Filosofie en Oorlog

De vergankelijkheid van het spel

De vergankelijkheid van het spel

Welke invloed heeft een spel op de manier hoe je in het leven staat? Zijn bepaalde handelingen van de mens zo verweven met de geschiedenis dat we eigenlijk niet beter weten? Zijn herhaling of repeterende gebeurtenissen nodig voor een systeem om te bestaan? Wanneer is leven een spel dat je eigenlijk altijd verliest van de dood? Is het mogelijk voor de mens om verandering aan te kunnen? Zijn al deze vragen overbodig omdat wij als mens genotypisch onderhevig zijn aan die regels? Bepaal het zelf.


Weten

Wat is weten. Dat kan variëren van zeker weten, vermoeden, gissen, reconstrueren, stapsgewijs feitelijk uitzoeken of bewijzen, redeneren, inleven, fantaseren en verward zijn omdat het geen wat je weet of denkt te weten geen structuur, houvast of basis heeft om stand te houden.

Stelling

Een standpunt dat door visie beinvloedt wordt door maatschappelijk cultureel erfgoed, zoals geschiedenis, religie en opvoeding. Een mening, dat gestaafd wordt door feiten, bewezen met praktische of concrete voorbeelden.

Pijlers

Ethiek, empathie, gedragscode en tijdsbeeld, zijn over het algemeen de vier belangrijkste pijlers van een beschaving. Deze geven denkbeelden de ondersteuning om een standpunt op maatschappelijk niveau voort te laten bestaan. Als één van de vier pijlers niet in balans is vind er een verandering plaats en daarmee ook een verschuiving in het maatschappelijke denkbeeld.

Deze veranderingen kunnen door individuen, gemotiveerd door rampen, traumatische ervaringen, onvrede en verzet ontstaan. Zolang de motivatie bij één persoon blijft is er niets aan de hand. Zoals bij ieder mens een tijd van komen is, is er ook een tijd van gaan. Dus een motivatie om een standpunt te hebben en stelling in te nemen tegen een bepaalde regel of manier van omgang heeft draagkracht nodig. Maar ook onsterfelijkheid.

Onsterfelijkheid van een gedachtegang

Een gedachtegang kan alleen overleven als het opgeschreven wordt. Of deze nu begrepen, gesteund of uitgevoerd wordt doet er nog niet toe. Het staat vastgelegd en blijft bestaan totdat het vernietigd wordt of verloren gaat. Om een gedachtegang in leven te houden, actueel te maken en aanhang te geven, moet deze gedachtegang als visie worden gepromoot. Een gedachtegang dat steun krijgt wordt een visie. Een stroming op wetenschappelijk, politiek of religieus gebied. Een visie dat aanhang krijgt is een machtsblok. Een machtsblok dat het juiste management heeft en een goede leider, wordt uiteindelijk een gevaar of een revolutie en daarmee eventueel de nieuwe gevestigde orde.

Op deze manier is slavernij afgeschaft, hebben arbeidermannen het recht gekregen om te stemmen, daarna ook de vrouwen en ontstonden er voor kinderen regels die hen beschermden tegen kinderarbeid. Langzamerhand begon de gewone burgerman rechten te krijgen. Vrouwen kwamen op belangrijke posities in de gezondheidszorg en bedrijfsleven terecht.

De maatschappij veranderd en het resultaat is om ons heen te zien. We leven nu in een tijdsbeeld, met de waarden, normen en regels die onlosmakelijk verbonden zijn met de overige drie pijlers die ethiek, empathie en gedragscode betekenis geven.

Betekenis

Iets heeft pas betekenis als in gedrag bewezen wordt dat de woorden die daarmee verbonden zijn ook daadwerkelijk bestaan. Men kan wel zeggen dat iets zo is en over het algemeen kun je er ook wel van uitgaan dat het ook zo is maar zolang het niet bewezen wordt ga je toch twijfelen op den duur.

Spiritualiteit

Geloof, vertrouwen en innerlijk weten helpen rationele zaken op een spirituele wijze te benaderen. Deze belichamen de geestelijke intentie van een gedachtegang of visie. Bezieling van een visie maakt geloofwaardig. Deze bepaald ook vaak de charismatische kracht van een persoon die daar mee weet om te gaan. Die kracht wordt dan ook gegeven door de aanhang van zo’n visie, stroming, geloofsovertuiging of politieke partij.

Door de geschiedenis heen hebben machthebbers geleerd om beducht te zijn voor mensen met een charisma die aanhang verkrijgen door juist tegen zo’n persoon in te gaan. Zolang het volk ziet dat de gevestigde orde moeite heeft met een bepaalde persoon, die voor hen opkomt, zal het volk juist voor de underdog kiezen en daarmee de angst van de gevestigde orde voeden door een machtspel te spelen die door overmoedige machthebbers nogal eens onderschat zijn geworden. Zo heeft Chandi in India als één persoon een grote invloed gehad op de onafhankelijkheid van het land. Daarbij heeft de massacommunicatie ook een enorme rol gespeeld.

Media is de spreekbuis van en voor het volk mits deze zich niet laat bedwingen door het regime wat op dat moment de macht heeft in het land. Propaganda heeft door bepaalde visies te promoten verschrikkelijke gevolgen gehad voor diens vijanden en tegenstanders.

Wat we door de geschiedenis heen hebben geleerd is dat evenwicht en handhaving van regels, maar ook versoepeling van bepaalde ontwikkelingen die door democratische wijze tot stand zijn gekomen, een algemene rust onder de bevolking bewerkstelligt. Geef ze hun natje en hun droogje, geef ze brood en spelen, (Voedsel en amusement) verdeel en heers met maatschappelijke posities en op zijn tijd de nodige angsten voor gevaar, op gebied van criminaliteit en terrorisme.

De perfecte manier om als systeembeheerder een volk rustig en bezig te houden. Individuen die moeilijk doen krijgen nagenoeg geen aanhang en dat beetje aanhang wat vroeger iets kon veroorzaken valt als een naald in een doolhof van de bureaucratische regelgeving en justitionele hoogdravende maar vooral tijdrovende hooiberg. Zolang het percentage mensen dat zich in de schulden werkt om spullen te kunnen hebben hoog genoeg is. Zolang criminaliteit, justitie, gevangenisbedrijven en het politieapparaat in evenwicht blijft, zal de rest van de bevolking gebukt blijven gaan onder de zorgen van hun eigen financiële, sociale en maatschappelijke druk.

De regels van een spel

Als je zelf een spel verzint heb je regels nodig om deze ook daadwerkelijk te kunnen spelen. Speel je het spel alleen met jezelf heb je dus meer ruimte dan als je met andere mensen samen speelt. Je kunt hier en daar aanpassingen maken en een beetje foefelen. Maar als je met meer mensen speelt heb je regels nodig om structuur te bieden. Anders krijg je chaos en houden mensen op het spel te spelen. Over hoe beschavingen en regels nodig zijn geweest ter behoud van de mens als soort, groep of volk, heb ik uitvoerig in eerdere artikelen, op deze site beschreven.

Het spel

Computerspelletjes waar je veldslagen moet leveren met andere legers, dorpen, steden, bevolkingsaantallen en gelden, moet opbouwen om daarmee je wapentuig en legers te kunnen bemannen en bewapenen. Zijn een goed voorbeeld van spel en realiteit. Door juiste management houdt je de bevolking tevreden en genereer je de macht om met je leger een andere stad of gebied met grondstoffen te veroveren, zodat je weer meer gelden en bevolking krijgt, die voor je werken, om je macht te vergroten.

Zo ging dat vroeger in het echt ook. Later is dat veranderd. Imperialisme oftewel kolonialiseren (landjepik) is nu niet meer maatschappelijk aanvaard. Omdat we met de tijd meegaan, veroveren we landen nu op economisch gebied. Kijk naar uitbestedingen in lage lonen landen. Handels embargo’s waar landen als een georganiseerde unie samen bepalen of een ander landje wel of niet voldoet aan wat dan ook. Men gebruikt humanitaire redenen zoals martelpraktijken en andere zaken die volgens opgestelde spelregels niet door de beugel kunnen. Natuurlijk zijn de landen die dat bepalen zelf wel heilig. De enige reden is economie. Grondstoffen en macht. Elke vorm van oorlog is gebaseerd op misleiding en het eerste slachtoffer is de waarheid.

In oorlog calculeren legers de verliezen in. De rendabelheid en de winst. De gelden om een oorlog te betalen worden door de burger neergelegd. De doden die er vallen, onschuldig of niet zijn slechts details, die in het niet vallen bij het beoogde doel die je als leider wil behalen.

Speel strategiecomputer spelletjes en je ervaart het zelf. Je weet dat je verliezen lijdt, maar dat is inherent aan het behalen van de missie om verder te komen in het spel. Of in het echt de gesneuvelden, kinderen, ouders, broers, zussen of partners hebben is niet relevant voor de leider die zijn doel wil behalen. Daar zijn herdenkingsdiensten en kransleggingen voor. Die zie je in computerspellen zelden of heel summier. Terwijl degene die in realiteit, de persoon die gesneuveld is, moet missen eigenlijk levenslang heeft. Uiteindelijk zijn we dan trots en vinden we dat zo iemand zijn leven voor een land gegeven heeft.

De manier van oorlogvoeren is veranderd. Maar het doel ervan en de beweegreden blijft het zelfde. Economische belangen. De farmaceutische industrie draait zijn pillen wel om de posttraumatische stress syndromen te onderdrukken van veteranen die voor altijd beschadigd blijven. Hoeveel zijn er daarvan over tien jaar nog in leven?

Iemand zien sterven is of kan al heftig zijn. Op tv en in films is het slechts amusement en kan dat onverschilligheid met zich mee brengen. Maar als je zelf toevallig door een stom ongeluk een gescheurde aorta oploopt. Iets waar ze niks aan kunnen doen. Je van een internist moet horen dat je nog enkele minuten hebt te gaan. Dan wordt alles toch even heel anders. Het zou stoer zijn als je dan nog even zo’n strategiespel speelt totdat je wegvalt.

Oorlog voeren zou een bewustwording teweeg moeten brengen. Net zoals roken en verkeerde eetgewoonten .Langzaam maar zeker verandert het tijdsbeeld en onze visie op bepaalde zaken. Onze vermogen tot mee kunnen voelen met de ander past zich aan en ethiek krijgt een diepere betekenis. Welke visie past het beste in de toekomst? Gaan we de oorlog vergeten om vervolgens over tien jaar weer een nieuwe oorlog te organiseren zodat we weer de zelfde fouten kunnen maken? Verschaft oorlog werk? Kunnen we niet zonder?

Het gezelschapsspel

Een gezelschapsspel dat nieuw is wordt gespeeld door verschillende mensen. Men is enthousiast en doet zijn best om elkaar te helpen om te begrijpen hoe het spel gespeeld moet worden. De sfeer is ontspannen en men is bezield omdat er interacties onderling plaatsvinden die er anders niet zijn, omdat men nu tijd heeft voor elkaar. Door het spel te spelen leert men de klappen van de zweep. Men wordt dus steeds strategischer. Je weet welke beslissingen je voordeel bieden en welke acties je beter niet kan doen.

Al gauw ontstaat er een ongeschreven Alliance tussen verschillende spelers. Ze zien het belang van tijdelijke samenwerking om verder te kunnen komen in het spel. Uiteindelijk moeten ze elkaar bestrijden om als enige te kunnen winnen. Men wordt steeds feller. De gezelligheid maakt plaats voor spanning. Als een spel, herhaaldelijk tot in de puntjes gespeeld wordt door fanatieke mensen die er alles uit willen halen wat er in zit, bestaat er een reële kans dat gezelligheid weg komt te vallen. Het wordt hard op hard. Wie kan de druk aan? Hoe kan je de ander mentaal van de wijs af brengen met sarren, uitputten en onderuit halen. Door energie van de ander weg te nemen zodat plezier omgezet wordt in serieusheid en verbetenheid. Men doet niet meer zijn best om het spel werkelijk te spelen om het spel zelf. Men is bezeten van het gevoel die de winst met zich mee brengt. Net als bij alle verslaving geeft een simpele winst geen voldoening meer. De lat moet hoger om de zelfde of nog betere kick te kunnen krijgen. De bezieling maakt plaats voor ontzieling en het spel verliest zijn betekenis. Uiteindelijk zal er een winnaar zijn. Hoe vaker het spel gespeeld wordt hoe perfecter men systemen gaat ontwikkelen.

Mensen vallen af omdat ze geen vreugde meer ervaren maar een rotgevoel eraan over houden. Waarschijnlijk omdat ze niet slim of stressbestendig genoeg zijn om het niveau aan te kunnen. De deelnemers selecteren zichzelf en mensen die van gezelliheid houden of een bepaalde positieve werking zouden kunnen hebben op de sfeer verdwijnen.De spelers die over blijven raken op den duur verveeld en de kracht die het spel gaf is weg. Dan is het tijd voor een ander spel. Totdat deze ook weer uitgekauwd is. Na een verloop van tijd krijg je een opleving. Wordt er uit nostalgie het spel weer uit de kast gehaald. Komen ouderen bij elkaar die vroeger elkaar kapot speelden. Er van uit gaande dat wijsheid met de jaren komt zouden de ouderen nu om het spel spelen en het plezier in kracht proberen te behouden.

Generalisatie of realiteit?

Zo wordt in grote lijnen politiek en sport bedreven, tv programma’s, series, filmgenres, muziekstijlen gespeeld en maatschappelijke sferen beïnvloed. Dan voel jezelf waar de bezieling is. Daar waar het knispert van energie of waar je gedraint wordt door de ongezonde spanning. Zo merk je zelf waar het doel voorbij gegaan is. Daar waar die energie kunstmatig nog instant gehouden wordt met overdadige reclame en prijsvragen. En zo zie je in concrete voorbeelden, getallen, statistieken, opkomst, aanhang en motivatie in hoeverre de mensen nog geïnteresseerd zijn. Daar waar je steeds minder over hoort zal ook gauw in de vergetelheid geraken.

Dat is het vergankelijke van een spel, dat door motivatie, visie, standpunten, aanhang krijgt of verliest en toch een duidelijk signaal achterlaat op het moment en daarmee een stempel drukt op het tijdsbeeld waarin we leven. De kunst is natuurlijk wel om nieuwe formules te verzinnen of dezelfde tactieken in nieuwe jasjes te gieten, zodat jij degene bent, die de spelregels maakt en dus altijd wint.
© 2007 - 2009 Danty, gepubliceerd in Filosofie (Mens en Samenleving) op 23-11-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Danty is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • De mens

Reageer op het artikel "De vergankelijkheid van het spel"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.