooit verkeerd heeft gedaan word opgerakeld en tegen hem gebruikt. Als hij er echt genoeg van heeft en weg wil lopen het huis uit, slaat ze ineens om en gaat ze huilen en smeken en haalt ze het argument erbij dat haar moeder vorig jaar aan kanker is overleden en dat hij het niet kan maken om haar achter te laten en dan blijft hij.
- Ze vind altijd dat ze zelf gelijk heeft en kan zijn kant niet zien. Soms lukt dat overigens wel achteraf geloof ik, maar als ze in een bui is vind ze het 'belachelijk' dat hij niet kan inzien dat zij gelijk heeft.
- Ze vind altijd dat de manier waarop zij (en haar vriendinnen zegt ze) naar hun relatie kijkt de enige juiste is en hij heeft vaak bevestiging van mij of een andere vriendin nodig om te horen dat wij de wereld niet zo zien. Zij weerlegt dat dan rustig door te zeggen dat mijn relatie geen goede/liefdevolle relatie is dus dat ik het niet kan weten of iets dergelijks.
- Ze zegt vaak kwetsende dingen en als hij dat negeert dan gaat ze door tot ze iets vind dat zo persoonlijk is dat hij boos word.
- Alles lijkt om haar te gaan in de relatie en compromissen lijken er niet echt te zijn, iig ontmoeten ze elkaar niet halverwege maar veel meer naar haar kant. Ze gebruikt elk mogelijk aangrijppunt om haar zin te krijgen en het argument dat allebei haar ouders dood zijn en dat ze daardoor zielig is is altijd het laatste argument als niets anders blijkt te werken.
- Alles is altijd zijn schuld. Ze neemt niet/nauwelijks verantwoordelijkheid voor afschuwelijke dingen die ze heeft gezegt.

Niet alles wat ik over narcisme lees lijkt bij haar van toepassing, maar ik weet ook niet alles natuurlijk. Ik heb geen idee of ze liegt of hoe empatisch ze nou werkelijk is of hoe hun sexleven in elkaar zit. Dus het kan iets zijn dat naar voren komt door haar trauma's met ouders die te vroeg overlijden maar dat ze het wel beter onder controle zal krijgen ofzo. Of misschien is het nog veel erger dan ik denk, want dat hij mij echt niet alles zal vertellen en dat als ik al zoveel weet het nog wel veel erger kan zijn..
Dus wat doe ik nu? Ik denk niet dat hij het zou geloven/zou willen overwegen als ik zeg dat ik denk dat zijn vriendin misschien narcist is. Het is ook wel iets afschuwelijks om over iemand te zeggen. Maar ik heb al een hele tijd een slecht gevoel over die relatie en heb regelmatig gezegt dat hij het uit moet maken. Dat doet hij toch niet ook al ben ik degene wiens mening hij het meest vertrouwd naast die van zijn vriendin. Moet ik eerst voorzichtig meer gaan vragen over die relatie aan de hand van bovenstaande vragen? of moet ik heb toch proberen hem deze website te laten lezen?

Alvast bedankt voor de hulp!!

Lola, 13-08-2010 12:44
Er word vaak onderschat dat het ook erg moeilijk is voor de familieleden van iemand die met een narcist getrouwd is, vooral het gedeelte dat de narcist de partner wilt vervreemden van familie en vrienden maakt het erg zwaar. Mijn zus is getrouwd met een narcist en zij mag steenvast niet met mij omgaan, ook mijn neefje mag ik niet zien alleen maar omdat ik weleens tegen hem in ben gegaan over niet eens grote dingen. Mijn zus kiest steenvast zijn kant omdat zij geen discussie met hem wilt en het probleem niet onder ogen wilt komen, drank is haar oplossing. Hij liegt over wat ik zeg tegen haar en mijn moeder mag ook al niet in de buurt komen. Roddels tegen mijn partner over mij om maar ruzie te veroorzaken in mijn huwelijk. Het liefst ziet hij iedereen ongelukkig en misbruikt vaak de liefde die wij hebben voor mijn zus en neefje als een wapen. Ik heb besloten om geen contact meer op te nemen met zowel mijn zus niet meer als hem, ik heb er de kracht niet meer voor om mijn zus bij te staan, zij zal zelf dingen onder ogen moeten komen want de laatste jaren ben ik ook door mijn zus misbruikt als afleidingsmanouvre.

Bella, 01-08-2010 14:37
Dankjewel voor je reactie. Ik weet het. Je hebt volkomen gelijk. En het belangrijkste is uiteindelijk hoe ik verder ga en niet wat hij doet of eigenlijk meestal niet doet.. Ik loop door waar hij stil staat..Gelukkig loop ik niet tegen een muur van onbegrip op. Mijn familie, mijn zoon van 19 en vrienden weten heel goed hoe hij in elkaar steekt, en roepen al jaren dat ik dat niet waard ben. En zeggen allemaal dat hij nooit zal veranderen. Zij zijn namelijk allemaal slachtoffer van zijn leugens geweest. Iedereen, inclusief zijn eigen kind en zijn familie, zijn duizenden euro's aan hem kwijtgeraakt. Zelfs met zijn eigen zoon kan hij niet omgaan. Ik weet dat het komt omdat mijn zoon ver boven zijn vader staat, het heel goed ziet en geen interesse heeft in zo'n vader. Zij hebben elkaar dan ook al een jaar niet gezien. Elke keer zegt hij dat hij zijn zoon komt opzoeken om hem eens te vertellen hoe het echt zit. Hij komt alleen nooit...Praten met hem is onmogelijk, hij draait alles om en geeft iedereen de schuld behalve zichzelf..De enige emotie die hij heeft is woede. Confronteer hem nergens mee, want alles wordt tegen jou gebruikt. Het enige wat hij constant zegt is dat iedereen hém veroordeeld...en iedereen met hun veronderstellingen denkt te weten hoe hij in elkaar zit. Niemand van mijn familie deugd..Dat hij de hele maatschappij, niets en niemand nodig heeft....maar ondertussen wel iedereen die op zijn pad komt als bron nodig heeft om te voorzien in zijn behoefte. Maar goed ik kan zo nog een hele lange lijst maken met alle narigheden maar daar hebben we niks aan. Ik blijf bij mezelf en hou vertrouwen in mijzelf. Daar heb ik het meeste aan. Ik zal zijn sporadische smsjes negeren. Die stuurt hij alleen om te kijken of hij nog een 'lijntje"met mij heeft en niet omdat hij echt geinteresseerd is. Net wat je zegt, het gaat hem om treiteren. Niet zoals ik wel met communicatie, openheid en eerlijkheid zou handelen. Dat is bij hem onmogelijk! En dat zal inderdaad bij iedereen waar hij mee omgaat zo verlopen...

Bella, 22-07-2010 21:07
Ik heb veel ervaring met het leven met zo'n persoon. 25 jaar lang. Ook al wonen wij al een aantal jaar niet meer bij elkaar, nog heb ik soms met hem te maken. Hij liegt nog steeds en probeert nog steeds te vertellen hoe ik het allemaal moet doen. Hij zegt nu een vriendin te hebben, alhoewel het een vaag verhaal is. Toch vraag ik mij af of hij in deze relatie ook zo zal zijn. Heel vreemd omdat mijn verstand het antwoord eigenlijk wel weet. Hij heeft geen werk, geen vaste woon en verblijfplaats geen paspoort meer, geen rijbewijs meer, heel veel schulden. Is alles kwijt door zijn eigen toedoen. Ik ben er nog veel mee bezig en vraag mij af waarom het loslaten van zoiets naars zo moeilijk is. Het is net of ik de bevestiging nodig heb, of hij haar ook zo gaat behandelen. De bevestiging dat hij niet kan veranderen ook al zegt hij altijd dat het wel goed komt. Kan zo iemand in een nieuwe relatie het echt anders doen? Reactie infoteur, 26-07-2010
Beste Bella,

Je vraagt je af, of een narcist in een nieuwe relatie het echt anders zal doen. Ik kan me voorstellen dat je dit graag wilt weten, maar vraag jezelf af wat dit voor jou voor waarde heeft, om verder te komen in je herstelproces.

Ik denk dat je zoekt naar (h)erkenning bij andere over hem, omdat het nog steeds niet te begrijpen is. En is dit een zinvolle zoektocht? Erkenning zoeken bij andere over hoe hij is? Waarschijnlijk loop je tegen een muur van onbegrip op. Zij kunnen nooit begrijpen, wat jij na 25 jaar wel weet. De enige manier is jezelf de erkenning geven, want alleen jij weet hoe het echt zit...

De dynamiek in elke relatie is uniek en natuurlijk zal deze nieuwe relatie weer anders zijn. Toch is er bij een narcist en zijn relaties steeds een herkenbaar en terugkerend patroon. Dit is te wijten aan zijn stoornis.

En, ja ook haar zal hij slecht behandelen. Ook zij zal nooit in staat zijn hem gelukkig te maken. Ook zij zal hem nooit kunnen geven wat hij vereist. Ook haar zal hij emotioneel uithongeren, al haar tijd en energie controleren, familie en vrienden verdrijven en ook zij zal een knoop in haar maag krijgen en ook haar hart zal gebroken worden. Geen twijfel over mogelijk.

Je schrijft dat je het loslaten moeilijk vindt, dit komt mede omdat je nog steeds met hem te maken hebt.

Hij houd van de chaos, macht en controle die hij over je heen brengt. Dit is de reden waarom het contact verbreken noodzakelijk is. Elke reactie van jou maakt hem gelukkig op een zieke en verwrongen manier. Hij zal je blijven bekritiseren en beschuldigen van, van alles. De meeste tijd is hij zijn fouten en zwakheden op jouw aan het projecteren.

Indien dit niet strikt noodzakelijk is, kun je beter het contact helemaal verbreken om je te wapenen en hem gemakkelijker los te kunnen laten.

Ilse, 18-07-2010 11:47
Het bestoken van mensen heeft de narcist psygopaat die ik heb gehad, de schade die hij aan heeft gebracht aan keurige nette mensen zit hij niet mee. Zelf de huisarts -psygoloog-rechter-iedeen misbruikt hij. Pathologisch liegen belasting oplichten fakturen vervalsen nou ga zo maar door hij is zo vindingrijk op dat gebied als hij maar geld kan verdienen daardoor. Mensen let op voor dit sooort mensen. Reactie infoteur, 19-07-2010
Ilse, dank voor je reactie. Wat je schrijft is ook weer herkenbaar. Waarschijnlijk heb je te maken gehad met de gewetenloze narcist - met antisociale kenmerken.
Dit is een charlatan, een frauduleuze oplichter, uit op uitbuiting en bedrog een gewetenloos persoon zonder principes. Hij heeft een gebrekkig bewustzijn, is deloyaal, misleidend, arrogant, dominerend en verleidelijk.

Deze narcisten zijn goed in het manipuleren van mensen en het verdraaien van de waarheid dat ze geroutineerd iedereen voor de gek kunnen houden. Van artsen tot aan werkgevers, van advocaten tot aan rechters. Zelfs getrainde psychiaters die weten dat ze met een narcist te maken hebben, zijn niet immuun voor hun manipulatie, dus is het ook niet zo gek dat jij in de val bent getrapt.

Berta Veiga, 09-07-2010 16:23
Ik wil jullie bedankt vooor deze artikel,heeft mij laten zien wat van partner ik heb al 5 jaar!!! Thanks Reactie infoteur, 17-07-2010
Fijn om te lezen, dank je wel!

Ivonne, 05-05-2010 16:37
En het meest schadelijke, waar ik hier nog niets over gelezen heb, is dat de partner van een narcist vaak helemaal mee gaat in zijn absurde gedrag en hier niet tegen in durft te gaan. Mee gaat liegen en bedriegen om de problemen voor de buitenwereld verborgen te houden, en zo de narcist nog meer speelruimte en macht geeft. Bovendien kiest een narcist een wat labiele partner zonder stabiele basis, deze kan hij gemakkelijk aan zich binden en isoleren. Maar tegelijkertijd haat de narcist de zwakte van zijn partner en wil hij deze veranderen, waardoor de partner nog zwakker wordt. Een narcist is het best af met een sterke partner die kan begrenzen, achter de tralies van de gevangenis of een inrichting. Zij zijn in feite bange verwaarloosde kinderen die nooit de onvoorwaardelijke moederliefde in haar begrenzende armen hebben gevonden. Reactie infoteur, 06-05-2010
Ivonne,
Iedereen, maar dan ook iedereen kan slachtoffer worden van een psychopathische narcist, niet alleen een labiel persoon.

Er zijn meerdere redenen waarom mensen narcistisch worden. Lees meer in het artikel hoe ontstaat narcisme:
http://mens-en gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/48652-hoe-ontstaat-narcisme.html

Dris, 22-02-2010 00:32
Ja, ik herken het. Ook helaas de stille behandeling. Tot op vandaag twijfel ik, zoveel genegeer .. wat had ik er aan kunnen doen. Negeren, liegen, zelfverheerlijking, overspel etc . En niemand die het ziet, iedereen vindt hem charmant, aardig, ze moesten eens weten, maar helas niemand gelooft mij. Reactie infoteur, 22-02-2010
Dris,


Je hebt ondersteuning nodig, op het lotgenoten forum narcisme en relaties zal iedereen je wel geloven!

http://nps.bbforum.nl/

Begin daar met je verhaal te doen, te lezen etc.
Kijk dan eens in je omgeving wie je in vertrouwen kunt nemen of schakel evt. proffesionele hulpverlening in.

Wilma, 06-02-2010 14:22
Ik ben er sinds 2 dagen achter dat ik slachtoffer ben van een vader die narcist is. 48 jaar lang ben ik vernederd e.d.
Als je een partner hebt kun je scheiden, maar aan een vader zit je vast. Ik probeer met behulp van een psycholoog
mezelf weerbaarder te maken. Er gaat een wereld voor mij open met de wetenschap van nu. Het ligt niet aan mezelf.
Ik mag wezen wie ik ben en niet meer als een dood vogeltje de vernederingen van mijn vader te hoeven aanvaarden.
Ik zal er sterker uitkomen!!!!!!!!

Marjan, 19-01-2010 14:59
Hoi,
Even een vraagje, wat wordt bedoeld met stille behandeling ? Reactie infoteur, 19-01-2010
Hi Marjan,

als je de stille behandeling hebt gehad, dan weet je vast wel wat ik daarmee bedoel. Het is de complete stilte, het negeren, niet antwoorden, weglopen, wat de narcist gebruikt als manipulatie tijdens een conflict.

Groet,
Mjon

• Plaats zelf een reactie op dit artikel…