Brooke Hospital for Animals

Brooke helpt werkpaarden en -ezels in ontwikkelingslanden. Deze dieren werken dag in dag uit keihard voor hun vaak straatarme baasjes, zonder goede verzorging te krijgen, want daar is geen geld voor. Brooke zorgt ervoor dat zieke en gewonde dieren gratis geholpen worden en geeft voorlichting aan de baasjes.

Wat doet Brooke?

Brooke probeert het leven van werkdieren in landen zoals Egypte en India wat aangenamer te maken. Deze dieren zijn vaak dé bron van inkomsten van hun eigenaar. De eigenaar is zelf echter zo druk bezig met overleven, dat er vaak weinig aandacht voor het welzijn van hun dier is, terwijl een gezond dier beter en harder kan werken. Zieke en gewonde dieren worden gratis in de klinieken geholpen en waar nodig is worden de eigenaren van de dieren voorgelicht over hoe zij het beste voor hun werkdier kunnen zorgen. De veeartsen die in de klinieken werken zijn veeartsen afkomstig uit het land waarin ze werkzaam zijn, zij begrijpen de lokale bevolking beter dan wij, Westerlingen, bijvoorbeeld zouden doen. Jaarlijks worden rond de 500.000 dieren gratis behandeld.

In de meeste gevallen kunnen de werkdieren die binnengebracht worden in de klinieken van Brooke geholpen worden. Sommige dieren kunnen echter écht niet meer aan het werk omdat ze pijn lijden of zo zwak zijn dat ze elk moment dood neer kunnen vallen. In deze gevallen is het het humaanst om het dier in te laten slapen. Dit mag echter alleen met toestemming van de eigenaar van het dier. Deze eigenaar krijgt bij het inslapen van het dier een kleine financiële compensatie. Dit bedrag wordt bewust laag gehouden in verband met eventueel misbruik maken van.

Het werk dat Brooke verricht wordt mogelijk gemaakt door donateurs die met name afkomstig zijn uit Engeland en Nederland.

Geschiedenis

De stichtster van Brooke Hospital for Animals, mrs Dorothy Brooke, bezocht in het jaar 1930 de hoofdstad van Egypte, Cairo. Wat zij daar aantrof vond zij uiterst schokkend: tientallen oude Engelse cavaleriepaarden die als werkdier door de straten ploeterden. Deze paarden waren door de Britten gebruikt in de Eerste Wereldoorlog, toen deze oorlog tot een einde kwam, zijn ze verkocht aan de lokale bevolking, welke ze als lastdieren gebruikte. De meeste paarden waren er bijzonder slecht aan toe. Mrs Brooke vond dit een schande en zij schreef een brief naar de krant Morning Post. Hiermee haalde zij het bedrag van (nu) 32.000 euro bij elkaar, wat ze gebruikte om alle oude cavaleriepaarden te kopen. De meeste dieren hadden geen uitzicht meer op een pijnloos pensioen en zijn rustig ingeslapen.

Terwijl mrs Brooke bezig was met het opspeuren van de cavaleriepaarden ontdekte ze in welke omstandigheden alle werkezels en - paarden moesten leven en werken. Zij heeft toen besloten om de faciliteiten die ze had opgezet om de cavaleriepaarden te helpen open te stellen voor de inheemse werkdieren. Ze opende een dierenkliniek waar mensen die geen geld hadden om hun werkdier medische hulp te verschaffen gratis heen konden voor een behandeling. In 1934 werd het officieel geopend: 'Old War Horse Memorial Hospital', later Brooke Hospital for Animals genoemd.

Het verschil

Brooke Hospital maakt een verschil voor de werkdieren én de mensen die van die dieren afhankelijk zijn. Per ezel of paard zijn er tussen de zes en twintig afhankelijke mensen. Door de dieren te helpen, helpt Brooke dus ook de mensen, met een gezond dier kan immers gewerkt worden, wat een inkomen en dus eten betekent.

Cijfers

• Er worden jaarlijks rond de 500.000 werkdieren geholpen
• Brooke Hospital beschikt momenteel over 15 klinieken en 45 mobiele teams in 3 verschillende landen
• 80% van de aandoeningen van de werkdieren wordt veroorzaakt door armoede en onwetendheid en kan dus worden voorkomen door bijvoorbeeld voorlichting