Rechten van de vader bij een kind
Ik wil u even kort inlichten over de rechten van de man bij een kind als vader heb je rechten van wie niet iedereen weet dat ze er zijn daarover wil ik u inlichten want als vader heb je zeker wel rechten zelfs als je je kind niet erkent hebt.Rechten van de Vader
Ik wil alleen even informatie geven voor vaders wie hun kinderen niet mogen zien of wie hun kinderen alleen mogen bezoek bij de moeder van het kind zonder daarbij dus alleen te zijn met het kind.- Je kan als vader zijn erkenning eisen dat kan door de rechter te vragen toestemming te geven dan heb je geen toestemming nodig van de moeder van je kind de rechter doet dit dan. Let op ze kijken wel naar je achtergrond het is niet zo dat iedereen dat kan.Als je een geweldadig verleden hebt of strafblad zal de rechter dit meenemen in je verzoek.
- Je kan ook omgang eisen als je je kind niet erkent hebt, als je namelijk nauw betrokken bent met het kind en je bent biologisch zijn/haar vader dan heb je ook al recht om je kind te zien, ja echt ook zonder je kind erkent te hebben!
- Waar je wel rekening mee moet houden is allimentatie op het moment dat je omgang hebt met je kind kan de moeder allimentatie gaan eisen. Het is natuurlijk geen wisselgeld, jij of zij kan niet zeggen dat je moet betalen om het kind te zien.
Ik heb zelf zo'n situatie gehad ik kwam er met de moeder niet uit en ik had mijn zoontje niet erkent omdat dat niet mocht ik heb toen erkenning geeist en dat heb ik ook gekregen ik heb ook omgang geeist en dan niet bij haar thuis maar bij mij thuis ook dat heb ik nu! Ik wil met dit artikel alleen even aangeven dat je niet hopeloos bent als vader je hebt je rechten. Voor meer informatie raad ik u aan naar een advocatenbureau of bureau voor rechtshulp te gaan die kunnen het u haarfijn uitleggen. Verlies de moed niet vaders je kan eruit halen wat er in zit het is niet makkelijk maar het is wel mogelijk dus vecht voor je kind kijk naar je rechten!
Informatieve sites:
Fathers-4-Justice NederlandFathers-4-Justice Engeland
Gerelateerde artikelen
Juridische gevolgen van vaderschap Als biologisch vader ben je niet direct juridisch vader. Toch brengt slechts dit laats…De vader die zijn kind graag wil erkennen Het aantal kinderen dat z.g. buitenechtelijk wordt geboren in Nederland wordt g…
Gerechtelijke vaststelling van het vaderschap Als biologisch vader ben je niet direct juridisch vader. Toch brengt slecht…
Vaderschapserkenning (België) Als je een kind krijgt, is de moeder automatisch bekend. Het vaderschap wordt echter n…
Erkenning van het vaderschap Als biologisch vader ben je niet direct juridisch vader. Toch brengt slechts dit laatste rec…
Reageer op het artikel "Rechten van de vader bij een kind"
Goofy, 29-11-2011 04:49
Niet iedere verwekker kan zomaar de rechten van erkenning krijgen van een kind welke verwekt is bij de vrouw, vooral niet wanneer aantoonbaar is dat de man in het begin van de zwangerschap ervandoor is gegaan omdat hij zonodig bang was zijn mannelijkheid kwijt te raken, vaak willen mannen omgangrecht omdat ze macht willen houden, het draait daarbij niet om het kind maar om hoe de relatie ervoor in elkaar zat, meestal is de man ervandoor gegaan dan heeft hij geen rechten op erkenning zeker niet wanneer dit een gewone huis tuin en keuken relatie was, alleen wanneer je samen gewoond hebt of getrouw was en gescheiden bent is het zo dat een man erkenning kan vragen aan een rechter.
ik kom op voor de rechten van de vrouw, het kind heeft in de buik van de vrouw gezeten, een man heeft geen RECHTEN! Tenzij het kind dit op latere leeftijd wel wilt en dit in goede omgang gaat met de vrouw.
Mannen willen erkenning omdat ze macht op de vrouw en haar leven willen blijven uitoefenen, daarom pleit ik voor vrouwen zijn de baas!
Corry, 25-11-2011 21:09
Dit is in nederland slecht geregeld mijn zoon heeft met een advocaat 2 jaar gevochten om zijn zoon te mogen zien de rechter bepaalde dat hij hem om het weekend mocht hebben maar nu hij twaalf jaar is hoeft hij niet meer mijn ex schoondochter zegt hij mag nu zelf kiezen en zeg nu dat hij niet meer wilt is dit waar of mag mijn zoon zijn zoon gewoon opeisen om het weekend hij mag wel alles voor hem betalen schoolgeld tandarts alimentatie enz enz maar mag hem nu niet meer zien weet u misschien hoe of wat wij weten dit dus niet staat ook nergens
Marc, 21-11-2011 17:13
Hallo, allereerst even; mijn enter toets doet het niet, dus alles staat daarom achter elkaar aan, of met veel spatie ertussen... ik zit in ongeveer een zelfde geval, bijna 2 jaar geleden is mijn zoon geboren, deze heb ik niet mogen erkennen van de moeder (toen 15 jaar) die geheel door voornamelijk haar vader 'gek' is gemaakt. Toen het bekend werd bij haar ouders dat ze zwanger was (niet de bedoeling dat ze dat werd) is er bizar gereageerd door haar ouders (voornamelijk de vader) hierdoor zijn er heeeel veel spanningen en frustraties gekomen wat de situatie alleen maar moeilijker maakte. Door dit alles verliep onze relatie ook steeds slechter, waardoor ik met dingen te ver ben gegaan. Nog nooit heb ik ook maar iets in e richting van onze zoon gedaan, echter is de moeder van ons kind wel 2x van huis weggelopen omdat het daar niet dragelijk is, ik mag er niet meer binnen komen, en ondangs dat duidelijk is dat er ene 'kronkel' zit bij haar vader kiest jeugdzorg voor zijn kant, zij moést na 6 weken bij mij geslapen te hebben perse naar huis anders werd ze uit huis geplaatst en werd onze zoon afgenomen. Door toedoen van haar vader en gekmakerij van haar vader werd ik totaal tot aan de grond afgebrand en zwart gemaakt, ik mag nu mijn zoon die ik niet mocht erkennen 1x per maand zien. Dit terwijl het de 1e 7maanden probleemloos was vergaan. (daarna liep ze thuis weg en naar mij toe) Jeugdzorg gelooft de dingen die haar vader verteld, wat haar moeder zegt en vind, wat zij zelf zegt en vind, wat anderen zeggen word allemaal totaal niet naar geluisterd. Zo ziet mijn hele familie mijn zoon nooit, terwijl er wel om de haverklap mee naar hun familie gegaan word. Jeugdzorg zegt simpel weg dat het niet in het belang van onze zoon zou zijn dat hij meer omgang heeft met mij, dan wel met mijn familie. Er zijn dus zeer veel verschillende situtuatie's, en per situatie hoor gekeken te worden welke rechten de vader wel en niet mag/kan hebben. Tevens HOORT dit voor de moeder ook te gelden, daar word nooit over gesproken, maar daar zitten er ook zat van tussen die het niet verdienen, en waar de vader er alles voor doet en uiteindelijk toch de moeder wint. Terwijl dit juist slecht zou zijn voor het kind. Dus sommige reactie;s hieronder gaan véééél te ver, en iemand zomaar beschuldigen slaat nergens op, deze man van hierboven heeft het vast met goede bedoelingen hier neer gezet en als steun punt voor vader die het recht wel horen te hebben maar het niet krijgen. Ik ploeter nu ook al bijna 1,5 jaar ermee dat ik mijn kind zo goed als nooit mag zien en ga er alleen maar verder aan onderdoor. Sommige zullen het verdienen, maar dat is duidelijk lang niet met allemaal zo! Groeten M
Ietje, 20-11-2011 10:33
Veerle, geeft je dochter borstvoeding? dat is iets wat meespeeld.
@linda, je hebt helemaal gelijk, de kerels moeten verzuipen.
Mannen die zoals deze kerel dit schrijft, die onderneemt ook wat, de kerels die ons klein proberen te maken, ondernemen nooit wat, en die kunnen nu lekker op hun luie reet dit opzoeken door alleen maar even te googlen... fijn.
Veerle, 19-11-2011 11:12
Mijn dochter is onlangs met twee weken oude baby terug thuis komen wonen nadat vriend de relatie verbroken had
wij staan hem toe het kind bij ons te zien , maar hij wil het kind ook kunnen meenemen
emotioneel weegt het voor mijn dochter zwaar door , en wil ze haar kind niet meegeven
ook omdat ze nog zo klein is
wie weet of we dit wel moeten of er een leeftijd op staat eer een kind veplicht mee moet
Jacqueline, 11-11-2011 12:27
Eeeh pfoei...wat een heftige reacties, durf bijna niet meer!!!! Maar een vriend van mij heeft een zoontje van 18 weken, en mag het niet erkennen van de moeder en mag ook 1 keer in de 2 weken naar zwolle om het mannetje te zien. Allimentatie is niet wettelijk geregeld maar naar zijn zeggen betaald hij wel luiers en voeding. Als hij geweest is zit hij in zak en as want er kan dus niet op een normale manier gepraat worden met elkaar. Ik moet erbij zeggen dat ik de moeder van het knulletje niet ken en een verhaal heeft 2 kanten. Zelf heb ik 19 jaar geleden als zovelen van jullie in het schuitje mogen varen, maar is er een oplossing om ook niet agressieve, -passieve vaders een kans te geven? Ik hoop dat er iemand is die mij een beetje een leidraadje kan geven om hem erbij te helpen....
Ikke, 08-11-2011 13:13
Hallo,
Ik ben het er helemaal mee eens dat vaders ook rechten hebben. Maar dan moeten ze deze (net als de moeders overigens) wel verdienen. Mijn oudste dochter (ben ik nu achter gekomen) is door mijn ex 4 jaar lang zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld. Het is niet zijn dochter, maar hij zei altijd (ook na de geboorte van onze gezamelijke kinderen) dat hij haar als zijn eigen kind zag. Nu heeft hij nooit moeite gedaan om de kinderen te erkennen, dit deed hij pas toen ik de relatie wilde beeindigen. Ik heb de relatie uit angst voor hem (ik kreeg nogal wat dreigementen, zoals dat hij de kinderbescherming wel zou bellen en de kinderen weg zou laten halen, of dat hij het huis in brand zou steken....). Ik was de hoofdkostwinnaar, en verder was het allemaal wel lekker makkelijk voor hem. Dak boven het hoofd, elke dag eten...Toen daar een eind aan kwam omdat ik het helemaal zat was, kwamen er eindeloze dreigementen. Die man zit vol haat en zelfs mijn kinderen kwamen thuis met dingen die hij allemaal had gezegd over mij.
Ik ben er dus onlangs achter gekomen wat hij met mijn dochter heeft gedaan. Ik vraag me af hoe jullie hier over denken. Mag deze man dan wel zijn kinderen erkennen? Hij heeft ook nooit iets bijgedragen aan de zorg van de kinderen, hij zei dat hij pas ging betalen als hij gezag had!
Graag meningen.
Bianca Watzema, 01-11-2011 22:01
Ik heb een zoontje van bijna 5 jaar, een half jaar na de bevalling is mijn ex de deur uit gegaan. Bij een voorgaande relatie heeft hij nog een dochter van 16 jaar. Ik heb 4 jaar lang als het ware gevochten dat mijn zoontje zijn vader leerde kennen, ook omdat ik dat belangrijk vindt. t Ik vind dat als de ouders het niet meer met elkaar kunnen vinden ze nog wel beide voor het kind kunnen zorgen. Telkens is er zo'n strijd met de vade, hij heeft geen tijd voor zijn zoon, moet werken en verwijt mijn keer op keer dat ik uiteindelijk me eigen leven weer heb opgebouwd. Ook zit het hem niet lekker dat hij zijn zoon niet heeft mogen erkennen, van mij niet omdat ik die vervelende periode al zag aankomen. Maar voor je kind wil je toch dat hij een kans krijgt met zijn vader.Nu mijn zoontje eindelijk zijn vader een beetje ziet (1x in de maand, meer hoeft niet van de vader). laat hij weten geen geld te willen betalen (alimentatie is niet geregeld, dus is hij ook niet verplicht) voor iemand die zijn naam niet draagt. Tevens wil hij voor niets regelen in de toekomst omdat hij zijn zoon niet kan zien als zijn zoon(weer om de naam), beschuldigt mij ervan dat ik het kind hersenspoel. Dit kan toch niet doorgaan, wat is nu beter voor het kind, zo'n vader of helemaal geen vader en het contact verbreken.Ik weet het niet meer. alvast bedankt
Linda, 28-10-2011 15:52
Ja maak ze vooral wijzer dan ze zijn! ik heb dus een no good ex die mijn dochter 3 jaar amper gezien heeft nooit geen cent heeft gegeven op verjaardagen vooral niets liet horen mij dreigde om mijn dochter te ontvoeren om zelfmoord te dreigen mij te vermoorden en dat soort spant nu een rechtszaak aan door mensen als jou omdat hij denkt recht te hebben om haar weekenden thuis te hebben en mag mijn dochter door een mallemolen van ons o zo geweldige rechtssysteem en kost het mij een hoop geld. en bedankt.
Sky, 15-10-2011 17:25
Krijgt de vader ook rechten als hij 40.000 euro schuld heeft en dagelijks deurwaarders op de stoep heeft? En een woning heeft dmv vervalste papieren. Ten eerste kan hij geen allimentatie betalen en ten 2 de heeft hij fraude gepleegd dus vertrouw ik hem niet alleen in zijn huis (lees: gaat om een kindje van 6 maanden). Mijn vraag is dus of hij dan alsnog rechten heeft.
Tamara, 12-10-2011 17:50
Ik ben het er dus niet mee eens dat alle vaders recht mogen hebbe op het gezag
ik heb zelf ook een probleem mijn zoontje is 5 maanden en zijn vader is erg agresief voor zulke mannen moet het gewoon verboden worden.
en al helemaal niet alleen met het kind zijn ik ben niet te beroert dat hij ze kind 1 keer in de week mag bezoeken maar dan met mij erbij maar absoluut niet alleen en al helemaal niet meenemen. ze hebben het steeds over het belang van het kind maar in sommige gevallen is het gewoon beter dat hij zonder vader opgevoed word wat in mijn geval is dus.
en als ze dat wel vinden dat alle vaders er recht op hebbe verknallen ze zelf het hele kind dat hij later problemen krijgt, onzeker is of zelfs word geslagen of erger.
maar dan is het te laat.
Mama, 06-10-2011 21:11
Heeft de vader ook het recht om te beslissen wat er in 'zijn' weekenden gebeurd terwijl hij niet aanwezig is? Het is toch een regeling tussen vader en kind? niet tussen nieuwe vriendin (die ik niet ken) en kinderen? en dat hij ze een maand lang niet ziet? Wat is daar je mening over?
S. Mashal, 04-10-2011 21:05
Beste mijnheer, ik heb uw artikel hierboven gelezen en ik kon meteen mezelf erin terug vinden. Ik heb een dochtertje van 8jaar oud, ik heb haar niet mogen erkennen van haar moeder. En ik mag haar ook nooit zien, alleen af en toe bij haar paardrijdlessen zelfs dat is me ontnomen nu. Ik zou uw graag willen vragen hoe u het aangepakt hebt en bij welke advocatenbureau uw geholpen bent, misschien dat ik daar dan ook terecht kan. Want ik zou me dochtertje graag willen zien.
Robert, 27-09-2011 13:43
En hoe zit dat met de rechten van een man als hij zn kind en ex vaak sloeg? Het kind is nu bijna 5 en moeder heeft altijd voor hem gezorgd, omdat vader genoeg had aan zijn eigen problemen (zowel psychisch, als seksueel (richting pedo), veel klinieken in en uit geweest, nooit een behandeling afgemaakt, dan was hij er een korte periode wel voor zijn zoon en dan ineens weer niet. En nu eist de vader ineens een bezoekregeling via de rechtbank... staat hij hiervoor sterk? Ik maak me zorgen om dat kind, omdat hij altijd al een speelbal is geweest en zijn moeder wil hier een eind aan hebben en zelf voor haar kind zorgen, want sinds zij bij haar ex weg is is het gebleken dat het met haar kind ook veel beter gaat. Bij hun is vanaf de geboorte alle instanties amk enz betrokken geweest, maar na een half jaar nadat ze bij haar ex weg was, had ze ook geen instanties meer, zo goed het gaat. Maakt hij kans om die toekomst te verpesten door een omgangsregeling af te dwingen? Want dat zou onze toekomst ook kapot maken, ik heb sinds kort een relatie met haar (we wonen niet samen omdat ze het heel rustig aan wil doen) en ik zou ze niet kwijt willen door alle spanningen die dit gaat opleveren.
Pelican, 14-09-2011 16:54
Ik treed op voor een kennis van mij en heb hierbij de volgende vraag. Beiden hebben een zoontje van 7 jaar en woonachtig in Nederland. Na scheiding in 2008 is vader in 2011 in Engeland gaan wonen. Nu wil hij dat zijn zoon om de twee weken naar Engeland komt. De moeder zit dit niet zitten aangezien dit nogal een impact heeft qua reistijden e.d. Ze wil wel meewerken aan een bezoekregeling maar vind dat de vader naar Nederland moet komen. Kan ik dit afdwingen of is zij verplicht eraan mee te werken dat haar zoontje om de twee weken naar Engeland moet en zo ja, voor wie zijn de kosten?
Dode Vader, 28-08-2011 18:24
Gaarne wil ik iets kwijt en/of vragen.
mijn oudste heeft al een parttimebaan en ontvangt studiefinanciering.
van de moeder mag ik al 9jaar mijn kinderen niet zien. toch moet ik alimentatie betalen.
oudste erkent mij niet als vader en ondertekend met moeders achternaam.
maar als het erop aankomt en ik moet alimentatie betalen, gebruikt mijn oudste opeens
wel mijn achternaam bij de LBIO.
Hoe kan dat?
is dat niet fraude?
wat kan ik doen?
Veronique, 28-08-2011 13:54
Beste Erna,
Naar aanleiding van uw reactie wil ik u en uw zoon de tip meegeven dat er beter over de bank kan worden betaald dan kontant. Ik ken namelijk een verhaal dat er jarenlang kontant geld binnen is gekomen bij de moeder en zij daarna zei dat ze nooit iets heeft ontvangen. Bewijs dat maar eens!
Over de rechten kan ik u niet veel vertellen, dit kunnen ze wel bij bijvoorbeeld een juridisch loket. Heel veel succes!
Erna van Os, 27-07-2011 13:14
Ik heb een vraag over de omgangs regeling van mijn zoon tenopzichte van zijn dochter.
Delalia is een prachtig ongelukje van een one night stand. De moeder wilde wel dat mijn zoon haar zou erkenen en draagt ook de achternaam van mijn zoon. Maar daar houdt het dus mee op. Mijn zoon mag onder toezicht zijn dochter zien en iedere keer komt de moeder met een andere rede waarom mijn zoon haar niet mee mag nemen.
Nu is mijn zoon erg bang om het anders/harder te gaan spelen b.v. via de rechter, omdat hij bang is zijn dochter helemaal niet meer te mogen zien. Mijn kleindochter is nu een half jaar. Ik zou graag willen weten wat zijn rechten zijn en hoe we van af dit verder kunnen. Mijn zoon betaald, naar zijn vermogen iedere maand voor zijn kind ook al wil de moeder dat niet (in ieder geval niet over de bank, wel kontant).
Boonstra, 25-07-2011 19:29
Hoi ik ben peter.
hoe moet ik verder?
25 -05-2010 ging mijn vrouw er stiekum vandoor met de kinderen .
na 14 jaar huwelijk .
nu heeft ze gezegt dat ze er alles aan zou doen om er voor te zorgen dat ik de kinderen niet krijg of zal zien .
na een maand dat ze weg ging begon de elende.
ik word vals beschldigd van vermeend sexueel misbruik van mijn twee dochters.
ook zegt ze dat ik drugs gebruik waar de kinderen bij zijn .
en dat ik financieel in zee ben gegaan met mensen die niet deugen.
ook doet ze voorkomen dat ik aggressief ben en geweld gebruik,
nou ik heb de kinderen nog steeds niet kan dit allemaal maar .
we zijn nu een jaar verder nog niks veranderd.
heeft u een oplossing ?
Arora, 24-07-2011 19:09
Ben blij dat ik jullie heb gevonden. ik ben sinds 15 mei 2011 weg bij me ex vriendin. we hebben een kind van 1.8 jaar. hij is gehecht aan me en echt papa kindje. . ik mocht hem drie keer opzoeken alleen waar zij bij was. dus bij haar thuis. Dus moest ik gedwongen bij haar thuis zitten, maar ja voor me kind heb ik dat over. 9 juli heb ik een opmerking gemaakt en gezegd dat ze zijn haar verpest had door het te knippen. nou ze vond dat ik bemoei met me eigen kind en bam mag hem sindsdien niet meer zien.(alleen daarom) want zij kan me niet zien dan gaat ze me missen, maar ik moet me kind bij haar thuis komen kijken. ze reageert op niets. als ik voor de deur sta doet ze niet open maar staat wel de politie later op de stoep. zij heeft mij al verteld dat ze alle leugens bij elkaar zou verzinnen om mij kapot te maken. Nu heb ik gezien er is hoop. tot nu twee weken zijn ik en me zoontje nooit uit elkaar geweest vanaf ze geboorte. Dus het doet me nu echt pijn. morgen ga ik naar rechtshulp op advies va jullie. bedankt!!
Een Bezorgde Oma, 21-07-2011 14:30
Help........
Mijn zoon zijn vriendin is zwanger ze wonen bij elkaar als zij het wil, anders kan hij "oppleuren" naar huis. Ze kwam er pas achter dat ze zwanger was na 5 maanden! Mijn zoon mag haar helpen etc maar mag niet bij de bevalling zijn het kindje mag zijn naam niet dragen en hij mag het kindje niet erkennen. Als je samen een kindje krijgt moet je toch gelukkig zijn! Mijn zoon is heel trots dat hij vader word en wil zeker zijn verantwoordelijkheid nemen daarin en we steunen hem daarin van harte. Maar wat zijn het voor vrouwen die willens en wetens het leven van hun partner ruineren en wat nog erger oook het leven van hun kind. En het ergste van alles is dat als je google zoekt naar rechten van de vader dan is bestaat dat niet! Dat in deze moderne tijd, gelijke rechten voor mannen en vrouwen politiek waar zijn jullie! Regering jullie moesten je schamen. Wij zien die bui al hangen en gaan een zware tijd tegemoet maar we geven niet op. Kortom ellende over een heel lief babytje wat nog geboren moet gaan worden maar die met alle liefde door ons ontvangen wil worden.
Bezorge Vader, 12-07-2011 22:41
Wie kan mij van wijze raad voorzien??
Ik ben een vader van 2 geweldige zoons, 10 en 13 jaar. Sins enige tijd heeft mijn ex een nieuwe relatie, vind ik geweldig voor haar. Maar nu is het zo dat ze nagenoeg elke avond naar hem toe gaat, en laat dan mijn beide zoons alleen thuis achter. de jongste ligt al op bed als ze weg gaat en de oudste laat ze dan alleen achter en die moet zich maar zien te vermaken,
Ik als bezorgde vader hoop in contact te komen met ouders die deze ervaring ook hebben. Ik wil graag dat mijn kinderen de aandacht krijgen die ze verdienen, en dat is niet bijna elke avond alleen zijn.
Teleurgestelde Vader, 03-07-2011 20:59
Het kan allemaal nog veel gekker met de rechten van de vader. Als vader heb je alleen het recht te betalen iedere maand. Mijn drie kinderen zijn onder toezicht van jeugdzorg gesteld omdat situatie bij moeder niet veilig genoeg is en omgang met mij als vader belemmert wordt. Door crisisdienst is mijn dochter bij moeder uit huis gehaald en heeft ze een maand bij mij mogen wonen. Hierna is de rust wat teruggekeerd en woont ze weer bij moeder. Over de maand dat ze bij mij woonde en ik klaar stond voor haar mag ik dus gewoon de volledige alimentatie betalen. Het lbio is ingeschakeld dus ik zal het wel verliezen waarschijnlijk.
Zou ik mijn dochter niet opgevangen hebben, had ze nu in een pleeggezin gezeten. Dat kun/wil je niet laten gebeuren. Maar volgende keer ben je verplicht eerst weer naar de rechter te gaan.
Hoijtink, 27-06-2011 20:39
Het gaat nou juist niet om het recht van een vader/moeder. Het gaat om het RECHT VAN EEN KIND. Een kind, op welke leeftijd dan ook, heeft recht op normale familiebetrekkingen met beide verwerkkers (en diens familie) zolang dit niet een gevaar opleverd voor het kind in kwestie.
En daar gaat het dus steeds fout. Niet het recht van een kind wordt als uitgangspunt genomen, maar de mening van een 'deskundige' die meent te kunnen bepalen wat 'in het belang van een kind is'. Daartoe worden documenten 'vervalst' door ze toe te schrijven op de eigen mening, bewijzen buiten dossiers gehouden, etc. In de praktijk dus, de commercie van een deskundige die bepaald hoe de toekomst van een kind kapot gemaakt zal worden. Kinderen zijn het wisselgeld. Neemt niet weg dat diezelfde emotionele wrakken later zelf de hulpverlening in kunnen waarna het spel van voren af aan begint.
Commerciele zorg houdt zichzelf in stand ten koste van ......
Pappa's, 22-06-2011 00:12
Aan alle vaders hoe ik dit ervaar vanaf Maart 2011 om mijn kind te mogen zien.
Hoe fatsoenlijk en goede vader/partner je ook bent of jou nou wel of niet een strafblad hebt, je hebt niks te vertellen.
Hoe slechter de moeder dan ook is die met harde leugens komt of welke duivels streken dan ook? en die dan tegen de vader gebruikt, dat mag allemaal.
Hoeveel bewijs er dan ook is dat het kind onveilig of slechter af is bij de moeder, zal de moeder altijd het kind krijgen in welke opzichten dan ook.
En de vrouw kan altijd misbruik maken van een man alleen voor een kind te hebben.
Zo oneerlijk, en als vader ben je machteloos.
Wat kan je nu als vader wel doen, als jij als vader wel een normale omgangsregeling wilt maar de moeder tegenstrijdig blijft doen?
Wat kan je hier mee.
Mijn ervaring: De advocaat zegt: Je moet geluk hebben dat je de rechter mee hebt,
DUS!!! hoe goed mens als vader je dan ook bent en je hebt jouw uitstraling niet mee dan heb je pech, belachelijk dit!!
Via rechter zou de vader hooguit 1x permaand je kind bij je mogen hebben of zelfs 1x permaand een paar uur je kind mag bezoeken bij de moeder ondertoezicht.
Dit geeft toch ook later psychische problemen aan het kind door dat het kind zijn vader niet mag zien en zoveel moet missen?
Mijn ervaring: Een Mediator hebt je om gezamelijk op een omgangsregeling te komen toch?.
De Mediator geeft de vrouw die tegenstrijdig is voeding om te zeggen dat vrouw meer recht krijg via rechter
en de Mediator daarbij nog zegt dat ze deze info eigenlijk niet mag zeggen, belachelijk dit!!
Bij de Mediator heeft de vrouw het voor het zeggen en als man moet je alles slikken en lief tegen je ex blijven doen ookal is het niet terecht.
Want als man moet je bang wezen dat de vrouw het toch bij de rechter wilt laten beslissen.
Ze praten over dat de vaders evenveel recht hebben, Waar en wanneer dan?
Ik begin deze situaties een beetje in te zien en het me nu best kan indenken dat er vaders zijn die een familie drama aanrichten.
En zo gaan denken "ik het kind niet jij het kind ook niet" Moet dit dan blijven gebeuren?
Of moet je dan toch:***/
Als vader verslaad aan alcohol of drugs raken en daarbij psychisch doordraait door de situatie van het missen van je kind
en je daar door je ex dood rijd onder invloed, krijg je hier voor 2 a 3 jaar cel of laat het door een ander doen die je daarvoor betaald.
Genoeg vaders die langer vechten voor zijn recht dan 2 a 3 jaar cel, en als nog niets of nooit iets zouden bereiken.
Moet het dan zo, als een vader ook zijn kind wilt blijven zien?
***
De vader moet dus maar wachten dat je baby/kind 12 is en hopen dat het kind naar je toe wilt en al zijn ontwikkelingen moet missen
en het kind al die jaren geen aandacht, liefde, en verzorging mag geven, wat een drama.
Wanneer houd dit op, wanneer word hier nou is iets aangedaan zo dat niemand zijn kind hoeft te missen.
Dit is toch een grote schande dat deze slechte omgangsregeling via rechter nog steeds voor komt.
Hanien Bounanaa, 18-06-2011 16:33
Ik heb 2 kinderen een zoon van 4 en een dochter van 2 bijna 3 en een stiefzoon van bijna 8.Ik zie ze momenteel niet.Mvr heeft borderline en is vrij moeilijk van persoonlijkheid.Ze heeft me een aantal keren proberen de kinderen van me af te nemen en mij als slechte vader roepen en dat ik mijn kinderen wil ontvoeren terwijl dat nooit het geval is. ik ben niet geweldadig ik ben een liefdevolle vader en goed voor mijn kinderen en voor haar. Haar famillie willen niet met haar praten of ik weet het het natuurlijk niet maar heb het gevoel dat ze haar daar mee beinvloeden hebben ze voorheen ook gedaan.Zo ben ik in mijn gezin gekomen.Ik ben sterk en kan de hele wereld aan maar bij mijn kinderen ligt het gevoelig.Ze speelt een macht spel dan wel dan niet de kinderen kunnen zien.Bordeline is vrij moeilijk had gewild dat dat nooit had bestaan.Ik heb er 4 jaar mee geleeft en aan uit knop. We wilden nog een kind maken,gek he.
Vader zonder kinderen maar wel kinderen maken sperma donor dat zijn de mannen. IK heb mijn kinderen erkend en ik vindt dat ik evenveel rechten heb als de moeder. De wet moet terug komen als voor 1947 "vaderlijke macht".
Nu is het automatische moederlijke macht. Zonder wetend heb ik gewacht met de rechtelijke gezag om dat ze al zwanger was van mijn 2 dan zouden we dat samen indienen nadat mijn dochter was geboren. En jawel hoor zij wilt niet tekenen omdat haar ouders vinden dat ze dat niet moet doen anders zou ze de kinderen kwijt raken. Ze is beinvloed door haar ouders en die kijken niet naar de kinderen.Gemeen is dat.Ze hebben geen hart voor de kinderen want als je een hart hebt dan gun je je kleinkinderen hun vaders en niet andersom want ik heb mijn kinderen daar nooit van weerhouden.Zij wel als ze ruzie had met haar zusters of haar ouders.Ik was degene die de kinderen toch nog brachten om bij opa en oma te zijn ookal kwam ik daar niet binnen ,ik voel geen haat heb alleen liefde voor de famillie en doe dit voor de kinderen niet voor mezelf om te laten zien van kijk ik breng die kinderen naar jullie ik ben goed he. Nee mijn kinderen hebbebn dat nodig.En nu vraag ik hun om hulp en ze doen net of ze niet horen of doen niet hun best of ze zijn zrlf bang om de kinderen te verliezen want tenslotte ze heeft BORDERLINE. Mij hart draagt hun hart en hun harten dragen mijn hart dat is niet kapot te maken ooit komt de waardheid naar hun toe en ze zullen toch ooit bij me komen en dan staat de deuren voor hun open en zal ik ze met alle liefde die ik voor hun heb met open armen ontvangen.
Bij voorbaat dank
Hoijtink, 17-06-2011 17:04
Even een aanvulling op bovenstaande;
Ik was ooit vader met gedeeld ouderlijk gezag. De praktijk is dat u een zaak begint, de rechter weet niet wat die moet beslissen en gelast een onderzoek, doorlooptijd vele maanden, in de tweede zitting wordt vervolgens gemeld dat gezien u al zo lang de kinderen niet heeft gezien omgang 'weer opgebouwd dient te worden', en de omgangsregeling wordt totaal niet op haalbaarheid getoetst. Men zet rustig op papier dat u 300 KM mag rijzen om uw kinderen 1 uurtje te bezoeken, mits u bereid bent de kinderen bij moeder in huis te bezoeken. Uiteraard is van omgangsfrustratie door moeder geen sprake. De bewijzen worden simpelweg buiten de dossiers gelaten, en uw verklaring zo verdraaid dat deze aansluit om de mening van de opsteller van een rapport.
Als vader hebt u slechts bezoekrecht, alle andere wetten bestaan niet. U vraagt de mening van de rechtbank, en de rechtbank schrijft alles toe op de eigen mening, komt geen wet aan te pas, slechts de term 'belang van het kind'. Dit alles achter gesloten deuren. Ga dus niet naar de rechter of een advocaat, kost alleen maar onoemelijk veel geld en frustratie, en u bereikt niets... zelfs als moeder de kinderen 'mishandeld' door ze draaien om de oren te geven dan zet men rustig op papier dat 'vader onrust veroorzaakt'. Komt u met bewijzen? 'geeft blijk derden in het conflict te betrekken'.
Als vader heeft u geen rechten als moeder de kinderen als wapen tegen u inzet. U wordt nooit geloofd, en alles wat u zegt en roept 'geeft blijk zich negatief uit te laten over de moeder'.
Rowena, 16-06-2011 18:37
Ik heb even een vraagje.
mijn vriend zijn ex is zwanger maar zij heeft tegen hem gezegd dat hij zijn kind,
niet te zien zal krijgen als hij ermee stoppen.mag zij dat zomaar zeggen,
en kan hij daar wat tegen doen?
Ik Mis Mijn Zoon, 14-06-2011 22:21
Mijn ex is teverweg gaan wonen met ons kind, nu heb ik ook het recht op ons kind en eindelijk voor elkaar gekregen via mediation om ons kind ook elk weekend bij mij te hebben. Maar nu door de hoge reiskosten met de trein word dit onmogelijk omdat Ik 50% ben afgekeurd en een minimum inkomen heb, hoe moet dit verder?
Van Zanten, 01-06-2011 23:37
Ik heb een vraag over de rechten van een vader
Moeder laat vrijwillg haar 11 jarige zoon bij de vader wonen omdat ze het kind anders op straat zou zetten wat is dan nog het recht van de moeder?
Danny, 29-05-2011 11:37
Ik heb ook 2 kinderen die ik al meer dan een jaar niet meer mag zien van mijn ex rechter besliste ook nog even allimentatie van 700 euro op een loon van 1700 en onderzoek door raad wordt er helemaal gek van 6000 euro aan advocaat kosten .
Anoniem, 26-05-2011 11:09
Als beide ouders geen relatie hebben, niet samenwonen, niet getrouwd zijn geweest, vader heeft wel kind erkend, maar geen ouderlijk gezag, moeder overlijdt, heeft de vader dan automatisch recht op het kind?
Chris, 23-05-2011 00:42
Inmiddels heb ik, vader, mijn kinderen, een jongen en een meisje, zes jaar niet zien opgroeien. Dit is een groot verdriet. Niet alleen voor mij, ook voor de kinderen en mijn familie. Voor mijn vader waren de kleinkinderen magie, maar hij is twee jaar geleden gestorven zonder hen nog te zien. Systematisch heeft ze elke poging tot contact van de kinderen, familie en mij rigoreus de nek omgedraaid. Verdeel en heers! Na drie jaar advocaten en rechtszaken heb ik de moed opgegeven, mede omdat de kinderen ingezet werden in de scheiding.
Is er in Nederland dan echt niks te doen aan een dergelijke situatie? Bij politieke partijen heb ik deze kwestie aangekaard, maar ze reageren niet behalve de SP. (Voordat Wilders nog eens een uitspraak doet over de Islam, mag hij eerst deze achterlijke cultuur eens aanpakken.) De rechtbank probeerde mijn ex te dwingen maar kan geen kracht zetten. De school van mijn kinderen stelde letterlijk na een verzoek tot gesprek met een mentor: 'Wat moeten wij met deze man? Er is al jaren geen contact tussen hem en de kinderen. We hebben met hem niets van doen.' Ik heb de dominee van de kerk van mijn ex benaderd, maar die wilde er niets mee te maken hebben. Etc...
Een recentelijk gesprek met een advocaat heeft opgeleverd dat omgang heel lastig is als een vrouw dwarsligt (was bekend), maar ik heb uitstekende kansen haar te laten veroordelen op grond van het belemmeren van omgang. Leuk voor het gevoel van rechtvaardigheid, maar daar schieten mijn kinderen niks mee op.
Dus als iemand een oplossing heeft... Ik hoor het graag. Ik werk graag mee om zulke misstanden uit de wereld te helpen, niet alleen bovenstaande.
Pappa, 12-05-2011 18:18
Na onverwachts vertrek van mijn ex met onze zoon van 17 maanden die ik erkend heb en beide gezag op hebben, heb ik onze zoon al 3 maanden niet mogen zien. Mijn ex verblijft nu bij haar ouders en een zusje, 230km van mij vandaan. Het blijft voor mij echt een raadsel wat mijn ex ineens bezield om mij deze verdriet aan te doen. Ik vraag ex via email als ik onze zoon ook een paar dagen bij mij mag hebben om mijn zoon ook te kunnen blijven zien, liefde en verzorging te mogen geven en zo ook niets van zijn ontwikkeling hoef te missen, krijg ik een nee te horen. Ik heb haar gevraagd om een omgangsregeling onderling maar dat wilt zij ook niet. Kan dit zomaar? om zo ons kind van mij te ontnemen? Ik ben naar een advocaat gestapt voor hulp waarbij binnenkort een rechtspraak komt voor een kort geding. Door nog een poging te doen om ex te schrijven om onze relatie te redden wou ex ineens wel elkaar ontmoeten en ik mijn zoon mocht zien in een pretpark. Bij ontmoeting sloeg mijn ex haar armen om mij heen en kuste mij vol op mijn mond, verder die dag heeft ex mij vaker gekust waardoor ik hoop door kreeg dat het weer goed kwam tussen ons. Die dag was zo fijn maar ook erg emotioneel omdat ik eindelijk bij mijn zoon kon zien. Eind van die dag is mijn zoon in mijn armen in slaap gevallen wat bij mij ook weer goed voelde. Na het laatste drankje bij een terras vroeg ik mijn ex als het nog goed komt tussen ons, mijn ex zei nee want jij bent anders dan mij. Ik dacht dat moment daar komt ze nu pas mee naar een relatie van 4 jaar en dan eerst nog een kind te nemen? Ik zei tegen ex: dus ik moet wat er tussen ons was helemaal vergeten? Waarop ex weer antwoorden: ja/nee weet ik niet, misschien over een paar jaar, want ik denk dat jij mij alleen terug wil om ons kind. Die woorden kwam bij mij keihard aan en werd erg verdrietig tot huilends toe. Nu kreeg ik een brief te lezen van de advocaat van mijn ex waarin zij vrezelijke leugens verteld, dat ik huishoudelijk geweld gepleegd zou hebben en haar bedreigd had dat ik onze zoon van haar af wou nemen en niet terug zou geven. Dit doet mij ongeloverlijk veel pijn en verdriet dat mijn ex deze leugens allemaal zo verteld aan haar advocaat. Dit alles maakt mij erg verwarrend en snap er niks meer van. Waar is mijn ex in godsnaam opuit. Wat kan ik allemaal nu hiermee doen? wat moet ik doen? of is het voor mij alleen nog afwachten op de rechtspraak.
Ik voel mezelf nu zo misbruikt in al het geven en nemen met liefde al die jaren. Ik mis mijn zoon elke dag zo erg veel met alles wat ik doe.
Anoniem, 10-05-2011 21:14
Hallo, ik ken iemand die zijn zoontje niet heeft erkend. Hij mag zijn zoontje ook nooit meer zien. Dit omdat zijn ex een ander heeft en klaar met hem is. Maar ze gooit het op hun kindje door hem af te pakken van hem. Hij gaat hier kapot aan. Wat kan hij hieraan doen? Heeft hij recht erop zijn eigen kind wel te mogen zien?
Nathalie, 02-05-2011 09:44
Ja, ik ben helemaal voor rechten voor vaders, ben zelf opgevoed door mijn vader.
Maar jammer genoeg zijn er ook mannen zoals mijn ex die 4 jaar lang geen contact opneemt en dan opeens zijn dochter wil zien. En dan durft te zeggen dat hij dat recht heeft.
Anoniempje33, 15-04-2011 11:53
Hallo Truus,
Wij hakken hier met het zelfde bijltje. Kinderen die het slecht hebben bij hun moeder, grove leugens die verteld worden over ons etc. En nu idd het Lbio die zich ermee bemoeid terwijl alle maanden voldaan zijn. Ik weet niet hoe ik jou een bericht moet sturen vandaar hier mijn bericht.
Johandry, 14-04-2011 05:17
Dank je wel voor het advies.. Ik had dit echt nodig.. Ik heb mijn dochter erkent, maar haar moeder wil niet dat ik haar zie... En ze bedreigd me dat ze haar achternaam gaat veranderen met die van een andere gozer.. zodat ik geen rechten heb op haar... Ik wil graag weten of dat waar is wat ze zegt... En wat kan ik doen?
Anoniem, 09-04-2011 10:21
Heb een vraagje, Mijn ex wil ons kind niet erkennen en hij wil ook niks mee te maken hebben. Kan ik hem voor de rechter slepen om alimentatie te vragen en heb ook een probleem ik weet niet waar hij woont nu.
Anoniem, 01-03-2011 15:09
Maar het kan nog veeeel erger... Ik de vader word niet serieus genomen in mijn zorgen rondom mijn zoontje van 7 jaar door BJZ, Het Leger des Heils, Politie, Officier van Justitie en zelfs niet door je eigen advocaat. Wordt het langzamerhand niet eens tijd voor de Media? die zullen hier van snoepen. :-(
Truus, 23-01-2011 18:15
Een scheiding is voor kinderen natuurlijk al een behoorlijke ingreep en als dan een moeder het kind gaat gebruiken als wapen is natuulijk hellemaal schandalig. Helaas is het in nederland zo dat een moeder heel ver kan gaan. j
Als je aanklopt bij jeugdzorg,AMK of waar dan ook wordt je van het kastje naar de muur gestuurd. Eindconclusie na jaren komt een kind behoorlijk in de knoop en met een beetje geluk beland deze op het verkeerde pad. Dan zal er gezegd worden dat dit komt omdat vader niets meer heeft laten horen. In ons geval is een vader al vijf jaar bezig om zijn recht te krijgen maar helaas. Moeder lijdt waarschijnlijk aan bordeline en is niet meer te helpen deze stuurt gore mails naar ex-schoonouders en ex. Waar je ze ook inlevert niets helpt dus moeder wint nog meer terrein. Dan hebben we nog zoiets als een LBIO die denkt de wettelijke regels te kennen maar mis die doen maar wat. Wij hebben ondervonden door een aantal keren hier flink tegenin te gaan dat ze alles terug moesten draaien. Waarschijnlijk is dit een bedrijf van alleen gescheiden vrouwen met nul komma nul kennis. Dus mensen krijg je te maken met dit bedrijf mail mij kan je misschien advies geven.
Pat, 22-01-2011 19:04
Ik heb mijn dochtertje, nu 3 jaar erkend maar ik mag haar maar een uur in de maand zien! Het gemis word ontzettend groot en ik doe er van alles aan om haar te laten zien dat ik haar niet vergeet, alleen moeder doet heel erg dwars! Ik voel me als vader niet begrepen en ik word alleen maar bozer, terecht of onterecht? Ik heb er alles voor over om de kleine weer in mijn leven te krijgen, wat zijn mijn rechten eigenlijk?
Raymond, 10-12-2010 22:25
Door amersfoort 10-12-2010
hallo ik ben een vader van 35 en heb 3 kinderen een dochter van 17 (stiefdochter) die zelf beslist en een dochter van 7 jaar (stiefdochter) die 6 maanden oud was toen ik in haar leven kwam .en ik heb een zoon van 4 jaar na relatie van 7 jaar en 4 keer probeeren relatie te redden heb ze toch relatie beeindicht .ik heb een huis gekocht ik heb een plek voor mij zelf en voor de kinderen .zij heb speit van haar actie en wil weer een lat relatie ik wil dat niet en sins dien pak ze mij steets met de omgangs regeling , haar afspraaken niet na komen mag ze ineens niet meer mee neemen of ik krijg ze mee met kapoten kleeren of teweinig kleeren terweil ik gewoon mijn alemetatie betaald van 180 euro voor de jongste
als ik actie onder neem ben ik bang dat ik mijn dochter van 7 niet meer mag zien tenslotten heb ik gen poot om op te staan wat moet ik nou doen ik wwet het niet meer ik op dit moment in alle staaten van doen ik hoop heel graag dat ik hier reactie op krijg van iemand die dit ook meemaak of heb meegemaakt of iemand die hier een goeden oplosing voor heb vriendelijken groet ray
Rotterdam, 04-12-2010 15:04
Hallo, ik ben een een jonge vrouw van 22 jaar ik ben nu 6 maanden zwanger en een korte relatie van ander half jaar wat steeds erger uit de hand begint te lopen,
nu weet ik niet goed wat ik moet beginne tegen hem of hij uberhoud wel iets tegen mij kan beginne,
heeft hij het recht als mijn kleine babytje straks geboren is het mee te nemen hij is een drugs verslaafde ( gebruikt cocaine in de weekenden en blowt 5a6 blowtjes per dag) is erg agresief als ik niet doe wat hij wilt en is ook wel bekend bij de politie.
nu ben ik zo bang dat hij dalijk met mijn kindje ervandoor kan gaan of kan ik dat ook gewoon weigeren, hij heeft tot nu toe niks erkent of iets zijn intresse zijn ook heel min tegenover mijn zwangerschap en we hebben meerderen malen per week een heftige ruzie wat soms uitloopt tot een paar rake klappen ontvangen soms tijdens het auto rijden of gewoon als ik hem niet laat uitpraten.
ook ben ik een beetje bang voor vedere stappen omdat ik niet goed weet hoe of wat ?
zijn familie is het er niet mee eens zijn moeder heeft me ook meerdere malen uitgemaakt en aangevlogen ook zij is heel erg verslaafd aan meerderen soorten drugs maar ik niet goed weet wat allemaal.
nu wil ik hem ook wel een kans geven om een normale relatie met ook zijn kind wel opte bouwen ook al hebben wij dan geen relatie meer , ik ben zelf mijn vader verloren en zou het mijn kindje eigelijk nooit aanwillen doen om zijn vader weg te houden of iets in die richting,
kan iemand mij zeggen of deze dingen een bepaalde reactie zijn op drugs of blowen ? of is er iemand die dit herkend waarbij het ook wel weer over is gegaan als ze daarmee zouden stoppen , ik weet niet waar ik moet beginnen en door nu een beetje te googlen ben ik hier terecht gekomen
wie kan mij helpen?
Janssen, 05-11-2010 17:07
Ik heb van de rechter op papier omgangsregeling met mijn 8 jarige dochter. Nu vermoed ik dat mijn ex haar wil meenemen naar het buitenland en daar wil wonen. Wat kan ik hier aan doen? Wat zijn mijn rechten?
Probleemvader, 27-10-2010 12:27
Ik weet het even niet meer.
Ik ben nu twee jaar getrouwd met een Russische. We hebben samen een zoontje van 4 en ze heeft inmiddels de NL nationaliteit. Hij is niet Russisch, gelukkig.
Sinds hij er is, ben ik degene die hem bjina iedere dag naar beneden neemt, naar de opvang doet en ophaalt.
We genieten er allebei van om 's ochtends even bij elkaar te zitten en knuffelend wakker te worden.
Een hoogtepunt van mijn dag!
Maar ja...
Ze klaagt dat ik niet met haar op 1 lijn zit naar buiten.Dit is moeilijk voor mij, omdat ze hem niet kan loslaten en hij beperkt wordt in zijn ontwikkeling/vrijheid. We werken beide fulltime, zodat hij naar de BSO moet, maar hij mag niet mee naar activiteiten buiten de BSO omdat dat gevaarlijk kan zijn.
Ze is al bijna een jaar bezig met me emotioneel te chanteren met dreigen om weg te gaan.
Ze houdt van me, maar zo gaat het niet meer en ze wil een eigen woonruimte en ons kind wil ze meenemen.
Ik hou ook van haar, maar heb het standpunt altijd ingenomen dat ik haar niet tegen kan houden, maar onze zoon wil ik haar niet mee laten nemen.
Ik zoek al op internet wat ik wel en niet kan doen als het echt zover komt. Ik kan niets vinden.
kan ik voorkomen dat zij zomaar mijn zoon meeneemt?
Michelle, 10-09-2010 03:36
Hallo...
ik heb eigenlijk een vraag,,,,,
mijn vriend zn zoon word door de moeder mishandeld hij heeft hem in die 2,5 jaar maar 3 keer gezien.
wat kan ik er aan doen dat hij sneller naar zn papa kan....!! alles is beter dan bij de ex van mn vriend...
die jongen is 2,5 en kan bijvoorbeeld het woord snoepje nie eens uit spreken!!!
het erge is dat hij de makkelijke woorden die je elke dag gebruikt niet kent maar wel bijna alle scheldwoorden.
hij zegt ook tegen een vriendin van ons die hem dus wel ziet omdat ze bevriend is met zn moeder.. mama is niet lief voor mij en ik wil naar papa toe.... ja niet in deze woorden maar daar komt het op neer.
wie kan me hier bij helpen ik weet echt niet meer wat ik moet doen:-(:-(
gr.
H., 14-08-2010 10:37
Mijn relatie is na 10 jaar verbroken door mijn ex partner. Zij is vertrokken en laat mij de 2 kinderen niet zien. 1 is 3 jaar en de ander slechts 4 maanden. Ik had nooit verwacht dat zij zoiets zou doen. Ik ben kapot, verslagen, teleurgesteld en jank de hele dag. Mijn jeugd was niet heel makkelijk, mede daarom wilde ik het goed doen voor de kinderen. Dankzij mijn ex heb ik nauwelijks nog geld en moet ik eerst sparen om een spoed kort geding een omgangsregeling te treffen. En dan de reacties van de mensen: o, hij is een vent, zal wel vreemdgegaan zijn. O hij heeft vast een ander schatje. Moe wordt ik ervan,. Ik ben gewoon te goed van vertrouwen geweest. Heb altijd minimaal 2 keer haar maandsalaris verdiend en nooit gezegd: dit is mijn geld. Ons huis waar de kinderen geboren zijn heb ik gelukkig nog kunnen behouden. Het is nu bijna 2 maand verder en ik kan moeilijk het gezicht van de jongste voor de geest halen. Ongelooflijk wat een smerige streek.Hoop dat ik het red tot de rechtzitting.
Bijna Mama, 04-08-2010 23:57
Ik lees dit stukje en ik kan me heel goed voorstellen dat veel vaders niet eerlijk worden behandeld in deze situaties. Mijn situatie is helaas anders. De relatie met de biologische vader van mijn kindje is op de klippen gelopen heel vroeg in de zwangerschap. Vanaf dat moment is hij alleen maar met zichzelf bezig geweest en met zijn gevoel, terwijl ik een woning moest gaan zoeken en uiteindelijke hoogzwanger moest gaan verhuizen. Hij heeft tot week 36 van de zwangerschap niet omgekeken naar ons. En nu wil hij wel omgang en erkennen. Ik heb aangegeven dat ik ons kindje niet bij hem weg zal houden. Hij zal om het weekend bij mij thuis komen voor die kleine (ook omdat ik borstvoeding zal geven) en door de weeks zal hij twee avonden langskomen om bij de kleine te zijn. Wat mij stoort in het verhaal is dat hij totaal geen interesse heeft getoont en ook geen cent aan ons toekomstige kindje heeft uitgegeven. Ik heb al mijn spaargeld in een woning en spullen voor ons kindje gestopt en dat heb ik met alle liefde gedaan maar een vader ben je vanaf het moment dat er een kindje in de buik groeit en niet vanaf het moment dat het kindje geboren wordt. Aangezien hij al een kindje heeft is het ook niet zo dat hij niet weet hoe het allemaal werkt. Ik ben nu juist bang dat hij omgang gaat eisen, terwijl ik vind dat hij eerst maar eens moet bewijzen dat hij een echte vader kan zijn. Zoals ik de afgelopen 8/9 maanden al een mama ben die haar hele leven heeft aangepast voor haar kindje. Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Overigens, als hij echt betrokkenheid toont straks dan sta ik een omgangsregeling e.d. niet in de weg hoor. Het gaat mij om het belang van die kleine en dat betekent een betrokken vader. Dat ik boos ben op zijn vader maakt niet uit, het belang van mijn kindje staat voorop!
Anoniem, 28-07-2010 22:50
Een greep uit mijn frustratie!
Met mijn huidige vrouw, toekomstige ex, heb ik twee kinderen. Wij gaan al 14 jaar met elkaar, maar onze relatie is al 3 jaar naar de knoppen. Vorig jaar heb ik besloten om een streep achter ons huwelijk te zetten. In mijn beleving wenste zij niet anders. Achteraf een grote illusie! Gedurende de afwikkeling van mijn huwelijk leerde ik een andere vrouw kennen. Tussentijds probeerde mijn (ex) vrouw mij op iedere mogelijke manier te vangen in het huwelijk. Mijn pogingen om haar bij te staan in het verwerken van haar verdriet maakte de situatie van kwaad tot erger. Een ware nachtmerrie ontpopte zich. Haar pijn zette zich om in haat en vervolgens in wraak. De meest gangbare manier om haar emoties te kanaliseren en mij te doen raken was om de kinderen tegen mij in te brengen. Mijn mening, een walgelijke zet van een emotioneel verstoord persoon. Het verhaal neemt nog vormen aan waar zij de kinderen continue inmengt in onze discussies om zo de relatie tussen mij en mijn kinderen te bemoeilijken. Met als gevolg dat de kinderen het gevoel krijgen dat ze partij moeten kiezen tussen hun moeder en vader. Ik neem aan dat de objectieve lezer een beeld weet te vormen van de verdere situatie. Voor alle duidelijkheid, het gaat mij niet om sympathie rond mijn scheidingsproblemen, mijn punt is namelijk totaal anders.
Wat ik niet zo goed snap is de juridische werking in dit land en de positie van de man in een situatie waar een vrouw zich blijkbaar kan permitteren om kinderen emotioneel te verminken door haar eigen emotionele frustraties, jaloezie en verbitterdheid te ventileren. Indien een man zich fysiek uit naar zijn omgeving zijn er genoeg instanties om tijdig maatregelen te treffen. Andersom, wat minder voorkomt, zou het zelfde gelden. Dat gaat echter niet op voor een sluwe vorm van emotionele verminking. Het inspelen op de loyaliteit van kinderen en die opzetten tegen vader, of moeder - walgelijk! Dit alleen om de ander te raken!!!
Mijn punt de ruimte die deze maatschappij aan afhankelijke vrouwen verleend om zich op een dergelijke manier te manifesteren jegens vader en kind is mij een raadsel! De afhankelijk vrouw (niet geëmancipeerd) kan zich in dit rechtssysteem volledig permitteren om zich laatdunkend en emotioneel wrang te uiten en is zelfs toegestaan om kinderen onderdeel te maken van haar frustraties en emotioneel belasting. Wat een immens gat zit er toch in dit rechtssysteem!! Onbegrijpelijk... :-(
Anoniem, 05-07-2010 21:21
Ook ik heb een verhaal.
mijn vriend heeft een ex vriendin die besloot achter zijn rug om even de pil niet te slikken, zijn geld in te pikken en vervolgens toen de baby 1 week was naar een ander te rennen. nu is ze 19 jaar en heeft ze ook al een kind van hem. mijn vriend heeft toen de tijd de baby erkend omdat hij een goede papa wilde zijn. ook is hij zelf het huis uitgegaan zodat de moeder met het kind daar kon blijven wonen. zijn ex heeft zijn leven een hel gemaakt! niet alleen was ze agressief en sloeg ze hem maar bedroog ze hem en stookte ze iedereen tegen hem op. na vele ruzies heeft mijn vriend 'zijn' dochter 1x in de week mogen zien 1 uurtje bij haar moeder thuis. dit brak zijn hart. ze bleef zijn leven een hel maken door hem continu te stalken en ruzie te zoeken terwijl mijn vriend het beste wilde voor zijn dochter. mijn vriend heeft het na een tijd met pijn opgegeven. hij heeft geen woning of geld om naar de rechter te stappen en heeft ook al afscheid in zijn hoofd genomen. mijn vriend is pas 21 en wil niet dat zijn leven beslist en een hel woord door zijn ex. hij wilt dat ze zelf de keuze maakt als ze oud genoeg is en dan is zal ze altijd welkom zijn. zijn ex is zo erg! ikzelf heb nog nooit iemand ontmoet die zo erg kan zijn! ze heeft mijn vriend ook een aantal keer bedrogen en nu zijn er dus vraagtekens bij of dat het meisje uberhaupt wel zijn dochter is. nu blijkt ook dat de moeder de achternaam van haar dochter heeft veranderd in de achternaam van haar huidige vriend. kan dit zomaar? kan ze later nog iets van mijn vriend eissen?
Anoniem, 05-07-2010 21:08
Ook ik heb een verhaal.
mijn vriend heeft een ex vriendin die besloot achter zijn rug om even de pil niet te slikken, zijn geld in te pikken en vervolgens toen de baby 1 week was naar een ander te rennen. nu is ze 19 jaar en heeft ze ook al een kind van hem. mijn vriend heeft toen de tijd de baby erkend omdat hij een goede papa wilde zijn. ook is hij zelf het huis uitgegaan zodat de moeder met het kind daar kon blijven wonen. zijn ex heeft zijn leven een hel gemaakt! niet alleen was ze agressief en sloeg ze hem maar bedroog ze hem en stookte ze iedereen tegen hem op. na vele ruzies heeft mijn vriend 'zijn' dochter 1x in de week mogen zien 1 uurtje bij haar moeder thuis. dit brak zijn hart. ze bleef zijn leven een hel maken door hem continu te stalken en ruzie te zoeken terwijl mijn vriend het beste wilde voor zijn dochter. mijn vriend heeft het na een tijd met pijn opgegeven. hij heeft geen woning of geld om naar de rechter te stappen en heeft ook al afscheid in zijn hoofd genomen. mijn vriend is pas 21 en wil niet dat zijn leven beslist en een hel woord door zijn ex. hij wilt dat ze zelf de keuze maakt als ze oud genoeg is en dan is zal ze altijd welkom zijn. zijn ex is zo erg! ikzelf heb nog nooit iemand ontmoet die zo erg kan zijn! ze heeft mijn vriend ook een aantal keer bedrogen en nu zijn er dus vraagtekens bij of dat het meisje uberhaupt wel zijn dochter is. nu blijkt ook dat de moeder de achternaam van haar dochter heeft veranderd in de achternaam van haar huidige vriend. kan dit zomaar? kan ze later nog iets van mijn vriend eissen?
Just Me, 08-05-2010 22:58
Hallo allemaal, mijn vriend heeft een dochtertje met zijn ex, en hij is gek op zijn dochtertje en zijn dochtertje is ook gek op hem. dus daarom doet het mij ontzettend pijn om te zien wat zijn ex met hem aan het doen is. En je dan nog afvragen waarom die mannen zo doordraaien, en je die nieuwsberichten op tv ziet. die ex vrouwen gebruiken die kinderen om die mannen pijn te doen. kijk ik ben zelf ook moeder, mijn zoon is 10 jaar en hij mag van mij zijn vader bellen al hij zijn vader wil zien. ik moet er niet aan denken om mijn kind te gebruiken om mijn ex te kwellen. weet je, je doen niet alleen je ex pijn maar je doet ook je kind pijn!
Mijn vriend doet alles voor zijn prinses, en dat terwijl je genoeg mannen heb die niks met hun kinderen te maken willen hebben. Dan zijn er toch wel mannen zijn die er voor hun kids willen zijn, en met plezier ook nog... en dan worden tegengewerkt. kom op.... dan snap ik sommige vouwen niet hoor!
Vaders sterkte ermee, en geven jullie niet op.
Eleonore, 20-04-2010 22:59
Beste Tim,
Ik ken niks van de rechten van de man maar weet wel dat als er "mishandeling" bij komt kijken je in je recht bent.
Ik denk dat je er wel goed bij hebt gedaan naar de politie te gaan. Ik wil je alvast veel sterkte wensen.
Liefs -xxx-
Tim Vermeulen, 15-04-2010 09:52
Help! Ik ben 5 jaar geleden gescheiden van mijn exvrouw. Zij was russische en heeft nu een nederlands paspoort. Ik heb een dochter van 10 waar ik zielsveel van hou en zij van mij. Deze vrouw heeft mij in deze 10 jaar dat ik met haar getrouwd was bedreigd met het wegnemen van mijn kind als ik niet deed wat zij van mij verwachte. Helaas heb ik toen iets ondertekent met de scheiding en ik weet niet wat het is. Ik heb wel mijn dochter regelmatig kunnen zien tot vorige week.
Mijn ex zat midden in een verhuizing en vroeg aan mij of ik bij haar thuis hoe gek ook op mijn dochter kon passen en haar naar school te brengen. Al een half jaar hoor ik signalen van mijn dochter dat ze in haar gezicht geslagen word als ze haar muziekstudie niet goed doet. Vorige week heb ik helaas moeten zien en horen dat dat ook echt werkelijk waar is.
Ik heb mijn kind even uit die situatie weg genomen en naar mijn huis meegenomen, aangifte gedaan bij de politie en de school ingelicht. Ik ben erg bezorgt en wil graag weten wat mijn rechten zijn...
Eleonore, 14-04-2010 20:33
Hallo allemaal,
Mijn man en ik zitten in een heel ingewikkelde situatie. Mijn man is vier jaar geleden uiteen gegaan met zijn ex nadat ze 12 jaar zijn samen geweest. Daar is een dochtertje van verder gekomen. Nu zijn we te weten gekomen dat hij niet vruchtbaar is en dat zijn dochtertje niet zijn echte dochter is. Hebben we ondertussen gesproken met zijn ex en die bekend gewoon alles maar wil dat we het tegen niemand zeggen en dat het dochtertje het zeker niet te weten komt.
Nu vind ik dit wel een heel moeilijke situatie en persoonlijk vind ik dat we het zouden moeten zeggen. Zijn er nog mensen die in deze situatie zitten?
En zou ze het wel beseffen als we het nu vertellen? Ze wordt 8 in augustus.
Liefs -xxx-
Ikke, 05-04-2010 11:42
Ik ben zelf een moeder van 3 kinderen en nog steeds gelukkig getrouwd. Maar zie nu helaas dat mijn jongste broertje zijn kinderen niet meer mag zien van zijn ex. Ik snap niet dat in een land als deze, dit mogelijk is. Elke ouder heeft recht op een normaal contact met zijn kind(eren). Waarom de vrouw het in haar bol haalt meer rechten te hebben dan een vader....echt absurd! Maar helaas is dit wel de realiteit....
Voor al die vrouwen; dat de relatie tussen jou en de vader van jullie kind(eren) niet goed was, wil niet zeggen dat hij niet van zijn kind(eren) houdt. Dit wil niet zeggen dat hij niet voor zijn kind wil/kan zorgen.
Een vader heeft net zo goed rechten....mannen, ik zal voor jullie allemaal duimen op een goede afloop!
Hopenlijk bedenken de vrouwen eens waar ze mee bezig zijn. Ze moesten zichzelf eens in jullie schoenen verplaatsen.
Succes!
Rene, 16-02-2010 21:30
Ik ik zou graag mijn kinderen zien maar ze dragen niet mijn naam wie kan me helpen aub ik ga er aan kapot ze had schulden gemaakt en ze was bang om het me te zeggen daarom heeft ze me ver laten om alles te hebben heeft ze me uit de woning gezet ik heb in een brak geleeft 1 jaar ze kreeg van mij voledig mijn loon ik kreeg alleen 125 euro dat gaf ik uit voor mijn eten ze had via ocm w leef geld bemachtig dan mocht ik terug naar huis ik kwam thuis en alles was weg maar ook alles er lag een briief met ziezo u kunt verder leven al wat er stond was wel van mij ik heb advokaat gebeld en wat denk ge wie pakt heeft het want ik had geen bewijs dus dat wil zeggen ga naar de ocmw daar lichten ze u goe in maar maar ondertussen leeft ze met een ander met een ander en ze heeft stempel g zoals hem en verkoop wagens en ze leven zogezegt allen dat is ons recht systeem er ismaar 1 ding dat me pijn doet dat is dat zijn mijn drie dochters die mis ik het meest en haar ook want ik hou nog heel veel van haar geld en mattriaalisme dat doet me niets
O., 28-01-2010 15:49
Ik heb hele andere ervaringen dan die van de zgn. 'rechteloze' vaders. Ik ben zelf een moeder, lig momenteel in scheiding en heb zelf borderline en de vader van mijn kinderen gebruikt dit om de kinderen het grootste deel van de week bij zich te krijgen want 'ik zou niet goed voor ze zorgen en ze niet opvoeden' en er lange tijd niet voor ze zijn geweest (vanwege postnatale depressie maar dat wordt even niet gehoord). Ik heb nachten zitten piekeren over een goede omgangsregeling en ben na veel gepuzzel gekomen op vader 3 dagen en moeder 4 dagen per week. Dat wil de vader 'dus' niet want er is maar 1 wet en dat is zijn wet. Hij behandelt ze als zijn bezit en stookt ze tegen mij op. Zijn houding is 'kom maar bij papa, ga maar niet naar die boze mama'. Ik mag ze van hem ook geen straf geven als ze vervelend doen, ze mogen alles van hem. Hij is totaal niet consequent waardoor de kinderen geen idee hebben wat hun grenzen zijn. Hij 'vergeet' ze op te voeden en in zindelijkheidstraining heeft hij ook geen zin. Zijn en mijn advocaat proberen het op een akkoordje te gooien met de regeling en zelfs mijn advocaat heeft het meer over 'wat de vader wil' dan wat de moeder wil. Waar zijn mijn rechten nu? Ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan en alleen de vader maar gelijk kan geven omdat hij zo onbuigzaam is als een gietijzeren tuinhek. Waarschuwing voor alle borderliners: vertel het tegen niemand want het wordt tegen je gebruikt!
Ilovemydaughter, 29-07-2009 13:46
Hallo,
Bedankt voor deze nuttige informatie.
Ik heb mijn dochter niet mogen herkennen, ookal was ik tot ze 9 maanden was, met de moeder samengewoond. Nu heb ik onterecht (op basis van valse verklaringen) 3 dagen moeten zitten in een politiecel. De moeder (heeft iets van borderline) heeft verklaard dat ik mijn kind iets aangedaan zou hebben. Nadat ik de relatie met deze geesteszieke vrouw moest verbreken.
Heel naar en ontzettend pijnlijk...zeker omdat ik ontzettend van mijn dochtertje hou. Toch blijkt het zo dat moeders dit spel toch heel makkelijk kunnen spelen als ze kwaadwillig zijn. Ik vind dat dit gedeelte van de wet niet duidelijk in elkaar zit. Ik word van alle kanten tegen gewerkt bij instanties...uiteraard om het kind in 1e instantie te beschermen. En zo hoort het ook...maar er zijn types die deze bescherming heel goed kunnen omzetten tot een destructief wapen.
Want dames...mannen hebben ook gevoelens voor hun kinderen! Waar word het recht vandaan getoverd om de man als aanhangsel te zien. Ik vind dat het per wet geregeld moet zijn dat beide partijen net zoveel rechten genieten..want een man kan in mijn optiek net zo goed voor een kind zorgen als een vrouw. Anders zou het eruit zien voor veel homo stellen.
Ik denk dat dit alleen niet zo gunstig is voor de hele juridische tak....want hier worden stiekem miljoenen aan verdient hoor!! Moet je eens voostellen als er geen dit soort rechtzaken meer waren. Een vrouw duikt de bijstand in. Laat een traantje vallen en krijgt voor 90,- een complete rechtsbijstand...en de hardwekkende man...ehmm 230 eurotjes per uur?? Als moet ik er aan failliet gaan..maar toch...beetje oneerlijk.
Je bent je huis al uitgemoeten...je complete zuurverdiende hebben en houden achter moeten laten..al je woon jaren kwijt...ja een man kan wel voor zichzelf zorgen. Maar goed..mijn dochter gaat alles boven materiaal.
Snap ik het niet meer.....of is dit zo krom als een hoepel allemaal.
Kortom: in mijn optiek toch even naar de problematiek onder het volk kijken die ''mannen'' in den haag......
Groet,
Een verslagen vader met nog voldoende vechtlust
Jessica, 18-04-2009 12:38
Hoe zit het met een vader die niets om zijn kind geeft en toch zijn rechten wil hebben?
Die alleen het kind wil hebben zodat zijn ouders het kunnen opvoeden en in de tussentijd het hele leven van zijn ex (die zeer zeker zich van haar goede kant laat zien en wil dat hun kind de vader ziet) en van hun gezamelijk kind iedere keer maar op z'n kop zet.
Door dit soort pagina's en de wetgeving in Nederland kan een man zijn ex het leven zuur maken en haar zwart maken bij instantie (ze werkt niet me, daagt me uit) ook al is het een grote leugen, maar het wordt geloofd.
Een kind dat tijdens bezoek van de vader compleet over stuur is en de longen uit zijn lijf schreeuwd, wordt niet geholpen als het gedwongen wordt op omgang.
Het gewoon je reinste geestelijke mishandeling, omdat een vader rechten wil hebben en zijn ex een poot uit wil rijten.
Wendy, 07-03-2009 10:04
Ook al heb je als vader gelijk gekregen bij de rechter dan nog kan moeder gewoon de omgangsregeling niet nakomen. Zonder dat daar noemenswaardige gevolgen voor haar aan zitten.
Ananiem, 24-02-2009 22:18
Omdat mijn ex zo nodig iets anders wilde nu een marokaan moet ik mijn 2 kleine kinderen de deur uit eigenlijk met niets ik had op papier nieks met hem .
Wij hebben in een sloop woning gezeten met een loon van 700 euro en geen cent van hem. wij zijn immiddels weer verhuist ik had een koeke pannetje voor koken ,weken op de grond gezeten , als tafeltje hadden wij een krat. Dan nog heb ik toe gestaan dat hij ze kon zien niet omdat hij het vroeg maar mijn outste zoon ik ben naar de recter gestapt voor de allimatie. zij stuurt ons naar de meddiator ik moet ook de helft van zijn kosten voor de bemiddelaar betalen. ik he toe gestemd, ik neem vrij voor die dag en meneertje komt niet op dagen. ik ben op dit moment gewoonweg OP OP OP. ze zeggen dat ik er niet uit ziet, 5 dagen in de week werken alles alleen moeten regelen , maar ja als alles maar goed gaat met mijn mannetjes. MIJN TIJD KOMT NOG WEL
Abdel, 17-12-2008 09:39
Mijn zoontje van 7 word niet goed opgevoed. Krijgt weinig eten MEESTAL geen goed ontbijt of nihil, ja koekje, danon bijvoorbeeld, terwijl het heel belangerijk is de ontbijt, en vooral voor het kind, dat nog in de groei zit. Douch doe ik alleen maar in het weekend, want dan is hij bij me! door de weeks word hij niet gedoucht!? Als iemand weet hoe ik op zijn 7 jarige leeftijd bij mij kan laten wonen en leven.
Ed, 24-11-2008 21:33
Hallo Anoniem. Uit ervaring kan ik je zeggen dat, hoeveel rechten je als vader ook hebt, veel belangrijker nog, hoeveel rechten je vriend ze zoon ook heeft. Het komt er op neer dat je altijd de positieve medewerking moet hebben van de moeder. Is dat er niet, dan kan je rechten hebben wat je wilt, maar dan houd het op. Geloof me, na 4,5 jr rechters gezien te hebben en mijn en mijn zoon ze gelijk ook gekregen te hebben, zie ik me zoon nog steeds niet. Moeder doet niet open. Bel je advocaat maar, zeggen ze dan en je bent weer bij het begin. Ik hoop voor je vriend en zeker ze zoon dat ze mekaar in goede sfeer kunnen blijven zien. Al is het maar 1x per week. Blijf positief in gezelschap van ze zoon. Ook naar de moeder toe. Want voor een kind is het toch ze moeder. Ook al kan je haar soms wel is....! ;) grtjs en geniet van de tijd dat jullie hem wel kunnen zien.
Anoniem, 18-11-2008 19:56
Mijn vriend mag van zijn ex zijn zoon maar 1 keer in de week zien. Hij heeft het kind wel erkend en betaald allimentatie. Wat zijn zijn rechten en hoe kan hij op papier krijgen het kind vaker te zien. Ze is slim geweest want hij mocht van haar niet het zeggeschap formulier tekenen. Welke rechten heeft hij en hoe kan hij iets op papier krijgen?
Petra, 09-11-2008 23:04
Hoe zit het met als je ex een strafblad heeft voor huishoudelijk geweld verslaafd is aan wiet, het kind niet erkend heeft en ook geen band met het kind heeft.
we wonen nu al mnden alleen maar heeft niet 1 keer zich gemeld, en nu dreigt de scheiding te komen en heeft hij uistel gevraagt omdat hij nu wel het kind wil zien, ook mijn andere zoon die niet van hem is en hij ook niet erkend heeft als zijn zoon ook daar eis hij nu omgang voor, hij belt nooit naar school of met verjaardagen enz. of hoe het met ze gaat. maar nu komt hij toch met eisen dat hij de kids wil zien en meenemen..
welke rechten heb ik als moeder en welke kan hij eisen..?
Ng, 20-09-2008 11:24
En hoe zit het met vaders die het kind pas willen leren kennen als ze rond de 15 is, en dan het nog niet willen erkennen maar wel rechten willen hebben
Jessica, 20-04-2008 19:42
Als een vader een DNS test wil maar de moeder is het daar niet mee eens komt die test er dan wel of niet?