InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Man en vrouw > Narcistisch misbruik

Narcistisch misbruik

Leven met een narcist is pijnlijk en verwarrend. Vaak blijft het niet alleen bij de pijnlijke situaties met verbaal geweld, de psychische mishandeling is slechts een onderdeel van een grotere en meer ernstige situatie bij narcisme en relaties. Het lijkt subtiel maar het heeft grote gevolgen als je partner je onthoud van zaken die we nodig hebben zoals genegenheid, seks, geld, of het contact met vrienden en familie.

De narcistische relatie

Vragen die je kunt stellen om te bepalen of je in een relatie zit met narcistisch misbruik.

  • Voel je je voortdurend uitgeput?
  • Heb je problemen met slapen?
  • Worstel je met gevoelens over dat problemen in de relatie jouw schuld zijn?
  • Ben je vaak bang, in wat voor stemming je partner zou kunnen zijn als hij thuis komt?
  • Vraag je je wel eens af of je partner je de volledige waarheid verteld?
  • Heb je het gevoel alsof je partner belangrijker is dan jij bent?
  • Heb je het gevoel alsof op je tenen loopt rondom je partner?
  • Lijkt het alsof zijn persoonlijkheid in no-time kan veranderen? Zo kan hij schijnbaar gelukkig zijn en enkele minuten later is hij nors, boos, onrustig, of depressief?
  • Heb je ooit de "stille behandeling" gekregen door je partner? (je zult weten wat ik bedoel als het zo is.)
  • Heb je toestemming van je partner nodig om iets te doen?
  • Heb je weinig of geen toegang tot financiële rekeningen?
  • Heb je wel eens suïcidale gedachten?
  • Heb je het gevoel zelden iets gedaan te krijgen wat in je behoeften voldoet in deze relatie, of dat je behoeften altijd het laatst komen?
  • Heb je het gevoel alsof je partner je behandelt alsof hij niet je gelijke is?
  • Heb je het gevoel alsof je leven een leugen is - dat de buitenwereld je op een manier ziet, terwijl je innerlijke werkelijkheid iets heel anders is.
  • Weet je niet meer wie je echt bent?

Dus in plaats van de vraag te stellen: "Ja, maar is hij ECHT een narcist?" Stel ik consequent de vraag: 'Voel je jezelf gezond in deze relatie? Als je jezelf herkent in veel van bovenstaande, wordt je je misschien bewust van je eigen narcistische relatie. Jezelf losmaken uit de greep van een narcist die je gevangen wilt houden is op zijn best ingewikkeld. Je kan hem wel of niet willen verlaten, maar door het ten minste, te erkennen en te begrijpen, kun je betere beslissingen nemen en keuzes maken over je toekomst.

Verschillende vormen van geweld

In de literatuur vind je veel over fysiek geweld. Er is weinig aandacht voor het psychische geweld, wat zo kenmerkend is voor narcistische misleiding. Psychisch of mentaal geweld kan minstens zo schadelijk zijn voor de slachtoffers. Er zijn veel verschillende vormen van psychisch geweld en diverse manieren waarop het narcistisch misbruik wordt toegepast binnen een relatie. Er zijn veel mogelijkheden om de verschillende vormen van psychisch geweld onder te verdelen.

Sociale isolatie

Een vorm van mentaal misbruik is sociale isolatie. Hierbij heeft de geweldpleger de bedoeling om de partner haar sociale netwerk kapot te maken of te verstoren. Hij wil haar totaal afhankelijk maken op alle gebieden. Hij wil dat zij voor zowel informatie, sociale interactie en financiële bronnen afhankelijk is van hem.

Verbaal geweld

Verbaal misbruik of verbaal geweld is het gebruik van taal om de ander te manipuleren, belachelijk te maken, minderwaardig doen voelen,… Het bestaat uit kritiek geven, schuld geven, belachelijk maken, plagen, pesten, schelden, ….

Financieel geweld

Ook financieel geweld kent vele vormen. Het gaat om de bewegingsvrijheid van het slachtoffer, die wordt ingeperkt met financiële middelen. Zoals daar zijn niet mogen gaan werken, geen overzicht of controle mogen hebben over de rekeningen, altijd verantwoording moeten afleggen voor aankopen enz.

Geweld naar de kinderen toe

Hiermee bedoelen we de dat de dader het slachtoffer wilt kwetsen door zijn, haar of hun kinderen verbaal, emotioneel,seksueel of fysiek te mishandelen.

Mannelijke privileges

Het gebruik maken van het mannelijk privilege daaronder verstaat men een strikte indeling van rollen volgens geslacht. De vrouw moet het huishouden doen en wordt gezien als een bediende van de man. Hij verwacht dan ook volledige gehoorzaamheid en vindt het normaal dat de vrouw geen zeggenschap heeft bij het maken van belangrijke (financiële) beslissingen.

Fysiek geweld tussen partners

Niet alle personen die lijden aan narcisme gebruiken fysiek geweld, maar het is een belangrijke indicator dat je in een ongezonde relatie zit. De fysieke mishandeling word zelfs niet eens altijd door de narcist gepleegd. Het is normaal om heel boos te worden op iemand die manipuleert en kleineert. Het is zelfs normaal na jaren van deze mishandeling dat je ze wil schaden of zelfs dood wensen. Dit is natuurlijk zeer ernstig en het snel krijgen van de juiste hulp en ondersteuning is dan heel belangrijk.

Emotioneel geweld

  • negeren van de gevoelens van het slachtoffer
  • manipulatie
  • intimidatie
  • geweld t.o.v. bezittingen
  • bedreigingen
  • (seksuele) controle

Slachtoffer van narcistische misleiding

Je zult merken dat je bent veranderd in de loop van de relatie met een narcist. Je lijkt volledig verwijderd te zijn van de vrouw die je was toen je hem leerde kennen. Het kan zijn dat je zacht, lief en kwetsbaar was en dat je nu wantrouwend, gehard en bitter bent geworden. En van levenslustig, open en ontvankelijk naar achterdochtig en onrustig. En van een zelfbewust en zelfverzekerd iemand naar iemand vol twijfel en onzekerheden. Het duurt even, om dit beschadigde deel van jezelf weer terug te vinden, maar na een tijdje vind je je oude zelf weer! Hoe je dat doet, lees je in: Herstellen van narcistisch misbruik

Het kwaadaardige optimisme van het slachtoffer

Helaas kunnen slachtoffers ook vervallen in een destructieve dans van rationalisatie en rechtvaardiging van het gedrag van hun partner. "Als hij maar hard genoeg zou proberen", "Als hij echt beter zou willen worden", "Als we maar de juiste therapie zouden vinden", "Als zijn verdedigingen maar weg zouden zijn". "Er moet iets moois en waardigs onder deze afschuwelijke façade zitten", "niemand kan zo kwaadaardig en destructief zijn, hij moet het anders bedoeld hebben".

Dit is wat ik noem "kwaadaardig optimisme". Gewoon weigeren te geloven dat sommige mensen niet veranderen, sommige stoornissen ongeneeslijk en sommige acties onvermijdelijk zijn. Ze zijn misleid door hun eigen dringende behoefte aan het geloof in de uiteindelijke overwinning van het goede over het kwade. Het leven lijkt anders zo zinloos, zo onrechtvaardig en zo willekeurig...

Het is een val

Velen zijn helemaal uitgeblust in relaties met narcisten omdat ze in het begin een façade lieten zien. Velen dachten dat ze hun soulmate hadden gevonden; de perfecte partner; die ene speciale persoon uit het universum. Het is niet verwonderlijk dat je op zo iemand verliefd kunt worden! Later, meestal nadat een verbinding zoals het huwelijk is aangegaan, of nadat er kinderen zijn geboren, van baan veranderd zijn, of na andere grote levensveranderingen, laat de narcist een totaal andere kant zien. De persoon die eerst perfect was, wordt nu gauw boos, vernederend, eisend en meedogenloos kritisch. Als er alcohol of drugs aan te pas komen, neemt het misbruik meestal nog meer toe. Van iemand waar we diepe gevoelens voor hebben, zijn deze acties erg wreed.

Wat te doen?

Ondanks alles kunnen we nog steeds sterke gevoelens van liefde hebben die ons naar deze persoon toetrekt. Omgaan met deze situatie is gecompliceerd en mensen vragen zich af; "Wat moet ik doen nu ik weet dat ik met een narcist te maken heb?" Sommige mensen moeten zorgvuldig nadenken over belangrijke waarden, beloften en verplichtingen. Een misbruikende relatie is een zeer kwetsende situatie en belangrijke beslissingen moeten onder ogen worden gezien en daarna worden opgelost.

Lastige gevoelens

Op een gegeven moment realiseren velen van ons zich dat deze situatie moet veranderen, maar de gevoelens laten je niet los. Hoe kun je de liefde, die je naar de narcist toetrekt, overwinnen? Hoewel je deze gevoelens niet als een knop om kunt zetten, kun je wel leren te begrijpen waar deze gevoelens vandaan komen. Het lastige deel is dat onze geest deze gevoelens heeft gecreëerd, zodat we gemotiveerd zijn om in een relatie te blijven die onze emotionele behoeften niet kan vervullen. Deze zelfde gevoelens kunnen ervoor zorgen dat we opgesloten worden in een ongezonde relatie. Het is net een val, die we moeten leren begrijpen om eruit te komen.

Kinderen

Wanneer er kinderen bij betrokken zijn is het zeker ingewikkeld. Voor veel mensen, lijkt het hebben van een partner veiliger dan alleen te zijn in de grote, wijde wereld. Als gevolg hiervan kun je het gevoel hebben dat je bent vastgelopen in de situatie. Echter, zoals je leert over de verwoestende gevolgen die een narcist kan hebben op de mensen om hem heen, is het belangrijk dat je het effect dat hij ook op de kinderen kan hebben, begrijpt. Wil je hen leren dat dit vernietigende en onrechtmatige gedrag normaal is? Of zou je alles doen wat in je macht ligt om hen te helpen voorkomen dat ze slachtoffer worden? Heb je aandacht besteed aan alle mogelijke opties voor je toekomst? Of zul je het opgeven en nog steeds de narcist de controle over je leven geven?

Keuzes

Onthoud een ding... Het draait allemaal om keuzes! Niemand kan je iets laten doen wat je niet wilt doen. Niemand kan je houding bepalen, tenzij jij ze het toelaat. Beslissen om verder te gaan of te blijven en het slachtoffer van een narcist te zijn, is afhankelijk van je eigen omstandigheden. Je bent niemand een verklaring schuldig, maar je bent jezelf en je kinderen wel een goed leven verschuldigd.

Lees verder

© 2010 - 2017 Mjon, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoe te leven met een narcistische partnerHet advies aan mensen die, vaak na een hoop moeilijkheden, erachter zijn gekomen dat hun partner lijdt aan een narcistis…
Narcisme herkennenNarcisme herkennenNarcisme kent verschillende variaties, van een grote zelfvoldaanheid tot een zware narcistische persoonlijkheidsstoornis…
Een narcist zijn; wat betekent dat?Een narcist zijn; wat betekent dat nu eigenlijk? Een narcist kent veel kenmerken, maar het is zeker niet zo dat iedere n…
Hoe gaat een narcist te werk?Hoe doet de narcist het? Hoe gaat iemand met dergelijk absurd en schadelijk gedrag te werk? Hoe overtuigt hij schijnbaar…
Leven met een narcistLeven met een narcist kan dan wel spannend zijn, het is altijd belastend, vaak schrijnend en zeker uitputtend. Het is ee…
Bronnen en referenties
  • http://saferelationshipsmagazine.com/
  • http://www.4degreez.com/disorder/forum/narcissistic-personality/board.html
  • Psychisch geweld bij vrouwen in een partnerrelatie. Caroline Renckens
  • http://www.narcissisticabuse.com/

Reageer op het artikel "Narcistisch misbruik"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Bloempje, 15-02-2017 13:38 #113
Beste meneer/mevrouw,

Al enige tijd volg ik uw pagina en vind het een fijne pagina. Nu zit ik met een aantal zaken tegenover mijn ex en ben eigenlijk gewoon radeloos. Mijn vraag is dan ook, kunt u mij misschien helpen?
Ik zal hieronder de situatie zo duidelijk mogelijk schetsen als u eventueel nog vragen heeft kunt u mij gerust bellen.

Ik ben Kayleigh 29 jaar en moeder van 3 mooie kindjes. Zijn zijn jongen van 10, jongen van 6 en meisje van 3.
Met hun vader heb ik de afgelopen 14 jaar een heftige knipper licht relatie. De momenten dat hij bij ons is gaat het meestal goed zolang ik alles doe wat hij wilt (al blijkt aan het einde van de rit dat dat nog niet voldoende is), hij drinkt veel alcohol, gebruikt weed en is verbaal vaak erg agressief tegen mij of mijn oudste zoon (heel soms ook tegen de jongste 2). Zodra meneer vind dat het "weer" niet werkt tussen ons, gaat hij weg en heeft hij sowieso binnen 2 weken een nieuwe vriendin (mijn gevoel zegt dat ze dan al langer samen bezig zijn geweest) en is zij de wereld voor hem en zij doet alles wat ik niet deed en is hierdoor perfect en ik niet, ik doe alles fout (in zijn ogen en na 14 jaar ook voor mijn gevoel). Hij komt niet opdagen om de kinderen volgens afspraak op te halen, wilt ze wel bellen op woensdag en verder niets. Na veel vervelende appjes van de afgelopen weken.heb ik besloten alle contact stop te zetten, ook met de kinderen omdat hij de oudste tussen ons inzet en omdat hij op zaterdag niet komt opdagen. Ik vind het dan ook heel sneu.dat ze wel bellen, maar geen fysiek contact hebben. En hij wil ze meenemen naar zijn nieuwe vriendin die hij nog niet zo heel lang kent. En volgens het convenant mag hij ze pas met haar in contact brengen na een half jaar en als ik haar eerst heb leren kennen en er ook hierin duidelijke afspraken zijn gemaakt.
De vervelende appje gaan van de ene dag een kutwijf, kankerwijf en het bloed onder zijn nagels vandaan halend tot de meest geweldige moeder en is hij in gedachten nog bij me. Vorige week heeft hij me 8 keer anoniem gebeld waardoor ik dus ook anonieme nummers niet meer opneem, ten zij ik van te voren weet dat het iemand anders is.
Nou is hij gisteravond en 4 weken geleden op dinsdag ineens voor mijn deur gekomen omdat hij.tegen de kinderen wil zeggen dat die van ze houdt. (Niet volgens de aanspraken) heb ik de politie later gebeld alleen die zeggen dat hij daar gewoon mag staan omdat het een openbare weg is. Ik en mijn kinderen (vooral de oudste) voelen ons nu niet meer veilig omdat hij dus ieder moment overal kan opduiken en niemand schijnt ons te kunnen helpen.

Kunt u mij misschien tips, trucs of wat dan ook bieden?

Bloempje

Christa, 10-08-2016 23:00 #112
Ik lees nergens bij wie ze ten rade zijn geweest, advocaat? Notaris? Zijn de slachtoffers zeker van een goede financiële zekerheid voor een goed leven?

Christina, 07-02-2016 15:45 #111
Jammer dat het hier alleen over mannelijke narcisten gaat. ik dacht dat narcist zijn niet aan geslacht verbonden was.geeft mijn inziens dan ook een misleidend beeld. Reactie infoteur, 07-05-2016
Grammaticaal is een narcist gewoon “hij”. De Nederlandse taal is mannelijk als er geen duidelijk geslacht is.Dit kan ook worden uitgelegd als een teken dat mannen de taal domineren. Dus laten we een keer niet te kleinzerig doen als er met hele gewone taal iets wordt beweerd dat opgevat zou kunnen worden als negatief over mannen in het algemeen, wat overigens helemaal niet zo is.

Het is ook gewoon praktisch, anders moet je steeds 'hij/zij' schrijven, of het hebben over 'een persoon', wat niet erg lekker leest. Narcist is dus gewoon "hij". Dit betekent niet dat er geen vrouwelijke narcisten bestaan en ook niet dat ze minder schade aanrichten dan mannen.

Reno, 11-01-2016 11:31 #110
Beste, ik heb met interesse uw artikel gelezen: het enige waar ik toch een opmerking op wil maken is dat hier enkel en alleen gesproken wordt over een relaties in de zin van liefde-relaties. De kenmerken en de "wat te doen" tekst is voornamelijk gestoeld op de man die de vrouw mishandelt: "Je lijkt volledig verwijderd te zijn van de vrouw die je was toen je hem leerde kennen. Het kan zijn dat je zacht, lief en kwetsbaar was en dat je nu wantrouwend, gehard en bitter bent geworden"
Ik zit op dit moment echter in een "relatie" met een eigenaar van een bedrijf waar ik in opleiding ben voor de afgelopen 4 jaar. Dit is een kleine school met een eigenaar die exact de kenmerken etaleert die worden beschreven in andere artikelen over NPS die op deze site te vinden zijn. Maar ik vind dat ook aan dit soort relaties aandacht mag worden besteed en de tekst ook op die manier mag worden geschreven. Wat te doen bijvoorbeeld in dat soort "relaties"?

MvGr., Reno Reactie infoteur, 07-05-2016
Grammaticaal is dé Narcist HIJ.

Lees ook eens de inleiding bij deze special:
In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.

Bracke Elisabeth, 06-09-2015 12:25 #109
Ik ben momenteel geheel eronder door aan 't gaan, door mijn zoon die me afstoot, na een ruzie die hij had met zijn schoonvader, in juli, waarbij de schoonvader hem zei dat hij zijn eigen moeder wat beter zou moeten behandelen.
Ik denk dat mijn zoon heel veel tekenen van een narcist in zich heeft, en kan er maar niet over dat hij mij na al die jaren voor hem klaar te staan, en voor zijn 3 zoontjes en zijn vrouw ik voor hem totaal wegstoot. Ik weet me geen raad, zocht wel contact met het CWA (centrum voor algemeen welzijn) en had daarover een gesprek met een medewerker. Na overleg op zijn wekelijks overleg met collega's liet hij me weten dat hij met mijn zoon wel contact kan opnemen. Maar ik heb het nog niet aangedurft, zeker niet na het lezen van al die artikelen over narcisten… Wat kan u mij als raad geven, of kent u een persoon, waar ik echt hulp kan krijgen om er mee om te gaan?
Elisabeth Bracke

Mystery, 20-05-2015 06:15 #108
Help! Wanneer houdt het op! Wanneer wordt hij gestraft voor zijn daden tegenover mij en mijn kinderen!
Ik ben 20 jaar in relatie geweest met narcist waarvan 18 jaar getrouwd te zijn geweest met hem. Niemand deugde, mijn vriendinnen maakte misbruik van mij zei hij constant, overal waar hij ontslagen werd kwam het door collega's die jaloers waren op zijn kwaliteiten. Toen ik voor de tweede keer totaal uitgeput werd opgenomen omdat ik een einde aan mijn leven wilde maken omdat ik geen uitweg meer zag. Kreeg ik van een therapeut een link toegestuurd over narcisme. Ik schrok me kapot toen ik het las. Echt alles klopte dit was mijn man precies beschreven. Tijdens mijn opname ging hij op de zaken site 9 foto's van andere vrouwen openbaar zitten liken. Hij stak iedereen tegen mij op, verdraaid alles en kan zo mooi praten dat zelf maatschappelijk werkster van de afdeling tijdens een gesprek tegen hem zei, waar ik bij zat: steek maar geen energie meer in je vrouw ze is een bodemloze put! Omdat ik ieder weekend naar huis mocht en dan totaal oververmoeid terug kwam doordat ik dan het hele huis schoon maakte alle administratie voor de zaak bijwerkte en slecht kon slapen, werd er besloten dat ik het volgende weekend niet naar huis mocht. Maar ik wilde wel want wilde zo graag mijn kinderen zien, belde hem huilend op en moest direct naar mijn kamer gaan hij zou het direct gaan regelen. Daar moest ik wachten totdat hij mij terugbelde. Heb daar totaal drie uur in de zenuwen zitten wachten uit angst dat hij zou komen naar de afdeling en stampij zou gaan maken want hij is beresterk. Uiteindelijk belde ik hem op om te vragen of het geregeld was. Hij wist niet waar ik het over had. Toen ik vroeg of hij de afdeling had gebeld zei hij doodleuk: ohh helemaal vergeten ben lekker met mijn broer en de kinderen in de stad aan het winkelen. Ik wist niet wat ik hoorde en dacht dat ik echt gek werd en ben van machteloosheid met stoelen gaan gooien in mijn kamer. Totdat een verpleegkundige bij mij kwam praten en erop aandrong dat ik rustig moest worden omdat ze me anders verplicht in een isoleercel moesten zetten. Weken daarna, na mijn gedwongen ontslag van de afdeling omdat ik niet terug naar huis wilde, kwam hij me ophalen. Hij was een half uur te laat waardoor ik 30 minuten buiten in de regen had staan wachten met al mijn spullen. Terwijl hij altijd overal stipt op tijd of te vroeg is. Ik durfde bij de afdeling niet meer aan te bellen uit schaamte. Toen ik vroeg waarom hij zo laat was zei hij dat het mijn eigen stomme schuld was dat ik kletsnat geregend was. Was mijn eigen stomme schuld had ik maar binnen moeten wachten. Vanaf de opname kreeg ik door dat hij mij behandelde als een waardeloze hond door de reacties van de verpleging en medepatiënten. Liet me bv drie dagen na mijn ontslag 15 minuten voor de voordeur op straat buiten staan met mijn dochter omdat ik mijn sleutel niet kon vinden terwijl hij voor het raam op de bank zat. Toen ik uiteindelijk binnen werd gelaten zei ik dat als de kinderen naar bed waren we echt moesten praten. Toen ze boven waren vroeg ik of hij de film op stop wilde zetten zodat we even konden praten. Hij keek mij spottend aan en zei: je weet toch de regels hier in huis na half 8 wil ik niet meer gestoord worden en wil ik ontspannen films kunnen kijken en zette de tv weer terug aan. Hij liet me steeds meer voelen dat ik niks was, alles fout deed, andere vrouwen wel alles aankonden en ik zo zwak was. De kinderen vertelden dat tijdens mijn opname papa had verteld dat we misschien gingen scheiden en hij dan het land uit moest terug naar Griekenland en of ze dan mee wilden, hij zou een container voor laten komen en in een dag alles in laten laden en opsturen naar ons huis in griekenland. Ik wist niet wat ik hoorde en ging in de geschiedenis in de computer kijken en zag inderdaad dat hij enkele reizen had uitgezocht met de auto. Ineens op een dag was de gehele administratie van de computer verdwenen en alle sjablonen van de zaak van offertes. Hij verblikte of verbloosde niet toen ik het hem in paniek vertelde omdat ik dacht dat we een virus hadden. Een vriendin die veel verstand van computers had kwam kijken en vertelde dat ze kon zien dat hij alles van de zaak op externe schijf had gezet maar ipv het te kopiëren had hij het geknipt. Toen ben ik hem gaan controleren in zijn geschiedenissen en telefoonrekeningen en bleek hij ineens veel meer telefoongesprekken te voeren en ook was iedere keer de printlinten leeg. bleek dat als ik naar therapie was hij al die uren achter de computer en met telefoongesprekken bezig was ipv te werken in de werkplaats. Maar hij ontkende alles.Ik kan een encyclopedie schrijven wat mij is overkomen in dit huwelijk qua manipulatie bedreiging vernedering onzekerheid, psychische en fysieke mishandeling en emotionele verwaarlozing. Toen de kinderen tegen de pubertijd aan kwamen en een weerwoord tegen hun vader gaven werd de situatie thuis onhandelbaar. Iedere avond was het ruzie aan tafel want de kinderen wilde niet meer naast hun vader zitten tijdens het eten, Hij sloeg regelmatig. Zelfs een keer mijn zoon met stoel en al tegen de grond waarna hij daarna op 5 cm in zijn gezicht ging staan gillen terwijl min zoon tegen de keukenkastjes gedrukt stond en geen kant op kon. Toen heb ik mijn besluit genomen. Heb lang getwijfeld uit angst door al zijn dreigementen. Wij moesten blij zijn dat hij het meeste met zijn mond deed want hij zou ons met een klap doodslaan. Mijn dochter dreigde hij al jaren haar kaal te scheren als ze niet deed wat hij vroeg en mijn zoon zijn computer zou hij kapot slaan. Uiteindelijk heb ik toch de keuze gemaakt om de scheiding aan te gaan vragen en heeft hij twee uur tegen mij in zitten praten en gillen met een stoel recht tegenover me geklemd zodat ik er niet uit. kon. Maar ik dacht dat dit onze enige mogelijkheid was voor een meer kwaliteit leven voor mijn kinderen en mij en meer rust zouden krijgen. Wat zat ik er enorm naast. Zijn toen pas echt in een hel terecht gekomen. Hetgeen hij mij ook toe zwoor als ik de scheiding zou doorzetten. Zijn doel zou dan zijn mij financieel en emotioneel compleet kapot te maken, dan mij voor gek laten verklaren en voorgoed mijn kinderen af te nemen. Hij zou niet stoppen zei hij tot zijn missie geslaagd zou zijn. Stond meerdere keren dreigend aan de deur. Kinderen kwamen met spoed in een opvang huis en ik in blijf van mijn lijf huis. De gezinsvoogd van Jeugdzorg had hij ook zo binnen totdat ze niet deed wat hij wilde en was ze ineens een maand ziek en werd van onze zaak gehaald nadat hij haar twee keer had bezocht voor een gesprek. Hij is me enorm gaan treiteren, geld storneren, sloten kapot maken, schroeven in mijn autobanden. Wordt sinds aanvraag scheiding en hij hier niet meer woont geconfronteerd met virussen en hackers op mijn computer. Wachtwoorden worden steeds gewijzigd zodat ik nergens meer in kon. Toen ik aangifte ging doen bij de politie werd ik compleet uitgelachen. Heeft me bewusteloos in de garage geslagen, moest van politie doktersverklaring laten invullen van mijn verwondingen. Hij heeft me buiten de garage in de deuropening van de garagedeur (waarschijnlijk gesleept of getrapt want mijn hele lichaam deed pijn) en is achter mij heel hard demonstratief gaan roepen eruit jij eruit jij waardoor ik bijkwam! Toen ik omhoog strompelde is hij in zijn auto gestapt en keihard weggereden terwijl hij juist in de garage een afspraak had met een buurman voor een verkoper voor de buurman. Die is hem nog achterna gereden om de sleutel van de garage. Heb verklaring op laten maken bij de dokter en diezelfde dag bij politiebureau afgegeven. Toen het een zitting was zei de rechter dat er onvoldoende bewijs was met zelfs met een lege doktersverklaring terwijl ik een ingevulde met mijn oom had afgegeven. Advocaat heeft toen de ingevulde verklaring aan de rechter moeten geven en die gingen toen in beraad. Wilde de buurman waar hij een afspraak mee had horen omdat ik die in de deuropening had zien staan toen ik bijkwam op de grond. Hij zou getuigen want vond dit echt niet normaal maar ook hij haakte af. De zaak is geseponeerd wegens onvoldoende bewijs. Hij lachte mij uit zei dat hij overal vrienden had ook bij de politie en ik moest stoppen met die onzin. Vertelde tegen iedereen dat ik echt gek was ook tegen bureau jeugdzorg en het allerergste nog tegen mijn eigen kinderen. Hij huilde zelfs en riep tegen hun je weet toch hoeveel ik van je moeder houdt ik zou haar nooit iets aandoen ze was gewoon gestruikeld wat hij tegen iedereen zei. Hij had een timmerbedrijf pal tegen over mijn woning in de garage die hij huurde van mijn vader, daar had hij mij bewusteloos geslagen. Deze garage had een automatische roldeur dus reed hij zo de auto binnen en ik wist dus niet of hij wel of niet pal tegenover mij in de straat zat. Ik durfde de deur niet meer uit en zat hele dag met alle deuren ramen en rolluiken naar beneden opgesloten in mijn eigen huis en had alle sloten laten vervangen. Hij wist precies hoe laat ik op bezoekdag mijn dochter terugbracht naar het pleeggezin en als ik dan de straat inreed was ik als de dood dat hij me op en hoekje stond op te wachten. Hij belde en riep je kan alle sloten van alle deuren veranderen maar vergeet niet ik ben timmerman dus ik kan zo ieder moment binnen. Toen ik een keer terug kwam van mijn dochter weg brengen naar het pleeggezin lag zijn visitekaartje in de woonkamer voor de tv. Ik dacht dat ik gek werd maar durfde het aan niemand te vertellen uit angst dat ze me echt voor gek zouden verklaren.Toen ook dat mij er niet van weerhield om de scheiding door te zetten en zijn bedreiging dat er een tweede afstraffing zou komen. Dat dan zelfs God mij niet meer kon beschermen voor wat hij mij zou aandoen. Is hij het op een hele andere boeg gaan gooien. Hij ging me steeds bellen dat hij zo'n spijt had en hij zoveel van me hield. Ik was ondertussen al 20 kilo afgevallen kon niet meer eten en slapen van de heimwee naar de kinderen en de angst. mijn kinderen waren ondertussen overgeplaatst naar pleeggezinnen voor een jaar en ik voelde helemaal geen reden meer om langer te bestaan. Hij bleef aanhouden en omdat bureau jeugdzorg aangaf als ik geen beter contact met vader zou hebben ik mijn kinderen nooit meer terug zou krijgen ben ik uiteindelijk op zijn verzoek ingegaan om naar zijn flat te komen om te praten. Had een briefje op mijn salontafel achtergelaten met de angst als hij me zou vermoorden dat ze wisten waar ze zouden moeten zoeken. Maar hij was ontzettend lief en warm en huilde van spijt, ik trapte erin en nadat hij meerdere keren smeekte of ik bij hem wilde blijven die nacht heb ik dat gedaan. De volgende dag sloeg hij weer als een blad om, moest de beslaglegging terug laten draaien, hij had ondertussen de hele zakenrekening leeggehaald en weggesluisd. Mijn vader had de huur opgezegd nadat hij hem ook al meerdere keren had bedonderd, ik moest dat terug draaien en ook de rechtszaak van de mishandeling moest ik onmiddellijk intrekken. Maar ik wilde met hem met de gezinsvoogd praten hoe we het nu verder moesten doen. Of we gezinshulp voor ons konden krijgen gezamenlijk naar onze kinderen en pleegouders. Want mijn ouders waren dat voor mijn zoon en mijn broer met zijn vrouw voor mijn dochter. Maar nee ik mocht het absoluut tegen niemand zeggen we moesten het een half jaar geheim houden. Echter diezelfde week vertelde het het wel aan de nieuwe gezinsvoogd, die direct naar de pleeggezinnen, mijn familie stapte. Ik werd toen door mijn hele familie uitgekotst en afgewezen. Die weken werd er ook nog een pleeggezinonderzoek gedaan maar in plaatst van hun te onderzoeken werd ik compleet in het rapport afgemaakt. Mijn dochter kreeg te horen van haar tante of haar moeder dan helemaal geen eigenwaarde meer had. Dat als dit zo door ging ze tot haar 18e in pleeggezinnen of tehuizen zou moeten gaan doorbrengen vertelde de pleegwerker. Toen ik dat van mijn dochter hoorde heb ik twee boze klachtenbrieven geschreven over de ware gang van zaken waarom het misging in het pleeggezin en de onprofessionele uitspraken van de gezinsvoogd en pleegwerker. Ook naar bureau jeugdzorg over de gezinsvoogd. Die geheel partij voor vader koos en mijn dochter en mij geheel niet serieus namen. De gezinsvoogd zweerde dat voordat haar halfjaarcontract was afgelopen zou zorgen dat de uthuisplaatsing met een jaar verlengd zou worden en ik mijn dochter voorlopig niet meer terug kreeg. Hierdoor namen beide alleen maar meer tegengas tegen mij. Toen de rechtszitting kwam vertelde de gezinsvoogd dat het absoluut niet nodig was dat de kinderen hun mening gingen vertellen en dat dit veel te belastend was voor de kinderen. Ze heeft er echt alles aan gedaan om te voorkomen dat de kinderen zouden gaan want mijn dochter zou vertellen dat ze terug naar haar moeder wilde en dat wilde de gezinsvoogd absoluut niet. Maar mijn dochter wilde juist graag haar mening aan de rechter vertellen en heeft dit ook gedaan tot 3x toe. Tijdens ouderschap blijft gesprekken werd ik compleet belachelijk gemaakt door mijn ex en deed de gezinsvoogd er nog wat stapjes bovenop. Ondertussen was ik al 25 kilo afgevallen en niemand herkende mij meer zo mager was ik geworden. Meerdere vriendinnen haakte af want het had lang genoeg geduurd en zo gezellig en vrolijk was ik niet meer, nee er was niets meer van mij over. N.a.v. het rapport onderzoek pleeggezinnen was de conclusie dat mijn dochter niet langer kon blijven in het pleeggezin bij mijn broer maar naar een tehuis moest doordat ik het het pleeggezin onmogelijk maakte hun taken uit te voeren als goede pleegouders.Terwijl ze al weken zich doodongelukkig terug trok daar op haar slaapkamer en ik haar zag wegkwijnen. Het steeds moeilijker werd voor mij na de bezoekdag haar terug te brengen. Als ik haar ophaalde werd er geen woord meer tegen mij gesproken. Ondanks dat iedereen zich tegen mij keerde hetgeen precies de bedoeling was van mijn ex ben ik als een leeuwin gaan vechten.Heb alle instanties afgebeld bezwaren en klachtenprocedures opgezet tegen zowel juzt als bureau jeugdzorg die beiden geheel in vaders leugens trapte en mij als de labiele gestoorde moeder zagen zoals vader mij steeds omschreef tegen iedereen en mij ook zo beschreven in alle rapporten. Wonder boven wonder heb ik de rechtszaak toch gewonnen mede door mijn klachtenprocedurebrieven met alle uitleg die ik perse door mijn advocaat toegevoegd wilde hebben, de drie keer zelfde verklaring van min dochter dat ze zo graag terug naar huis wilde en bij haar moeder wilde gaan wonen en vooral niet te vergeten het minderwaardige gedrag wat mijn ex in een eerdere rechtszaak had vertoont tegenover dezelfde rechter.En de agressie in de hal die hij op mij botvierde waar de beveiliging van het gerechtsgebouw getuige van was. Mijn dochter mocht terug naar mij komen. hoefde niet naar een tehuis en mijn zoon werd toch bijna 18 dus die koos voor week op week af bij iedere ouder te wonen en werd ook toegestaan door de rechter. Tot grote verbijstering van mijn eigen familie die niet blij voor ons waren, bureau jeugdzorg en de pleegwerker. De relatie is nog steeds niet hersteld met mijn familie. De boedelscheiding loopt nog steeds en ohh ja hij heeft mij heel ver financieel en emotioneel kapot gemaakt. Laat mij voor alle kosten opdraaien, heeft de zaak expres opgezegd, geeft natuurlijk mij er de schuld van en heeft nu een bijstandsuitkering terwijl meneer zwart ernaast werkt en hij overal op internet nog als lopend bedrijf staat aangemeld. Uiteraard weigert hij mee te betalen aan schoolkosten, de lening voor zijn woning in Griekenland waar ik borg voor heb getekend met mijn huis als onderpand en dus geen cent meer aan betaald. Ik moet rondkomen van een WAO uitkering van 904,00 per maand terwijl mijn vaste kosten hoger zijn. Ik kom voor geen enkele vergoeding in aanmerking omdat ik een eigen huis heb maar meneer die onterecht in de bijstand zit, al het geld heeft weggesluisd, op vakantie gaat naar onze vakantiewoning waar ik nu al 1,5 jaar voor de kosten voor op draai. Als de kinderen iets nodig hebben en het aan hun vader vragen stuurt hij ze direct door naar mij omdat hij zogenaamd echt geen geld heeft en zegt dat ik alles heb weggesluisd. Maar terwijl ik niets of weinig nog kan ondernemen met de kinderen vanwege de financiële problemen hij in het weekend lekker terrasje en restaurantje pikt met mijn zoon terwijl hij, mijn dochter afstraft door haar flink achter te stellen bij haar broer omdat ze heeft gekozen om bij mij te wonen en niet bij hem hem. De verdeling moet nu nog verder uitgesproken worden en de zorgregeling voor de kinderen. De vakantiewoning heeft hij op naam van zijn moeder gezet en zo blijft hij wraak op mij nemen. Maar vergeet wel dat ook de kinderen hiervan de dupe zijn maar dat interesseert hem juist niets en als ze ernaar vragen geeft hij nog steeds overal mij de schuld van. Belt me regelmatig op in bijzijn van de kinderen met een smoes over de kinderen maar iedere keer begint hij dat hij me mist en me terug wilt, of dat hij heel goed kan begrijpen dat ik verdrietig ben omdat ik hem zo mis want hij zorgde financieel toch altijd zo goed voor ons. Waarom ik dat toch allemaal kapot maak en die 20 jar dan helemaal niets voor mij hebben betekent. Als ik dan zeg dat hij niet van mij houd en ik hem nooit meer terug wil na wat er in de garage is gebeurd zegt hij glashard dat daar nooit iets is gebeurd in bijzijn van mijn kinderen.Deze verwijten krijg ik ook regelmatig van mijn kinderen wat door hart en ziel als donderslag binnenkomt. Nu komt binnenkort de rechtszaak maar weet niet of ik het nog trek tot die tijd. Heb steeds lichamelijke klachten door alle spanningen en verdriet. Ben alles kwijt en vergeet veel. Soms wordt het me echt even te veel en huil ik dagen omdat ik bang ben dat er nooit rust gaat komen en voel me nog meer gevangen in zijn web als toen we bij elkaar waren. Ook de kinderen lijden onder zijn manipulatie maar er is niemand die hem stopt of afstraft en daarom wordt hij alleen maar meer gestimuleerd om hiermee door te blijven gaan. Dat dit toch allemaal zomaar kan in Nederland. Voel me vaak zo eenzaam en in de steek gelaten door familie, vrienden en instanties. Hoop dat jullie mij kunnen adviseren voor de rechtszaak. Is er bv geen rechter die je kan vragen die gespecialiseerd is in Narcisme. Uiteraard heeft hij de diagnose niet want hij heeft het zielige meneertje zitten spelen tijdens het onderzoek dat werd afgenomen door een vrouw die er ook weer intrapte. Helaas is de boedelscheiding en toewijzing kinderen niet bij dezelfde rechter als die we eerder hebben gehad in Breda want die had hem wel als enige vrouw direct door. Dus bij deze wil ik alle partners van narcisten waarschuwen, ga aub zo snel mogelijk bij hem weg want niet alleen jij maar vooral als je kinderen hebt, hoe langer je erbij blijft hoe harder de pijn en hoe minder er van je over blijft als je uiteindelijk toch weg moet gaan om jezelf te beschermen.

Gebroken, 16-03-2015 13:00 #107
Meisje 24,
maak dat je wegkomt! dit is geen leven!
meld je aan voor een forum bijv op de narcist ontmaskerd en lees en leer hier veel. kennis is macht!

Anoniem Meisje24, 10-03-2015 17:15 #106
Ik lees dit alles… ik ben bewust van het leven die ik heb. al 5 jaar vanaf 16-12-2009 ken ik hem. Ik vecht voor een relatie… ben verwaarloosd mishandelt voor zijn foute daden. Geef alles de schuld en oh vooral mij. Ik ben kapot achterdochtig verdtietig boos onzeker. Het is mijn eigen schuld. hoor ik dan.
er is nu sinds paar maanden hulp beiden ik emdr ik heb ptss ( post traumatische stress stoornis )
hij heb psychiater en meer. het lijkt erger te woorden… eerst was het agressie… nu nog erger ik voel me niet geliefd. hij roept maar toch hou ik van je… ik weet niet meer wat ik moet denken. Als ik alleen ben huil ik ga ik kapot… ik heb paar keer knoop door gehakt maar ga kapot van verdriet pijn eenzaamheid. Ik zit nu ingevecht met mij zelf ik weet het niet meer.
door de therapie weet hij wat die heb.maar weet niet of die bewust ervan word wat voor leven gegeven heeft me heeft aangedaan en of hij ooit erkenning zal geven. Ik zoek erkenning.kan ik lang op wachten. Ik ben bewust van het leven die ik leef met een narcist.ik weet het niet meer…

Kat, 09-03-2015 14:11 #105
Ik heb mijn relatie verbroken. Sindsdien voel ik mij doodziek. Alle spanningen komen eruit. Al een maand lang. Ik schrik van mijn fysieke reactie op alle stress. Toch voel ik mij in en in gelukkig. Ondanks de angst die ik nog dagelijks ervaar. Ik voel een enorme behoefte andere slachtoffers te helpen. Want deze mensen zijn de belichaming van het kwaad. Wat er mis ging: ik ben goedgelovig, ik ga eerder van het goede van de mens uit. Ik ben behulpzaam. Ik zeg moeilijk nee. Ik ben een gevoelig, emotioneel mens. Herken je dit, pas dan 3x zo goed op. Hij was onzeker, charmant, gemanierd, een goede prater en luisteraar. Na twee weken begon het isoleren. Mijn vrienden, familie, kennissen, collega's waren slecht. Mijn dieren, huis, woonplaats, spullen waren waardeloos. Ik was een leugenaar, onbetrouwbaar, lelijk, oneerlijk. Hij gaf ons en mijn geld uit. Hij was extreem ijdel, hij was de beste in alles en wist alles en wenste geen tegenspraak. Hij was depressief, had zelfmedelijden. Het kwam Door zijn jeugd met misbruik en pesterijen, zijn moeder, zijn school, zijn vrienden. Hij vertelde fantastische vrienden te hebben, die nooit hebben bestaan. Een fantastische band met zijn familie, daar dachten zij anders over. Mijn vader en broer zijn in behandeling geweest voor hun narcistische stoornis, zij hebben veel last van depressie wat de aanleiding was voor hun behandeling. Inmiddels ben ik bijna veertig en denk ik narcisten te kunnen herkennen. Dit klinkt vaag, maar er lijkt geen leven in hun ogen. Een hele harde uitstraling. Bij een knuffel of aanraking is er geen warmte. Maar ik Let vooral op te veel uiten van kritiek. En let vooral op slavingsgevoeligheid. Heb je twijfels of het allemaal aan jou ligt? Deal met je onzekerheid en stap niet uit het contact met je naasten! Vraag hen wat zij eerlijk van jouw partner vinden. Ik kreeg te horen: sadist, contactgestoord, verpester van de stemming, leugenaar. Sterkte met wegkomen, Hulp zoeken en werken aan je zelfvertrouwen. Ik ben ziek, mijn goede baan kwijt, mijn geld kwijt, zit in de bijstand, moet naar de voedselbank, start bij een psycholoog en werk hard aan mijn sociale contacten. Ik negeer zijn roep naar aandacht. Ik kom hier wel overheen, immers what doesn't kill you makes you stronger. Maar laat jij het niet zo ver komen als je met een narcist van doen heb. Bij twijfel moet je al je tas pakken of hem of haar het huis uitzetten. Zoals mijn broer zegt, een narcist verandert niet.

Erdoorheen, 12-12-2014 23:39 #104
Ik zit/zat in een relatie met een marrokaanse vrouw waarvan ik zielsveel hou, we hebben een kindje van 4 maandjes oud en waren vanaf dag 1 eigenlijk hopeloos verliefd. Echter kort nadat ze zwanger werd van ons zoontje, veranderde ze op een hele duistere manier. Op heel veel punten herken ik haar dan ook in dit artikel als vrouwelijke narcist, de psychische mishandelingen dmv van beledigingen gericht op mn uiterlijk, geaardheid, mannelijkheid of domheid. Heel vaak kreeg ik t verwijt dat ik geen man was, en continu werd ik beschuldigd dat ik vreemdging, dit ging dan ook in extreme mate. B.v. een vrouwelijke manager die me belde over werk, terwijl mn vrouw erbij is, loopt uit tot een heftige ruzie over dat ik openlijk aan t flirten ben en dat ik geen respect voor haar heb? nu kan ik jullie zeggen, ik ben of thuis of ik ben op het werk, dus tijd nog zin heb ik om vreemd te gaan. Ook als toevallig een vrouw op televisie komt in een reclame, programma of film, moet ik verplicht meteen wegkijken of zappen, en als dat niet snel genoeg gaat dan onstaat er weer een heftige ruzie. Het grote probleem is dan ook dat als ik mezelf verbaal verdedig zij meteen haar familie op de hoogte stelt en me afschildert als monster, of ze ontkent per direct dat ze iets verkeerd doet.
Ook zegt ze vaak om mij te kwetsen dat ze vreemd is gegaan, of dat er een andere man bij ons thuis is geweest terwijl ik op het werk ben, dit terwijl ze zelf bang is dat ik vreemd ga? Overdag commandeert ze me rond, als ze iets in het huishouden zelf doet, scheldt ze mij voor rot dat ik niets doe. Ik ben van half 8 tot half 8 aan het werk elke dag, en kom dus pas laat thuis. Eenmaal thuisgekomen help ik met de baby en doe ik de afwas als zij gekookt heeft, in de weekenden doe ik de was en tijdens haar hele zwangerschap en daarna heb ik ook in mijn eentje voor het huishouden, haar zoontje en haar zelf gezorgd, omdat zij zich vaak te ziek voelde. Elke nacht sta ik meerdere keren op voor de baby om hem zn flesje te geven. Als ik al slaap en zij is nog wakker dan komt ze me steeds wakker maken, en als ik even zit moet ik alles voor haar doen, zoals sigaretten klikken, drinken pakken, alles aangeven, terwijl ze zelf naast de koelkast zit. Ik krijg dan ook niet vaak de kans om eens iets voor mezelf te kunnen doen. Eigenlijk alles wat ze verkeerd doet, reflecteert ze me op mij, zij wordt agressief, dan zegt ze dat ik haar opzettelijk pijn doe, daarbij ziet ze overal mensen die haar kwaad willen doen, zoals instanties en zelfs vrienden, familie of kennissen. Deze boze, agressieve buien steeds vaker kwamen en ik me vaak zorgen moest maken over in welke stemming ze had als ik thuis kwam (vaak wist ik het al omdat ze dan of via telefoon of via social media al begon uit te schelden en als dat niet werkt gaat ze me negeren of kleineren tijdens mijn werktijd). Tijdens deze kwade buien word ze vaak agressief en verbaal en fysiek gewelddadig, ik heb de littekens op mijn lichaam om het te bewijzen. Daarbij moest ze me altijd en overal op controleren, mijn email, mijn gsm, papieren, kleding, overal gaat ze door heen, om zogehete bewijs te vinden, en als ze niks vindt dan zegt ze dat ik het gewist of verwijderd heb. Nu wil ik wel duidelijk stellen dat ze dit gedrag alleen naar mij vertoond en dat ze echt een lieve geweldige moeder is voor de kinderen, dat zal ik ook nooit ontkennen.
Omdat de situatie met de dag slechter werd en mijn vrouw zegt geen weet te hebben van haar aanvallen die elke dag heftiger werden, heb ik onlangs hulp ingeschakeld bij maatschappelijk werk, toen ik dit vertelde kreeg mijn vrouw weer een woede aanval waarbij ze dreigde een overdosis medicijnen te slikken, deze moest ik dan ook van haar afpakken (mijn vrouw heeft in het verleden, voordat ik haar leerde kennen, een zelfmoordpoging gehad met een overdosis pillen dus ik neem dit erg serieus) en heb ik op aanraden van maatschappelijk werk politie moeten bellen. Er is al een keer eerder politie bij ons geweest door een uit de hand gelopen ruzie, en als man zijnde wordt er snel gedacht dat je mishandelaar bent, dus vandaar het advies van maatschappelijk werk. Nu heeft ze een gesprek gehad met maatschappelijk werk en iemand van steunpunt huiselijk geweld waar ik niet bij was, en vertelt mij dat ze haar leven hebben overgenomen, dat ze gemeen tegen haar waren en dat ze met elkaar aan het flirten waren. Ook zegt ze dat jeugdzorg zich er mee bemoeit, nu heeft maatschappelijk werk contact met mij opgenomen en heb ik hier naar gevraagd, en zij verklaren dat ze alleen een goed gesprek hebben gehad met mn vrouw, en dat alles afgesloten wordt. De enige instantie die ons begeleiding zal geven zal maatschappelijk werk zijn. Bij de hulpverleners doet ze dan ook weer alsof ze meewerkt, terwijl zodra ze weg zijn ze mij weer de gehele tijd de grond instampt, uitscheldt en beschuldigd. Zelfs net voordat ik reactie typ beschuldigd ze mij ervan dat ik er voor zorg dat onze kinderen afgenomen worden. Terwijl het enige wat nu gaat gebeuren is dat zij ambulante psychische hulp gaat krijgen. Ze wilt de relatie dan ook verbreken omdat ik haar hiermee verraden heb en dat ik haar alle pijn bezorg. Ik weet niet meer wat ik moet geloven? Ik ben juist hulp gaan zoeken omdat ik van haar hou en wil dat ons gezinnetje een goed leven heeft. Ze geeft ook aan bij haar familie dat ik dit spelletje alleen maar speel om de baby van haar af te kunnen pakken, en toegegeven ik heb liever dat ons zoontje bij mij blijft dan bij haar, ik zal nooit ons kind bij haar weg houden en heb dan ook altijd verklaart dat zij een goede moeder is die van haar kinderen houdt! Ik zal ook niet zeggen dat ik heilig ben, en in het begin dacht ik dat ik het was, dat ik het veroorzaakte, vooral omdat zij dat continu zegt. Was het dan zo gek dat ik hulp ben gaan zoeken? Heb ik hier fout aan gedaan? En weet iemand hoe ik mijn relatie kan redden? Ik ben kapot, oververmoeid, voel me nutteloos en schuldig…

Jjj, 12-11-2014 00:12 #103
Hallo,
ik weet dit niet zeker maar ik denk dat mijn vriend ook een narcist is. We hebben samen een dochtertje van 7mnd. Voor m'n zwangerschap was alles rozegeur en maneschijn. Maar dan begon ik "rare" dingen op te merken. Hij begon me te negeren of soms kwetsende dingen te zeggen (over mn uiterlijk of hoe dom ik ben) zonder enige reden. Ben dan ook tot ontdekking gekomen dat hij met verschillende vrouwen afsprak en sex had. Toen ik er hem op aansprak ontkende hij alles. Had berichtjes in z'n gsm gelezen waarvan hij dan op de hoogte was en toch… Blijven liegen! Vanaf dan werd alles gewoon erger. Betrapt worden en op z'n fouten gewezen worden was niet iets waar hij mee omkan. Hij zegt dat IK hem ongelukkig maak en dat vertelt hij ook aan zijn familie. maar ik doe echt alles wat ik kan en niks is goed genoeg of sommige dingen wil hij zelfs niet van mij aannemen. Alles draait altijd om hem. Hij vind zichzelf zoooo een knapperd en zegt mij constant hoeveel geluk ik heb met iemand zoals hem, dat ik nooit een betere man in mn leven zal tegenkomen en dat hij zeker weet dat ik nog nooit een betere man dan hem had. Hij kan me totaal niet verdragen, zelfs als ik slaap maakt hij me 10 keer wakker om onbenulligheden. Volgens mij om me te pesten. Hij belt me midden op de dag op terwijl ik werk en vertelt me al lachend dat de baby uit de zetel is gerold alleen om mij ongerust te maken. Op sexueel vlak is ook alles helemaal anders nu. Vulgair en wil dat ik pijn heb en daarna zeg dat hij de beste is! Gisteren hadden we een "normale" dag. Vandaag heeft hij mij een hele dag genegeerd zonder reden. Toen ik hem vroeg of er iets was zei hij gewoon dat ik mn mond moest houden. En nu net voor ik naar bed ging vroeg hij mij of hij nog altijd de liefde van mn leven is en begon hij heel luid te lachen. Ik ben uitgeput, ik voel mij nutteloos! Ik weet niet wat voor stoornis hij heeft maar lijkt mij ook iets zoals narcisme.
groetjes

Rogier, 25-10-2014 16:29 #102
Toch jammer dat er in dit artikel uitsluitend wordt uitgegaan van de man als narcist. Mijn vriendin voldoet aan zoveel wat ik hier (lees. Het zou interessant zijn ook te lezen over de 'vrouwelijke privileges'. Verder goed stuk!

Anna, 09-10-2014 21:36 #101
Hoi allemaal. Mijn naam is Anna en ik heb nu ruim 3,5 jaar een relatie met een narcist. Heb alles al met hem meegemaakt. Wat begon als een sprookje is geëindigd in een ware nachtmerrie. In het begin was ik alles voor hem. Zijn zon en zijn maan, beter kon niet. Maar al snel begonnen de problemen. Ik ben altijd een open en vrolijk persoon geweest. Mijn narcist zag dit als aandacht vragen en flirten. Moest andere kleding gaan dragen, als ik met een mannelijke collega stond te praten en hij zag het brak echt de hel los. Systematisch heeft hij me steen voor steen afgebroken. Niets was goed. En elke keer als ik weer op dat punt kwam van "dit gaat te ver" sloeg hij weer om en haalde hij me met charme, beloftes en gebakken lucht weer binnen. Mijn sociaal leven heeft hij afgebroken want iedereen was fout. Hij was superieur, had ten aller tijde gelijk en hij gaf me constant het gevoel alsof ik minder was. Hij noemt zichzelf zonder grappen god op aarde. Sinds korte tijd heb ik de relatie verbroken. Ik was leeg, opgebrand en mezelf volkomen kwijt. Mijn waarheid was immers vervangen door de zijne. De breuk verloopt slecht. Hij stalkt me, kwetst me, haalt me binnen met zijn charmes (tenminste dit probeert hij) en toen ie merkte dat dat allemaal geen nut meer had begon hij mij te bedreigen. Ben blij dat ik gestopt ben, sta achter mijn besluit maar oh wat ben ik bang voor de tijd die gaat komen. Want ik ken hem, hij laat niet los. Zegt ook continue "je bent voor altijd van mij en ik kan met jou doen wat ik wil, ongeacht of jij het wil of niet". Damn wat heb ik ooit in die kerel gezien en hoe kom ik er ins hemelsnaam zonder kleerscheuren vanaf!?

Fa, 30-09-2014 12:54 #100
Ik lees hieronder Je bent hier op uitgezocht en niet omdat je zo'n lief en aardig persoon bent.

Word er misschien bedoeld dat je juist wel uitgezocht bent omdat je een aardig en leuk persoon bent?

Een persoon die graag wat voor een ander over heeft en moeilijk nee kan zeggen en dus makkelijker te manipuleren is?

Het is idd zo dat je zo een ander de macht geeft. Stel je grenzen!

sterkte Fa

René, 04-09-2014 13:01 #99
Hoi Emily,
Ik heb je verhaal gelezen, en ik moet zeggen heel erg triest allemaal!
Ik kan je nu al vertellen dat je vriendin een narcist is. Je vraagt jezelf ook af of het misschien borderline is. Heel veel kenmerken zijn hetzelfde, vooral het bezitten van iemand. In allebei de gevallen zijn ze bang om verlaten te worden. Natuurlijk is het heel erg wat je allemaal wordt aangedaan.
Maar je moet jezelf ook afvragen, waarom laat ik dit allemaal toe? Ben ik het niet waard om gewoon van te houden zoals jij bent? Je hebt hier zelf ook een verantwoordelijkheid in.
Ze zal steeds verder jou grenzen overschrijden en het is helemaal aan jou om te bepalen hoe ver jij dat nog toe laat. Je bent jong en nog ietwat naïef en daar maakt zij misbruik van.
Jij kunt jou hele wezen veranderen, ze zal altijd weer met iets nieuws komen en je zo steeds weer opnieuw in bedwang houden. En het ergste is, zij weet dat! Je bent hierop uitgezocht, en niet omdat je zo'n lief en leuk persoon bent. Dit is de harde waarheid.
Zoals mijn therapeut destijds tegen mij zei, "Je bent maar één keer slachtoffer, daarna ben je vrijwilliger"!
Dus aan jou nu de keus om verder slachtoffer te zijn, of je eigen toekomst in handen te nemen. Je weet nu wat het is, je hebt je huiswerk gedaan. Hieronder heb ik wat boeken opgeschreven die mij zeer geholpen hebben.

Ratgevallen
Het Monster verbond, van Carolien Roodvoets
Narcisme te lijf, van Piet van der Ploeg.

Als laatste, ik heb ditzelfde ook allemaal meegemaakt, en na achttien jaar huwelijk en twee kinderen heb ik er een einde aan gemaakt. De dag dat ik bij haar weg ben gegaan was de ergste dag van mijn leven, en tevens mijn beste!

Ik wens je veel succes en sterkte met je keuzes.
Groetjes René

Emily, 20-06-2014 16:05 #98
Hi,

Ik ben een meisje van 19 jaar en heb een relatie sinds juli 2012 met een meisje van 26.
Ik denk al een lange tijd: jij bent niet normaal. Nu weet ik dat ik jong ben en het een relatief korte relatie is, maar juist omdat ik zo jong ben is het voor mij moeilijk om bij haar weg te gaan (denk ik?).

Ik denk dat zij narcistisch is vanwege meerdere punten, eerst dacht ik aan borderline (wie weet dat ook, ben geen dokter natuurlijk) omdat ze altijd zo om kan slaan. Het ene moment is ze lief en het andere moment boos. Dan krijg ik ook de stille behandeling en als zij dan klaar is met boos zijn moet ik doen alsof er nooit wat gebeurd is. Ook verwijt ze mij allerlei dingen die ik zelf meer in haar herken. Ik merk wel dat ik sinds ik met haar ben, ook sneller boos en jaloers kan worden om kleine dingen. Zij werd dan bv boos omdat ik op WhatsApp online was geweest terwijl zij aan het werk was; Uiteindelijk kan ik me daar nu ook druk om maken bij haar, zo ben ik helemaal niet. Dat wantrouwen komt doordat ik een tijdje heb gelogen over een vriendin (ex van haar broertje, een vriendin van mij geworden) waar ik mee om ging nadat de relatie van haar broertje over was. Hierdoor werd ze heel boos en nu vertrouwt ze me niet meer. Zo ook bij 3 andere vriendinnen (meer heb ik er niet meer), ze wilt gewoon dat ik geen vrienden heb maar dan wel zeggen dat ze mij vrij laat wat dus niet het geval is. Zij heeft zelf geen vrienden, helemaal geen één. Zo zijn er nog veel meer dingen, zoals boos worden omdat ik in haar ogen te weinig kusjes geef en ik moest dingen veranderen (die vooral zijn ontstaan sinds onze relatie) en als ik veranderd ben, dan pas zou zij ook veranderen. Ondertussen heeft zij dan nog het recht lelijk en raar te doen, want ik ben "nog niet veranderd" en zij kan pas veranderen wanneer ik dat ben.
Het verhaal van het slapen ken ik ook, ik was toen die tijd laat wakker elke dag, maar als ik dan een keer vroeg wou slapen dan begon zij ruzie te maken om iets wat dagen/weken geleden gebeurd was (dit is ook het geval tijdens een ruzie, of ineens een opmerking maken over iets wat ik nog ga doen: "veel plezier morgen", "succes nog"). Ook het schelden als ze boos is en zeggen dat ik maar een ander moet zoeken.
Ik weet dat ik ook niet perfect ben, maar ik weet dat ik goed voor haar ben. Ik koop vaak leuke dingetjes voor haar of wil dingen samen doen en blijf bijna altijd rustig en lief. Ik probeer ook altijd alles rustig te houden ookal doet zij boos, zodat onze dag thuis of uit niet verpest wordt. Zij wijst bijna al mijn plannen af, omdat ze moe is of geen zin heeft. Na haar werk wilt ze nooit wat doen, maar als iemand anders haar dan naar de film vraagt (schoonzusje of ander familielid want vrienden zijn er dus niet) dan kan het ineens allemaal wel. Ik vind het logisch dat ik na 2 á 3 keer daar een opmerking over maak. Dan is het allemaal gezeur en had ze op de dagen dat ik het vroeg er geen zin in.

Het ene moment reageert ze poeslief en begripvol op mijn aanmerkingen, maar het andere moment moet ik mijn bek houden en dan maar een ander zoeken.
De reden dat ik nu bij dit artikel terecht ben gekomen is omdat ik naar persoonlijkheidsstoornissen ging zoeken (ze heeft wel ADHD en schoof altijd alles daar op), omdat het vandaag weer raak was. Ik moest ergens heen, maar had toen ik naar de wc ging mijn telefoon meegenomen. Toen zei zij dat ik iets te verbergen had. Toen zei ik (sarcastisch en geïrriteerd) dat ik ' wel ff hier zou laten. Ben toch van gedachten veranderd, omdat ik het onzin vond (MIJN telefoon, tenslotte) en heb het ding gewoon meegenomen. Toen brak de hel los, toen ik na 1 1/2 uur op mijn telefoon keek had ik een paar berichtjes op WhatsApp dat ik dingen te verbergen had, haar kwijt ben en ik niet te vertrouwen ben. Zij heeft al haar spullen gepakt en is terwijl ik weg was weggegaan (ze moest werken). Nu wilt ze niet meer terugkomen -we wonen niet samen- terwijl ik voor vanavond leuke plannen had. Niets speciaals, wou gewoon lekker wat fastfood halen, filmpje kijken met popcorn of misschien eten in de stad en naar de bioscoop. Zij was hiervan op de hoogte want dit hadden we gisteravond besproken. Ik denk nu dat, dat akkefietje met de telefoon goed uitkwam omdat zij geen zin had om na haar werk weer naar de stad te gaan. Daar ging mijn voorkeur naar uit, omdat we al een tijdje niet samen ergens heen geweest zijn. Op de bank had ik ook prima gevonden. Daarna kwam er een heel scheldwoordenboek, omdat ik niet reageerde. Voor mij 10, misschien wel 100, anderen - ik ben een slet, een hoer. etc.

Zij wilt alle contact verbreken, maar zoekt dan uiteindelijk toch weer contact. Ikzelf vind het heel moeilijk zoiets te doen en zou dat dus ook niet (snel) doen. Ik probeer erachter te komen of hier iets aan te doen is, dat het beter man worden of dat ik nu maar een keer echt het contact moet verbreken?
Ik blijf vaak rustig en geef vaak geen commentaar of tegenwoord zodat ze ruzie niet begint of escaleert. Ik loop heel erg op mijn tenen en durf niet altijd mn mening te geven of een opmerking te maken. Ik weet dat ik jong ben en het een korte relatie is, maar ik wil toch die 2 jaar niet zomaar weggooien. Er zijn nog wel meer dingen met haar, maar ik denk dat ik genoeg verteld heb zodat iemand mij was wel een "diagnose" kan geven. Ik weet dat de fout niet (helemaal) bij mij ligt, want de dingen waar ik ontevreden over ben (snel geïrriteerd, makkelijk jaloers en chagrijnig) zijn er pas sinds mijn relatie met haar.

Alvast bedankt!
Emmie

Coosje, 08-05-2014 10:39 #97
Kwam er in 2010 achter dat mijn man waar ik meer dan 40 jaar mee getrouwd ben, deze stoornis heeft. Het was een fantastische ervaring om dit te weten. Vantevoren altijd mezelf de schuld gegeven van alles wat verkeerd ging. Op eieren lopen, liegen voor de lieve vrede, en normale dingen verzwijgen, doodgezwegen worden als ik iets doe wat hem niet beviel (terwijl ik vaak niet eens wist wat ik verkeerd had gezegd of gedaan!), altijd paraat en bereidwillig zijn om dingen te doen, terwijl dat vice versa niet het geval is, relatie met volwassen kinderen verliep altijd hobbelig, gemanipuleerden uitgebuit te worden, enz. Tenslotte ben ik eind 2011 weggegaan en ik leef nu en geniet van het leven. Er zijn perioden dat ik hem mis, maar als ik naga waarom ik ben weggegaan, beland ik gelijk weer met beide voeten in de realiteit! Ben nu op leeftijd, heb een ingrijpende operatie moeten ondergaan, en voel me niet meer emotioneel opgewassen om steeds met zijn conditie geconfronteerd te worden en er mee om te gaan. De emotionele schade zal niet uitgewist kunnen worden.
Sterkte, een ieder die hier ook mee te maken heeft. Er zijn inderdaad ook vrouwen die hieraan lijden, heb niet lang geleden ook verhalen daarover gehoord. Echter, de verhouding is iets van 70/30 man/vrouw.

Margriet, 01-05-2014 13:40 #96
Veel herkenning hier… helaas! Zelfs nu we eindelijk bij een mediator zitten en hij binnenkort voorlopig ergens anders gaat wonen zodat we allemaal weer wat lucht krijgen, blijft de gedachte opkomen dat het misschien, heel misschien toch wel een beetje meevalt, of misschien ben ik zelf ook wel niet helemaal normaal etc etc. Ik walg ook van m'n eigen gebrek aan verantwoordelijkheid nemen in deze. Daarom goed om te lezen dat ik zeker met het oog op de kinderen es moet doorzetten. En inzien dat het toch nooit verandert. dat hij niet verandert, dat het een gevangenis blijft. De angst om alleen te zijn en het financieel en emotioneel niet te redden is groot, ook onoverzichtelijk. Negatieve scenario's komen op, bv stel dat ik het niet trek en kan er niet voldoende zijn voor de kids, gaan ze dan naar hun vader?! Ik slaap al meer dan 2 jaar niet of nauwelijks, zo nu en dan met slaapmedicatie maar wil geen junk worden. Maar ik lees niet voor niks al jullie verhalen n.a.v. het geweldige stuk hierboven, het beste en duidelijkste dat ik ooit hierover heb gelezen. Ik moet bij mezelf blijven, bij wat ik verwacht en verlang van het leven, mijn eigen leven leven en niet de leugen waar ik nu al zo lang in zit. Fijn deze herkenning! Reactie infoteur, 02-05-2014
Betse Margriet,

Veel vrouwen spenderen kostbare jaren van hun leven in een gevaarlijke relatie, waarin ze onmogelijk gelukkig kunnen zijn. Vaak kost het ze daarna lange tijd om van het misbruik te herstellen, als dat al ooit lukt…

De enige verdediging is zelfverdediging… En de enige zelfverdediging is kennis en di met wijsheid toepassen. Voor iedereen in deze situatie geven de e - boeken over narcisme en relaties, inzicht in dit gebied.

Het E-Boek Deel 1: "In de Ban Van de N " zal je meer inzicht voor in de toekomst geven en de informatie geven die je op dit moment nodig hebt. Je zult in dit boek nog veel meer kennis over narcisme opdoen.

Als je na het lezen van het eerste deel van het boek, de patronen begint te herkennen, kun je het volgende e-boek Deel 2: "DE BAN VERBREKEN" gebruiken, om jezelf volledig los te maken of om nog meer kennis te verkrijgen.

De E- boeken zijn te downloaden op Boekenbestellen:

Link Deel 1 : Narcisme en relaties
"IN DE BAN VAN DE N" :
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/narcisme-en-relaties/3483

Link Deel 2 : Loskomen van een narcist
"DE BAN VERBREKEN":
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/loskomen-van-een-narcist/6684

Deze E-boeken zijn speciaal geschreven voor iedereen die op deze pagina's reageerde, en meer hulp en informatie zoekt. Mijn hoop is dat deze informatie wordt gebruikt voor het ontwikkelen van gezondere relaties en ter preventie en schadebeperking voor kinderen!

Volg Narcisme en Relaties ook op Facebook voor dagelijkse steun en inspiratie:
https://www.facebook.com/pages/Narcisme-en-relaties/221577721292710

Veel liefs en blijf sterk!

Mjon

Noa, 24-03-2014 23:55 #95
Allemachtig. Ik ben herstellende van een onvrijwillige break up met een narcist. Hij heeft alle contact verbroken met als verklaring dat dat beter voor mij is. En dat klopt. Tevens heeft hij de gemeenschappelijke vrienden leugens verteld en m'n familie bedreigd als ik het zou ontkrachten. Gelukkig was het nog een redelijk korte relatie, 2 jaar, en heb ik een recalcitrant karakter. Liefdesverdriet had ik niet, leek eerder op afkicken. Stalken heeft hij ook niet gedaan. Vreemd genoeg heb ik hem de eerste week verteld dat als ik me ooit onveilig zou voelen bij hem dat dat dan een eenmalige actie zou zijn. Oftewel: ik heb hem bedreigd. Ik heb alarmbellen gehoord, gehandeld en zocht een verklaring waarom ik niet wegging, maar eigenlijk heeft hij me nooit gehad. Ik ben heel hard de strijd aangegaan identiteit te behouden. Gelukkig geen kinderen, financiële onafhankelijkheid, alleen nog het onverklaarbare verlangen steeds te kiezen voor een niet realiseerbaar doel op liefdesgebied. Maar ik ben weer een stukje verder.

Frysk Famke, 20-12-2013 18:52 #94
Tjonge, mn mond valt me open… Sinds 2005 ben ik gescheiden van een ubernarcist. Ik ben een vrolijke onafhankelijke vrouw maar daarvan was helemaal niets meer over. We zijn dus bijna negen jaar verder. Ik ben weer gelukkig getrouwd en heb een leuk leven. Hij zit nu in zn derde (!) scheiding en leeft nog steeds in wrok richting mij. De ene keer daagt hij me voor de rechter, dan dwarsboomt hij mijn plannen door de kinderen niet te halen of pas een dag later dan afgesproken thuis te brengen, het houdt niet op. Ik maak me zorgen om mijn kinderen, die zijn ware aard niet (willen/kunnen) zien. Af en toe zegt mijn zoontje (13 jaar) iets en dan kan ik wel overgeven omdat ik zijn vader in hem herken, ik ben dan zo bang dat hij ook zo wordt. Ik zeg nooit negatieve dingen over hun vader maar merk dat dat, nu de derde vrouw er onderdoor gaat, steeds moeilijker gaat.

Ik hoop echt dat deze fantastische site ervoor zorgt dat mensen de ogen openen, stap uit je relatie met een narcist, hij/zij wil niet geholpen worde, het leven kan nooit minder leuk worden als je bij hem/haar weg bent!

Ludo, 19-12-2013 23:50 #93
Ook vrouwen kunnen narcistisch zijn, ze halen het bloed onder je nagels uit en weten van géén ophouden. Een geweten, een hart of een ziel moet je er niet in zoeken. Alles is pure schijn en jij als partner leeft in "een soort mistgordijn" dat ze over jou heen gelegd hebben. Noem het ook dikwijls een trekken-en-sleuren van geestje. Ex-madam heeft ook mijn hele huis en de bank leeggemaakt toen destijds en dit wordt door de wet niet gestraft in België. Heb sindsdien zéér zware trauma's ook gehad en heb toen mijn plezier bij de meisjes van plezier gaan zoeken. Kan géén relatie nog aangaan met éénder welke vrouw hier nog wegens "betrouw en vertrouw" er géén enkele nog en steek er niet langer mijne kostbare aardse tijd, energie of geld nog in. Ben nu God zij dank na 2 bijna-dood-ervaringen zéér spiritueel geworden evenals dat ik paranormale vermogens heb ontwikkelt. Elke mogelijke narcist "ruik" ik nu intuïtief en zal hem/haar nog rapper "invoelen". Vanaf dan lààt ik hem "sterven". Totaal negeren alsof hij/zij al dood en begraven is. Nooit géén goedendag nog zeggen tegen een narcist, pas dan geef je hem terug "voeding en voeling" tegelijk, voelt zich direct terug belangrijk en aangesproken en zal je daarna wééral terug leegzuigen als een vampier/parasiet om je iets daarna wééral terug te dumpen… Carpe diem…

Anoniem2013, 08-12-2013 21:05 #92
Heel herkenbaar het bovenstaande verhaal en de reacties hieronder. Kon op 1 punt na op allemaal volmondig ja antwoorden. Onze relatie leek voor de buitenwereld perfect. In huis werd ik steeds eenzamer. Ik praatte zijn gedrag voor mezelf keer op keer goed. Ik mocht niet praten als hij thuis kwam. Zijn werk/ studie was belangrijk. Voor de kinderen had hij na het werk als hij op tijd thuis was max 10 minuten tijd. Daarna moesten ze stil zijn. Achteraf denk ik waarom heb ik dit toegestaan. Maar ja na een ruzie gaf hij mij voor even weer het gevoel belangrijk te zijn. Bij vrienden en familie zette hij me regelmatig voor gek.
Het beste wat hij heeft kunnen doen is van de 1 op de andere dag vertrekken. Voor de kinderen verschrikkelijk en voor mij in het moment ook. Nu ben ik blij dat hij weggegaan is. Inmiddels ben ik weer mezelf zoals ik ruim 10 jaar geleden ook was. Voor de buitenwereld is het een nette aardige man. Zoals hij zichzelf noemde bij de advocaat, ik ben een lieve jonge en verdien veel beter. Hij wil overkomen als de perfecte vader. Vaak belooft hij ze dingen om ze te paaien en komt ze vervolgens tot hun teleurstelling niet na. Buiten de overdracht van de kinderen 1 x in de 2 weken en zakelijke mails zie of spreek ik hem gelukkig niet meer. Elke reactie van mij naar hem is voer heb ik geleerd om mij de huid vol te schelden en neerbuigend te behandelen. Gelukkig veel geleerd in het afgelopen jaar. Ik steun en voed mijn kinderen alleen op en geniet van mijn vrijheid. Ooit hoop ik een normale leuke man tegen te komen die van mij houdt en niet alleen van zichzelf, Voor nu geniet ik met volle teugen van mijn vrijheid. Wat waren mijn tenen moe van het balanceren.

Phoenix, 30-10-2013 11:18 #91
Lieve anoniem,
Helaas weet ik geen gespecialiseerde advocaten! Mijn advocaat heeft achteraf gezegd dat hij het flink onderschat heeft! Een advocaat houdt zich aan de feiten en aan de wet. Hij laat zich niet leiden door emoties! Probeer dus voor alles wat er geregeld moet worden, bewijsstukken en feiten te verkrijgen! Maak overal kopieën van! Pas goed op jezelf! Jij, eventuele kinderen en huisdieren zijn belangrijk. De rest kan vervangen worden!
Laat je niet gek maken en heel veel sterkte!

Anoniem, 24-10-2013 22:29 #90
Ik zit in zo'n situatie die steeds verder uit de hand loopt. Heeft iemand advies voor hulp? En een advocaat die hierin gespecialiseerd is? Dit is echt een noodkreet voor het te laat is.

Phoenix, 18-09-2013 10:08 #89
Aan Carlijn,
Ik ben het met Fa eens! Kappen en idd radicaal! Schrijf een dagboek waarin je noteert wat er gebeurd, wat je voelt en denkt. Als je dan op een later moment terug leest, beleef je deze momenten weer en heb je minder snel de neiging om weer naar hem terug te gaan. Vraag jezelf af waarom je naar hem terug wilt gaan. Heb je zo weinig eigenwaarde dat je je weer kapot laat maken?! Kijk eens in de spiegel en zeg tegen jezelf dat je er mag zijn en dat je te waardevol bent om je leven bij hem te vergooien. Net wat Fa zegt; je weet dat hij niet verandert! Dat kàn hij niet! Kies dus voor jezelf en voor een betere toekomst. Ik weet niet of je kinderen hebt of dat je door werk aan je woonplaats gebonden bent. Anders kun je nog overwegen om in een ander dorp/stad/deel van Nederland te gaan wonen. Blokkeer hem op FB, mobiel etc. Als hij voor de deur staat, niet open doen! Bedenk bij jezelf of je samen met hem oud wilt worden. Of je terug wilt kijken op je leven en spijt voelt om de beslissingen die je genomen hebt en niet hebt veranderd. Je moet kiezen voor jezelf! Een ander kan en doet dat niet!

Fa, 17-09-2013 22:40 #88
Bijna iedereen die hier schrijft zit of heeft in jouw situatie gezeten of zit er nog in.
Ja af en toe lijken ze weer een tijdje normaal te functioneren. Dat kan kort of iets langer duren. Maar ze vervallen altijd weer in het zelfde gedrag. Ik heb de beste tip die je maar kan krijgen. Radicaal het contact verbreken en je eigen leven gaan leiden en niet je eigen leven lijden.

Je weet dat hij fout zit dus wat let je?

Er zijn ook slachtoffers die denken dat het aan hun ligt. Bij jou is dat niet het geval. Je weet het dus… trek je conclusie!

Carlijn, 16-09-2013 14:36 #87
Al 6,5 jaar leef ik (zo ontdek ik eigenlijk pas net…) samen met een narcist. Met ups en downs, dat wel. Wij zijn een tal van keren uit elkaar gegaan, omdat ik het niet meer trok. Hij blijft mij vasthouden en laat me niet los. Hij manipuleert, bedriegt, en is altijd het slachtoffer. Ik mis de erkenning van zijn fouten ontzettend, en als hij erkent weet ik dat het geen waarde heeft, want hij doet het net zo goed weer. Alle bewijzen liggen op tafel, zijn bedrog, arrestaties en gevangenisstraffen, talloze ontslagen omdat hij nachten niet thuiskwam en hele dagen in bed lag. Totdat hij weer bijgetrokken was en er weer opnieuw tegenaan kon.
Hij draait situaties altijd om, waardoor ik de schuldige lijk en ik kan 1000 x uitleggen waarom ik reageer zoals ik reageer, hij draait de rollen altijd om of gaat in de slachtofferrol. Toch is hij de laatste maanden ook veranderd in sommige dingen. Hij werkt alweer maanden en gaat nooit meer nachten weg of extreem laat naar bed. Hij lijkt zijn verantwoordelijkheid te nemen. Hij maakt over het algemeen zijn beloftes waar en praat meer over situaties. Toch kan het kort of lang duren, maar hij vervalt terug in oude gewoontes. Zoals gisteren, ik had al twee dagen extreem veel vaginaal bloedverlies. Ik heb de huisartsenpost gebeld omdat ik het echt niet meer aankon. Ik heb hem dat gemeld, hij was bezig met vis roken op een verjaardag bij zn broer. Hij kon daar niet weg, dus ik moest alleen gaan. Pas toen hij hoorde dat ik een miskraam had gehad vond hij het belangrijk genoeg om te komen (als hij klaar was). Ik heb hem gezegd dat het niet meer hoefde, waardoor hij de rollen weer om kon draaien. Ik wilde niet dat hij kwam, en als hij wist dat het zo erg geweest was dan was hij gekomen. Ja. Ik wist ook niet dat ik een miskraam had maar ik wist wel hoeveel pijn ik had en dat ik dat had aangegeven bij hem.

Ik zit voor mijn gevoel klem. Ik weet hoe het zal gaan als ik er weer een punt achter zet. Hij zal me blijven lastigvallen, en speelt in op mijn gevoel en op mijn kwetsbare punten die hij heel goed kent. Hij weet dat er een moment komt dat ik weer toegeef, dus hij gaat net zolang door totdat dat moment weer komt. Ook is iedereen in mijn omgeving er meer dan zat van, ik heb geen contact met mijn ouders en vriendinnen kennen het verhaaltje inmiddels ook wel. Dus veel afleiding heb ik ook niet.

Geen idee wat nu te doen… Heeft iemand tips, of herkent iemand zich hierin? Het zou zo fijn zijn om mensen te spreken die in een zelfde soort situatie gezeten hebben… Reactie infoteur, 19-09-2013
Beste Carlijn,

Veel vrouwen spenderen kostbare jaren van hun leven in een gevaarlijke relatie, waarin ze onmogelijk gelukkig kunnen zijn. Vaak kost het ze daarna lange tijd om van het misbruik te herstellen, als dat al ooit lukt…

De enige verdediging is zelfverdediging. En de enige zelfverdediging is kennis.

TIP:
De e - boeken over narcisme en relaties, geven inzichten op het gebied van gevaarlijke narcistische mannen.

Deel 1: "IN DE BAN VAN DE N" zal misschien de pijn uit het verleden verlichten, of meer inzicht in relaties voor in de toekomst geven, of je zult gewoon de informatie krijgen die je op dit moment nodig hebt en meer kennis over narcisme opdoen.

Als je na het lezen van het eerste deel van het e-boek, de patronen begint te herkennen, kun je het volgende e-boek Deel 2: "DE BAN VERBREKEN" gebruiken om jezelf volledig los te maken of om nog meer kennis te verkrijgen.

Download nu de E- boeken op Boekenbestellen:

Link Deel 1 : Narcisme en relaties
"IN DE BAN VAN DE N" :
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/narcisme-en-relaties/3483

Link Deel 2 : Loskomen van een narcist
"DE BAN VERBREKEN"
http://www.boekenbestellen.nl/PDF/loskomen-van-een-narcist/6684

Mijn hoop is dat de informatie wordt gebruikt voor het ontwikkelen van gezondere relaties en ter preventie vrouwen in ongezonde relaties en schadebeperking voor kinderen. Geef dit door aan andere vrouwen, het kan zijn dat ze deze levensveranderende informatie nodig hebben!

Volg Narcisme en Relaties nu ook op Facebook : https://www.facebook.com/pages/Narcisme-en-relaties/221577721292710

Fa, 15-09-2013 09:53 #86
Machteloos twijfel alsjeblieft niet aan jezelf.

Ik weet t. Ze kunnen iedereen om de tuin leiden en om hun pink winden.

ik weet heel veel nu van narcisten, maar ik snap nog steeds niet hoe ze het doen, mensen om de tuin leiden en om hun pink winden. Dat blijft een raadsel voor mij.

Maar ik weet dat de narcist fout zit tot en met. daar twijfel ik nooit meer aan

fa

Machteloos, 14-09-2013 18:24 #85
Beste mensen
ik dacht altijd dat ik de enigste ben.mijn ex vriend is een narcist, nadat ik vorige jaar besloot om bij hem weg te gaan met mn kind net 1 jaar, waar hij nooit naar omgekeken had mn kind reageerde nogal gefrustreerd als zijn vader thuis kwam nu nog. Dacht ik als ik eenmaal weg ben kan ik verder met mn leven en is er rust voor mn kind. Foute gedachten vader is een vechtstrijd begonnen waar mee hij iedereen op zn hand heeft gekregen rechters kinderbescherming hij weet ze zo goed om de tuin te lijden en ze laten geloven in zijn onschuld En tja ik als moeder deug niet ben een slecht mens word helemaal gek van de leugens en zwartmakerij van hem maar wat ik vooral niet begrijp dat het allemaal kan en dat een 2 jarige hier de dupe van is, maar dat vooral het belang van een volwassen hier voorop word gesteld. En ach het kind is nog klein dus die went er wel aan.IK vind het schande en als bezorgde moeder als je aan geeft dat het niet goed gaat met de bezoekjes aan zijn vader ach dan deug je niet en overdrijf je. Tja en dan ga je toch ernstig twijfelen aan jezelf. Ik wens iedereen die in de zelfde situatie zit heel veel sterkte

Fa, 13-09-2013 00:14 #84
Hallo Marcel,

Erg heel erg wat je meemaakt. Ik weet hoe je je voelt. Ik doen niet anders dan denken of ik iets voor mijn kleinkinderen kan doen. (die ik niet mag zien omdat ik voor de eerste keer Nee zei tegen de steeds hoger wordende eisen van mijn dochter. (haar vader is narcist en alcoholist) En mijn dochters (ja alle twee) volgen hem op. Ik denk dat mijn ex ze van jongs af aan achter mijn rug al gehersenspoelt heeft. Het zijn ongelofelijke stiekemerds. Ze kunnen heel volwassen praten alsof het idd allemaal in het belang van de kinderen is, maar ondertussen. Idd jij bent gek, maar zelf mankeren ze niets. Maar dat is narcisten eigen. Alles ligt altijd aan anderen. Heb je wel eens een lachje gezien bij je ex als ze zag dat je pijn of verdriet had. Zo'n heel apart lachje op het gezicht. Ik kan bijna niet uitleggen hoe. Leedvermaak. Ik weet niet welke signalen je dochter geeft en wat zie jij aan je dochter wat niet goed gaat? Misschien kun je daar iets mee?

Ik weet intussen dat het hopeloos is en wacht de tijd af. Er komt een moment dat de waarheid aan het licht komt. Maar ik weet intussen dat dat heel lang kan duren.

Het gaat bijna altijd fout als ze oud worden. Tenminste dat heb ik al vaak gehoord en die van mij gaat heel slecht en heeft Korsakof. In 2011 een brief gekregen van ex nadat ik al 9 jaar weg was en geen contact had met daarin: je hebt me kapot gemaakt, zoek aub hulp en kom terug! Begin september kwam die brief met bovenin de datum 26 oktober. Tja toen wist ik direct dat ie Korsakofproblemen heeft

Ik moet hulp zoeken. Niet te geloven he? Tot ze de kist in gaan geloven ze dat ze het meest geweldige mens op aarde zijn. Hij zei precies hetzelfde als je ex. Ook achter mijn rug om tegen anderen: dat ik geestelijke probelemen had etc. Wist ik toen niet, maar later begreep ik waarom sommige mensen me zo raar behandelden. Ze kunnen liegen en volgens mij geloven ze het zelf ook nog.

Marcel ik ben bang dat het enige wat jij kunt doen is zorgen dat je er zelf niet aan onderdoor gaat. Narcisten zoeken altijd gevoelige mensen uit. Dat is een reden te meer dat je heel goed op jezelf moet letten. Proberen een voorbeeld te zijn voor je dochter ook voor later. Dat het met jou goed blijft gaan en dat het met je ex uiteindelijk nog wel eens heel slecht af kan lopen. Dat is mijn manier om er mee om te gaan in de situatie van machteloos zijn.
sterkte Fa

Marcel, 10-09-2013 14:05 #83
Helaas, hoor ik nu ook bij de club van emotionele chantage en daarvoor gebruikt mijn ex vrouw echte alle middelen. Zelfs onze lieve kleine dochter die daar nu al onder lijdt. Ik kwam er pas heel laat achter dat mijn vrouw een narcistische persoonlijkheid stoornis had. Ik krijg nu signalen van mijn dochter dat mama toch in soms te ver gaat. Ik sta machteloos. Ik zie mijn dochter te weinig en zie dat het niet goed gaat. Ga in Nederland maar eens aantonen dat je ex een persoonlijkheidsstoornis heeft en dat niet goed is voor de dochter. Daarbij komt nog dat deze "personen" de knop van het een op het andere moment kunnen omdraaien. Ze worden zo boos om de kleinste kleinigheid en er volgt dan een vuurzee van kritiek maar dan in een richting. Ik ben gek en overspannen… zegt ze, niet zijzelf. Gelukkig geloof ik dat niet en weet ook dat het niet zo is. Krijg e-mails aan de lopende band met beschuldigingen die niet kloppen etc. zogenaamd in het belang van het kind. Ze probeert er een echte “case” / dossier van te maken. Toen ik besloot de relatie te beëindigen begon de stress pas echt. Kan er na een jaar nu al een encyclopedie over schrijven. Is er iemand die wellicht weet of hier in het belang van het kind iets aan te doen is? Bij voorbaat bedankt voor de reactie.

Tjonge, 10-08-2013 12:50 #82
Heeft de auteur van bovenstaande er ook maar eens een seconde over nagedacht dat de narcist in het eventuele geval ook een vrouw kan zijn? Het gepubliceerde is erg eenzijdig en externaliserend bij nader inzien. Reactie infoteur, 11-08-2013
@ Tjonge

In de toelichting bij deze special staat duidelijk waarom er gekozen is voor de 'hij' vorm:

"In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.
De literatuur beweert ook dat NPS relatief zeldzaam is, het treft naar schatting 1% van de bevolking. Het probleem, zoals de psychologische literatuur zelf toegeeft, is dat het niet in de aard van de narcisten ligt om toe te geven dat ze een probleem hebben of om professionele hulp zoeken. Gezien dit feit, heb ik alle reden om te concluderen dat de statistieken in de literatuur verdacht zijn. De eenvoudige waarheid is, dat we niet echt weten hoeveel personen met NPS er onder de bevolking leven, noch dat we weten hoeveel ellende NPS aanricht."

Fa, 07-07-2013 18:37 #81
Hallo Merel,

Ik vermoed dat je ex je kinderen allang achter je rug om gehersenspoelt heeft. En dat het niet waarschijnlijk is dat je ze kwijt bent geraakt door je kinderen te wijzen op het fenomeen narcisme. Ik ben er pas een paar jaar achter nu dat mijn kinderen al die tijd dat ik nog met ze omging en al jaren gescheiden was van hun vader alles aan hem doorgaven over mij tot mijn uitgaven aan toe. Toen ik erachter kwam toen begon ik pas te beseffen dat hij ze van klein af al achter mijn rug om bespeeld heeft. Ook door ze dingen te beloven tot en met een erfenis toe als ze doen wat hij graag wil. Het zijn ongelofelijke stiekemerds. Het enige wat ik doe is zorgen dat ik niet bij de pakken neer ga zitten en zo goed mogelijk doorleven en dus laten zien dat dit soort gedrag mij nu niet en nooit klein zal krijgen. Heel sterk in je schoenen moet je gaan staan. Ik kan het, omdat ik weet dat ze mij onrecht aan doen en zoveel van narcisme weet dat ik niet meer aan mezelf hoef te twijfelen. Dat ik een doodnormaal mens ben, die niet denkt dat ze een perfect mens is zoals de narcist (e) van zichzelf denkt en dus anderen overal de schuld van geven van hun eigen fouten. Sterkte en ik hoop dat je laat zien dat emotionele chantage jou niet stuk krijgt.

Fa

Hersentjes die nog groeien moeten kun je op die manier dus helemaal naar je hand zetten.

Merel Menken, 07-06-2013 14:02 #80
Na 29 jaren met een narcist getrouwd geweest te aijn en ook nog een narcistische moeder te hebben gehad, heb ik 13 jaar geleden besloten te gaan scheiden. Psychisch, emotioneel en op vele andere gebieden was ik stukgemaakt. Mijn vrienden/familie en mijn kinderen geven mij de schuld en mijn ex gaat vrijuit. Na 13 jaar liefde geven aan de kinderen, hebben ze nu ook het contact met mij verbroken nadat ik hen gewezen had op de site over narcisme en een dvd had meegegeven (Heer ik ben niet waardig) die gaat over deze problematiek. Het doet zeer dat ze zo over mij denken en toch weet ik dat ik gelijk heb ook door de hulpverleners die ik hb gehad. Mijn ex heeft nog nooit hulp gezocht en zegt: het ligt niet aan mij, maar aan haar. De dader is slachtoffer geworden en ik de dader. Hoe vertekenend kan alles zijn.

Fa, 26-05-2013 22:29 #79
Beste d van Unen,

Ik weet wat u voelt en het enige wat u kunt doen is ervoor zorgen dat u er Niet aan onderdoor gaat vanwege de zorgen. Want dat u zorgen heeft is wel duidelijk.

Ik zit ook met het probleem narcisme en weet dat er met narcisten niets maar dan ook niets te beginnen is. Ik raad u aan heel heel goed voor uzelf te zorgen en op die manier een voorbeeld te zijn voor uw kleinkinderen en zoon. Dat is het beste wat u kunt doen. Ook vind ik dat u uw mond niet hoeft te houden en tegen iedereen gewoon heel rustig de waarheid kan zeggen. Niemand hoeft uw mond te snoeren met leugens. U mag de leugens onkrachten door steeds maar weer heel rustig de waarheid te zeggen. Ik doe dat ook nadat mijn mond jarenlang is gesnoerd.Voor L.van Soest moet ik helaas zeggen dat ik heb ondervonden dat je echt alles zelf moet op lossen. Ik kan u alleen maar aanraden uw zelfvertrouwen steeds maar weer te vergroten en heel veel lezen over narcisme. Kennin van deze stoornis is heel belangrijk om uw zelfvertrouwen te vergroten. U schrijft het al dat u opgelucnt bent na het lezen over deze stoornis. Nog meer weten is het enige wat u kunt doen.

En… maar dat is mijn mening de leugens van deze mensen heel rusitg iedere keer weer te ontkrachten door de waarheid te zeggen. Ik zeg gewoon hardop dat ik twee dochters heb die het narcisme van hun vader overgenomen hebben. En iedere keer zeg ik dat weer zonder boos te worden. het is de waarheid en die mag de wereld ingestuurd worden. Je durft de waarheid juist uit te dragen als je jezelf helemaal kritisch hebt onderzocht. En weet dat je zelf geen macht en manipulatie hebt gebruikt;. Dan durf je de waarheid prima de wereld in te dragen. Overigens leer je jezelf heel goed kennen als je genezen bent na je relatie met een narcist.
Sterkte
Fa

L. van Soest, 22-05-2013 16:50 #78
Ik lees, ik lees, en mijn mond valt open van verbazing. Tevens is er een grote opluchting. Wat een (h)erkenning. Ik ben inmiddels bijna 6 jaar gescheiden. Ik vind bij bijna niemand meer gehoor terwijl ik nog steeds onder het gedrag van mijn narcistische ex-man lijd. IK BESEF pas sinds kort dat narcisme daadwerkelijk geen oplossing kent als alleen afstand nemen. We hebben samen drie kinderen. Sinds vorig jaar co-ouderschap. Hier ben ik met twee benen ingetuind. Het leek allemaal de oplossing voor zijn onuistaanbare gedrag. Iedereen had meedelijden met de halve kluizenaar "hij kan er toch niets aan doen, je kent hem toch" ja ik ken hem, maar mijn omgeving niet. Mijn moeder heeft altijd de hand boven zijn hoofd gehouden en ik kreeg altijd te horen, je bent zelf ook niet altijd lief. Zij leeft inmiddels niet meer, ik mis haar erkenning.
Het is echt heel ernstig, mijn kinderen zijn net zoals ik lees bij anderen, ook de dupe van zijn 'straffen'. Hij onderneemt niks, betaalt sinds 10 maanden ook niks (alimentatie) meer al beweert hij van wel. Met een unieke boekhouding en onderbouwingen van wel 30 pagina's, schema's en ander soort bewijsmateriaal manipuleert hij mij, mijn omgeving en kleineert mij. Stuurt en bestookt iedereen met emails, hoe slecht ik wel niet ben en zo meer. Tijdens mijn huwelijk was ik qua persoon niks meer! Hij is een professioneel speler van charme offensieven om vervolgens genadeloos toe te slaan, maar dat laatste niet openbaar. Hij is naast zijn narcisme hoog begaafd en heeft een vorm van asperger, Ieder detail haalt hij zo op uit zijn ziekelijke geest. Kinderen weten niet wat of wie hij is en blijven loyaal. Dat kun je van een kind ook niet anders verwachten. Ik heb altijd gedacht dat papa zijn rol moest behouden in hun leven. Vaak ben ik voor hen in de bres gesprongen, loste alles op om hen toch datgene te bieden waar hij in tekort schoot. Nu denk ik daar anders over. Mijn nieuwe relatie geeft duidelijk te kennen dat hij ' met hem' geen toekomst ziet met mij. Dat begrijp ik volkomen, het is voor mij des te meer reden om deze zieke man volledig te parkeren, loslaten. Ontkoppelen van zijn kinderen. Ik ben bang dat dit nog een zware weg wordt.
Ik weet nog niet hoe dit gaat uitpakken bij de kinderen maar allereerst moet ik opnieuw naar de rechter. Hij heeft de keuze gehad om goed voor de kinderen te zorgen, en zijn verantwoordelijkheden hierbinnen te nemen. Dat is helaas geen haalbare kaart en NIET MIJN SCHULD. Ik zal de kinderen vertellen dat ik niets meer met hem te maken wil hebben. Hierbij heb ik persoonlijk hulp en zoek ik naar hulp om dit aan hen uitgelegd te krijgen.
Om de co-ouderschaps regeling (terugdraaien) veranderen in het toewijzen van de kinderen aan mij in een volmacht Bij de rechter zal ik met een stevige advocaat ten toneele moeten komen. In de afgelopen 5 jaar heb ik een advocaat gehad, zij is nu murf, ik ben heel veel geld kwijt en een illusie armer. Dat kan en wil ik niet meer meemaken.
Als iemand ervaring heeft en me kan informeren bij wie ik terecht kan laat het me weten.

D. van Unen, 07-05-2013 21:03 #77
Ik denk sinds een half jaar dat mijn schoondochter ook lijdt aan NPS. Mijn zoon heeft het nog steeds niet door maar ik wel en ik moet het nu ontgelden. De beschuldigt mij nu van allerlei leugens. Tegen mijn zoon wordt gezegd zie je wel. Je moeder is een misselijk makende leugenaarster. Ik lieg niet. Ik ontvang walgelijke e-mails met hele ernstige beschuldigingen aan mijn adres. Ze heeft haar kinderen tegen mij opgezet. Die mag ik niet meer zien. Maar dat gebeurt alleen omdat ze zelf al gezien hebben hoe intens slecht hun oma is. En zo gaat het maar door. Wat ik zeg, wat ik doe alles valt verkeerd. Mijn zoon heeft zich nu ook van mij afgekeerd. Hij durft geen stelling te nemen want dan wordt hij weer verrot gescholden. Hij heeft op dit moment een lichaam vol ontstekingen waarvoor de artsen geen lichamelijke oorzaak kunnen vinden. Trieste situatie. Wat ik hiermee wil laten zien dat narcisten niet alleen in relaties opereren, maar als dichtbijstaande familie de narcist door heeft dan wordt die persoon ook genadeloos neergeknuppeld.

Roos, 11-04-2013 15:24 #76
Ik ben 7 jaar geleden gescheiden van een man met (zoals ik heb begrepen via deze website) narcistische trekken. Ik heb inmiddels al enkele jaren een nieuwe relatie en nog steeds word ik getreiterd en gedomineerd door mijn ex-man. Het ergste is dat hij mijn ouders (zijn ex-schoonouder) nog steeds manipuleert en mij daardoor emotioneel (k)raakt. Mijn ouders geloven mij niet wanneer ik zeg dat hij liegt, manipuleert, vernedert, geen verantwoordelijkheid draagt over de kinderen (ze wonen één week op de twee bij hem), dat verslaaft is aan porno, enz… Mijn ouders zien hem alleen maar als de arme sukkelaar die ik heb laten zitten en die toch zo zachtaardig en vriendelijk is tegen ze… Hij heeft mij al meerdere malen zo ver gekregen dat ik er ziek van ben geweest en zelfs getwijfeld heb over mijn huidige relatie. Het is een monster dat nog altijd wil regeren over mijn leven. Ik ben zelfs gecontacteerd geweest door een vrouw waarmee hij een relatie heeft gehad nadat ik hem heb verlaten. Ze vroeg mij hem te laten stoppen met haar te kwetsen, ze kon niet tot hem doordringen, hij had enkel medelijden met zichzelf, hij vernederde haar en kon nooit sorry zeggen. Hij komt altijd overal mee weg. Het is zo verschrikkelijk moeilijk en vermoeiend om zelfs na al die jaren, een gewoon leven te hebben. Hij blijft mij treiteren, pesten, domineren op een heel subtiele wijze. Zolang de kinderen jong zijn is het onmogelijk met zo iemand compleet en totaal te breken. Hij is altijd in de buurt en hij gebruikt de kinderen om mij dingen te laten doen die ik helemaal niet wil. Door op deze website te vallen heb ik eindelijk het gevoel gekregen niet allemaal "mijn schuld" is. Ik dacht dat hij nog altijd veel moeite had met het feit dat ik heb hem verlaten en dat hij dat moeilijk kon verwerken. Ik dacht dat ik daar begrip voor moest hebben en ben daardoor méér dan teveel keer in de val getrapt. Ik was tenslotte zo kwaad op hem en gefrustreerd. Ik vond het onrechtvaardig wat hij zich kon veroorloven, zonder enig kritiek van andere mensen. En nu begrijp ik pas wààrom hij mij nog altijd wil treffen, raken, pesten. Het heeft nu eindelijk een naam. Het is zo triest!

William, 29-03-2013 22:46 #75
Ik ken iemand, een jong meisje (19 jaar) wat momenteel in al bijna vier jaar in de ban is van een oudere narcist (45 jaar) met een jarenlange zedenverleden. Zij wonen nu al meer dan twee jaar samen. Kan iemand mij vertellen, hoe men tot zo'n meisje kan doordringen wetende dat wij (vrienden en familie) haar alle bewijsmateriaal (arresten, vreemdgaan, vernedering) hebben gegeven.

Fa, 29-03-2013 21:30 #74
Beste Celine,

Ik zie mijn beide kinderen niet meer. Ik ben er nog steeds niet achter of ze ook NPS hebben of dat ze door hun vader (die zeker NPS heeft) gehersenspoelt zijn van jongs af aan.Ik heb twee kleinkinderen waarvan ik op een gepast hebt totdat ze 8 maanden was en ineende niet meer mocht omdat ik voor de eerste keer nee zei. En een kleinkind wat ik nog nooit gezien heb.

De twee kleinkinderen hebben geen veilig nestje en de geschiedenis gaat zich herhalen. Het pijnlijkst vind ik het voor de twee kleinkinderen. Wat mijn is overkomen vind ik niet belangrijk, maar twee afhankelijke mensjes wel.

Ik kan niets doen dan wachten totdat ze groot zijn en hopen dat ze op een goede manier intelligent zijn en dat pad van narcisme niet willen voor zichzelf.

Ik hoop ze dan in mn armen te kunnen sluiten. Ik hoop.

Fa

Celine, 24-03-2013 19:52 #73
Ik heb het artikel met veel aandacht gelezen. De inhoud is voor mij heel herkenbaar, vooral het gekwetst en vernederd worden doet pijn. In de meeste gevallen gaat het over een partner met een narcistische persoonlijkheid stoornis en dat je de relatie moet verbreken. In mijn geval ben ik de moeder van een zoon (27 jaar) met een NPS. Hij heeft, doordat we veel meningsverschillen hadden zelf de stap genomen om uit huis te gaan wonen, om vervolgens geen contact met mij en zijn vader te willen hebben. Dit is momenteel 6 jaar geleden. Ik wacht elke dag op hem, mis hem ook erg en heb hier nog dagelijks verdriet van. Ik kan hem moeilijk loslaten wetend dat hij mij weer zou kwetsen. Jammer dat er weinig tot niets op internet te vinden is over ouders met een kind dat lijdt aan een narcistische persoonlijkheid stoornis.

Phoebe, 12-02-2013 13:46 #72
Naarstig op zoek naar een goede advocaat die gespecialiseerd is in rechtszaken met iemand met een persoonlijkheidsstoornis/narcisme. Nu al vier jaar lang word ik bestookt met kort gedingen en zaken door een narcist. Hij zal nooit stoppen en onze twee kinderen lijden eronder.

Ikke, 05-02-2013 01:57 #71
Heel herkenbaar. Ik ben er eigenlijk pas achter gekomen. Ik ben nu bijna een jaar bij hem weg, maar leid er nog elke dag onder. Ik word/werd voor alles beschuldigd. Hij deed nooit iets fout. Liegen kan hij als de beste. Vernederen was elke dag wel aan de orde. Ik mishandel mijn kinderen. Ik ben een waardeloze moeder… enz enz. Ik heb een dochter van 11 maanden. En hij heeft omgang. Ik kom er helaas niet vanaf. Ik ben wel bang dat zij er later ook onder gaat leiden. Maar kom maar eens met bewijzen. Ik moet een manier vinden om er mee om te gaan. En me eigen niet meer onzeker te voelen en mezelf weer terug zien te vinden. Er is nog een lange weg te gaan met hem.

Mimmi, 31-01-2013 16:24 #70
Allerliefste mensen! Zodra je met een narcist te maken hebt, maak dat je weg komt, zeker wanneer er geen kinderen bij betrokken zijn. Ik heb bijna een jaar geleden mn spullen gepakt, stiekem. Ik zat vast, werd in elkaar gemept ect, ect. 1 maand weg, desnoods naar België, regel alles van te voren, en meld alleen aan betrouwbare naasten, zo min mogelijk. GEEN CONTACT, blijf bij je beslissing! 1 maand, t werkt echt! totaal afbreken, tot op de bodem, en dan, op, op naar de zon, dans, drink wijn, en lach veel, echt waar ook jij kan gelukkig worden, nu, een jaar verder, ben ik zo blij! doe t zodra t kan, kom op! zet je af op de bodem, en je komt t verst boven. You can do it, ben trouw aan jezelf, ben nu al trots op een ieder die gvd nu eens kiest voor zichzelf!

Bruno, 31-01-2013 15:28 #69
Ja, ook voor mij ongelofelijk herkenbare verhalen. Wat me het allermeeste stoort in mijn relatie (hoelang zal die nog duren?) is het "aan mij ligt het niet! Ik heb niets gedaan!" gedrag. Het selectief "Vergeten" wat ze gezegd heeft, maakt me zeer onzeker. Ik twijfel dan iedere keer weer of ik het zelf wel allemaal zo helder zie. Tot op het moment dat ik al haar opmerkingen 's-avonds ging opschrijven. Zodat ik het allemaal nog eens kon teruglezen. En zie daar, er is een systematisch patroon te ontdekken. Ik probeer het te begrijpen, wat ik inmiddels geleerd heb is dat ik haar niet "veranderen" kan. De relatie is "zinloos" geworden. Ik ben diegene die iets zal moeten veranderen. Natuurlijk krijg ik dan ook de "schuld" van haar en haar familie, dat realiseer ik me. Mijn vrienden en familie heb ik niet meer, allemaal opgegeven voor haar. Ik weet het, had ik nooit moeten doen, maar wat gebeurd is, is gebeurd. Ik kan het niet meer terug draaien. Alles heeft wel een positieve kant. Ik heb mezelf beter leren kennen, dat heeft weliswaar 4 jaar geduurd, maar toch. Daarnaast ben ik er zeker niet dommer van geworden. Ik heb ervan geleerd, het heeft me echter wel héél erg veel gekost. Zowel emotioneel als materieel.

Mjon (infoteur), 09-01-2013 00:46 #68
Regelmatig bereiken ons berichten met de strekking:
"Help! Mijn partner is een narcist".
Herkenbaar?

Wanneer je voor het eerst beseft dat je leeft met iemand die waarschijnlijk de narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft, moedig ik je aan op verschillende gebieden aan het werk te gaan. Ten eerste moet je zo veel mogelijk leren over de stoornis van je partner, de gedragingen, de zaken die de aandoeningen veroorzaken, en de vooruitzichten op verandering.

Je kunt hiervoor het internet gebruiken om te leren, maar ik besef dat je misschien een meer gerichte en inzichtelijke uitleg nodig hebt. Dit is beschikbaar in de vorm van het E-boek: Narcisme en Relaties.

Het is een gids voor als je net tot de ontdekking komt wat narcisme is, maar zal ook waardevol zijn voor iemand die er al jaren bekend mee is.

Herkenbaar, gemakkelijk te lezen en hét boek om je het inzicht en de kracht te geven die je nodig hebt.

Omdat het een e-boek is kun je meteen beginnen met lezen.
http://www.pumbo.nl/boek/narcismeweb

Fa, 05-12-2012 09:52 #67
Je kan maar een ding doen en dat is het besluit nemen ik stop met hem en je daaraan houden. Geen contact niets. Dat is de enige manier om van een narcist af te komen. Je houden aan je eigen besluit. Je weet dat het je ondergang word dat schrijf je ook. Dus direct stoppen. Heb je totaal geen contact echt helemaal niet dan kom je er zeker vanaf. Met af en toe contact kom je er niet vanaf. Contact verbreken is de enige weg.
Fa

Mop, 12-11-2012 14:26 #66
Hallo,

Na 3 jaar samenwonen zijn mijn vriend en ik apart gaan wonen van elkaar. Hij wil heel graag blijven latten, maar ik heb daar sterk mijn twijfels over. Na het vele lezen op deze site heb ik sterk het idee dat ik met een narcistisch persoon samen heb gewoond. Onze relatie begon al heel moeizaam, doordat hij mij meerdere malen vertelde dat ik niet verliefd mocht zijn, omdat hij dat niet op mij was… Ik was heel erg verliefd op hem! Ik heb in die drie jaar alle kenmerken van een narcist meegemaakt, MAAR OOK, de hele lieve, mooie fijne momenten!

Die momenten laten mij nu nog doen geloven dat het ooit wat wordt tussen ons. We zien elkaar nu 3 keer per week en het is heel leuk en gezellig. Hij is wel verslaafd aan aandacht van anderen en is ook behoorlijk verslaafd aan internetporno. Hij blowt ook nog eens veel.

Hoe kan het dat ik nog steeds in zo'n iemand geloof en dat ik nog zo gek op hem ben! Ik ben ten einde raad… Ik vergooi mijn leven op deze manier en weet het allemaal heel goed, maar toch kan ik die afstand niet nemen. Het lijkt wel alsof ik verslaafd ben aan hem!

Mar, 29-10-2012 17:10 #65
Ik ben 2 jaar omgegaan met een narcist.Nu gaat ie samenwonen met zijn nieuwe vriendin.Ik heb medelijden met haar.Maar anderzijds had ze tegen hem gezegd dat ik degene was die gek was.En dat ik maar hulp moest zoeken.
Alle puzzelstukjes vielen op een gegeven moment op zijn plaats.
Hij zei tijdens ons laatste gesprek je vind me een wolf in schaapskleren en toen liet ie mij doorschemeren hoe hij werkelijk was ik keek op een site over narcisme met een afbeelding van een wolf in schaapskleren.De vernederingen, de neerbuigende opmerkingen, het dwingen van seksuele handelingen.Het negeren.Het liegen.Alles viel op zijn plaats.Nu heeft zijn nieuwe vriendin haar huis te koop gezet en hij zijn huis heb ik van horen zeggen.Zij staat bekent als een lieve meid maar erg onzeker.Ik vind het zielig voor haar als hij het bij haar ook zal doen.Kan alleen maar hopen dat dat niet het geval is of dat ze op tijd inziet hoe hij is.Wou zo dat ik er wat aan kon doen maar dat is niet aan mij.Vind ik.

Monique, 29-09-2012 23:18 #64
Ik ergens ook nog, maar kom na de zoveelste uitbarsting, die te onredelijk voor woorden was, het woord narcistisch misbruik tegen, na 16 jaar een relatie die er op leek dat we niet met en zonder elkaar kunnen.Wat ik hierover lees typeert ongeveer alles wat er in mijn "relatie"gaande is. Eindelijk voel ik me begrepen omdat ik alles herken. Voor de buitenwereld is hij iemand die keihard werkt en overal voor in is, wat ook zo is, maar thuis is hij verbaal onredelijk tegen de kinderen, komt uit zijn werk thuis en knuffelt ze tot ze geen lucht meer krijgen, maar in een mum van tijd buldert ie en kan ie ze niet langer verdragen, zulke wisselende stemmingen en dat geldt bij mij al helemaal. heeft ien net iemand gesproken waar ie zich enorm goed overvoelt, heb ik geluk, maar in een mum van tijd slaat het om en komt het ene onredelijke verwijt naar het andere. Heel minachtend tegenover me, vooral onder het genot van een drankje. ik hoef al helemaal niks grappigs te zeggen, wordt niet gewaardeerd en krijg ik een vernederende rotopmerking wat me na een half jaar nog kwetst. In het bijzijn van anderen lijkt het heel wat tussen ons, maar ze moesten eens weten. ik heb er alles voor over om een gelijkwaardige relatie te hebben, ik hou me ook absoluut niet stil voor hem, maar het is niet te doen, dus geef ik maar toe om de rust te bewaren, die man is onmogelijk. Ik ben net een week geleden bevallen van ons derde prachtige kind, geen woord van waardering of liefdevolle reactie. ik zie er tegenop als hij sávonds thuiskomt en het weekend heb ik liever van alles gepland, want dan is het thuis gezellig. Het moet thuis allemaal om hem draaien, alles op zijn manier en wat in zijn straatje past, geen respect voor mij of wie dan ook. tenminste dat uit hij niet. Als er weer een uitbarstingis geweest wou ik soms gewoon dat hij er niet meer was. We wonen op de heerlijkste plek op aarde en verder zijn ieder op onze manier dolgelukkig en de kindjes zichtbaar ook. Papa is veel weg, dus wij hebben dan de rust thuis. hij houdt vreselijk veel van ze weet ik, maar soms is dat gevoel ver te zoeken. uit elkaar gaan zou alles verpesten, ze hebben dan waarschijnlijk helemaal geen vader meer die tijd voor ze vrijmaakt, nu dwing ik dat soms gewoon. Verder heb k het leukste leven dat er is, maar dit overheerst soms jammergenoeg alles terwijl het zo anders zou kunnen, hij neemt en ik geef…

Nessie, 19-09-2012 10:09 #63
Hallo Anoniem2,
Nee zij zullen nooit toe geven dat ze boos zijn geworden, zij hebben ook nooit geschreeuwd, dat noemen zij stem verheffing en dat lag dat altijd gewoon aan jou, of ze zwijgen, ik geef mezelf ook elke dag de schuld dat hij gebroken heeft, zo voelt het voor mij ook, dat ik de schuldige ben, en hem geen blaam treft, idem net met mishandeling, dat lokte ik toch zelf uit? En de woede aanvallen zijn met geen pen te beschrijven, zeker als je ze iets zei wat in hun ogen kritiek op hem zelf was. Ook ik twijfel of ik de conclusie, het etiketje wel mag plakken op hem, hou nog steeds van hem en dat maakt het zo moeilijk.

Anoniem2, 18-09-2012 20:25 #62
Misschien toevoegen dat hij op sommige momenten echte woede aanvallen kon krijgen, als iemand hem 'onfair' behandelde of beledigde (wat ik niet deed).

Anoniem2, 18-09-2012 13:35 #61
Hallo,
Ik ben er nog niet 100% uit of ik een relatie (5 jaar) met een narcist achter de rug heb of niet. Ik herken heel veel van jullie kenmerken, situaties enz. Twee vragen die bij me opkomen:
Vaak had ik de indruk dat als ik iets niet direct deed zoals hij het wou, hij boos werd, soms voor zeer kleine dingen (hij zei dan helemaal niets meer, tot ik uiteindelijk toch toegaf bv.). Toen ik hem op het einde van de relatie hiermee confronteerde was dit volgens hem niet waar, hij was altijd vriendelijk geweest, en ik dacht te snel dat hij boos was (in principe begon hij nooit te roepen op me, maar hij zweeg gewoon, negeerde me). Mijn vraag is of jullie dit herkennen? Geven narcisten toe dat ze boos zijn geworden, of niet?
Een andere vraag is of een narcist ooit kan toegeven dat hij dominant in een relatie is: ik voel mezelf nog altijd veeleisend, moeilijk, ondanks het feit dat ik (bijna) altijd heb toegegeven.
Alvast bedankt voor jullie hulp.

Nessie, 15-09-2012 15:54 #60
Zojuist al een stukje geschreven, maar de stroom die in me zit aan wat er allemaal gebeurd is zo groot, de pijn om wat er allemaal gebeurd is is te groot. Al zijn spullen zijn nog hier, alles wat we alvast naar mijn huis hebben gebracht voor het samen wonen, ik moet de confrontatie met hem aan, maar ik ben bang. Enerzijds wil hem terug, anderzijds ben ik bang, bang dat er weer wat gebeurd, dat het dan echt voor mij te laat is… en boos ook omdat ik overal de schuld van kreeg en krijg, mensen zien hem als de lieve charmante man, dat is hij ook, buitenshuis…

Nessie, 15-09-2012 15:38 #59
Ik zit er middenin in het proces van los moeten laten en toch van hem houden. 3 weken geleden is de relatie flink geklapt, niet voor het eerst, uiteraard mijn schuld( zoals altijd) Ik ben mezelf kwijt geraakt in die 2 jaar en bijna 3 maanden, verpulverd, op en leeg, de woede uitbarstingen vanuit het niets, de stilte behandelingen, de leugens waarvan hij zei dat het anders was, want ik luisterde toch nooit goed? Elke keer afwachten tot hij weer contact op nam smeken of hij toch weer verder met me wilde.Ik werd steeds vermoeider, raakte begin dit jaar overspannen, dacht dat het door mijn werk kwam, maar nu twijfel ik of dat de enige oorzaak is geweest.
Nu ben ik de boeman, is het allemaal mijn schuld en krijg ik de zwarte Piet toe gespeeld tov zijn vrienden. Vrienden hebben mij na eerste mishandeling gewaarschuwd, na de 2e nog meer, maar ik bleef geloven dat hij kan veranderen.
En nu zit ik met pijn en verdriet, we zouden gaan samen wonen rond deze tijd, word heen en weer geslingerd, tussen boosheid, verdriet en geef mezelf de schuld van alles, ja ik ben steeds meer gaan drinken in de tijd dat ik hem ken, dat is ook zijn argument nu, mijn schuld want ik dronk steeds meer. Ja, maar waarom? Ik kon er steeds minder tegen, de manier waarop er met me om gegaan werd, behandeld werd… gekwetst werd…

Fa, 26-08-2012 12:10 #58
Ik zou nog wat toe willen voegen op dat haten. Ik haat mijn narcist niet meer. Wat ik wel heb is dat ik een bloedhekel aan het gedrag van narcisten heb en ook hele duidelijke narcistische trekken van mensen.

Ik trek meteen de grens. Ik denk dat ik door wat ik meegemaakt heb sneller de grens trek dan de gemiddelde mens. En dat terwijl de grens bij mij kilometers lang was. Te lang. Het kan overcompensatie zijn, maar het leeft voor mij een stuk prettiger en veiliger. Ik heb het nu eenmaal meegemaakt en als dit mijn reactie daarop is so let it be. Voor mij voelt het nu goed en ik heb niet meer de kracht om mezelf daar ook nog eens op te bekritiseren. Heb ik al genoeg gedaan.

Ik schrijf dit neer, want er kunnen mensen zijn die ook deze reactie hebben en zichzelf dan van zichzelf ook nog eens vinden dat dit niet mag. Als je je beter voelt door de grens snel te trekken doe het gewoon. Nu moet je aan jezelf denken en daarvoor hoef je echt geen egoist te zijn als je wat sneller de grens trekt. Kun je evengoed nog genoeg voor anderen over hebben. Maar wel voor mensen die zelf ook wat te geven hebben. Een nemer in je buurt nee dankjewel. Ik hoef geen mensen meer in mn buurt die alleen nemen en niets te geven hebben.


Fa

Fa, 25-08-2012 23:36 #57
Goed zo Sherine,

Zorg voor goed voor jezelf en negeer alle beledigingen en bedreigingen van hem. En ja liegen kunnen ze als de beste. Het is hun tweede natuur

Ja ik heb mijn ex ook toen ik nog bij m was vaak gehaat. Gelukkig heb ik dat nu niet meer. Ik haat hem niet, maar zou er niet om treuren als ie dood viel eerlijk gezegd.
Wat dat soort aanricht is onvoorstelbaar en ze kunnen het nog ongestraft doen ook.

Ze kosten de maatschappij handen en handen vol geld. De slachtoffers komen vaak in de WAO en heel veel narcisten ook ( zogenaamd hebben ze dan een burnout) Tenminste die van mij heeft het zo voor elkaar gekregen dat ie niet meer hoefde te werken weet ik nu.Hij had bovendien een zwaar drankprobleem. Ik vraag me nog wel eens of die bedrijfsarts iets in de gaten had toendertijd.

sterkte Fa

Sherine, 05-08-2012 19:29 #56
Wat ben ik blij dat ik hier terecht ben gekomen.ik weet nu dat ik 19 jaar lang met een narcist heb geleeft. Ik heb na een relatie van 19 jaar en 4 kinderen een eind gemaakt aan mijn relatie.Ik kwam een paar maanden geleden achter dat mijn man een andere had. Ik heb mij 19 jaar lang laten misbruiken, gebruiken, mishandelen. Tot dat er bij mij een rode waas was. Hij bleef de afgelopen maanden liegen en bedriegen.Als ik vroeg om een keuze te maken wilde hij dat niet doen. Ik zelf heb toen tegen hem gezegd dat het afgelopen is. ik stop ermee. wil je niet zien, spreken of horen. Ik heb altijd gedacht dat ik de spil was in onze relatie.maar toen ik vandaag ging surfen op het net en me meer heb verdiept op narcisten kwam ik tot mijn eigen verbazing achter dat ik met een narcist heb geleeft.Ik ben nu bezig mijn leven te leiden zoals ik wil. Ik had op een gegeven moment geen energie meer over. ik haatte hem op bepaalde momenten zo erg dat ik hem wel wat kon doen.Ik weet nu dat een narcist nooit zal veranderen.Dus ik heb nu de tijd om gelukkig te worden en zijn. dingen te doen die in nooit heb kunnen doen. de beledigingen, mij laten voelen dat ik minderwaardig ben, dat ik niks ben. ik heb een aantal jaren terug tegen hem gezegd dat hij aan godswaanzin lijd. maar nooit geweten dat ik ook gelijk had. Ik heb er nog moeite mee om hem los te laten maar als ik hier alles lees maakt het me nog sterker en sterker. ik weet dat ik sterk ben en nog sterker word.dank je wel allemaal. ik ga doorzetten en hoop hier vaker terecht te komen

Cinderella, 12-07-2012 21:34 #55
Beste,

Ook ik heb een ex die zwaar narcisit is. Ik heb een baby van hem gekregen die niet door hem is erkend. Maar als ik een beetje zo lees is mijn vraag waarom laat de kinderbescherming en een rechter een kind naar een narcisit gaan, een narcisit kan niet met kinderen omgaan. Ik snap dat niet. Zoals mijn ex heeft tegenover iedereen gelogen over kanker die die niet heeft of ooit gehad heeft. Daar stuur je tich geen kind heen een kind waar ze niks om geven ook nog. Zo zijn er nog veel meer leugens hoor.

Rosalien, 06-07-2012 01:10 #54
Bea, blijf uit rechtbanken, dat verlies je, vrees ik. Jouw kind kan wel soms ziek zijn of een feestje hebben, waardoor "in het belang van het kind" de omgangsregeling niet kan plaatshebben. Geen weekenden ruilen, maar tijd winnen. Blijf vriendelijk in de obstructie van de omgangsregeling en laat het niet tot een kort geding komen (dan krijg je meteen een dwangsom opgelegd). Rustig aan tijd winnen, houd je rug recht, ga geen confrontaties aan, maar soms komt het weekend gewoon niet uit. De vakantie hoeft trouwens niet 3 om 3, kan ook 1, 2, 2, 1 of iets dergelijks worden verdeeld. 3 weken is echt te lang. Wees creatief!
Succes,
Rosalien

Fa, 26-06-2012 23:34 #53
Bea wat je moet doen? Je kunt maar een ding doen en dat is bij hem wegblijven.

Hopelijk heeft hij het kindje niet erkend. Lees hier anders nog maar eens alles.

Hopelijk laat je het wel uit je hoofd zo'n man in je nabijheid te hebben. Mocht hij het niet erkend hebben dan zou ik mijn kindje niet eens in zijn nabijheid willen. Als kindje groot is kan het zelf beslissen, maar dat weet jij in ieder geval zeker dat het kindje niet verpest is door hem. Zorg maar dat je flink krachtig word. En goed voor jezelf te zijn.

Ik had die informatie allemaal niet. Er was nog geen internet in mijn beginjaren.

Hou je haaks en doe wat goed voor jou is.

sterkte Fa

Rachelle, 26-06-2012 23:06 #52
Ik ben net 2 jaar gescheiden en nu kom ik er achter via een psychologish onderzoek (verslag raad kinderbescherming) dat mijn ex NPS heeft Narsitisch persoonlijkheids stoornis. Heb nu een paar dagen op deze site zitten lezen en hij is met vlag en wimpel geslaagd mbt de punten die nodig zijn om deze diagnose te krijgen. Tijdens scheiding heeft hij een tijd lang onze zoon (toen 6 jaar) ontvoerd. Nu is hij 8 en moet hij van de rechter om het weekeinde naar hem. Mijn zoon komt er telkens negatief vandaan stil teruggetrokken en boos op mij. Vindt mij dan een slechte moeder, maar na een dag of twee is alles over. Ik vindt het zo eng straks moet ik mijn zoon weer 3 weken naar hem toe laten gaan.
En wat betreft jullie verhalen daar heb ik er ook een heleboel van. Mijn huwelijk was een hel en dat heeft hij gepubliceerd in een blog! Als zijnde het slachtoffer tijdens de rechtszitting beweerde hij suikerziekte te hebben en zei zelfs dat binnenkort zijn beide benen afgezet zouden worden! 2 jaar later loopt hij nog steeds behoorlijke afstanden…

Faa, 25-06-2012 19:10 #51
Ja Petra over dat slapen. Zelfs daar houden ze zich mee bezig. Toen die van mij na een zogenaamde burn-out in de WAO kwam werd de situatie nog erger. HIj had de hele dag de tijd om te drinken en te slapen. Ik van mnn werk deed alle dingen en wilde dan naar bed.

Daar stak hij op een bijzondere manier een stokje steeds voor. Vaak liet ie me een uurtje of soms minder slapen en dan gooide hij keihard een deur dicht. Of hij liet in de nacht iets keihard op de grond vallen of gooide iets keihard tegen de muur. Ik schoot dan overeind en was weer klaarwakker. (en angstig) (vrijstaand huis is ook niet gunstig met een narcist)
En soms liet ie me wel weer en hele nacht slapen. Soms ook weer een week. Daarom duurde het zo lang totdat ik helemaal de weg kwijt raakte Ik ben daardoor uiteindelijk in een psychose beland en probeerde mezelf wat aan te doen.

Nu gaat het (redelijk) goed met mij en met mijn ex heel slecht. Ik schrijf dit zodat als iemand een narcist heeft die hetzelfde spel speelt. Maak dat je wegkomt als je nog bij zinnen bent. Want het kan je je leven kosten. Daarom schrijf ik het hier. Niemand verdient dit. Helemaal niemand enkel de narcist zelf.

Misschien zie ik het fout, maar eerlijk gezegd geloof ik er niet meer in dat ze die dingen onbewust doen.



Fa

Bea, 25-06-2012 10:24 #50
Helaas heb ik een exvriendje die ook een narcist is, hij liegt over alles en heeft me tot op het bot afgebrand, nu blijft die contact zoeken, omdat die steeds wil horen dat alles niet aan hem ligt enz. Ik wil ermee stoppen, maar durf het niet. Ik heb een kind van hem en hij wil die opeisen. En ik weet niet of een rechter ook ziet wat ik zie. Hij liegt zelfs over dat die kanker heeft omdat mijn vader ziek is en helaas binnenkort zal overlijden. Ben zo bang dat een rechter zegt om het weekend je kind ophalen of zo. Ik weet echt niet wat ik moet doen.

She, 19-06-2012 06:49 #49
Mona Lisa, het had míjn verhaal kunnen zijn… na vier jaar stap ik eruit en kan ik t niet meer opbrengen
Sterkte!

Petra, 18-06-2012 19:45 #48
Wat ik me nu afvraag is:

Weet die persoon zelf dat hij narcistisch misbruik van iemand maakt?
Bewust weten waar hij mee bezig is dus, of zonder nadenken?
Vind het moeilijk om uit te leggen hoe ik dat bedoel maar ik denk dat iemand die het meegemaakt heeft me wel begrijpt.

Waar ik nog het meest van stond te kijken: het stuk over het slapen! Dat ze dat doen om je uit te putten, ongelofelijk! Ik: 9:30 t/m 18:00 gewerkt, boodschappen doen, eten maken en afruimen (vaak liet ik de afwas staan, in de hoop van… Maar die stond er dan de volgende na mn werk nog).
Hij: Geen werk, bijna nooit geen boodschappen en ook niet koken.
Na het eten lagen we meestal op de bank met een filmpje er op, als ik dan in slaap viel liet hij me kei hard schrikken of maakte hij me boos wakker. Lekker gezellig was ik, ik ben al de hele dag weg en als ik dan thuis ben ging ik liggen slapen!

Oh, ik zou nu het liefst 200 pagina's vol schrijven! Ik snap echt niet dat ik dit zolang gepikt en volgehouden heb. Nog steeds probeert hij zo nu en dat kontakt te zoeken. De ene keer met charme en lieve dingen, de andere keer met gemene, hatelijke of bedreigende dingen.
3 jaar ben ik toch elke x naar een paar dagen bezweken. De oplossing: negeren, blocken, verwijderen van alles en nog wat! Laat je niet verleiden tot een reactie, zowel goed als kwaad. 1 reactie is genoeg om alles weer aan te wakkeren!

Sterkte voor degene die nog niet zo ver zijn en succes voor de rest die wel weg is, probeer het zo te houden!

Jan, 14-06-2012 01:30 #47
@Steven van Bogaert, 21-05-2012 11:45

En of dat vrouwen ook narcisten kunnen zijn. De verhouding ligt ongeveer gelijk, alleen worden mannelijke narcisten gemakkelijker ontmaskerd dan de vrouwelijke, waardoor mannen statistisch hoger scoren.

De mannelijke narcist gebruikt vaker verbaal/fysiek geweld

De vrouwelijke narcist gebruikt manipulatie veel vaker.

Ellen, 12-06-2012 20:07 #46
Wil graag een waarschuwing plaatsen voor een psychopaat vrouwenmisbruiker die ik ken, maar weet niet hoe en waar. Wordt ziek van deze sites, niets rechtstreeks. Hoe moet ik dit dien?

Mona Lisa, 08-06-2012 22:16 #45
Sinds 2 weken ben ik verlost van mijn narcistische vriend, al voelt het vaak niet als een verlossing. We hadden een LAT relatie en zagen elkaar in de weekenden, belden wel iedere dag met elkaar. De relatie duurde bijna 6 jaar en we hadden heerlijke tijden samen… altijd van alles om over te praten, veel gedeelde interesses, we hadden genoeg aan elkaar en waren erg op elkaar gericht. Fysiek geweld heeft nooit plaatsgevonden, pesterijen eigenlijk ook niet. Toch ben ik veranderd in de relatie en moest ik erg op mijn tenen lopen.
In die 6 jaar zijn er diverse momenten geweest dat hij boos op me werd, zonder dat ik kon begrijpen wat eigenlijk de aanleiding was. Dan kreeg ik die vreselijke stilte behandeling… echt weerzinwekkend… er hing een ijzige mist om hem heen en hij straalde gekweldheid uit. Vaak ging hij dan weg, gaf mij de sleutel terug en pakte zijn spullen in. Uit schuldgevoel en onbegrip was ik altijd degene die dan na een tijd weer contact opnam. Hij beantwoorde dan wel altijd de telefoon en het kwam steeds tot een verzoening.

Rosalien, 22-05-2012 01:23 #44
Plotseling kan ik het niet meer aan. Nu, al jaren uit elkaar, komt het zo hard aan. Wat ben ik een ontzettende loser dat ik die vent vader heb gemaakt. Ratio en emotie zijn heftig slaags geraakt in mijn hoofd, waarin ik mezelf steeds meer opsluit. Vandaag vonnis Robert M. en waarschijnlijk heeft mijn ex zijn werk bewonderd. Zo ziek, zo ongelooflijk ziek. De vader van mijn kinderen. En dat is mijn schuld. Scherven rapen is wat me rest.
(En uiteraard mezelf weer bij elkaar rapen, want dat gaat me wel weer lukken, zoals altijd.)

Steven van Bogaert, 21-05-2012 11:45 #43
Zou het kunnen dat een vrouw ook een narciste is? Hier wordt voornamelijk over de man als narcist gesproken…

Chantal, 11-05-2012 20:14 #42
P.S. vergeet nog wel te vermelden dat hij mijn opleiding betaald heeft en een nieuwe wasmachine en beltegoed etc.
Dat maakt het dus zo verwarrend omdat ik dacht dat iemand damn echt om je gaf.'Nu ga ik aan een verpleegkundige opleiding beginnen en ik sta daar eniogzins dankzij hem.
En daar ben ik hem ook nog eens dankbaar voor.
Maar hij heeft het gebruikt om mij als een goedkope hoer en makkelijke prooi te zien.
Zo ervaar ik dat nu.
Ik voel mij vies en smerig en ten einde raad.

Herma, 09-04-2012 15:10 #41
Ondanks dat ik al ruim anderhalf jaar verlost ben uit een naricistische relatie, kom ik hier regelmatig. De site kwam ik tegen in mijn zoektocht naar informatie. Wat een herkenning! Ik ben dus niet de enige, leuke, zelfstandige vrouw die met vol vertrouwen en liefde in zo'n relatie is gestapt.
Dagelijks word ik nog geconfronteerd met de "brokstukken", ruim drie jaar duurde de terreur en ik en mijn kinderen waren op, we hadden geen huis meer en geen geld. Alles was op aan de grote IK. Maar het kwam natuurlijk allemaal door… mij. Precies. We hebben keihard gewerkt en wonen nu heerlijk, volledig anoniem in ons nieuwe huisje met onze eigen nieuwe spullen. Hij woont nu prinsheerlijk met zijn nieuwe lot uit de loterij in de voormalige woning ( welke nog steeds voor helft van mij is ). Ons eigen leven hebben we kostte wat kost weer opgebouwd en daar zijn we trots op! Het kan dus allemaal goed komen, het heeft wel bloed, zweet en heel veel tranen gekost. Als je kunt… zorg dat je helemaal geen contact meer hebt met je ex-partner, dan pas krijg je rust!

Faa, 24-03-2012 20:07 #40
Je hebt het goed gedaan Fugazi. Maar je wilt deze relatie voortzetten? Met alles wat je nu weet? Het is toch geen gezellig leven op die manier. Of hou je van die scheldpartijen. Nog een paar jaar en je vind het zo gewoon dat je niet zonder kunt. Zonder die spanning. Want zo lees ik je verhaal. Moet je zelf weten, maar gelukkig worden op die manier.

Is niet mogelijk dan bestaat niet. Je hebt leuke vriendinnen en je houd van een lijf zonder inhoud. Als je leuke vriendinnen bent tegengekomen dan kom je uiteindelijk ook wel een leuke vriend tegen die zich wel normaal kan gedragen. Tenzij je die scheldpartijen waardeerd natuurlijk en al die ellende, dan moet je idd bij hem blijven. Maar dat zal toch niet?

Fugazi, 23-03-2012 21:26 #39
Ik had al zo'n vermoeden dat ik te maken had met een narcist en nu weet ik het zeker. Heel charmante vent, tot je een relatie met hem hebt. De waanzinnige scheldpartijen, het kwetsen om het kwetsen, het mij voor schut zetten zodra er anderen bij zijn, het liegen, beloftes doen om zijn zin te krijgen en dan zijn belofte niet nakomen omdat hij zijn zin toch al gehad heeft, stemmingswisselingen die soms niet bij te benen zijn, het proberen mij wakker te houden, de arrogantie dat hij toch zoveel beter is dan ik, de agressie, het vreemdgaan, de aandacht die hij nodig heeft van andere vrouwen, de totaal geflipte manier van met zijn geld omgaan (hij geeft het met bakken uit, ik krijg alleen beloftes) en het drank en drugsmisbruik in de weekeinden… Maar per ongeluk pak ik het goed aan lees ik hier! Ik probeer eerst kalm te blijven als hij weer eens helemaal los gaat, maar dat hou ik maar even vol en dan scheld ik hem net zo hard en gemeen verrot, bedreig hem met net zulke heftige dingen als hij mij en als hij mijn armen of handen tot pulp knijpt trap ik rustig zijn tanden door zijn lip of ram hem een knie in zijn kruis. Ik merk dat ik weer sterker wordt, niet meer 3 dagen over mijn toeren ben na zo'n crisis. Ik ga dan weg, naar mijn eigen huisje, en hij belt de volgende dag wel dat ie van me houdt. Natuurlijk heeft ie geen idee wat liefde is en ben ik slechts een pion in het toneelstuk dat zijn leven is maar ik hou wel van hem! Ik trek steeds strakker mijn grenzen, laat niet met me sollen en voer niet klakkeloos elke idiote opdracht uit die hij me opdraagt. Ik doe mijn best mezelf te blijven, heb tot zijn afgrijzen zelfs nieuwe vriendinnen gemaakt en daar ben ik zuinig op! Sterkte allemaal!

Foko, 10-03-2012 13:00 #38
Beste Brigitte,
Advocaten/Specialisten op het gebied van Narcisme zijn er naar mijn inziens niet, alleen Narcisme is niet altijd kwalijk. Ik heb ervaren dat zelfs Psychiaters dr niks van weten. Natuurlijk weten ze er wat van maar ze zitten er geregeld naast. Neem Bill Clinton was ook een Narcist… noem ze maar op… zijn dat zo'n slechte mensen.?… Ik weet wat je bedoeld maar denk eerder dat het Pathalogische leugenaars zijn met een Narcistische eigenschap. En rechters.?… die kijken alleen naar feiten, familierechtelijke omstandigheden, bovendien is het moeilijk te bewijzen. Ik zou als ik hem was naar de Politie een brief schrijven (Privacy Ambtenaar) en inzage vragen volgens de WPG in zijn eigen dossier. Kijk maar eens of je daar verassingen tegenkomt.
Sterkte
Fokko

Brigitte, 24-02-2012 23:08 #37
Kent iemand een advocaat die `gespecialiseerd is` in Narcisme, of goede kennis heeft van de stoornis. Dit is nodig in de rechtszaal! De vorige rechter wilde geen zwart / wit afspraken maken en nu doet moeder/narcist er alles aan om vader zwart te maken, zijn kind te ontnemen. Het kind is helemaal gek op zijn vader, maar dat mag niet van zijn moeder. Help! Bij haar vorige man is het ook gelukt, de oudste van haar ziet haar vader nooit meer. Dat willen wij voor de jongste zien te voorkomen.

Lisa, 22-02-2012 15:25 #36
Oh eindelijk heb ik een naam voor het gedrag van mijn man! Wat is het al die jaren verschrikkelijk geweest (en nog). Ik ben belachelijk gemaakt, vernederd, geslagen, genegeerd enz, enz… Nu hebben we inmiddels een kindje en valt alles op zijn plaats maar wat moet ik nu weggaan, blijven? Ik weet dat ik niet zo de toekomst in wil maar soms denk ik: ik ga er maar mee verder ik doe het voor mijn kind. Ik ben er ook heel bang voor dat hij na een scheiding aan ons geplakt blijft als ik zeker zou weten geen last meer van hem te hebben na een scheiding zou ik per direct scheiden. Elke keer als hij weer in een "goede bui" was vergaf ik het hem opnieuw. Maar nu gaat het niet meer ik haat hem tot op het bot. Hoe kun je van een man houden die je klappen geeft en de meest vreselijke dingen tegen je zegt zoals hoer, rotwijf, je bent een slechte moeder, je bent een nul, je moeder heeft op je gescheten toen je ter wereld kwam, ons kind zal er nog wel achterkomen wat voor rotwijf zijn moeder is, tegen ons zoontje zei hij een keer je als je moeder gaan werken is ligt ze te neuken, zeggen dat hij mij dood wenst enz… Zijn daden: slaan om niets altijd in mijn gezicht, me negeren, mijn woorden tellen niet dus kan ik beter mijn mond maar houden, dwingen tot sex, mokken als een klein kind, zin doordrijven, jaloers, controleren, vals beschuldigen, woorden verdraaien, de zielepiet uihangen bij familie en vrienden, mijn familie zwart maken, normale belangrijke dingetjes in een huwelijk negeren zoals bv trouwdag, zeggen dat ik dingen heb gezegt die niet waar zijn enz, enz… de lijst is oneindig lang en zo zou ik nog uren door kunnen gaan. Nu zit hij weer in een boze fase dus haat ik hem nog meer. Ik ben bang dat ik toch niet durf weg te gaan of dat ik weer in zijn kunstjes trap. Ik ben nu wel mede dankzij dat ik nu weet dat het narcisme is heel strek geworden en weet ook dat het niet aan mij ligt. Daar ben ik al blij om, omdat ik zie dat veel vrouwen zich juist zwakker voelen. Maar mijn grote vraag blijft toch moet ik blijven of is het tijd om te gaan? In pricipe weet ik dat het tijd is om te gaan maar ik vrees voor mijn kindje. Heeft iemand hier ervaring mee? Reactie infoteur, 24-02-2012
Beste Lisa,
Wanneer begin je met jezelf te respecteren? Je realiseert je dat het misbruik je in een reëel gevaar brengt, dus ben je op het punt om dit misbruik te stoppen om in de eerste plaats je leven te beschermen. Al lijkt de emotie nu te sterk, dit onrecht moet stoppen!

Wanneer je begint om jezelf en je leven te respecteren ben je beter in staat om te zien hoe de manipulatie je als mens heeft beïnvloed. Als je de narcist verlaat, ben je beter in staat om de waarheid te zien in het hart van mensen en kun je gaan zien wat manipulatie is en wat werkelijk medemenselijkheid is.

Stel prioriteit bij het beschermen van je kindje! Dit kun je alleen doen door het goede voorbeeld te geven en een kind te laten zien dat je jezelf beschermt tegen onacceptabel gedrag en door het niet dagelijks bloot te stellen aan de destructieve manipulatie van de narcist.

Lees ook: loskomen van een narcist op de blog; narcisme voor Dummies
http://narcismevoordummies.blogspot.com/2011/08/loskomen-van-een-narcist.html

Fonnie, 04-02-2012 18:32 #35
Goed zo Peter. Daat klinkt resoluut en sterk. Moet je ook zijn bij narcisten.

Laat je nooit door zon iemand wie het ook is ondersneeuwen. Als je kritisch naar jezelf bent en je weet dat je haar totaal niets gedaan hebt dan maak je het jezelf een stuk makkelijker met een narcist te breken.

Jij moet het zonder ouders doen. Ik moet het zonder kinderen doen. Ze hebben beiden de stoornis van hun vader.

sterke Fonnie

Peter, 19-01-2012 20:40 #34
Al jaren lang ben ik bezig te breken met mijn moeder vanwege dit probleem. Het gaat beter met mij als ik haar niet zie, en ik word er ook mezelf van. Maar het is een vast houder dus soms staat ze ineens weer onverwachts op de stoep en ligt de boel weer overhoop.
Maar ik voel me steeds sterker worden, mn angst voor haar verdwijnt langzamerhand. wat wel betekend dat ik eigenlijk geen ouders heb. En dat is soms wel eens op je tanden bijten. Maar we zijn groot en sterk dus we gaan door zoals we nu gaan!

Af en toe roep ik hard "What the fuck" tegen mezelf. En dan kan ik er weer om lachen, ondanks de jarenlange zogenaamde straf die we verdienden…

Janny Scholten, 19-01-2012 17:17 #33
Bij het lezen van de artikelen voelde ik me heel opgelucht, maar ook heel verdrietig. Al mijn vragen werden in eens beantwoord, zelfs mijn twijfel of mijn vriend wel een narcist was werd weggenomen. Ik ben niet gek en heb ook geen diepliggend probleem, zoals hij mij steeds wilde doen laten geloven. Echter ook mijn hoop, dat het ooit anders, beter zou kunnen worden. Ik houd veel van hem, maar de terugvallen, zoals ik ze noem, werden steeds frequenter. Ik ben weggegaan, begin dit jaar na een relatie van hollen en stilstaan van ruim 6 jaar. Ik heb echt alles gedaan om er iets van te maken en soms leek het er ook op dat het lukte. De bedachte aan de vele mooie en gelukkige momenten deden me twijfelen en gaven mij kracht en hoop om verder te gaan. Nu weet ik dat het nooit anders zal worden.Pijnlijk, maar wel duidelijk… ik moet verder… ben blij dat ik het onder ogen kan zien en dit heb gelezen…

Annelot, 19-01-2012 13:31 #32
Er zijn inderdaad ook vrouwen, moeders die misbruik maken van hun kinderen.En wat de kinderen hiermee aanmoeten lees je niets over. Het kan op hoge leeftijd door gaan. Ook dan wordt je als kind aan de kant gezet het is zelfs zo dat ondanks alle rariteiten jij fout zit niet de ouder. Gekker nog ze willen jou als kind van 63 jaar overal voor op laten draaien omdat de hulpverleners er geen raad mee weten.
Wat je dan moet zorgen dat je zelf er voor waakt dat je zelf op een nette manier afstand bewaart. En dat is hard werken.

Johanna, 09-12-2011 20:46 #31
Ik ben nu net begonnen aan het losmaakproces en de echtscheiding. Mijn (ex) man, heeft werkelijk heel mijn vriendenkring gebeld om ook hen erbij te betrekken. Gelukkig waren sommigen op de hoogte van mijn verdriet, al geruime tijd. De kinderen, 2 meisjes, lijken hem goed door te hebben. Maar ik maak me toch wel zorgen om jongste, de te lieve griet, makkelijke beinvloedbaar. Ik herken zo veel van wat ik op internet tegenkom. Maar… ik ben blij dat ik de stap nu heb gezet! Daar ben ik dan nog wel heel trots op, want makkelijk is het niet.

Cor Zandman, 23-11-2011 18:37 #30
Hallo, ik heb jullie verslag over narcistisch misbruik gelezen. Uit de rubriek is bijna te concluderen dat het slachtoffer van narcistisch misbruik een vrouw is. Ik ben niet deskundig op basis van studie of opleiding maar enige ervaring heb ik wel met mensen. Kan het zijn dat een man ook ten prooi kan vallen aan narcistisch misbruik door de vrouw?

Marcel, 07-11-2011 12:25 #29
Wat mij heel erg stoort is dat er constant over hij word gesproken, ben er nu wel van overtuigd dat ik het slachtoffer ben van een ZIJ.
Dus hij of zij zou gepaster zijn op deze site, of persoon in kwestie oid.
Verder bedankt voor alle informatie omtrend dit probleem. Reactie infoteur, 24-02-2012
@ Marcel
In de toelichting bij de special staat:

In de beschrijvingen van de persoon met NPS, gebruik ik het voornaamwoord "hij", om het omslachtige "hij / zij" en "zijn / haar" te vermijden. Psychologische literatuur, concludeert namelijk dat mannelijke NPS-ers talrijker zijn dan de vrouwen.
De literatuur beweert ook dat NPS relatief zeldzaam is, het treft naar schatting 1% van de bevolking. Het probleem, zoals de psychologische literatuur zelf toegeeft, is dat het niet in de aard van de narcisten ligt om toe te geven dat ze een probleem hebben of om professionele hulp zoeken. Gezien dit feit, heb ik alle reden om te concluderen dat de statistieken in de literatuur verdacht zijn. De eenvoudige waarheid is, dat we niet echt weten hoeveel personen met NPS er onder de bevolking leven, noch dat we weten hoeveel ellende NPS aanricht.

Sonja (Pseudo), 11-10-2011 22:30 #28
Goed artikel, veel herkenning, maar dan moest ik het woordje partner wel even in moeder vervangen. Ik vind het dan ook jammer dat dit artikel alleen gaat over partner van, ik lees nergens iets over wat kinderen kunnen doen met een narcist als ouder. (of las ik hier overheen?) Een partner heeft nog altijd de keus om te blijven of niet. Voor een kind is dit een veel ingewikkelder verhaal. Reactie infoteur, 12-10-2011
Http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/19415-het-narcistische-gezin-als-ouders-enkel-van-zichzelf-houden.html

Wendy (Pseudo), 26-09-2011 13:57 #27
Ik wil het misschien nog voor mezelf ontkennen om dat ik niet alle details in mijn vriend herken. Hij is geen grootdoener in geld om te pochen ofzo, maar vind zichzelf wel het belangrijkst op het werk. Doet een opleiding, waar volgens hem ook niemand fatsoenlijk meewerkt

Ik zit sinds een kleine 3 jaar in deze relatie die me helemaal opslurpt. Alles draait om mijn vriend. Ik heb ook 2 kinderen van 11 en 18 jaar. Op hen heeft hij wel commentaar, zij doen veel fout, maar nooit de goede dingen, terwijl het volgens mij kinderdingen zijn.

Hij valt me regelmatig aan met zowel ontieglijk schelden als kankerhoer, stuk verdriet, teringwijf, en de laatse weken ook fysiek.

ik heb hem echter ook weleens geslagen, de leugens en gemene opmerkingen, en er niet over kunnen praten hebben ervoor gezorgd dat ik ontieglijk jaloers en wantrouwend ben. Alles draait om hem en zijn werk en zijn opleiding, of hij er wel goed uitziet.

En dan zegt hij weer de liefste woordjes, en hou ik zoveel van hem. Meerdere keren heb ik me voorgenomen er een punt achter te zetten, maar doen doe ik het niet (ondanks alle adviezen van vrienden enouders). Zijn ouders geven hem altijd gelijk, want hij vertelt altijd de versie dat ik door bllijf gaan in een ruzie. En dat is ook zo, maar er wordt niets uitgepraat, want ik ben altijd de aanleiding volgens hem.

Hij wil overal controle over houden, vanuit thuis naar school toe, en vanuit werk ook over thuis. Zelfs wat we eten kan de grootste problemen veroorzaken. Ik ben dan ook altijd bang hoe zijn bui is altijd hij belt waneer hij terugkomt van zijn werk. En tegenover mijn kinderen praat ik hem altijd goed, en wijs hen op zijn goede punten.

Ik was altijd sterk, waa 20 jaar getrouwd voor ik hem ontmoette en de drijvende kracht van het gezin.

Nu ben ik onzeker, doe het nooit goed, en heb me daardoor heel erg geisoleerd van mijn omgeving, mede omdat er altijd wel iets is waardoor hij mijn vrije tijd nodig heeft,

Maar ik herken niet alle dingen van narcisme. Wel vooral het liegen, maar ik laat me dan aanpraten dat ik het verkeerd zie, zo wordt het altijd verdraaid. Voel me redelijk hopeloos.

Sonja, 06-09-2011 13:56 #26
Soms is het niet te begrijpen hoe de narcist de dierbaren om je heen kunnen manupileren, zodat je hier ook nog tegen moet " vechten". Toch zou ik persoonlijk mijn verhaal op de site zetten, je doet dit immers voor jezelf, ook al leest je ex dit, nou en!
Je moet je los maken van je ex en mischien is dit de 1e stap, door geen rekening te houden met de conseqenties. Wat kan je ex er verder aan doen? Heel veel sterkte met alles.

Helen, 05-09-2011 09:12 #25
Ik zou zo graag mijn verhaal hier doen, maar ik durf niet. Uit angst dat mijn ex het leest. Ze is zoveel tijd per dag bezig op internet en al gebruik ik n andere naam, het verhaal is te herkenbaar voor haar. En ik ben nog aant vechten voor mijn jonge puberdochter, die behoorlijk beïnvloed is en verder niet eens iets met deze ex te maken heeft. Ik vind veel herkenning in jullie verhaal en dat sterkt en steunt me wel!

Barbara, 13-08-2011 12:47 #24
Lieve Sonja,
Wat zeg je dat mooi, over die onbewuste rol bij hun vader en het ontladen bij jou. Zo herkenbaar. Mijn kinderen zijn nog heel jong en ik heb het contact met N helemaal verbroken. Maar bij zijn kinderen uit voorgaande relaties en hun moeders gaat het net zo af als bij jou :-(
Wat betreft het laatste stukje kan ik ook helemaal met je meeleven. Ook de nieuwe vriendin van N helpt mee mij en zijn andere exen zwart te maken voor zoverre ze 'tegen' hem zijn. En Ik wordt net zo gezien als jij, bijna niemand prikt door de facade.
Ik leg ook niks meer uit en praat er met niemand meer over Het beste wat je kan verwachten is dat ze denken dat de waarheid ergens in het midden zal liggen. Zo krijgt de gestoorde N al de halve overwinning toegeschoven. Zo zinloos allemaal.
Ik vind het heel erg moeilijk dat ik alles kwijt ben door deze gestoorde man, twee babies alleen moet verzorgen, zijn schulden betaal. En dat ie iedereen nog tegen me op weet te stoken ook.
Kom ik hem laatst ook nog tegen met zijn nieuwe prooi 'gelukkig' te zijn. Die ie al binnen een week had. Hij heeft zijn babies al een half jaar niet meer gezien maar dreigt me met rechtzaken en ik vind het een hele zware klus allemaal hier doorheen te komen.
Het enige advies dat ik je kan geven is ga zo door! Je bent heel goed bezig. Ook kinderen openen hun ogen stukje bij beetje. Als jij daar geen dwang op legt zal dat alleen sneller gaan. Je doet het hartstikke goed. Liefs Barbara

Sonja, 11-08-2011 13:46 #23
Ik heb ook een 20 jaar een relatie gehad met een narcist. Nu 2 jaar van hem gescheiden. Wat ik jammer vind dat ik nergens op internet kan lezen, hoe ik mijn kinderen kan beschermen tegen hun vader. Hij geeft zijn emoties bloot bij de kinderen en de kinderen hebben hem daardoor op een voetstuk staan. Ik zie en merk aan ze dat ze een onbewuste rol spelen als ze bij hem zijn, en bij mij ontladen ze zich en zijn ze zichzelf. Ik zeg nooit wat verkeerds tegen ze over hun vader, wil ze niet in een loyaliteitsconflict brengen. Maar hij manupileert ze wel (en zijn vriendin helpt hem daarbij, ze gelooft echt in hem), erg lastig. Ben zelf al heel ver met het losmaken van mezelf t.o.z. van hem. Maar doordat we kinderen hebben zal hij altijd invloed op me kunnen uitoefenen via de kinderen en daar heb ik veel verdriet van.
Wat ik ook lastig vind is dat mensen het heel moeilijk kunnen begrijpen wat je meegemaakt hebt en je er zelfs door laten vallen omdat ze je niet geloven, hij komt immers zo charmant, aardig en begripvol over. En ik word als de rancuneuze exvrouw gezien, vind het erg lastig om daar boven te staan. Ben wel gestopt met uitleggen, waarom ik afstand van mijn exman neem, maar het lijkt nu allemaal aan mij te liggen.
Wie heeft in deze 2 dingen advies voor mij?

Peter, 19-06-2011 23:06 #22
Jammer dat er niets bij staat over "verborgen narcisme" dat heel vaak bij de slachtoffers van loverboys voorkomt. Zulke meisjes doen alles voor die jongens (narcisten), maar een niet-narcistische jongen vinden ze niet spannend. Het "verborgen narcistische " meisje vormt een perfect paar met haar loverboy (de klassieke narcist). Het verborgen narcistische meisje was als kind extreem verlegen. Dit meisje verlangt ernaar om als hoer te werken voor haar pooier en indien ze toch trouwt met een serieuze en lieve man, zal ze deze bedonderen en wordt ze zoals een klassieke narcist. Zie ook "the inverted narcissist" door Sam Vaknin en de Franse pornofilm " La Belle du Jour ". Ook Madame Bovary is een goed voorbeeld van een verborgen narciste. Reactie infoteur, 21-06-2011
Peter

In het artikel 'narcisme kenmerken' onder het kopje verschillende type narcist staat wel degelijk iets over de kwetsbare of verborgen narcist.
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/relatie-en-huwelijk/48625-narcisme-kenmerken.html

Ik denk niet dat je zomaar een verband kunt trekken tussen slachtoffer van loverboys en narcisme. De loverboys hebben zelf veel psychopatische kenmerken, maar hun slachtoffer kan echt bijna elk meisje worden, daar zijn geen typeringen van.

Sam Vaknin is zelf een gediagnostiseerde narcistische psychopaat, dus ik zou een beetje uitkijken met te veel vertrouwen op wat hij schrijft.

Nikky, 15-06-2011 02:31 #21
Ik ben inmiddels 10 jaar uit de relatie gestapt met een narcist. Alles is herkenbaar. De man probeert altijd via mijn dochter mij te treffen. Zij heeft het heel zwaar gehad en heeft nog steeds veel verdriet. Ik heb een dochter van 12 die haar vader sinds een paar jaar niet meer ziet omdat zij hem wel door had en zelf heeft besloten de beste keuze van 2 kwaden te maken en weg te lopen van hem. Narcisten zullen mensen die weglopen van hem hun hele leven achtervolgen. Haar vader heeft er voor gezorgd dat ze haar half broer (die nu bij hem woont met alle luxe van dien, hij is 18), ook niet meer ziet, die denkt opeens anders over zijn zusje, dit terwijl hij zelf heel veel heeft meegemaakt met deze man. Hoe komt een kind hier door heen? Haar vader verwoest alles om zich heen, verwijdert zijn eigen kinderen van elkaar. Is er hulp voor een kind van een narcist?

Adriaan, 04-06-2011 23:14 #20
Vreselijk moeilijk voor mij om uit de ''relatie'' met de vrouw te stappen die mij reeds 17 maanden in haar macht heeft, ze is een obsessie voor me geworden. Ik besef mij dit, maar hoewel de verkering met haar sinds eind februari is beeindigt, heeft ze nog immer een enorme aantrekkingskracht op mij. Ik vraag mij af of de ''handelswijze'' van een vrouwelijke narcist ook niet anders is dan die van een mannelijke narcist. Mijn ex is niet paranoia [ik door haar handelingen echter nu wél], en het lijkt er op of ze onder de mening ''eerlijk'' mij alles onder de neus wrijft wat er maar fout was [en is, want er is wel weer contact, hoewel ze nu zonder seks een vorm van vriendschap wil hebben met mij, waarin echter wel getongzoend en gekroeld mag worden]. Het is altijd zo geweest dat zij vindt dat ik degene was die onterecht vragen stelde bij haar gedrag en uitlatingen, zij vindt dat ze correct is in al haar uitlatingen en acties en dat ik niet normaal kan denken en mijzelf dingen in het hoofd haal die er niet zijn. Ik ben dit zelfs gaan geloven, en ben gesprekken aangegaan met een psycholoog, en weet inmiddels dat ze wel degelijk manipuleert, dat kan ook niet anders volgens deze psycholoog, mijn ex beweert namelijk dominant en egoistisch te zijn [dat moet ze naar eigen zeggen wel zijn omdat ze zoveel rotervaringen heeft meegemaakt in haar leven, waardoor ze voor zichzelf moet kiezen] en deze karaktereigenschappen staan garant voor manipulatie!

Diana, 26-05-2011 17:47 #19
Bijna een week geleden ben ik met knallende ruzie (voor de zoveelste x) weggegaan bij mijn ex, toen hij tijdens het barbequen de kat een klap op zijn hoofd gaf, terwijl het beestje niets deed!
Daarvoor heeft hij mij ook lichamelijk en ook psychisch pijn gedaan, 3x lichamelijk, maar wel zo, dat hij zegt, "ik heb je niet geslagen", maar ik had wel blauwe plekken en kreeg keihard een duw tegen mijn zere schouder van hem!
En natuurlijk sla ik terug, maar dan ga IK voor mijzelf over mijn grens heen, want ik wil geen relatie waarin "geslagen" wordt!
Altijd i.d.d. kleineren en plagen als er anderen bij zijn…
Alles wat ik doe en heb is niet goed. ZIJN familie is zowww geleerd en hoog opgeleid.

Toen ik hem leerde kennen vertelde hij gescheiden te zijn, maar vergat te vermelden dat dit nog niet op papier stond!
Na 3 maanden kwam ik daarachter, evenals achter het feit dat hij op datingsite's stond.
Altijd aandacht willen van de dames, en ook in gezelschap.
Zielig is het om te zien dat zijn broertje en schoonzus er ook al in trappen.
Die gebruikt hij ook… zijn schoonzusje kookt voor hem en zijn broertje regelt zijn advokaten en geldzaken… zijn vader geeft hem een woonplek… hoe zielig kun je zijn op
bijna 50 jarige leeftijd!
Wanneer ik complimenten kreeg/krijg, dan wordt hij bijna boos en kan dit niet begrijpen.
Bijna dagelijks krijg ik wel een complimentje, omdat ik er leuk uit zie en jonger oog.
Mijn oudste dochter is 21 en men denkt vaak dat we zussen zijn…

Hij kan dat absoluut niet hebben, maar wanneer zijn puberdochter in tv programma's zit te liegen over haar vader, die niet naar haar zou omkijken en ze een stichting heeft opgericht voor kinderen van Libanon-veteranen, dan zegt hij, " Ach, wat is ze toch geweldig knap", en als ik dan zeg, wat is er zo knap aan om te liegen op tv? Dan zegt ie" dat is HAAR
waarheid, en als ze wil liegen dan doet zij dat! Bemoei je dr niet mee.
Toen zijn ex-echtgenote mij stalkte, vertelde hij dat IK hulp moest zoeken, zij moest vast 20x per dag bij mijn huis langskomen.
Achteraf gezien valt bij mij nu geen kwartje, maar een euro!
Zijn vader spoort niet, zijn moeder niet, zijn broertje en neefjes niet en zijn dochter loopt bij een psycholoog, maar ja, anderen zijn echt niet wijs.

Ik kan niet meer tegen zijn afgunst, jaloezie, aandachtrekkerij, ruzie-zoekerij, manipulatie,
Ben het helemaal zat dit x!
Iedereen waarschuwde me al… en al helemaal toen hij vreemd was gegaan…
Nu ga ik luisteren…
Hij zal vast proberen weer contact te zoeken over een poosje, en houdt me op internet in de gaten.
Maar ik ben klaar met hem.
Ik ben nog jong, heb mooie lieve dochters, en ik laat dat beetje zelfrespect wat ik heb opgebouwd ondanks mijn eigen jeugd, mij door niemand meer afpakken!
Ik wens iedereen ontzettend veel kracht…

Fien, 23-05-2011 20:21 #18
Dit is allemaal zo herkenbaar… Ik vraag me af of er geen recente fora zijn waar we als 'lotgenoten' met elkaar hierover kunnen praten?
Het is voor mij zo moeilijk er alleen uit te geraken en er is zo weinig begrip van de omgeving… Ze snappen niet waarom ik dit nog steeds allemaal toelaat en hem niet gewoon compleet uit mijn leven ban. Ik probeer me nu te overtuigen dat hij echt een probleem heeft en het niet goed kan komen… Reactie infoteur, 25-05-2011
Het is goed om te delen. Besef wel dat je kwetsbaar bent en dat sommige reacties of andere verhalen op een forum of je kunnen overweldigen. Een forum is geen vervanging van professionele hulp, maar voor de herkenning en erkenning kan het heel nuttig zijn.

Hier een aantal links

http://psychopaten.forum-xl.nl/index.php

http://shginfo.nl/praat-mee/ben-je-omstander/slachtoffer_van_een_narcist_21295

http://www.hotforum.nl/forum/psychopaat/537654/narcisme-en-scheiding/

http://nps.bbforum.nl/

Giovanni, 24-01-2011 16:03 #17
Ik vind het een goed artikel, vooral voor slachtoffers om te herkennen of hun partner narcistisch is. Het enige waar ik heel erg bezwaar tegen heb is de seksistische ondertoon van dit stuk. Het hele stuk is geschreven alsof alleen mannen narcistisch kunnen zijn. Dit terwijl narcisme net zo goed voorkomt onder vrouwen. Leven met een narcistische moeder of vrouw is vreselijk, en er kan best wat meer informatie over gegeven worden hier. Er zijn niet alleen uit vrouwelijke slachtoffers.

Zo zijn er bijvoorbeeld ook "vrouwelijke privileges" net zo goed als er "mannelijke privileges" zijn. Waarom word dan alleen de mannelijke privileges beschreven. Zo help je de slachtoffers van vrouwelijke narcisten niet.

Voor de rest een heel goed stuk maar probeer dingen van 2 kanten te zien, niet alleen van de vrouwelijke kant. Dat op zich is een erg narcistische trek haha. Reactie infoteur, 25-01-2011
In de toelichting bij deze special staat dat ik "hij" schrijf om, het omslachtige "hij/zij" te vermijden. Daarmee wil ik zeker niet bewerken dat vrouwelijke narcisten niet net zo schadelijk kunnen zijn!

Dré, 20-10-2010 14:14 #16
Door alle informatie die ik over narcisme heb gelezen, kan ik concluderen dat mijn vrouw een narcist is.
Een voorbeeld (en zo zijn er velen) van wat mij van de week overkwam; afgelopen week was onze trouwdag en ben hiervoor eerder van de zaak vertrokken. Een tafeltje gereserveerd voor ons tweeën in een goed restaurant, oppas geregeld en een mooie bos bloemen meegenomen. Aanvankelijk leek het een geslaagde avond te zijn (alhoewel ze wel wat stil was) totdat we thuis waren en de oppas weg was. Ze was ineens enorm teleurgesteld omdat ik geen (duur)kado had gekocht, geen moeite voor haar deed en beschuldigde mij dat ik in het restaurant geen aandacht voor haar had en alleen maar naar andere vrouwen gekeken zou hebben, hetgeen pertinent niet waar is. Ik heb haar hierna genegeerd waarop haar excuses volgden om maar weer de aandacht te krijgen en… het cirkeltje is weer rond.
Wij hebben twee kinderen wat het voor mij zeer moeilijk maakt om de relatie te beëndigen of weet iemand of er een kans is om de kinderen toegewezen te krijgen wanneer je kunt aantonen dat je partner NPS heeft?

Dré Reactie infoteur, 27-10-2010
Beste Dré,

je vraagt je af of je de kinderen toegewezen kunt kijgen wanneer je kunt aantonen dat je partner een NPS heeft.
Ik denk wel dat je sterker staat indien je gedegen bewijzen hebt.

Toch doe je er in principe goed aan om in het juridische proces niet aan anderen te vertellen dat je denkt dat je echtgenoot een narcistische persoonlijkheidsstoornis heeft. Vooral niet wanneer hij/zij niet gediagnosticeerd is. Je bent namelijke niet bevoegd om dit te doen en dit kan stuiten op weerstand tegen welke vorm van samenwerking dan ook. Je kunt wel voorzichtig discussiëren over 'mogelijke narcistische gedragspatronen', maar laat de definitieve diagnose over aan professionals.

Nog beter is het misschien om je advocaat de grandioze, valse woedende en liegende persoonlijkheidsstructuur van de narcist naar voren brengen. Rechters kunnen over het algemeen door het zien van het valse zelf, al snel de ware motieven van de N onderscheiden.

Succes!

Mandy, 19-10-2010 01:56 #15
Nu ik dit lees weet k dat ik het altijd al gedacht en geweten heb maar soms is de waarheid te pijnlijk dat je inderdaad tegen je zelf gaat liegen.
ik ben een jaar geleden tot paar maanden terug opgenomen geweest(bij een jongvolwassenen instelling) en heb de diagnose borderline gekregen en mijn best gedaan om te veranderen (vooral voor mijn vader) want ik denk nee ik weet 100% zeker dat mijn vader deze narcistische stoornis heeft. ik ben nu 20 en woon daar nog mijn moeder heeft ons verlaten(dei trok het niet meer) toen ik 8 was daardoor ben ik hem gaan idealiseren en onwijs tegen hem op gaan kijken omdat hij er wel nog was en niet wegging. Plus hij zit zo in mijn hoofd dat hij zo geweldig is en alles voor me doet dat ik daar lang niet aan heb getwijfeld maar aan mezelf…
nu begint alles een beetje op zijn plek te vallen en komt het besef dat ik nooit 'beter'word als ik daar blijf en dat veel van mijn problematiek door hem gecreeerd is. maar ik hou zoveel van hem en hij is /was de enige die ik vertrouwde en durf hem niet in de steek te laten(zoals hij dat noemt) terwijl ik er kapot aan en het nu pas merk/onder ogen kom.
Natuurlijk heb ik me zelf ook voorgehouden ik ben een moeilijke puber en hij is bezorgd en zal wel wegebben als hij ouder wordt en/of ik ouder word hij is nu over de 50 en het lijkt alleen maar erger te worden.

wie heeft hier ervaring mee en staat er voor open om met mij erover te praten oid?
ik wil het liefst het huis uit natuurlijk maar door financiele afhankelijkheid(mocht niet werken maar heb nu wel een uitkering omdat ik arbeidsongeschikt ben verklaard) maar het mag niet van hem en ben bang als ik wegga hij nooit meer contact met me houdt(het blijft toch mijn vader) en ik wil mjn broertej niet achterlaten omdat hij dan daar helemaal alleen is, dus ik zit in een soort web en weet even niet hoe ik dit aan moet pakken en heb even een andere visie erop nodig denk ik?


hoop op een van jullie reacties,

Mandy. Reactie infoteur, 27-10-2010
Beste Mandy,

Je hebt niet alleen een andere visie maar ook ondersteuning nodig, zoek hulp zowel bij lotgenoten bv. via fora en bij een professional met begrip van narcisme.

Laat jezelf vooral geen diagnose aanpraten, veel mensen in narcistische relaties of met een narcist als ouder ontwikkelen gevoelens als; depressie, onzekerheid, mechanisch, automatisch, allerlei fysieke kwaaltjes tot… uitputting… etc.

Als je niet uitkijkt krijg je zo al snel het etiket dat zoals jij, borderline of manisch depressief bent. Begrijp goed dat de problemen vaak niet zijn ontstaan door jouw karakter, of gebreken, maar omdat je een vader hebt, met een narcistische persoonlijkheidsstoornis!

Kies voor jezelf!

Roos, 20-09-2010 22:16 #14
Ik lees '… je bent jezelf en je kinderen wel een goed leven verschuldigd'. Uiteindelijk bepaalt de rechter over de toekomst van je kinderen een band met de vader is zeer belangrijk, ben ik opzich wel mee eens maar wat als de vader een narcist is? Wat als onze kinderen hetzelfde ondergaan als wij, wie is er dan… jeugdzorg? kinderpsychiater? Dit moet je toch niet willen.

Tijdens de rechtzaak zei de rechter letterlijk, toen ik zei dat hij ons kind uitschelde. Schelden doet geen pijn. Ook de kinderbescherming was het met die uitspraak eens. Vandaag las ik een artikel dat huiselijk geweld (waar narcisten zich schuldig aan maken) meer dodelijke slachtoffers veroorzaakt dan in het criminele circuit. De moeder is bijvoorbaat de omgangsonwillige moeder volgens ons rechtssysteem. Ik wil mijn kindje zo graag beschermen maar weet niet hoe… Op dit moment is er een begeleide omgangsregeling maar dit stopt ooit een keer en dan :-(

Sandra, 16-09-2010 13:39 #13
Ik ben er ook achter gekomen dat mijn man een narcist is, al een poosje dacht jij bent niet normaal, tot de puzzelstukjes bij elkaar vallen, en alles te lesen over narcisme, ik wordt nl zo psychisch en lichaamlijk mishandeld, zonder enig gevoel, geld krijg ik niet, nog niet eens om nieuwe schoenen voor ons dochtertje te kopen. Maar ben sterk genoeg om te weten blijven zien dat ik niet de schuldige ben maar hij! Ik wil zo snel mogelijk weg bij hem heb er schoon genoeg van. Ik hoop op een berichtje van iemand in dezelfde situatie als ik.
Liefs Sandra

Karin, 04-09-2010 16:43 #12
Reactie op meisje.
als je veel dingen herkend, voldoet hij echt wel aan deze beschrijving.de punten die jij aangeeft kloppen wel.dat hij rust nodig heeft klopt maar alleen rust van jou, als hij last heeft van narcistische woede, is die woede op jou gericht, onterecht natuurlijk maar met ieder ander kan hij idd wel contact houden.dat is ook het probleem ik zie het bij mijn eigen ex n, hij zoekt dan juist contact op met andere mensen, dat lukt hem dan wel. en ook met zijn kinderen als hij zogenaamd weer eens rust nodig heeft, dan gaat hij van alles met ze doen, alsof er niets aan de hand is. en ik zit ondertussen thuis met een rotgevoel.ook komt mijn ex n niet achter me aan, ja op den duur, met berichtjes en telefoontjes maar heel subtiel, het is allemaal fake om jou op het verkeerde spoor te zetten.

Meisje, 03-09-2010 16:00 #11
Ik herken mij in vele dingen die hier geschrevn zijn… Ook de "stilte periodes" - ik dacht echt dat ik gek werd…
En hij maar vertellen dat ie dan gewoon tot rust wil komen (allen met mij kennelijk, want alle andere mensen werden wel gewoon gegroet en te woord gestaan).
Wat ik wilde vragen: Degene over wie ik het hier heb is altijd wel heel actief bezig met de kinderen (met name dan dingen die hij leuk vindt om te doen, maar daar steekt hij wel veel tijd in). Ook is het niet zo dat hij achter mij aan komt - in tegendeel, hij is me geloof ik liever kwijt. Volodet hij dan wel aan deze beschrijving?

Jesse, 01-09-2010 20:05 #10
Hoi, ik wil heel graag advies van mensen die ervaring hebben met narcisme. Ik zie dat het op deze website vooral gaat om mannelijke narcisten, maar ik weet dat er ook vrouwelijke narcisten zijn. Ik ben bang dat ik een goede vriend heb die een relatie heeft met een meisje dat tot op zekere hoogte last heeft van narcisme. Maar het is moeilijk als buitenstaander om inzicht te hebben of het narcisme is of dat ze een 'gewoon' getraumatiseert/aandachtvragerig/jaloers meisje is.
Ik ben denk ik de persoon die hij het meest in vertrouwen neemzijn kenmerken waardoor ik bang ben:

- Hij mag van zijn vriendin eigenlijk niet met zijn twee beste vrienden omgaan (waar ik er een van ben) omdat dat allebei meisjes zijn en ze heel jaloers en onzeker is. Ze word er continu zo boos over dat hij bijna alleen nog maar afspreekt als zij die avond iets anders doet en hij verteld dan niet dat hij heeft afgesproken of liegt zelfs. Hij gaat dus steeds meer conformeren naar wat zij wil.
- Zij vind het verschikkelijk als hij bij een borrel is of in een cafe zit zonder haar. Eigenlijk vind ze het uberhaupt vervelend als hij lol heeft zonder haar erbij. Dit weerhoud hem om naar een borrel te gaan en als hij in het cafe zit is hij continu gepikeerd en er mee bezig dat zij het misschien zal ontdekken.
- Zij kan het niet respecteren dat hij tijd voor zichzelf nodig heeft, ze kan niet goed alleen zijn. Als hij alleen wil zijn dramt ze maar door en door tot ze gelijk krijgt. Ze zijn altijd bij elkaar.
- Ze hebben heel vaak ruzie, zij word altijd boos, vaak over hele kleine dingen of helemaal niets. De ruzie duurt uren voordat het opgelost is en ze draait soms helemaal door. Alles wat hij ooit verkeerd heeft gedaan word opgerakeld en tegen hem gebruikt. Als hij er echt genoeg van heeft en weg wil lopen het huis uit, slaat ze ineens om en gaat ze huilen en smeken en haalt ze het argument erbij dat haar moeder vorig jaar aan kanker is overleden en dat hij het niet kan maken om haar achter te laten en dan blijft hij.
- Ze vind altijd dat ze zelf gelijk heeft en kan zijn kant niet zien. Soms lukt dat overigens wel achteraf geloof ik, maar als ze in een bui is vind ze het 'belachelijk' dat hij niet kan inzien dat zij gelijk heeft.
- Ze vind altijd dat de manier waarop zij (en haar vriendinnen zegt ze) naar hun relatie kijkt de enige juiste is en hij heeft vaak bevestiging van mij of een andere vriendin nodig om te horen dat wij de wereld niet zo zien. Zij weerlegt dat dan rustig door te zeggen dat mijn relatie geen goede/liefdevolle relatie is dus dat ik het niet kan weten of iets dergelijks.
- Ze zegt vaak kwetsende dingen en als hij dat negeert dan gaat ze door tot ze iets vind dat zo persoonlijk is dat hij boos word.
- Alles lijkt om haar te gaan in de relatie en compromissen lijken er niet echt te zijn, iig ontmoeten ze elkaar niet halverwege maar veel meer naar haar kant. Ze gebruikt elk mogelijk aangrijppunt om haar zin te krijgen en het argument dat allebei haar ouders dood zijn en dat ze daardoor zielig is is altijd het laatste argument als niets anders blijkt te werken.
- Alles is altijd zijn schuld. Ze neemt niet/nauwelijks verantwoordelijkheid voor afschuwelijke dingen die ze heeft gezegt.

Niet alles wat ik over narcisme lees lijkt bij haar van toepassing, maar ik weet ook niet alles natuurlijk. Ik heb geen idee of ze liegt of hoe empatisch ze nou werkelijk is of hoe hun sexleven in elkaar zit. Dus het kan iets zijn dat naar voren komt door haar trauma's met ouders die te vroeg overlijden maar dat ze het wel beter onder controle zal krijgen ofzo. Of misschien is het nog veel erger dan ik denk, want dat hij mij echt niet alles zal vertellen en dat als ik al zoveel weet het nog wel veel erger kan zijn.
Dus wat doe ik nu? Ik denk niet dat hij het zou geloven/zou willen overwegen als ik zeg dat ik denk dat zijn vriendin misschien narcist is. Het is ook wel iets afschuwelijks om over iemand te zeggen. Maar ik heb al een hele tijd een slecht gevoel over die relatie en heb regelmatig gezegt dat hij het uit moet maken. Dat doet hij toch niet ook al ben ik degene wiens mening hij het meest vertrouwd naast die van zijn vriendin. Moet ik eerst voorzichtig meer gaan vragen over die relatie aan de hand van bovenstaande vragen? of moet ik heb toch proberen hem deze website te laten lezen?

Alvast bedankt voor de hulp!

Lola, 13-08-2010 12:44 #9
Er word vaak onderschat dat het ook erg moeilijk is voor de familieleden van iemand die met een narcist getrouwd is, vooral het gedeelte dat de narcist de partner wilt vervreemden van familie en vrienden maakt het erg zwaar. Mijn zus is getrouwd met een narcist en zij mag steenvast niet met mij omgaan, ook mijn neefje mag ik niet zien alleen maar omdat ik weleens tegen hem in ben gegaan over niet eens grote dingen. Mijn zus kiest steenvast zijn kant omdat zij geen discussie met hem wilt en het probleem niet onder ogen wilt komen, drank is haar oplossing. Hij liegt over wat ik zeg tegen haar en mijn moeder mag ook al niet in de buurt komen. Roddels tegen mijn partner over mij om maar ruzie te veroorzaken in mijn huwelijk. Het liefst ziet hij iedereen ongelukkig en misbruikt vaak de liefde die wij hebben voor mijn zus en neefje als een wapen. Ik heb besloten om geen contact meer op te nemen met zowel mijn zus niet meer als hem, ik heb er de kracht niet meer voor om mijn zus bij te staan, zij zal zelf dingen onder ogen moeten komen want de laatste jaren ben ik ook door mijn zus misbruikt als afleidingsmanouvre.

Bella, 01-08-2010 14:37 #8
Dankjewel voor je reactie. Ik weet het. Je hebt volkomen gelijk. En het belangrijkste is uiteindelijk hoe ik verder ga en niet wat hij doet of eigenlijk meestal niet doet. Ik loop door waar hij stil staat.Gelukkig loop ik niet tegen een muur van onbegrip op. Mijn familie, mijn zoon van 19 en vrienden weten heel goed hoe hij in elkaar steekt, en roepen al jaren dat ik dat niet waard ben. En zeggen allemaal dat hij nooit zal veranderen. Zij zijn namelijk allemaal slachtoffer van zijn leugens geweest. Iedereen, inclusief zijn eigen kind en zijn familie, zijn duizenden euro's aan hem kwijtgeraakt. Zelfs met zijn eigen zoon kan hij niet omgaan. Ik weet dat het komt omdat mijn zoon ver boven zijn vader staat, het heel goed ziet en geen interesse heeft in zo'n vader. Zij hebben elkaar dan ook al een jaar niet gezien. Elke keer zegt hij dat hij zijn zoon komt opzoeken om hem eens te vertellen hoe het echt zit. Hij komt alleen nooit… Praten met hem is onmogelijk, hij draait alles om en geeft iedereen de schuld behalve zichzelf.De enige emotie die hij heeft is woede. Confronteer hem nergens mee, want alles wordt tegen jou gebruikt. Het enige wat hij constant zegt is dat iedereen hém veroordeeld… en iedereen met hun veronderstellingen denkt te weten hoe hij in elkaar zit. Niemand van mijn familie deugd.Dat hij de hele maatschappij, niets en niemand nodig heeft… maar ondertussen wel iedereen die op zijn pad komt als bron nodig heeft om te voorzien in zijn behoefte. Maar goed ik kan zo nog een hele lange lijst maken met alle narigheden maar daar hebben we niks aan. Ik blijf bij mezelf en hou vertrouwen in mijzelf. Daar heb ik het meeste aan. Ik zal zijn sporadische smsjes negeren. Die stuurt hij alleen om te kijken of hij nog een 'lijntje"met mij heeft en niet omdat hij echt geinteresseerd is. Net wat je zegt, het gaat hem om treiteren. Niet zoals ik wel met communicatie, openheid en eerlijkheid zou handelen. Dat is bij hem onmogelijk! En dat zal inderdaad bij iedereen waar hij mee omgaat zo verlopen…

Bella, 22-07-2010 21:07 #7
Ik heb veel ervaring met het leven met zo'n persoon. 25 jaar lang. Ook al wonen wij al een aantal jaar niet meer bij elkaar, nog heb ik soms met hem te maken. Hij liegt nog steeds en probeert nog steeds te vertellen hoe ik het allemaal moet doen. Hij zegt nu een vriendin te hebben, alhoewel het een vaag verhaal is. Toch vraag ik mij af of hij in deze relatie ook zo zal zijn. Heel vreemd omdat mijn verstand het antwoord eigenlijk wel weet. Hij heeft geen werk, geen vaste woon en verblijfplaats geen paspoort meer, geen rijbewijs meer, heel veel schulden. Is alles kwijt door zijn eigen toedoen. Ik ben er nog veel mee bezig en vraag mij af waarom het loslaten van zoiets naars zo moeilijk is. Het is net of ik de bevestiging nodig heb, of hij haar ook zo gaat behandelen. De bevestiging dat hij niet kan veranderen ook al zegt hij altijd dat het wel goed komt. Kan zo iemand in een nieuwe relatie het echt anders doen? Reactie infoteur, 26-07-2010
Beste Bella,

Je vraagt je af, of een narcist in een nieuwe relatie het echt anders zal doen. Ik kan me voorstellen dat je dit graag wilt weten, maar vraag jezelf af wat dit voor jou voor waarde heeft, om verder te komen in je herstelproces.

Ik denk dat je zoekt naar (h)erkenning bij andere over hem, omdat het nog steeds niet te begrijpen is. En is dit een zinvolle zoektocht? Erkenning zoeken bij andere over hoe hij is? Waarschijnlijk loop je tegen een muur van onbegrip op. Zij kunnen nooit begrijpen, wat jij na 25 jaar wel weet. De enige manier is jezelf de erkenning geven, want alleen jij weet hoe het echt zit…

De dynamiek in elke relatie is uniek en natuurlijk zal deze nieuwe relatie weer anders zijn. Toch is er bij een narcist en zijn relaties steeds een herkenbaar en terugkerend patroon. Dit is te wijten aan zijn stoornis.

En, ja ook haar zal hij slecht behandelen. Ook zij zal nooit in staat zijn hem gelukkig te maken. Ook zij zal hem nooit kunnen geven wat hij vereist. Ook haar zal hij emotioneel uithongeren, al haar tijd en energie controleren, familie en vrienden verdrijven en ook zij zal een knoop in haar maag krijgen en ook haar hart zal gebroken worden. Geen twijfel over mogelijk.

Je schrijft dat je het loslaten moeilijk vindt, dit komt mede omdat je nog steeds met hem te maken hebt.

Hij houd van de chaos, macht en controle die hij over je heen brengt. Dit is de reden waarom het contact verbreken noodzakelijk is. Elke reactie van jou maakt hem gelukkig op een zieke en verwrongen manier. Hij zal je blijven bekritiseren en beschuldigen van, van alles. De meeste tijd is hij zijn fouten en zwakheden op jouw aan het projecteren.

Indien dit niet strikt noodzakelijk is, kun je beter het contact helemaal verbreken om je te wapenen en hem gemakkelijker los te kunnen laten.

Ilse, 18-07-2010 11:47 #6
Het bestoken van mensen heeft de narcist psygopaat die ik heb gehad, de schade die hij aan heeft gebracht aan keurige nette mensen zit hij niet mee. Zelf de huisarts -psygoloog-rechter-iedeen misbruikt hij. Pathologisch liegen belasting oplichten fakturen vervalsen nou ga zo maar door hij is zo vindingrijk op dat gebied als hij maar geld kan verdienen daardoor. Mensen let op voor dit sooort mensen. Reactie infoteur, 19-07-2010
Ilse, dank voor je reactie. Wat je schrijft is ook weer herkenbaar. Waarschijnlijk heb je te maken gehad met de gewetenloze narcist - met antisociale kenmerken.
Dit is een charlatan, een frauduleuze oplichter, uit op uitbuiting en bedrog een gewetenloos persoon zonder principes. Hij heeft een gebrekkig bewustzijn, is deloyaal, misleidend, arrogant, dominerend en verleidelijk.

Deze narcisten zijn goed in het manipuleren van mensen en het verdraaien van de waarheid dat ze geroutineerd iedereen voor de gek kunnen houden. Van artsen tot aan werkgevers, van advocaten tot aan rechters. Zelfs getrainde psychiaters die weten dat ze met een narcist te maken hebben, zijn niet immuun voor hun manipulatie, dus is het ook niet zo gek dat jij in de val bent getrapt.

Berta Veiga, 09-07-2010 16:23 #5
Ik wil jullie bedankt vooor deze artikel, heeft mij laten zien wat van partner ik heb al 5 jaar! Thanks Reactie infoteur, 17-07-2010
Fijn om te lezen, dank je wel!

Ivonne, 05-05-2010 16:37 #4
En het meest schadelijke, waar ik hier nog niets over gelezen heb, is dat de partner van een narcist vaak helemaal mee gaat in zijn absurde gedrag en hier niet tegen in durft te gaan. Mee gaat liegen en bedriegen om de problemen voor de buitenwereld verborgen te houden, en zo de narcist nog meer speelruimte en macht geeft. Bovendien kiest een narcist een wat labiele partner zonder stabiele basis, deze kan hij gemakkelijk aan zich binden en isoleren. Maar tegelijkertijd haat de narcist de zwakte van zijn partner en wil hij deze veranderen, waardoor de partner nog zwakker wordt. Een narcist is het best af met een sterke partner die kan begrenzen, achter de tralies van de gevangenis of een inrichting. Zij zijn in feite bange verwaarloosde kinderen die nooit de onvoorwaardelijke moederliefde in haar begrenzende armen hebben gevonden. Reactie infoteur, 06-05-2010
Ivonne,
Iedereen, maar dan ook iedereen kan slachtoffer worden van een psychopathische narcist, niet alleen een labiel persoon.

Er zijn meerdere redenen waarom mensen narcistisch worden. Lees meer in het artikel hoe ontstaat narcisme:
http://mens-en gezondheid.infonu.nl/aandoeningen/48652-hoe-ontstaat-narcisme.html

Dris, 22-02-2010 00:32 #3
Ja, ik herken het. Ook helaas de stille behandeling. Tot op vandaag twijfel ik, zoveel genegeer. wat had ik er aan kunnen doen. Negeren, liegen, zelfverheerlijking, overspel etc. En niemand die het ziet, iedereen vindt hem charmant, aardig, ze moesten eens weten, maar helas niemand gelooft mij. Reactie infoteur, 22-02-2010
Dris,


Je hebt ondersteuning nodig, op het lotgenoten forum narcisme en relaties zal iedereen je wel geloven!

http://nps.bbforum.nl/

Begin daar met je verhaal te doen, te lezen etc.
Kijk dan eens in je omgeving wie je in vertrouwen kunt nemen of schakel evt. proffesionele hulpverlening in.

Wilma, 06-02-2010 14:22 #2
Ik ben er sinds 2 dagen achter dat ik slachtoffer ben van een vader die narcist is. 48 jaar lang ben ik vernederd e.d.
Als je een partner hebt kun je scheiden, maar aan een vader zit je vast. Ik probeer met behulp van een psycholoog
mezelf weerbaarder te maken. Er gaat een wereld voor mij open met de wetenschap van nu. Het ligt niet aan mezelf.
Ik mag wezen wie ik ben en niet meer als een dood vogeltje de vernederingen van mijn vader te hoeven aanvaarden.
Ik zal er sterker uitkomen!

Marjan, 19-01-2010 14:59 #1
Hoi,
Even een vraagje, wat wordt bedoeld met stille behandeling? Reactie infoteur, 19-01-2010
Hi Marjan,

als je de stille behandeling hebt gehad, dan weet je vast wel wat ik daarmee bedoel. Het is de complete stilte, het negeren, niet antwoorden, weglopen, wat de narcist gebruikt als manipulatie tijdens een conflict.

Groet,
Mjon

Infoteur: Mjon
Laatste update: 14-05-2016
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Man en vrouw
Bronnen en referenties: 4
Reacties: 113
Schrijf mee!