Antisemitisme in Nederland

Het is inderdaad vreselijk wat Joden op sommige plaatsen aangedaan wordt. Hier moet inderdaad streng tegenop getreden worden! Maar begrijp me goed: een deel van deze huiveringwekkende uitbarstingen van verbaal en lichamelijk geweld wat onze onschuldige Joodse medeburgers aangedaan wordt, heeft triest genoeg met de houding van de Israëlische regering en (een deel) van de Israëlische krijgsmacht tegenover de Palestijnen te maken. Het is ronduit vreselijk wanneer je weer eens moet horen dat er één of meer Palestijnen zijn die zichzelf en vele onschuldige Joodse burgers de dood in sleuren door zichzelf d.m.v een zelfgemaakte bom ergens in een restaurant of op een stadsbus in b.v. Jeruzalem, Eilat of Jaffa op te blazen. Maar zijn deze verschrikkingen -hoe vreselijk die ook zijn en die zíjn vreselijk- niet voor een groot deel aan de handelwijze van de regering en leger toe te schrijven?

HET REVISIONISME.

Nu zijn er -en dit is helaas een triest gegeven- altijd weer mensen en organisaties die tegen Joden zijn om de eenvoudige reden dat deze mensen Joods zijn (en tegen zwarte of bruingekleurde mensen omdat die simpelweg uit Turkije, Marokko of elders vandaan komen.) Dit is onaanvaardbaar! Wanneer er dan sprake is van dít soort van "revisionisme", dan is het begrijpelijk dat er uit verschillende hoeken tegenmaatregelen tegen dit soort zaken worden geëist. Over dit soort van "onderzoek" hebben we het dan ook niet. Wanneer we het over het soort van revisionisme hebben waarbij mensen ernstig onderzoek hebben gedaan (en die er dus niet op uit zijn, mensen te kwetsen of te kleineren) en zij komen vervolgens met de resultaten waarvan zij beweren dat dit feiten zijn naar buiten en zij maken die dan via de hun beschikbare media bekend, dan is het goed om eens te luisteren naar wat zíj te zeggen hebben; daarbij dienen we de vragen te stellen: wát voor materiaal hebben zij gebruikt om hun stelling te bewijzen? hóe zijn zij tot hun conclusies gekomen? Is het wérkelijk waar dat zoals velen van hen beweren, vele Joodse mensen eerder bezweken zijn aan de vreselijke tyfus-epidemieën die er tijdens de laatste wereldoorlog in de concemtratiekampen heersten dan aan mishandeling door nazi-bewakers (hoewel dit laatste ook zeer zeker voorkwam!)En hoe zit het met de beruchte gaskamers? Zijn er wérkelijk geen Joden vergast tijdens de laatste oorlog? Begrijp me alstublieft niet verkeerd: het Joodse volk hééft zwaar geleden tijdens (en vóór) dit laatste wereldconflict! Dit is een vaststaand feit! Maar het zou eens goed zijn om ook te luisteren naar wat de revisionisten hierover te zeggen hebben. Wat zijn hun argumenten? Wat leren zij nu precies m.b.t. deze duistere periode van de geschierdenis? Hoé zijn zij aan hun argumenten gekomen? Om dit alles te weten te komen zullen we moeten leren om zoals gezegd, naar hen te luisteren. Wanneer we echter meteen beginnen te verkondigen dat dit allemaal slechts "antisemitisme" zou zijn, maken we elke redelijke discussie al van het begin totaal onmogelijk. Sterker nog: door deze revisionisten gelijk te stellen met "antisemieten", wekken we op z'n minst de indruk alsof wíj iets te verbergen zouden hebben! En dit mag beslist niet het geval zijn. Nogmaals: ik heb het hier niét over mensen en organisaties die tegen Joden zijn omdat die nu eenmaal Joods zijn. Want dit laaste is inderdaad een ronduit walgelijke zaak! Want ook deze wérkelijke antisemieten zorgen er door hun totaal verkeerde houding voor dat elke redelijke discussie over genoemde zaken van tevoren al onmogelijk wordt gemaakt.

DE ARRESTATIE VAN DR. FREDRICK TOBEN; INDRINGENDE VRAGEN.

Recent werd bekend dat Dr. Fredrick Toben van het Aidelaide Instituut op de Engelse luchthaven Heathrow Airport gearresteerd is. Dit vanwege zijn revisionistische opvattingen ten aanzien van de Holocaust. Daarnaast had hij in het verleden een DVD geproduceerd onde de titel "Judea Declares War on Germany; a critical look at Word War II." Op deze DVD die op het internet te zien is, beweert Toben o.a. dat het niet Adolf Hitler was die spontaan met een boycot tegen Joodse winkeliers- en directeurs van firmas begonnen was; hij zou hier pas toe over zijn gegaan nadat een invloedrijke Jood, Samuël Untermeyer geheten, het éérst met een "economische boycot" tegen Duitsland begonnen zou zijn. Mr. Untermeyer zou in 1933 in Den Haag een comité samengesteld hebben waarmee hij deze boycot wilde beginnen; hij had nl. geëist dat alle Joodse mensen die in Duitsland uit hun beroep of positie gezet waren, weer in hun ambt terugebracht zouden worden; die waren er door Hitler uitgezet. En dat Hitler en zijn nazis nu bepaald geen lieverdjes waren, zal nu toch ondertussen bij iederéén bekend zijn, dacht ik zo! Maar de vraag is nu: is dagene wat Toben hier beweert, ook daadwerkelijk wáár? En wat de gaskamers betreft: heeft men ons ooit een documentaire over de televisie getoond waarin tot in detail uitgelegd werd hoé die dan werkten? Er zijn ons tijdens bepaalde documentaires in het verleden kamers of ruimten getoond waarvan gezegd werd dat dit gaskamers zouden zijn geweest, gecamoufleerd als douchebaden, uitgerust met douchekoppen waaruit echter geen water maar het Zyklon B-Gas kwam. Waarom heeft men ons nooit een demonstratie gegeven hoé dat gas via de leidingen uit de douchekoppen kwam? Het is namelijk niet genoeg om te zeggen: dit of dat was een gaskamer waarna ons slechts een lege kamer wordt getoond! Ook kunnen we niet slechts alleen afgaan op wat getuigen te zeggen hebben. En wat betreffende de verhalen als zou er zeep geproguceerd zijn uit lichamen van om het leven gekomen Joodse mensen? En de verhalen over "lampenkappen" die vervaardigd zouden zijn van de huid van Joodse mensen? Om hier meer duidelijkheid over te verkrijgen, is het zeer noodzakelijk om te weten welke procedure de nazis hiervoor gebruikten. Waarom is ons nooit uitgelegd hoé dit in zijn werk ging? En Hitler zou dit allemaal in het geheim uit hebben laten voeren? Maar tijdens zijn speeches verkondigde hij toch steeds weer openlijk dat hij alle Joden wilde vernietigen? Dit zijn dringende vragen die een evenzeer dringend antwoord behoeven. En dit kan slechts wanneer we als volwassenen met redelijke argumenten komen. Om die reden is het dan ook evenzeer onaanvaardbaar dat Toben via het Europese Arrestatie-Bevel in Engeland opgepakt is. Wanneer we beginnen te verkondigen dat Toben een "antisemiet" zou zijn, vraag ik: toon mij op zijn DVD -of een van zijn mogelijke andere werken- waar hij zich denigrerend en beledigend over Joodse mensen uitgelaten zou hebben!

HET EUROPEES ARRESTATIE-BEVEL.

Wat is nu precies dit arrestatie-bevel? Zelf weet ik er niet álles over maar wat ik er wél van weet is dat je gearresteerd kunt worden in een land waar de verkondiging van een bepaalde visie niet strafbaar is maar in een ander land wél. En om die reden wil men -en óf dit al gebeurd is, weet ik niet- Toben uitleveren aan Duitsland waar zijn visie betreffende de Holocaust wél strafbaar is! Maar als de "misdaad" gepleegd is in een land waar men tot op zekere hoogte nog mag twijfelen aan de Holocaust, dan had men Toben - of men het nu met hem eens is of niet- niet mogen arresteren. Had Toben zijn visie verkondigd in Duitsland, dan zou hij de "misdaad" gepleegd hebben in een land wat hier wél strafwetten voor kent. Maar ook dán: waarom diegenen met de nek aankijken die de Holocaust in twijfel trekken? Waarom hen vervolgen en tenslotte veroordelen? We zullen toch eens met redelijke argumenten moeten komen om ons gelijk tegenover de "Holocaust-ontkenners" te bewijzen. En wanneer wij dan eindelijk álle feiten over de Holocaust bezitten, dán -en niet eerder- kunnen we zeggen: Jullie revisionisten kunnen DVDs, boeken artikelen enz. produceren wat je wilt, wíj hébben dé bewijzen en jullie hebben er al die jaren kilometers naast gezeten! Dus vóórdat we overgaan tot actie: éérst leren luisteren en nuchter beredeneren! Reactie infoteur op 09-11-2008:Antisemieten hebben altijd excuses. De ene keer zeggen ze dat Joden communisten zijn en dus uitgeroeid moeten worden; de ander keer zeggen ze dat Joden kapitalisten zijn en dus uitgeroeid moeten worden; en nu zeggen ze dat de Israëlische regering en het Israëlische leger niet deugen? Het Palestijnse antisemitisme gaat verder dan alleen bommen af laten gaan. Zij voeden hun kinderen op om Joden te haten. Daarmee gaat een hele generatie verloren.

Wat betreft de Revisionisten. Zij bagatelliseren de Holocaust. Naar dat soort mensen moet je nooit luisteren. Er zijn al voldoende bewijzen over de holocaust van de slachtoffers die de kampen hebben overleefd. Zouden zij dan allemaal liegen? Waar is hun familie dan gebleven? Zij zijn de perfecte getuigen van deze geplande massamoord. Meer bewijs hebben we niet nodig.

Etsel

Het land Israël is inderdaad aan het Joodse volk gegeven. Dat is helemaal waar! Ook is het zo dat de staat Israël belangrijk is in de Joodse religie. Vele Joodse mensen beroepen zich hierbij op het Oude Testament, het eerste deel van de Bijbel. Wanneer we die met betrekking de beloften die God aan het Joodse volk betreffende het land gedaan heeft, goed lezen, wordt het gaandeweg duidelijk dat God Zijn beloften gestand zal houden. God had nl. aan Abraham, een der Stamvaders van Israël, beloofd dat zijn nakomelingen dit land ooit eens in bezit zouden nemen. En dit is inderdaad gebeurd; de grote aanvoerder van Israël, Jozua, nam met het volk dit land in bezit. Veel later heeft de tweede koning van Israël, David, de rest van het land veroverd.

Gehoorzaamheid vereist.

Toen Israël nog op doorreis door de woestijn was, op weg naar het Beloofde Land, maakte God bij monde van Mozes die het volk overeenkomstig Zijn wil uit de slavernij uit Egypte gevoerd had, duidelijk dat er wanneer hetJoodse volk eenmaal in het land gevestigd was, er gehoorzaamheid aan Zijn geboden vereist was, wilde het volk er blijven wonen. Hij maakt dit duidelijk in Deuteronomium 28 en Leviticus 26. De eerste 14 verzen van Deut.28 laten zien wat God het volk zou doen wanneer het trouw bleef aan zijn geboden. De verzen 15 t/m 68 tonen ons wat er met Israël zou gebeuren, wanneer het niét gehoorzaam zou zijn. Wel, wat waren dit nu voor geboden? Er waren er nogal wat, maar één ervan was zeer belangrijk en die had te maken met "de vreemdeling".

"De vreemdeling in uw midden."

Eén van de vele geboden had te maken met de houding van Israël tegenover de vreemdelingen die onder het volk verbleven. De opdracht welke God hen ten opzichte van deze mensen gegeven had, luidt als volgt (en we maken hier gebruik van de Staten-vertaling):

"Gij zult ook den vreemdeling geen overlast doen, noch hem verdrukken; want gij zijt vreemdelingen geweest in Egypteland."(Exodus 22:21)

"En wanneer een vreemdeling bij u in het land als vreemdeling verkeren zal, gij zult hem niet verdrukken. De vreemdeling die als vreemdeling bij u verkeert, zal onder u zijn als een inboorling van ulieden.; gij zult hem liefhebben als uzelven, want gij zijt vreemdelingen geweest in Egypteland. Ik ben de HEERE, uw God!"(leviticus 19:33-34)

Dit zijn slechts twee van de vele opdrachten die God het volk geboden had te onderhouden. En op die wijze zouden zij gezegend worden. En hoe dan wel? Doordat die vreemdeling op zijn beurt ook goed voor Israël zou zijn! Hier is het spreekwoord "Wie zaait, zal oogsten" goed op zijn plaats: wanneer je goed doet aan anderen zullen die anderen ook weer goed zijn voor jou. Wanneer je de rechten van diezelfde vreemdeling echter met voeten treedt dan denk ik dat het dan nogal moeilijk wordt, te veronderstellen dat deze vreemde jou uit vrije wil lief zal hebben. En het zijn juist de heilige profeten welke God tot het volk zond om het er toe te brengen dat het het verdrukken van de vreemdeling onder hen zou staken nadat zij hier al enige tijd mee bezig waren.

De profeet Jeremia.

Eén van Gods profeten was Jeremia. Hij kreeg opdracht om bij de poort van de tempel Gods te gaan staan om er het volgende te profeteren:

"Zo zegt de HEERE der Heirscharen, de God Israëls: Maakt uw wegen en uw handelingen goed, zo zal Ik ulieden doen wonen in deze plaats. Vertrouwt niet op valse woorden, zeggende: Des HEEREN tempel, des HEEREN tempel, des HEEREN tempel zijn deze. Maar indien gij uw handelingen en uw wegen waarlijk goed zult maken, indien gij waarlijk zult recht doen tussen den man en tussen zijn naaste. Den vreemdeling, wees en weduwe niet zult verdrukken en geen onschuldig bloed in deze plaats zult vergieten en andere goden niet zult nawandelen ulieden ten kwade. Zo zal Ik u in deze plaats in het land dat Ik uw vaderen gegeven heb, doen wonen van eeuw tot eeuw." (Jeremia 7:1-7)

Dit vond plaats enige tijd vóór de zgn. Babylonische ballingschap waarin het Joodse volk voor 70 jaren zouden verblijven vóórdat het toestemming zou krijgen om weer terug te keren.

De Voorwaarde.

Zoals reeds duidelijk gemaakt, zou het volk gezegend worden wanneer het zich hield aan de bepalingen, welke God het opgedragen had. Deed het dit niet, dan zou het in problemen komen. Wanneer het volk desondanks de herhaalde vermaningen van Gods profeten, Zijn geboden zou blijven schenden, dan zou er een tijd komen dat Hij ervoor zou zorgen dat het uit het land verwijderd zou worden. Allereerst werd het zgn. "Noordelijke Koninkrijk"(Israël) in 721 v.Chr. door de Assyriërs weggevoerd. Juda ofwel het "Zuidelijke Koninkrijk" werd 135 jaar later in 586 v.Chr. door de Babylonische koning Nebucadnezar met zijn legers veroverd waarbij Jeruzalem en de tempel (het "huis des HEEREN") verwoest werden. En zo begon voor Israël het verblijf in den vreemde, een periode die zoals gezegd 70 jaren duren zou. Hoewel God beloofd had, het volk en het land vanwaar het verdreven was na die 70 jaar weer te gedenken, had Hij Israël een voorwaarde gesteld waaraan het eerst zou moeten voldoen, wilde het rechtmatig terugkeren naar het land. Deze voorwaarde vinden we beschreven in Leviticus 26:40-42 (Vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap):

"Maar belijden zij hun ongerechtigheden en die hunner vaderen, in de ontrouw waar mede zij tegen Mij ontrouw zijn geweest en ook dat zij zich tegen Mij verzet hebben -ook Ik verzette Mij tegen hen en bracht hen in het land hunner vijanden- of vernedert zich dan hun onbesneden hart en boeten zij dan hun ongerechtigheid, dan zal Ik Mijn verbond met Jakob gedenken; ook Mijn verbond met Isaäk en ook Mijn verbond met Abraham zal Ik gedenken en Ik zal het land gedenken."

Dit wil met evenzovele woorden zeggen dat vóórdat het Joodse volk naar het land terugkon, het zich éérst tot God bekeerd moest hebben! Zij moesten nl. tegenover Hem hun spijt betuigen van wat zij de vreemdeling in hun midden aangedaan hadden toen zij nog in het land waren. Wanneer we het Eerste hoofdstuk van het boek Nehemia lezen, zien we dat aan deze voorwaarde (nl. om hun schuld voor God te erkennen) voldaan werd. Dan gaan we nu naar het Nieuwe Testament (het tweede en laatste deel van de Bijbel).

De Samaritanen.

Ten tijde van het verblijf van Jezus Christus in Israël vinden we de Farizeërs en de Schriftgeleerden. Ook al worden de evangelieën in het Nieuwe Testament maar oppervlakkig gelezen, dan wordt het desondanks al spoedig duidelijk dat deze heersende priesterklasse nu niet bepaald met Hem wegliep. Voortdurend lezen we over de confrontaties die Jezus met hen had. Hij beschuldigde hen er o.a. van, de geboden die God aan hun voorvaderen door Mozes gegeven had, te verdraaien en te veranderen. De Heere Jezus verklaarde dat Hij de Zoon van God was en dat er buiten Hem om geen andere weg mogelijk was om tot God de Vader te komen:

"Ik ben de Weg, en de Waarheid en het Leven; niemand komt tot den Vader dan door Mij." (Johannes 14:6)

Wanneer we het Evangelie van de zojuist genoemde Johannes lezen en voornamelijk het Vierde hoofdstuk, lezen we daar dat Jezus een ontmoeting heeft met een Samaritaanse vrouw; nadat Hij in Samaria is gekomen, rust Hij uit bij een waterbron. Terwijl Hij daar rust houdt, komt er een Samaritaanse om er water te putten. "Geef Mij te drinken" is het eerste wat Jezus aan haar vraagt. De vrouw is stomverbaasd: "Hoe kunt Gij als Jood, van mij, een Samaritaanse vrouw, te drinken vragen? "[Want Joden gaan niet om met Samaritanen.] (Joh.4:9)

De Samaritanen waren een bevolkingsgroep die nadat de Babylonische ballingschap begonnen was, door Nebucadnezar naar het land Israël gebracht waren om daar de inmiddels verlaten gebieden in bezit te nemen. Hoewel een klein deel van het Joodse volk onder leiding van de profeten Ezra en Nehemia teruggekeerd waren naar het land nadat eerst aan de reedsgenoemde voorwaarde voldaan was, schijnt het met de houding van (een groot deel van) het Joodse volk tegenover de vreemdeling later toch weer misgelopen was. De "vreemdelingen" van die tijd waren toen de Samaritanen. En die waren nu niet bepaald geliefd bij het Joodse volk. Het is dan ook niet voor niets dat een groot deel van de Joden Jezus op beledigende wijze een Samaritaan noemde. Jezus reageerde hierop door hen de bekende "gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan" te vertellen. De eigenlijke reden hiertoe is dat er een wetgeleerde tot Hem kwam met de vraag hoe hij het eeuwige leven kon verkrijgen. Jezus vraagt hem vervolgens wat hierover in de wet staat. Dan antwoordt de geleerde:

"Gij zult den Here uw God liefhebben uit geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht en met geheel uw verstand, en uw naaste als uzelf."

Jezus maakt hem duidelijk dat hij juist geantwoord heeft en geeft hem opdracht, dit ook in praktijk te gaan brengen, waarop de geleerde die zich wilde rechtvaardigen, vraagt:

"En wie is mijn naaste?"

Waarna Jezus aan Zijn gelijkenis begint: een zekere man was, terwijl hij op weg was van Jeruzalem naar Jericho, overvallen door rovers die hem niet alleen beroofden maar hem ook mishandelden waarna zij hem voor halfdood achterlieten. Later kwam daar een priester langs die er vervolgens met een grote boog om de gewonde heen liep. Daarna een Leviet die hem ook links laat liggen. Tenslotte komt er een Samaritaan voorbij, ziet de mishandelde man liggen, gaat naar hem toe, verzorgt diens wonden en brengt hem vervolgens op zijn rijdier naar een herberg. De Samaritaan vraagt de waard van de herberg de gewonde man verder te verzorgen en belooft hem om eventueel bijkomende kosten op zijn terugreis te vergoeden. Dan vraagt Jezus:

"Wie van deze drie dunkt u, dat de naaste geweest is van de man die in handen der rovers was gevallen?"

De wetgeleerde antwoordt daarop:

"Die hem barmhartigheid bewezen heeft."

Waarop Jezus tegen hem zegt:

"Ga heen, doe gij evenzo."

Het is niet zonder reden dat deze wetgeleerde aan Jezus vroeg wie zijn naaste was. In zijn ogen waren zijn Joodse medemensen zijn naasten, maar niet die "vreemdelingen", die Samaritanen. Jezus wist dat en om die reden maakte Hij gebruik van een Samaritaan in Zijn gelijkenis.

Diaspora en Terugkeer.


Nadat de Farizeërs en Schriftgeleerden Jezus hadden laten kruisigen, werd Israël voor de tweede maal in ballingschap gezonden. Eerst belegerde de Romeinse veldheer met zijn legioenen Jeruzalem, verwoestten het samen met de "Tweede Tempel" in 70 na Chr. Vervolgens werd het Joodse volk nadat de opstand die geleid werd door Bar Kochba (zoon van de ster) door de Romeinen neergeslagen was, opnieuw in ballingschap gezonden door keizer Hadrianus in 135 na Chr. Van die tijd af heeft Israël ruim 2000 jaren in den vreemde doorgebracht, is het zwaar geslagen en vervolgd geweest. Wanneer men deze hartverscheurende verhalen leest of hoort, gaat er toch wat door je heen!
In 1948 was het dan zover; op 14 mei van dat jaar werd de staat Israël uitgeroepen door de toenmalige eerste Premier van het land, David ben Gürion. Joodse mensen begonnen terug te keren in groten getale. Inmiddels heeft de kleine natie vier oorlogen overleefd en in vele christelijke kringen heerst nog steeds de overtuiging dat het werkelijk een wonder van God moet zijn geweest.

Hoe zit het met de voorwaarde en de houding van Israël tegenover de vreemdeling?

Waar al deze lieve mensen kennelijk niet bij stilgestaan hebben is dat de voorwaarde die God het volk gesteld had en waaraan de Profeet Nehemia zoals gezegd voldaan had, nog altijd op Israël van toepassing is: Eérst terugkeren tot God via de Heere Jezus (want buiten Hem komt niemand, zowel Jood als niet-Jood, tot God de Vader) en dán pas terug naar het land. Is dit gebeurd op het moment dat Israël als staat uitgeroepen werd? Nee. "Hoe staat het met de verhouding van Israël tot de vreemdeling? Die is helaas niet goed. Jezus had zoals we net gezien hebben, gezegd dat we (ja, dit geldt ook voor ons) God met al onze kracht, ziel, verstand en geheel ons hart lief moeten hebben en onze naaste als onszelf. Welnu, wie zijn nu de hedendaagse vreemdelingen in Israël? De Samaritanen zijn immers reeds lang verdwenen. Zijn de huidige "vreemdelingen " in Israël misschien niet....de Palestijnen? Is de reden dat de Palestijnen (of een deel daarvan) zich zo afschuwelijk gedragen door van die vreselijke bomaanslagen te plegen op onschuldige Israëlische burgers niet veeleer dat de Israëlische regering de Palestijnen, de "vreemdeling" in hun midden onderdrukt? De Israëlische regering noch de leiders van de Israëlische krijgsmacht zijn éérst tot God via de Heere Jezus teruggekeerd en hebben dus geen ware liefde voor Hem. En omdat zij die niet hebben, hebben zij die ook niet voor de "vreemdeling" in hun midden.

Tenslotte dit...

Het zou eens goed zijn om zelf te gaan zien wat Gods Woord, de Bijbel nog méér over Israël te zeggen heeft. Wat mij betreft, ik leef mee met de onschuldige Joodse bevolking die gedwongen is om onder zulke vreselijke omstandigheden zoals genoemde bomaanslagen en raketaanvallen, te leven. Dit is gewoonweg vreselijk! En het is een trieste waarheid dat het antisemitisme hier toeneemt om datgene wat de regering van Isaël doet. Onze Joodse medemensen hier hebben echter part noch deel aan datgene wat er zich daar afspeelt. Maar zelf moet ik zeggen dat ik niet achter de Israëlische regering sta.

Anti-zionisme betekent dat je tegen de oprichting en instandhouding van de staat Israel bent. Ook mede vanwege de vele conflicten die na de oprichting zijn onstaan. Het heeft niets met anti-semitesme te maken. Er zijn vele joden die helemaal niet of nooit voor de oprichting van Israel zijn geweest. Trouwens, de meeste zionisten zijn niet eens joods, maar atheistisch of lid van de joodse vrijmetselarij. Zionisten willen gewoon het mandaatschap hebben over Jeruzalem. En heeft in wezen niets met religie te maken. Maar met macht.
Verder ben ik voorstander van vrij historisch onderzoek. Het doen van onderzoek naar de holocaust omdat er twijfel zou zijn over wat over de holocaust binnen de canonieke historie is geschreven, is m.i, volledig gerechtvaardigd. Een democratie dit niet onmogelijk maakt door een wet, is in mijn optiek geen democratie. Reactie infoteur op 19-11-2007:Antisemitisme is er in vele vormen. De strijd tegen Israël kent vele antisemitische trekken. Het is namelijk het ontkennen van een eigen joods land voor het joodse volk. Het Land Israël heeft altijd een belangrijke positie ingenomen binnen de joodse religie. Dat er religieuze joden tegen de staat Israël zijn heeft te maken met hun overtuiging dat de joden moeten wachten op de Messias. Blijft overeind staan dat het Land Israël uiteindelijk aan het joodse volk toebehoort. Het ontkennen daarvan is anti-joods.

Er is voldoende bewijs dat de Holocaust heeft plaatsgevonden. Wanneer dit ontkend wordt door vrije historici dan is dat juist een aantasting van de democratie.