Wel of geen orgaandonor worden

Er is een gebrek aan orgaandonoren in Nederland. Daarom zijn er constant campagnes om dat te bevorderen. Met het geven van een orgaan na iemands dood, kan het leven van iemand anders gered worden. Maar niet iedereen vindt dat je na je dood je organen zou moeten afstaan. Redenen waarom iemand zijn organen niet wil afstaan zijn vaak religieus.

Het stervensproces duurt langer dan tot nu toe aangenomen: orgaandonatie doorbreekt dat

Mensen die hun organen niet willen doneren na hun dood, gaan er in sommige gevallen vanuit dat het stervensproces langer duurt dan tot nu toe is aangenomen. Ze vinden ook dat het op verschillende niveaus plaatsvindt. Bij een orgaandonatie worden mensen die hersendood zijn ontdaan van de door hen ter beschikking gestelde organen. Veel mensen vinden echter dat dit niet kan omdat het voor hen geen omkeerbaar punt is in het stervensproces.

Hersendood zijn en later weer tot leven komen bewijst dat het bewustzijn groter is dan nu wordt aangenomen

Verder gaan zij er van uit dat mensen die hersendood zijn later weer tot leven kunnen komen. In die gevallen, zo geven zij ook hebben die personen vaak heel heldere herinneringen hebben aan wat er tijdens de periode van hersendood met en rond hen gebeurde. Dit bewijst volgens hen dat bewustzijn niet in de hersenen gelokaliseerd is, maar dat hersenen en hart als het ware antennes naar het bewustzijn zijn.

Bewustzijn ten grondslag aan alles

Dat bewustzijn is voor velen een belangrijke reden om niet voor orgaandonatie te kiezen. Zij beschouwen het menselijk bewustzijn niet als een resultaat van het menselijk lichaam, juist omgekeerd. Zij vinden dat het menselijk lichaam het resultaat is van het menselijke bewustzijn. Zij vinden dat we geen menselijke wezens zijn met een spirituele ervaring, maar spirituele wezens met een menselijke ervaring.

In 3,5 dag na de dood blikt de mens terug; door orgaandonatie wordt dat doorbroken

Binnen die gedachte wordt uitgegaan van de groei van bewustzijn tijdens het leven op aarde. Alle ervaringen en diverse levens samen zorgen daar voor. Binnen veel stromingen wordt uitgegaan van het feit dat de mens na de dood van het stoffelijke lichaam terugblikt en naar binnen kijkt. Daarbij worden de opgedane ervaringen verwerkt, zodat dat in volgende levens kan worden ingezet. De eerste fase daarvan duurt ongeveer 84 uur of te wel 3,5 dag. De gedachte is dat dit proces verstoord wordt als er in het dode stoffelijke lichaam wordt gesneden en er delen uit worden gehaald.

Organen passen energetisch niet bij elkaar en worden daarom altijd afgestoten - dat is heel duidelijk

Verder gaan die stromingen er van uit dat een orgaan uit het lichaam van de ene mens niet past in het andere en daarom ook wordt afgestoten. (Dit is inderdaad een natuurlijke reactie en daarom krijgen mensen ook heel veel medicijnen om dat tegen te gaan). De gedachte is dat het orgaan wel bij het ene stoffelijke lichaam hoort, maar niet bij het andere. Daar komt nog bij dat het idee is dat het ook energetisch niet past bij degene die het orgaan krijgt. Veel mensen vinden het heel onnatuurlijk dat het lichaam dan min of meer gedwongen wordt om het orgaan toch op te nemen door het vol te stoppen met medicatie.

Energie van de ander wordt ook overgenomen bij orgaandonatie

Daar komt bij dat het overnemen van organen van een ander (of alleen al bloed) er voor zorgt dat ook de energie en soms zelfs trekjes van de ander worden overgenomen. Dit kan de eigen ontwikkeling in de weg staan. Bovendien kan een orgaan ook afkomstig zijn van een slecht mens dat bijvoorbeeld moorden heeft gepleegd of verkrachtingen heeft gepleegd. Het is voor velen de vraag of dergelijke eigenschappen niet overgaan naar de persoon die het orgaan krijgt. Zelfs mensen die geen diepere gedachten hebben over iemands bewustzijn kunnen dat al zien als een reden om juist geen organen uit te wisselen.

Een dode moet met rust gelaten: organen verwijderen hoort daar niet bij

Hoewel aan het bovenstaande vaak esoterische of spirituele theorieën ten grondslag liggen, zijn er ook mensen die heel simpel vinden dat je een dode met rust moet laten. Dat het zijn rust moet krijgen na het overlijden. Zeker als mensen in hun directe omgeving hebben gezien dat er met een zieke heel erg gesold is, willen ze vaak dat als iemand overlijdt, dit niet langer gebeurt. Overigens mag iemand die aan ziekte is overleden, geen orgaandonor worden. Toch kunnen ervaringen met andere geliefden op dat gebied er voor zorgen dat iemand zelf geen orgaandonor wil worden of dat de familie van de persoon in kwestie daar tegen is. (Wat overigens niet uitmaakt als iemand zelf al een donorcodicil heeft getekend). Overigens zijn er juist ook mensen die om dezelfde reden juist wel kiezen voor orgaandonatie. Zij hebben het lijden van anderen gezien en willen dat verzachten door hun organen af te staan. Voor anderen is het juist een hele geruststellende gedachte om te weten dat een deel van hen zelf of van iemand die zij lief hebben doorleeft in een ander. Zo kunnen ze toch nog het gevoel hebben dat er nog iets van de ander blijft bestaan.

Special over orgaandonatie

In de special over orgaandonatie wordt ingegaan op de argumenten waarom mensen niet voor orgaandonatie kiezen of waarom ze dat wel doen. Ook wordt informatie gegeven over andere factoren van orgaandonatie. Lees er over in: Orgaandonatie ja of nee