InfoNu.nl > Mens en Samenleving > Diversen > Rechten van de vader bij een kind

Rechten van de vader bij een kind

Rechten van de vader bij een kind Ik wil u even kort inlichten over de rechten van de man bij een kind als vader heb je rechten van wie niet iedereen weet dat ze er zijn daarover wil ik u inlichten want als vader heb je zeker wel rechten zelfs als je je kind niet erkent hebt.

Rechten van de Vader

Ik wil alleen even informatie geven voor vaders wie hun kinderen niet mogen zien of wie hun kinderen alleen mogen bezoek bij de moeder van het kind zonder daarbij dus alleen te zijn met het kind.
  • Je kan als vader zijn erkenning eisen dat kan door de rechter te vragen toestemming te geven dan heb je geen toestemming nodig van de moeder van je kind de rechter doet dit dan. Let op ze kijken wel naar je achtergrond het is niet zo dat iedereen dat kan.Als je een geweldadig verleden hebt of strafblad zal de rechter dit meenemen in je verzoek.
  • Je kan ook omgang eisen als je je kind niet erkent hebt, als je namelijk nauw betrokken bent met het kind en je bent biologisch zijn/haar vader dan heb je ook al recht om je kind te zien, ja echt ook zonder je kind erkent te hebben!
  • Waar je wel rekening mee moet houden is allimentatie op het moment dat je omgang hebt met je kind kan de moeder allimentatie gaan eisen. Het is natuurlijk geen wisselgeld, jij of zij kan niet zeggen dat je moet betalen om het kind te zien.

Ik heb zelf zo'n situatie gehad ik kwam er met de moeder niet uit en ik had mijn zoontje niet erkent omdat dat niet mocht ik heb toen erkenning geeist en dat heb ik ook gekregen ik heb ook omgang geeist en dan niet bij haar thuis maar bij mij thuis ook dat heb ik nu! Ik wil met dit artikel alleen even aangeven dat je niet hopeloos bent als vader je hebt je rechten. Voor meer informatie raad ik u aan naar een advocatenbureau of bureau voor rechtshulp te gaan die kunnen het u haarfijn uitleggen. Verlies de moed niet vaders je kan eruit halen wat er in zit het is niet makkelijk maar het is wel mogelijk dus vecht voor je kind kijk naar je rechten!

Informatieve sites:

Fathers-4-Justice Nederland
Fathers-4-Justice Engeland
© 2006 - 2014 Dreamboy, gepubliceerd in Diversen (Mens en Samenleving) op . Het auteursrecht van dit artikel en antwoorden op reacties ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Juridische gevolgen van vaderschapAls biologisch vader ben je niet direct juridisch vader. Toch brengt slechts dit laatste rechten met zich mee. Lees de a…
Account toevoegen in Windows XPIn navolging van de tutorial "wachtwoord wijzigen in Windows XP" is hier een beschrijving om een account aan te maken in…
De vader die zijn kind graag wil erkennenDe vader die zijn kind graag wil erkennenHet aantal kinderen dat z.g. buitenechtelijk wordt geboren in Nederland wordt groter en overtreft waarschijnlijk in 2012…
Gerechtelijke vaststelling van het vaderschapAls biologisch vader ben je niet direct juridisch vader. Toch brengt slechts dit laatste rechten met zich mee. Lees de a…
Heeft de moslimvrouw ook rechten?Een vraag die veel mensen in onze samenleving hebben is of de moslimvrouw wel enige rechten heeft. Het lijkt wel alsof z…

Reageer op het artikel "Rechten van de vader bij een kind"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Moeder, 11-04-2014 09:20 #129
Hallo vader van,

Pfff wat een verhaal zeg! Ik zou kapot gaan wanneer ik m'n kinderen maar één dag per week ofzo zou zien. Zelf ben ik ook gescheiden en heb drie kinderen. Mijn kinderen hobbelen van het ene adres naar het andere. We hebben dus co ouderschap waarbij de kinderen de ene week bij mij zijn en de andere week bij hun papa. Dit vereist wel dat je wekelijks contact hebt met elkaar, maar mijn mening is: Je moet doen wat goed is voor de kinderen en je eigen trots aan de kant zetten. Kinderen hebben zowel een papa als een mama nodig. Ook wil dat zeggen dat je niet te ver uit elkaar kunt gaan wonen zolang de kinderen nog naar school gaan. Wij hebben dit ook in ons echtscheidingsconvenant / oudersschapsplan laten opnemen. We mogen niet verder uit elkaar gaan wonen dan 20km. Gelukkig werkt dit bij ons heel goed en kan ik dit ook iedereen aanraden. Zet het belang van de kinderen voor op!

Vader Van, jouw probleem…

Ik kan uit jouw tekst niet opmaken of jullie getrouwd waren ten tijden dat jullie zoon werd geboren, maar mocht dit wel het geval zijn, dan heb je tijdens de geboorteaangifte van je zoon automatisch erkent dat het jouw kind is. Als dit het geval is, komt er binnenkort een brief bij je ex binnen die geadresseerd is aan je zoon waarin staat dat hij vanaf zijn twaalfde jaar mag kiezen waar hij wil wonen. Bij zijn vader of bij zijn moeder. Jouw ex is wettelijk verplicht deze brief aan jullie kind te geven. Ik denk dat dit de makkelijkste manier is voor jou en anders de raad van Bo hieronder opvolgen.

Voor iedereen sterkte en hopelijk komen jullie er met jullie exen aan uit.

Bo, 03-03-2014 14:17 #128
Hallo Vader Van,
Ga naar een advocaat gespecialiseerd in familierechten, deze zal voor je zoon een bijzonder curator aanstellen welke alleen naar het belang van het kind kijkt. Gelukkig hebben vaders nu ook meer rechten dan vroeger, je hebt een intensieve band met je kind (family life) en je kind geeft zelf al aan dat hij bij je wil wonen, hij wordt zoals ik het lees belemmerd in zijn ontwikkeling. Kijk even op internet voor een toevoeging van een advocaat mocht je geen rechtsbijstand hebben, het juridisch loket kan je meer vertellen hoe het werkt qua financiering.
Ik zit zelf in een strijd om mijn dochter van net 14 maanden, ben alleenstaande mama en papa heeft me verlaten in de zwangerschap, wil niets met mijn mooie meis te maken hebben, heeft vaderschap ontkend terwijl ik graag een tot stand komen van het contact tussen vader en dochter wil voor mijn dochter. Nu dus dna test afgedwongen omdat papa beweert dat ik er meerdere mannen op nahield. Voor mijn dochter vond ik het belangrijk om te weten wie haar vader is zodat zij hiermee kan doen wat zij wil. De wereld op zijn kop als ik lees hoeveel vaders hun kind willen en niet mogen zien terwijl ik graag wil dat papa naar zijn dochter omkijkt en dit niet eens wil…
Voor alle papa's ; sterkte hierin!

Vader Van, 09-02-2014 23:24 #127
Hoi allemaal, Hoop op jullie raad.

Ben een geduldige maar ondertussen wanhopige vader van een 11 jarige zoon. Bijna 12 in mei. Even het verleden. Heb mijn zoon niet erkend. Waarom niet? Nooit bij stil gestaan wat de juridische aspecten daarvan zijn. Nooit in verdiept. Op zijn 5de is mijn ex weggegaan met een ander en heeft mijn zoon natuurlijk meegenomen. Tot die tijd samen gewoond. Ik heb hem altijd naar school gebracht en gehaald. Ik werk in de avond. Hij mocht altijd op woensdag en zaterdag bij mij slapen. Tot 3 jaar geleden heeft mijn ex mijn zoon op een andere school gezet. Vanaf die tijd slaapt hij alleen op de zaterdag nog bij mij. Ik zie hem ook op maandag en woensdag omdat ik hem op sport heb gezet en dus breng en haal. Zwemles heb ik ook altijd voor hem geregeld. Ga altijd met hem naar de tandarts en vaak naar de dokter. Bij mijn ex heeft hij geen vriendjes. Speelt dus nooit met kinderen daar. Tenminste… afgelopen jaren 3 of 4 keer. Bij mij heeft hij verschillende vriendjes waar hij regelmatig mee speelt. Wat ik hier allemaal mee wil zeggen. Ik heb ALTIJD voor mijn zoon klaargestaan. Ben zoveel als maar kan vader voor hem. Doe leuke dingen met hem en geef hem tijd en liefde. Mijn ex heeft een andere kijk op ouderschap. Voeden, kleden, klaar. Aandacht en tijd zit er niet bij. Te druk met haar iphone en ipad. Spelletjes doen.

Nu is het zo dat mijn ex weer gaat scheiden. Geen gewone scheiding. Er is al een paar keer politie over de vloer geweest. Mijn zoon heeft zijn moeder verschillende keren met messen in haar handen gezien terwijl ze haar man/ex bedreigd. Scheldpartijen van heb ik jouw daar. Te triest voor woorden gewoon. Mijn zoon kent de nieuwe vriend maar moet daarover liegen. Hij moet alles tegen iedereen gewoon ontkennen. Gevolg is nu, dat zijn schoolprestaties achteruit gaan. Een grote zenuwleider is het nu. Gekke zenuwtrekjes, stotteren, enz…

Mijn zoon heeft zich nooit thuis gevoeld bij zijn moeder en zeurt sinds jaar en dag dat ie bij mij wilt wonen. Ik wil dat ook. Altijd al gewild, maar is niet te bespreken met mij ex. Ik heb mijn kansen altijd zeer klein geschat om zoiets te winnen bij een rechter. En om erger te voorkomen heb ik het altijd zijn beloop laten gaan. Maar nu ben ik op een punt beland dat ik denk dat zijn toekomst nu echt nadelig beïnvloed wordt door het liegen en bedriegen van zijn moeder.

Mijn vraag is. Maak ik enige kans om een rechtszaak te winnen om mijn zoon bij mij te krijgen? Mocht ik zoiets aanspannen en verliezen, weet ik al dat ik mijn zoon voorlopig niet meer zie. En dat is mijn grootste angst. Niet alleen voor mij maar vooral ook voor mijn zoon. Hij verdient een zorgeloze en liefdevolle jeugd…

Jw, 15-01-2014 08:52 #126
Ik heb een vraag. Ik heb een dochter van 3,5 jaar ze kwam eerst gewoon elke twee weken een weekend bij mij, maar nu praat de moeder op mijn dochter in zodat ze niet naar mij toe wil wat nu? We hebben via de rechter een omgangs regeling gemaakt maar daar houd zij zich niet aan. Ik zal weer naar een advocaat moeten denk ik maar heb daar geen geld meer voor de vorige rechtszaak heeft mij al 3200€ gekost. De vrouw krijgt een advocaat van onvermogen en ik moet de volle mep betalen en dat wil niet meer ben blut daardoor. Nu heb ik het idee dat zij heeft gewonnen omdat ik geen advocaat meer kan betalen en dus niets kan doen. Ik wil graag mijn dochter weer zien. De moeder praat mij helemaal slecht bij haar terwijl ik altijd zo goed voor haar ben geweest. De laatste paar keer huilde ze als ik daar kwam om haar op te halen maar als ze dan in de auto zat lachte ze en zong ze en was erg vrolijk. Ik mis haar mijn kleine meid. Ik weet het niet meer slaap er slecht door omdat ik er altijd maar mee bezig ben.

Sven, 10-01-2014 15:17 #125
Hallo allemaal,
ik ben vader van een 3 jaar oude zoon.Ik en me ex waren vlak voor de bevalling uit elkaar gegaan. Het ging gewoon niet tussen ons.Na de geboorte van ons zoon mocht ik geen enkel contact met hem… Ik vond dit vreselijk en snapte niet waarom ze dit deed.Ik heb haar nooit slecht behandeld en ben altijd goed geweest voor haar. ze kreeg alles… Was een super jongen voor haar… Ze hoefde me maar om iets te vragen en ze kreeg het. Ik ben zelfs nog meer gaan werken toen ik hoorde dat we een kind kregen.Wilde het goed hebben. Dus snapte er niks van waarom ze zo deed.Heb veel pogingen geprobeert maar niks hielp. Ik had al na 3 maanden kort geding opgestart! Super snel me advocaat vertelde me dat ik hem snel zou zien… En daarna volgende nog velen en de tijd vloog over.Mijn advocaat raden me aan om rustig te blijven… Want begon te koken van woede… Ik was het opgegeven moment helemaal zat had naar 1jaar nog mijn zoon nog niet gezien. Toen besloot ik toch iets anders te gaan doen.Ik ben naar haar toegegaan wanneer ze alleen was.Ze schrokt ervan dit had ze niet verwacht.
Heb toen oog in oog gestaan en met haar gepraat. Dit bleek achter een succes.! Dus had ik dit maar eerder gedaan.
Nu zijn er af spraken gemaakt en gelukkig gaat het nu goed.Af en toe wanneer haar zus zich er mee bemoei verander ze haar gedrag nog wel. Maar draait ze daarna wel weer bij gelukkig… Mijn advocaat raden dit af toen maar ik ben tegen de draad in gegaan met succes! Anders had ik waarschijnelijk nog andere rechtzaken gehad en had het nog meer tijd en geld gekost.
In het begin ging het echt super snel en had ik echt verwacht hem snel te zien. Maar schijn bedriegd…
Ben zo blij dat ik me zoon nu zie al is het niet vaak maar ik zie hem toch… Dus mensen mijn mening als je het niet probeer weet je het nooit.Mijn ex wilde niks met mij te maken hebben.Zorg dat je ze alleen aan spreek zonder mensen erbij.Dan zijn ze kwetsbaar.! Rechtzaken kan altijd nog maar kost veel geld en tijd. En tijd is kostbaar wanneer het om je kind gaat! En dan moet je gewoon dingen proberen…! Wie weet heb je succes… Als je hopeloos ben kan je wel is dingen doen.En voor mij bakte dit goed uit… Mijn zoon zal straks toch vaker bij ze papa willen zijn… Ik zie de toekomst goed voor me.En wie weet gaat de band tussen zijn moeder en mij straks beter worden! Hoop het beste voor ons!

Paccyboy, 07-01-2014 03:42 #124
Hallo, ook ik ben een vader van een jonge die inmiddels al 14 jaar is, ik heb hem gelukkig mogen erkenen, alimitatie is bij rechter vast gelegd dat ik vanwege een grote schuld dat ik niet hoefde te betalen maar zij zelf heeft ook nooit geld van mij willen hebben, jaren heeft ze haar best gedaan om mij dwars te liggen met omgang, altijd proberen tegen te houden wie zijn echte papa is, ook in onze relatie was een ander in het spel, maar ik moest oprotten met woorden ga maar hulp zoeken, nu hij inmiddels 14 is mag hij nog steeds niet zelfstandig komen, pas als hij 18 jaar is mag hij vrij komen, alles moet op haar regels draaien. dus vaders als jullie verder geen kwaaie problemen heb en een vaste onderdak ga ervoor maak ze gek, het blijven jullie kinderen ook al zijn ze niet erkend, 13 á 14 of vroeg of laat gaan ze toch wel zoeken naar hun biologische papa

Jp, 05-01-2014 20:37 #123
Ik ben een vader van een prachtige dochter van 3,5 maand oud. Tijdens de zwangerschap zijn mijn ex en ik uit elkaar gegaan. Ik probeerde haar nog terug te winnen want wilde kosten wat kost een gezin vormen. Zij bleef echter dwars liggen en puntje bij paaltje bleek er ook een ander in het spel te zijn. Ik wilde mijn dochter erkennen maar dat mocht niet. Ik ben langs verschillende instanties geweest om informatie in te winnen. Ze beloofde mij een test zodra het kind geboren was. Uiteindelijk kwam er geen test en had de andere jongen het kind erkend! Ik ging kapot van verdriet maar liet het er niet bij zitten. Ik heb meteen een advocaat ingeschakeld (ik wil iedereen aanraden dit meteen te doen zodra je onraad ruikt) ik ben een kort geding gestart voor een dna test en een voorlopige omgangsregeling. Daarnaast ook een bodemprocedure voor de vernietiging van de erkenning en een vaste omgangsregeling. Zelfs wil ik dat mijn dochter mijn achternaam krijgt. Net voor het kort geding ging de moeder akkoord met een test. Ik bleek de vader en de jongen die het erkend heeft is een bekende van de familie! Over 3 weken is de rechtszaak en ook het kort geding heb ik weer opgestart. Dit allemaal binnen 4 maanden! Elke dag is zwaar, beter gezegd een hel. Ik ben een jongen zonder strafblad en heb een nette baan. Geef niet op vaders! Vecht voor je kind. Ik kan er elke dag wel naar toe rijden en de fam wat aan doen, maar beheers je en heb geduld. Het recht zal zegevieren. Zorg voor bewijs van je relatie! Zorg voor feiten waarom je vind dat jouw kind door jou opgevoed dient te worden. Zet alles op alles! Ik hoop dat ik iemand kan gerust stellen. Mijn verhaal word een succes verhaal. Ook al heb ik mijn dochter tot nu toe pas 1 x op foto gezien!

Jaja, 05-01-2014 15:58 #122
Ik herken me zelf ook wel in deze situatie heb zelf een zoon van 8 maanden die ik niet meer mag zien. mijn ouders vinden het helemaal niet leuk dat ik een kind heb en willen liever niet dat er er voor zorg. ik ben stiekem toch bij mij zoon geweest maar dat stiekeme gedoe ging niet goed uiteindelijk werd me ex er gek van en verbrak het contact. nu heb ik mijn zoon 5 maanden niet meer gezien en me ex heeft inmiddels een nieuwe vriend die doet of hij de vader is en dat doet mij zeer pijn.
zie ik ineens een foto van een onbekende man die mijn kind vast heeft.
precies een maand geleden heb ik mijn zoon een cadeau gestuurd en 2 brieven of ik me zoon alsjeblieft weer mag zien en voor hem zorgen heb daar helaas niks meer van gehoord.
ik hoop natuurlijk dat ik en me ex er samen als volwassenen normaal over kunnen praten en er uit kunnen komen.
gelukkig kalmeert deze Artikel me en heb ik genoeg kans om me zoon weer te zien ik wil alleen liever niet dat het op een rechtszaak uit komt.
Want ik vind nog steeds het gaat om het kind een kind heeft recht om zijn Echte vader te leren kennen en te zien.
en het is niet goed voor een kind dat die twee ouders heeft die constant elkaar gek proberen te maken.
Dit is vaak wat de moeder of vader vergeet vaak in deze situaties denken ze alleen maar aan hun zelf of hoe ze hun ex partner het beste gek kunnen maken.

Zomaar, 24-12-2013 13:56 #121
Heb inmiddels ruim 25 mnd niks van m n zoon gehoord of gezien welkom in Nederland onbegrijpelijk.Als je maar overal maling aan hebt en alles bij elkaar liegt kom je daarbij de rechtbank zomaar mee weg ze doen er niks mee.Het is uitstel op uitstel weer een extra onderzoek en met de uitslag wordt niks gedaan nu ruim 2 jaar verder.De band tussen mij en m n zoon wordt zo kapot gemaakt heb al een mooie tijd moeten missen van hem door alle leugens van z n moeder.Recht is voor iedereen gelijk daar heb ik respect voor maar op deze manier wordt je gewoon aan de kant gezet als vader.Maar ik geef niet op wil ervoor m n zoon zijn hoelang het ook mag gaan duren de waarheid komt toch boven drijven daar hou ik me aan vast.Iedereen prettige feestdagen en een hoopvol 2014.gr

David, 11-11-2013 13:59 #120
Ik wil via deze weg laten weten dat ik mijn dochter van 7weken niet krijg gezien, weet niet wat ik kan doen. de kleine heb ik erkent.

Truus, 08-11-2013 11:29 #119
Ik ben zelf gecronfonteerd met een nare scheiding van mijn ouders toen ik 12 was. ben inmiddels 48 en na 20 jaar getrouwd te zijn geweest in een complexe situatie terechtgekomen met twee puberjongens van bijna 15 jaar. door mijn nare ervaringen van mijn jeugd wilde ik voorkomen dat mijn kinderen niet een normaal contact zouden kunnen hebben met zowel hun vader en moeder die vrijheid hadden zij gingen naar hun vader en wij wilden proberen onderling op zo.n normale manier het zij per sms of telefoon info te geven. nou is mijn ex een pathologische leugenaar en een narcist de kinderen hebben geen vertrouwen meer in hem en hebben nu geen behoefte aan contact temeer ook omdat hun vader met een prostituee een relatie heeft en met haar samen woont in het huis van mijn ex z.n moeder dus de oma van de jongens vader doet geen enkele poging via de mobieltjes van de jongens om gesprekken te voeren en betaalt nu ook sinds een paar maanden geen geld meer voor zn kinderen. wat ik eigenlijk wilde duidelijk maken aan vaders niet alle scheidingssituaties worden door de moeder gedwarsboomd maar juist gestimuleerd alleen deze zogenoemde hoe verbijsterend het verhaal ook is doet niet zn stinkende best wat traumatisch is voor de jongens en ik machteloos mag toekijken ik heb geaccepteerd dat mijn ex een andere vrouw heeft en zijn eigen leven wil leiden en dat kan ook gewoon met zn jongens hoop voor een betere toekomst voor de jongens.

Peanut, 04-11-2013 13:56 #118
Tja, mijn vriend heeft het helaas iets ingewikkelder, 5 jaar geleden van de rechter gezamenlijk gezag gekregen, 7 rechtszaken gekregen en alle rechtszaken is opgelegd dat er omgang moet komen maar moeder blijft dit weigeren.
Wat kan je hiermee?
Als moeder zelfs rechterlijke uitspraken negeert?

Panter, 13-09-2013 05:59 #117
Ik wil mijn verhaal kwijt. Ik ben een jonge vader van 25 en heb 1 dochter van 7 maanden.
Als ik haar wil zien dan mag het alleen als moeder erbij is en het mag alleen bij haar thuis.
Zelf heb ik haar al 3 maanden niet gezien, en ik ga nu al kapot van de pijn. Ze is nog maar 7 maanden. Ik knok voor haar en ik geef niet op! En de andere vaders die dit lezen geef het niet op. Want uit eindelijk is het waard want je vecht voor je kind.

Joanne, 03-09-2013 01:36 #116
Ja… als je een goede vader en een goede ex bent ok. Ik heb een goede normale ex. Daar deel ik gewoon probleemloos ouderlijk gezag mee! Maar mijn man van NU (borderline) is een ander verhaal die doet aan geestelijk kapotmaken. En aan lieg gedrag, nee ben geen voorstander van het weghouden van een kind MAAR ik hoef me ntlk niet te laten treiteren de rest van mijn leven, en ZEKER niet over de rug van een kind wat recht heeft op een normaal leven, bedenk je wel dat borderline erfelijk is en dat kinderen van borderliners alleen borderline ontwikkelen bij stressvolle jeugd! hoe reageer je daarop? Hoe zou JIJ je voelen als jouw kids verplicht naar een of ander gemeen wijf zouden gaan die jou kapotmaken wil geestelijk? Ik vind deze site TEVEEL op mannen gericht, nee het moet zijn OUDERS die hun kind willen beschermen tegen drama!

Erik, 28-08-2013 23:41 #115
Is het mogelijk om mijn erkenning terug te draaien? Ik wilde eigenlijk al geen kind hebben en wil er van af ook van de betaling hiervoor. In Amerika is het wel mogelijk om de erkenning terug te draaien, dus ik hoop met heel mijn hart dat dit ook in Nederland mogelijk is! Wij mannen moeten de keuze krijgen om zelf te beslissen of we de erkenning nog wel willen of niet. Ik zou het fijn vinden als mijn naam van dat alles gewist wordt en nee ik wil niet vechten voor mijn kind en het kan me niet schelen dat een kind het beste is wat er bestaat. Ik wil weer mijn oude leventje terug.

Je Weet het Wel, 08-08-2013 00:24 #114
Zomaar,
Sommige dingen gebeuren met een reden. Misschien voelt moeder zich bedreigd door jou! En reageert zij op deze manier. Dat je van je zoon vervreemdt lijkt me onwaarschijnlijk. Bloed kruipt waar het niet kan gaan moet je maar denken. Als hij oud genoeg is komt hij vanzelf naar je toe als hij daar behoeft e aan heeft en zolang je geen wanberichten hoort zal moeder best wel erg goed voor hem zorgen en hem alle liefde geven die hij nodig heeft. (lijkt me ook erg belangrijk, of niet dan) Rust is voor iedereen het beste. Je kunt tenslotte niet alles afdwingen en naar je eigen hand willen zetten.
Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaald ze wel!

Natasja, 07-08-2013 22:50 #113
K'vindt het heel erg voor vaders die het echt wel goed voor hebben met hun kindjes dat ze zolang moetdn vechten. Ik zit met een zwaarveslaafde partner waar ik zo graag van weg wil. Maar mijn grootste vrees is dan dat hij gaat aan vragen voor mijn zoontje van 9maanden op weekend td krijgen. Zie ik echter niet zitten want ie is al verslaaft van zijn 18 ondertussen is hij er 28 en nog verslaafd telkens loopt ie naar den dokter voor zijn verslaving maar dat helpt echter niet. Weet er iemand raad hoe ik het op de beste manier kan doen.? Gr dank

Jos, 18-07-2013 13:52 #112
Ben nu al 7,5 jaar aan het procederen voor mijn dochter en heb haar sinds 5 jaar niet meer mogen zien v/d ex. Helaas mijn dochter is in een (nog op dat moment) huwelijk geboren van iemand anders, dus niet op mijn naam en kon het kind niet erkennen omdat het automatisch dan naar de aangetrouwde man gaat en hij het kind heeft aangegeven omdat hij ook niet wist dat het kind van mij is/was. Daarna zijn ze verhuisd (180 km) toen ik het de man had verteld, daarna heb ik het kind nog tot de 2 jaar mogen bezoeken. Daarna kreeg ze weer een nieuwe (huisvriend) en was ik niet meer gewenst. De nieuwe vriend heeft het 1,5 jaar vol gehouden en heeft zich van het leven beroofd. Op de begrafenis v/d man heeft ze een ander leren kennen en is toen pas van die andere gescheiden. Ze had al voor mijn dochter 4 kids (waar later blijkt ook van andere mannen). Ik heb (omdat ze getouwd waren) alles moeten bewijzen voordat ik erdoor kreeg dat er DNA gevorderd werd en moest bewijzen dat er fam-life had plaatsgevonden. Nu met de raad erbij met goede vooruitzichten heeft de rechter het weer afgeketst. Intussen heeft mijn dochter al 4 verschillende vaders, maar de echte kent ze niet en ik ben volgens de ex de boeman terwijl ze by haar de eerste 3 kids al uit huis geplaatst hebben. Nu zegt de ex(juridische vader) dat hij zoveel van mijn kindje houdt en dat hij het vaderschap niet wil afstaan (om mij een hak te zetten) en de moeder wil mij ook niet meer zien (dus willen ze mij mijn kind afnemen en hebben ze een complot gesmeed zelfs met de man met wie ze nu weer getrouwd is en een kind by heeft) waarbij ze de rechter ermee met krijgen en beweren dat ik een mishandelaar ben en een kindermisbruiker. In de tussentijd moest ik mijn kind (van de rechter) de ruimte geven om alles te verwerken, de scheiding, verhuizing, de zelfmoord, trouwerij en de nieuwe broertjes/zus. Heb daardoor al zeker 3 jaar verloren van mijn kind en moet mijn dochter van het internet zien hoe ze eruit ziet v/d schoolpagina. Hoe triest kan het in 2013 dat de rechters zo voorgelogen worden en ze het niet doorhebben. Ik ben in deze 7 jaar 50 jaar ouder geworden en zonder einde in zicht omdat die vrouw alles by elkaar liegt. Mij gaat het om het welzijn van mijn dochter en goede opvoeding en om een goede omgang met mijn dochter en dat mijn meisje niet denkt dat ik een beest ben en dat ze niet in de goot terecht komt. Is dat teveel gevraagd?

Zomaar, 25-06-2013 22:15 #111
Heb m n zoontje nu inmiddels ruim 18 mnd niet gezien geen foto niks weet ook niet hoe het met hem gaat of waar hij verblijft zelfs hulpverlende instanties hebben daar geen weet van. dat kan alleen maar in Nederland! Als vader word je van het kastje naar de muur gestuurd overal gooien ze de deur voor je neus dicht! De band tussen mij en m n zoontje wordt zo kapot gemaakt en moeders maakt misbruik van alle bureaucratie van alle partijen die hierbij betrokken zijn die hebben tijd genoeg en zijn gewetenloos! Wie neemt hier zn verantwoordelijkheid voor dit wanbeleid?

Andre, 16-06-2013 17:47 #110
Ik heb mijn zoontje nu al 15 weken niet gezien, omdat mijn ex dat niet wilt. ze zeg dat ik onverantwoordelijk ben maar dat is ze zelf omdat mijn zoontje mijn ex een keertje een klap had gegeven en toen riep ze een vriend die altijd over de vloer kom bij mijn ex en vroeg aan die vriend van haar of hij mij zoontje een klap op zijn reet wou geven want zij zij dat ze haar zoontje nooit een klap zou geven en dat heb hij ook gedaan en hij blowt en drink elke dag bier waar mijn zoontje bij is en mijn zoontje die mag haast niks van hun. wie is hier onverantwoordelijk? zij toch.

Vive, 28-05-2013 16:31 #109
Jeetje wat een heftige verhalen allemaal. Extra heftig omdat veel wel heel erg herkenbaar is. Mijn vriend zit in een soortgelijke situatie. Hij is nu al twee jaar aan het vechten voor een omgangsregeling met zijn dochter maar hij blijft continu tegen allemaal deuren aan lopen. Het lijkt soms wel of er niemand is die hem kan en wil helpen.
Is er misschien iemand met een succesverhaal die tips kan geven hoe wij verder kunnen om de omgang toch voor elkaar te krijgen. We zijn zo ongelofelijk toe aan een positieve wending!

Onbekend, 15-04-2013 21:57 #108
Ik wil graag reageren op het bericht van Joyce Essers, Zit namelijk precies in dezelfde situatie als jij. Het is nu uit maar laat mij gewoon niet met rust hij is ook drugsverslaafd en na de zoveelste keer vernederd en geslagen te zijn mijn spullen gepakt en weggegaan ook omdat ik nu zwanger ben nu echt aan het belang van de baby denk. Ben nu ook bij mijn ouders ingetrokken omdat een stabiele omgeving gewoon heel belangrijk is. Vorige week ook gehoord dat door zijn drugsverslaving daardoor geld schulden had opgebouwd en de dealers mij wilden pakken. Kan je nagaan wat er gebeurd zou kunnen zijn als ik daar was gebleven en de baby daar ooit zou gaan wonen! Want voor een baby gaan ze echt niet opzij. Nu ben ik nog beschermender geworden omdat hij ook erkenning wil en ik mijn kind dus echt niet van plan ben daar achter te laten! Totaal niet veilig. Het zal een hele strijd worden ook voor jou maar wil je heel veel sterkte wensen en hopen dat wij beiden ons doel zullen bereiken om ons kindje te beschermen!

Je Weet het Wel, 09-04-2013 15:10 #107
Even reageren op het stukje van Een Vader 08-04-2013 20:26

Een vader en ik denk met recht een vader, gescheiden, dus je hebt voor je kinderen gezorgd en heb een goede band met je 2 dochters (daar ga ik van uit). Maar dat is dus niet bij iedereen zo, en dat wordt weleens vergeten. Vooral als ze hele mooie praatjes kunnen hebben, trapt iedereen daar in.

Ik neem aan dat jij je kinderen niet als een bezit ziet, maar heel veel van ze houd.
En niet met modder naar de moeder gooit, is alleen maar te waarderen.
Het zal niet voor niets zijn dat de kinderen met recht bij jou wonen.
Ik neem aan dat ze dan ook gelukkig zijn.

Gelukkig zijn er ook altijd nog wel echte goede vaders en goede moeders.
Niet elke situatie is het zelfde.

Zomaar, 08-04-2013 21:08 #106
Een korte reactie voor je weet het wel. Jammer dat er niet inhoudelijk op het verhaal wordt ingegaan iets roepen is heel gemakkelijk. Wordt gelukkig wel als vader genoemd dat is weleens anders geweest. Anderhalf jaar niks van je kind horen of zien ben je dan goed bezig als ouder wordt een kind daar gelukkiger van?

Een Vader, 08-04-2013 20:26 #105
Allen,

Bij het lezen van al jullie reacties, welke zeer divers zijn zitten veel goede maar ook minder goede punten bij.
Zelf ben ik een gescheiden vader met twee dochters en vind dat vaders net zo hard moeten vechten voor hun kinderen als moeders.
Helaas wijst de praktijk uit dat moeders vaak aan het langste eind trekken, en vaders dit financieel niet kunnen trekken (qua proceskosten) en dus logischerwijze het bijltje er bij neerleggen.
Je kunt je ex uitmaken voor alles en nog wat, maar dat heeft totaal geen zin!
Laat je ex los en vecht voor hetgeen waar je voor staat, dat laat namelijk zien dat je beschikt over verantwoordelijkheid en een goed stel hersenen. Hoofdzaak is dat je jezelf hard maakt voor je kinderen en zodoende een omgangsregeling afdwingt waar jij achter staat. Als je dat niet doet dan doe je jezelf te kort en ga je akkoord met het voorstel zoals je ex dat wilt.
Als jij als ouder het allerbeste voor hebt voor je kind(eren) moet je met hun in je achterhoofd de beslissing maken wat jij belangrijk vind, en dus niet wat je ex partner wilt. Financiën zijn dan vervolgens bijzaak.
Het mooiste is natuurlijk als beide partijen gelijk denken over de kinderen en op een voor de kinderen gezonde en begrijpelijke wijze gaan scheiden, echter komt dit sporadisch voor lijkt wel gezien de reacties welke ik zoal gelezen heb.
Een moeder kan wel zeggen dit zijn mijn kinderen en daar blijf je vanaf.
Maar een vader kan precies hetzelfde doen!
Dat heb ik namelijk gedaan.
Resultaat: Mijn dochters wonen bij mij!
En de rol van moeder… tja hier laat ik mij niet over uit, daar ben ik te verstandig voor.
Resumé: Een vader heeft zeker een prominente rol als het gaat om zijn rechten m.b.t. een kind.

Je Weet het Wel, 08-04-2013 10:08 #104
Wil even reageren op het stukje van Zomaar 17-01-2013

Voor een echte dwaze vader!

Om met leugens je doel te willen bereiken, zal niet lukken.
Leugens hebben maar korte beentjes, en de waarheid langer.

Al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaald ze wel!

Anoniem, 07-04-2013 17:08 #103
In nederland heb je als vader geen recht.
Mijn vriend heeft een dochter met zijn ex. Hij heeft alles uit de kast moeten halen om te bewijzen dat hij wel degelijk in staat was om zijn dochter bij hem te hebben dit ivm zijn adhd. Dit alles heeft 5 jaar geduurt toen is er langzaam een omgang opgestart omdat het in het belang van zn dochter was dat dit langzaam zou gebeuren want zei had immers al 5 jaar bijna geen contact gehad met haar vader en hij was inmiddels een man die zei alleen kende van foto, s dankzei zn ex die al het contact verbood. Het eerste jaar is de omgang met moeite verlopen. Zijn dochter werd continu met smoezen thuis gehouden. Als hij haar in dat jaar 6 keer heeft gezien is het veel geweest. Het jaar erop kwam zn ex wel ineens de omgang na waarop mijn vriend het jaar daarop heeft geprobeert de omgang uit te bereiden. Hiermee stemde zn ex in eerste in stantie toe en van het een op het andere moment werd zn dochter weer ineens zonder reden thuis gehouden.
We zijn nu weer een half jaar bezig om de omgang weer opgestart te krijgen maar zijn ex laat gewoon niks van zich horen. We zijn zelfs bij de politie en al geweest gezien hij rechterlijk bewijs heeft dat zn dochter iedere zaterdag bij hem hoort te zijn maar blijkbaar is het niet strafbaar om je kind bij de andere ouder weg te houden Als moeder zijnde want doe je dit als vader kan je uit de ouderlijke macht worden gezet. Bij zn ex langs gaan heeft ook geen nut want die zorgt gewoon dat ze niet thuis is. Dus ook al heb je een omgang via de rechter afgedwongen de moeder kan als nog zonder reden je kind weg houden en dit spelletje net zo lang rekken tot het kind 12 is. Dan is het aan het kind om zelf de beslissing te maken of het naar de vader toe wil. Meeste kinderen zijn dan zo vervreemd van hun vader dat ze hier geen behoefte meer aan hebben.

Joyce Essers, 17-03-2013 12:48 #102
Ik ben een zwangere vrouw en aankomend alleenstaande moeder. Ik wil voor mijn kind vechten omdat de ''vader'' een drugsverslaafde en alcoholverslaafde is. Ook is die erg agressief en heeft me wel eens geslagen. Hij was altijd tegen de zwangerschap hij wou zelfs een abortus. Heb er de hele zwangerschap alleen voor gestaan financieel en emotioneel. Nu wil hij opeens erkenning van het kind. Dit wil ik niet gewoon al door het slechte milieu waar hij in leeft. Ik Woon nu weer bij mijn moeder in een stabiele leefomgeving. en wil mijn kind beschermen. Iemand ervaring hiermee…
groetjes.

Harry Tobben, 05-03-2013 13:49 #101
Nou ik ben een vader van 2 boys kreeg me kinderen ook niet, ben naar mijn advocaat gestapt. Voor omgangregeling. Als vader heb jij recht op je kind vooral als je hem heb herkend. Als je 5 jaar ermee bezig bent doe je toch iets verkeerd of jij heb behoorlijk iets fout gedaan want de rechter kijkt naar alles. Als je goede vader bent had jij je kinderen allang gekregen. Ik zie er ook niet uit als een heer, zit ook vol tattoos, maar me kinderen krijg ik wel en als je ex je overal voor beschuldigd moet ze met bewijs komen.
Veel succes.

Theo, 01-03-2013 02:39 #100
Goede avond ik wil even reageren op het bericht hier boven dat je als vader wel rechten hebt. Nou ik kan je vertellen dat deze vader gewoon geluk heeft gehad want als vader hier in dit land heb je helemaal niks van rechten, je hebt geen poot om op te staan als de ex dwars ligt en jou het leven zuur maakt door valse aantijgingen. Ik vecht al vijf jaar voor mijn kind en ik ben nog geen stap verder. Ik zal het je nog sterker vertellen je wordt niet eens serieus genomen door rechters zeker niet als je ex uit ziet als of ze een kringetje boven haar hoofd heeft en jij zelf uit ziet als een roudouwer dan is de beslissing al genomen voor je de deur van de rechtbank achter je gesloten hebt dat is mijn ervaring met dat corrupte wet stelsel hier in dit land.

Johan, 11-02-2013 13:23 #99
Aan alle vaders die menen rechten te hebben zou ik het volgende uit mijn leven willen delen.
In 1980 kreeg ik een zoon met mijn toenmalige vriendin. Na 5 jaar gingen wij uit elkaar en na mijn zoon nog 1 of 2 keer te hebben gezien conform een door de rechtbank opgelegde omgangsregeling ging er een periode van meer dan 20 jaar voorbij eer ik hem weer zag en sprak. Let wel. Er was geen sprake van kindermishandeling, drugs- of alcoholmisbruik
of wat dan ook. Het was puur rancune van de moeder en het complete rotte rechtssysteem (ook toen al) die hem bij mij en mijn familie vandaan hield. Uiteraard was er totaal geen band meer tussen mij en mijn zoon toen ik hem weer zag. En sindsdien zijn de contacten zeldzaam en verlopen stroef. We zijn vreemden voor elkaar geworden. In 2009 kreeg ik een dochter met wederom mijn toenmalige vriendin en overkwam mij hetzelfde. Ook hier weer geen sprake van misbruik, criminaliteit of wat je maar verzinnen kunt. Puur willekeur van de kongsi van rechters, advocaten en wat dies meer zij. Deze dochter heb ik tot op de dag van vandaag niet meer gezien noch ook maar iets van haar vernomen. Dat het ook anders
kan bewijst het feit dat ik in 1996 en 1997 respectievelijk een dochter en een zoon heb gekregen waarmee ik nog steeds een uitermate goed contact heb en regelmatig allerlei activiteiten mee onderneem zonder dwarsgezeten te worden door een rancuneuze moeder. Uiteraard, hebben zij geen contact met hun jongere (half)zusje wel enigermate met hun oudere (half)broer. Dit gezegd hebbende wil ik vaders die dit overkomt het volgende meegeven. In Nederland hebben vaders per definitie in de praktijk geen rechten. De wetten die dit moeten reguleren zijn nog geen eens het papier waard waar het op gedrukt staat. Het rechtssyteem (kinderrechters, advocaten, kinderbescherming en wat nog meer verzonnen is op dat gebied) is door en door rot. Het is in feite niet meer dan een geld genererende machinerie voor een bende parasieten. Laat je niks aanpraten door vaders die denken dat ze wel gebruik hebben kunnen maken van hun rechten. Dit zijn uitzonderingen die de regel bevestigen en die door puur geluk het lot in hun voordeel hebben zien uitvallen MAAR resultaten behaald in het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Wat zij hadden kunnen ze stante pede weer even hard verliezen. Geloof me, ik ken alle frustatie en gevoelens van machteloosheid en wat dies meer zij tot op het bot. Dit soort zaken snijdt als een mes in je ziel. Laat je er echter niet onderkrijgen. Ga niet de schuld bij jezelf zoeken.
Het enige wat je kan doen is aan jezelf denken. Focus je op je eigen geestelijke
gezondheid en ga niet je energie, tijd en geld verspillen door te proberen je recht te halen. Stel jezelf op de eerste plaats. Al het andere haalt niks uit en leidt alleen maar tot nog meer ellende. Lijkt egoïstisch maar is in feite zelfbehoud. Succes en sterkte.

Zomaar, 17-01-2013 23:10 #98
Ben vader van een zoontje van 26 mnd oud. Heb hem niet mogen erkennen omdat zijn moeder financieel (huis op naam krijgen) niet haar zin kreeg. Dit speelde toen ze 4 mnd zwanger was. We hebben in die tijd geprobeerd om bepaalde dingen vast te leggen erkenning en financiële zaken. We zouden gaan trouwen om zo alles goed te regelen maar telkens kwam de woning ter sprake. Na de geboorte van onze zoon die inmiddels bij haar ouders verbleef heb ik nog ruim een jaar geprobeerd om tot elkaar te komen en zo omgang en erkenning van onze zoon te regelen. Inmiddels was onze relatie verbroken. Op de 1e verjaardag van onze zoon werd mij de toegang geweigerd terwijl we een paar dagen ervoor anders hadden afgesproken. Sindsdien nu inmiddels 14 mnd verder nadat ik de rechtbank om erkenning en omgang heb gevraagd ben ik nog geen stap verder. Heb sindsdien mijn zoontje ook niet meer gezien, zelfs geen foto van hem. Procederes worden gerekt zelfs het vaderschap werd betwist er zou een dna onderzoek komen heb een half jaar geleden dna af laten nemen maar m n ex heeft tot op heden nog geen dna afgestaan de rechtbank verschuild zich achter instanties die weer onderzoek moeten doen ofdat deze test niet te bezwarend is voor m n ex. Dit terwijl dat alleen mijn zoontje dna hoeft af te staan en dit geen ingrijpend onderzoek is voor hem. Ben iemand van overleg en ben positief ingesteld maar wordt flink teleurgesteld door de overheid. Wil ervoor mijn zoon zijn!

Jacky, 12-01-2013 01:27 #97
En wat nou als jij je zoon uit de handen wilt houden van een drugsgebruiker? Je kan via de rechter geen test afdwingen? Of van het feit dat je elke hoek van de kamer hebt ge ien toen je zwanger was van ZIJN kind? En dat meneer nu zegt graag voor het kind te willen zorgen? Meneer je opbelt en zegt dat als je de deur niet open doet hij maar de boel gaat verbouwen? Ja dat soort "vaders" zijn er ook en wat het ergste is. Hij doet het niet om het kind. Maar hij krijgt wel erkenning en omgang toegewezen. T is een aardig manipulerend mannetje. Ik ben straks mijn kind kwijt door dit soort teksten. Dank u zeer. Ofwel wetgeving in nederland is krom

Robin, 09-01-2013 23:23 #96
Vader heeft gezamenlijk gezag met moeder. 2 Kinderen gaan 1x per 14 dagen van vrijdagmiddag uit school t/m maandagmorgen naar school naar hun vader toe. Moeder stuurt munitieus uitgewerkte zorgregeling (zeer uitgebreid: alle vakanties + weekenden vr. t/m zo.) aan de man toe i.v.m. haar voorgenomen verhuizing buiten de huidige woonplaats, geen reactie. Half jaar later stelt de man via de advocaat van de moeder dat de kinderen maar bij hem moeten gaan wonen. Moeder verzoekt de rechtbank om i.v.m. haar werk 100 km verderop te gaan wonen, woonruimte/school en een netwerk, uurtje rijden vanaf de huidige woonplaats. Daarnaast dient moeder bij de Rechtbank vele bewijzen in om de noodzaak vd verhuizing aan te tonen. Verstandhoudingen op school zijn verstoord, omdat vader sedert het plotselinge vertrek (i.v.m. huiselijk geweld) van moeder haar (bij bekenden/ouders en de Directie van de school) van de kinderen zwart heeft gemaakt door te beweren dat zij psychisch niet in orde zou zijn. Ouders en leerkrachten zijn door moeder niet meer objectief benaderbaar. Niemand spreekt de vrouw hierop aan, men gaat ervan uit dat hetgeen de man zegt ook zo is, school informeert ondanks het gezamenljk gezag alleen vader over de kinderen.
Vrouw startte Bodemprocedure en Kort geding op, op advies van de Raad voor de Kinderbescherming heeft de voorzieningenrechter geen vervangende toestemming aan de vrouw verleend om met haar kinderen te verhuizen. Niet in het belang van de kinderen om te verhuizen, terwijl moeder geen partneralimentatie ontvangt, er is geen convenant is opgemaakt, moeder is kostwinner en ze heeft door toedoen van de man geen vertrouwen meer in de school en haar sociale netwerk is ernstig verstoord. Psychische onderdrukking en sociale isolatie van de vrouw door een man wordt in Nederland gewoon toe gestaan. Recht op vrije vestiging wordt in het familierecht vergeten. Een eerlijk proces?

Mol, 30-12-2012 20:17 #95
Heel goed wat ik lees. Maar hier ligt een uitspraak van de rechter waar de moeder niet aan voldoet. Zelfs jeugdzorg zegt dat moeder het kind bij zich kan houden gaat dus over de uitspraak van de rechter. Moeder roept steeds dat het kind niet naar vader wil. Kind is dusdanig in verwarring en geestelijk kapot. Lang heb ik mij hier druk en kwaad over gemaakt maar ten behoeve van mijn huidige relatie en zoontje (nu) ik afstand ga doen. Dit heeft in Nederland geen zin en naar een rechter gaan helemaal niet want niemand volgt de uitspraak op.

Pedro, 10-12-2012 14:44 #94
Hallo allemaal
Mijn relatie is eind november 2011 verbroken en ben daarna naar Brabant verhuisd, maar wel weer terug gekomen naar Overijssel om bij mijn kind te kunnen zijn. In de hoop dat er een omgang komt dit duurt nu al een jaar dat ik mijn kind wel mag zien, maar wel op een manier dat niet leuk meer is. Ik heb het gezag en ik heb hem erkent. Ik mag mijn kind nog wel zien 1x om de 2 weken voor maar 5 uurtjes, 2 zaterdagen per maand. Ik ben speciaal van Brabant naar Overijssel verhuisd om bij mijn kind te zijn en om bij hem in de buurt te zijn. Dat ik niet zolang hoefde te reizen. ook dit wordt niet gewaardeerd. maar dit is tot de rechtszaak is geweest daar na hebben de instanties en mijn ex er voor gezorgd dat ik mijn kind de komende jaren niet meer mag zien. Moeder heeft melding gedaan bij bjz. terwijl er niks is gebeurd maar hout wel mijn kind in de tussen tijd weg bij mij. Ex komt overal makkelijk mee weg zowel bij bjz.en al die andere instanties. Ik kan vechten wat ik wil maar er komt geen einde aan maar wel leuk praten en zeggen je mag je kind wel blijven zien en hij mag wel bij jou komen en ik zou hem nooit bij jou weg houden, maar niks is minder waar. Ex heeft 2 gezichten lief en leuk tegen mij maar mij zwart maken bij de instanties en die geloven haar allemaal. Alles wat ik doe en zeg heeft geen effect. Ik weet me geen raad meer wat ik hier mee moet en kan doen is er iemand die me goede raad kan geven. Ik zit er nog al mee.

H. J. M. Vervloed, 08-12-2012 09:01 #93
11 jaar geleden ben ik gescheiden waaruit twee kinderen een dochter en een zoon zijn geboren, na te zijn hertrouwd met een andere vrouw mochten mijn kinderen om de twee weken een weekend bij ons komen maar na drie keer werd dit stop gezet.
Ik ben 9 jaar op zoek geweest met mijn vrouw naar mijn kinderen maar kreeg nooit antwoord tot 8 maanden geleden toen kreeg ik een brief van mijn zoon dat hij in contact wilde komen met mij en mijn vrouw, of ik dit ook wilde ik zei natuurlijk gelijk JA.
Nu wil hij bij mij komen wonen maar wordt tegengewerkt door het tehuis genaamd LIJN 5 in Maartensdijk.wat kan ik hieraan doen?

Erwin Krokkee, 06-11-2012 11:05 #92
Hallo, ik ben nu 4 maanden vader van een dochter… de moeder is hier afgelopen week vertrokken met haar.en ze dreigt dat ik mijn dochter alleen maar kan zien daar waar ze nu woont 80km verder op, mijn dochter heb ik meteen bij de geboorte erkent ze staat dus al op mijn naam. Ik heb ook nog 2 kids uit een vorig huwelijk die heb ik 1 x per 2 weken een weekend, dit wil ik dus ook met mijn dochter en mijn 2 jongens. Zij willen ook hun zusje zien. Ik zit in de schuldsanering en heb geen geld voor een advocaat. Kan iemand mij adviseren wat ik moet doen dit gedaan te krijgen?

Gr erwin

Olde, 29-10-2012 12:45 #91
Wie van de vaders heeft ook een alcohol verslaafde in huis die niets doet, verzuimt om het kind naar school te brengen en leeft op de zak van de ex partner omdat ze nog steeds een gezamenlijk huurcontract hebben? Wie kan ons helpen? We staan met de rug tegen de muur.

Carlos, 24-10-2012 05:20 #90
Weten jullie
Ik ben van mening dat we hier kunnen blijven hangen en thuis treuren, maar ik vind dat de gene waar van de kinderen ten onrecht van weg worden gehouden de vuisten moeten bundelen en terug moeten vechten. Ik ben zelf een vader die twee kinderen ten onrecht wordt ontnomen. Het geluk is dat ik met een andere ex partner een dochtertje heb waar ik co ouderschap mee heb, maar het haalt niet weg dat ik mij niet zomaar een geintje laat flikken door de moeder van die andere twee. Ik hoop via deze weg in contact te komen met de slachtoffers van zulke praktijken van moeder maar ook vaders misschien bestaat er een mogelijkheid om samen iets te ondernemen om vooral Den Haag duidelijk te maken dat om zulke praktijken een wetsvoorstel van kracht wordt en dit strafbaar wordt gemaakt. De Engelsen is dat gelukt waarom ons Nederlanders niet.
Ik ben in ieder geval al bezig. vvd en groen links is door mij al benaderd. Wie niet waagt wie niet wint. Het geldt natuurlijk alleen dat slachtoffers contact nemen geen daders of vaders of moeders die doelbewust hun kinderen zelf laten barsten. Daar reageer ik niet op. Bij eventuele belangstelling graag doorgeven op de forum, dan kan ik contact opnemen. Dit voor nu alleen via mail.b.v.d Groetjes Carlos Perez

Ikke, 08-10-2012 15:22 #89
Twee heel verschillende verhalen. Mijn exzwager laat me zus en me neefje barsten, komt opdagen wanneer het hem uit komt, belooft me neefje van 3 de leukste dingen maar komt het nooit na. Hij heeft ze zelfs met de dood bedreigd en ook nog bekend bij de politie. Dat soort mannen zijn geen vader die willen alleen macht uit oefenen.

Maar nu me vriend heeft een zoontje van 6 de afspraak was dat we hem elk weekend zouden hebben maar aangezien zijn exvriendin de zeggenschap heeft bepaalt zij dus of we hem mogen ophalen of niet. Dat kan zelfs nog een uur voor het ophalen worden besloten.

Ook zegt me stiefzoontje dat hij door zijn stiefvader geslagen wordt en hij huilt als hij zondagavond weer naar huis toe moet en zegt hij dat hij liever bij papa woont dan bij mama.

Nu de jeugdzorg gesproken en die zeggen dat mijn vriend moet doen hoe zijn ex het wil omdat zijn zoon pas met de 12 jaar mag beslissen bij wie hij woont. Ik dacht dat de jeugdzorg het beste voor het kind wilde, waarom worden juist de afspraken gepland als het kind op bed ligt of op school zit. Er is nog nooit naar zijn mening gevraagd.

Kunnen we iets doen zodat er vaste regels komen ze zijn al een keer bij de rechter zwart op wit gezet maar me vriend zijn ex houd zich er niet aan en ze kan gewoon doen en laten wat ze wil om dat zei de zeggenschap heeft!

Onbegrijpelijk, een vader die voor zijn kind vecht wordt er keihard onder uit getrapt. Wat is dit voor land? Gelijke rechten voor iedereen? Die uitspraak verdwijnt als sneeuw voor de zon!

René, 27-09-2012 11:05 #88
Hallo beste lezers,

Wij geeft mij het beste advies, ben ten einde raad. Ik ben een man van 54 en heb een jaar lang een relatie gehad met een veel jonger iemand. Een 8 maanden ging dit perfect, we besloten een kindje te nemen, zij had al een dochtertje van 3 jaar.

4 maanden voor de zwangerschap maakte zij accuut een einde aan de relatie, zo verbouwereerd ik was, leverde ik de sleutel in, besloot weg te gaan, haar het huis te laten houden, de pas gekochte spullen van plm. € 10.000 mocht ze behouden, omdat ik vind dat een vader het makkelijker en sneller bij elkaar heeft dan de moeder met een kind om haar heen. Vlak voor de bevalling werd ik weggemoffeld om het zo maar te noemen. Ik kocht alles voor haar en haar kindje, bracht haar overal naar toe, deed de huishouding samen, kortom alles ging eigenlijk heel erg goed.

Zo later bleek, had zij een ernstige vorm van Borderliner… niet mee te leven volgens velen, waaruit dus wel blijkt, waarom ze deze houding aan neemt. Ik bleef haar helpen en uiteindelijk bedacht zo zonder mijn weten om een naam voor ons dochtertje, we zijn een paar keer samen naar de controle toegeweest en uiteindelijk mag ik mijn kind niet erkennen en ook niet zien, hier is 100% geen reden voor.

Heb veel mailberichten van haar gehad, die heel tegenstrijdig zijn in haar nadeel dus. Ik heb het gemeentehuis schriftelijk meegedeeld er niet mee akkoord te gaan dat er op de geboorteakte komt te staan VADER ONBEKEND dit is nml. strafbaar, dus wanneer zij de aangifte doet van vader onbekend, pleegt ze een strafbaar feit. Wat ik wil, is gewoon mijn kinderen zien.

Nu weet ik dat ze een beest van een advocaat heeft en ben ik op zoek in de regio Groningen naar een spetterend goede advocate, liefst een vrouw, wie weet raad?

M., 25-06-2012 13:26 #87
Mijn zoontje is 15 en zijn vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen mijn kindje 3 maanden oud was. Hij ging toen liever stappen dan mijn zoontje te zien. Ik heb hem een half jaar achter zijn kont aan gezeten, terwijl mijn zoon altijd ziek was. Vanaf 3 maanden oud heeft mijn zoon neus oor en amandelonsteking gehad. Elke 2 weken naar de dokter, ik heb alles zelf gedaan zijn vader keek er niet naar om, tenzij hij er aandacht mee kon krijgen wat voor vorm dan ook. Geen aandacht van mij hoor maar van de buitenwereld. Het liefst medelijden. Op een gegeven moment zat ik hem niet meer achter zijn kont aan en hij kwam ook niet meer opdagen. Met mijn zoon ging het daarna alleen maar beter. We hebben 8 maanden niks van hem gehoord tot ik een brief van de advocaat in de bus krijgt en meneer eist dat mijn kind per direct bij hem komt logeren elk weekend. Hoewel ik mezelf daar dubbel op voelde, wil ik voor mijn kind graag dat hij zijn vader toch zou leren kennen. Maar op rustig opbouwende manier. Dit ook omdat mijn kind een gevoelig kind is en veranderingen hem niet goed afgaan. Hij wordt hier eerst ontzettend vermoeid van met symptomen niet eten en slapen, waarna hij vervolgens fysiek ziek wordt. Dit is dus nu gebeurd. Dit probeer ik steeds aan mijn expartner te vertellen. Maar luisteren doet hij niet, zolang hij maar krijgt wat hij wil, maakt het hem niet uit wat gevolgen zijn voor mijn zoon. Natuurlijk wil ook dat mijn kind uiteindelijk mee gaat, maar wel wanneer mijn kind daar klaar voor is en niet wanneer meneer daar klaar voor is. Dus dit wordt nu een rechtszaak, waar ik mijn kindje zelf buiten probeer te houden, maar dat wordt mij behoorlijk moeilijk gemaakt. Hebben meer mensen dit probleem?

John, 17-06-2012 12:46 #86
Help uit de grond van mijn hart.
mijn ex en ik zijn uit mekaar gegaan later weer geprobeerd maar ging niet ze heeft de kinderen opgepakt en vertrokken. oudste 17 jongste 12 we hebben co ouderschap.van af het moment dat ze wegging krijg ik niks meer te horen of wat dan ook. nu krijg ik een brief van de rechtbank dat ze het alleen recht wilt hebben en mijn kinderen denken dat ze het doet om een huis te krijgen wat niet waar is.ik heb haar sms gestuurd heb alles geprobeerd ook teksten die niet kloppen maar puur uit wanhoop zei krijgt van iedereen hulp en ik moet een advocaat nemen die ik niet kan betalen neem ik die niet heb ik al verloren waar is de recht van de man in dit land wie kan mij helpen ik weet het niet meer

Linda, 11-06-2012 23:27 #85
Hoi lieve mensen,
Ik heb een vraag als iemand het kan beantwoorden ben ik supper blij. Ik heb twee kinderen mijn oudste zoontje woont bij mij en me dochtertje woont bij haar vader. Haar vader heeft haar erkend sinds ze bij hem woont. Ze woont al een jaar bij hem en we hebben ook afspraken zo dat mijn kinderen elkaar toch kunnen zien, maar wat er om mij gaat is dat ik mijn dochtertje weer terug wil. Ik wil dat ze weer bij mij ingeschreven staat, maar haar vader wil haar niet terug geven en ik heb de voogdij, hij niet. Ik vroeg me af kan ik haar gewoon weer terug kan halen? Gewoon naar de gemeente gaan en haar weer bij mij inschrijven? Heeft hij het recht om dit tegen te houden?
Alvast bedankt.

Siam, 03-06-2012 13:41 #84
Weet niet of iemand mij kan helpen
of raad kan geven hoe ik het beste kan aanpakken
heb een zoon van 2 jaar me tme ex we hadden een regeling om de week 1week bij haar 1 week bij mij.ik heb de kleine erkent we hebben gezamelijke voogdij via de rechtbank.ik ben net uit detentie voor me oude straf ben me leven weer op orde aan het zetten heb nu een appartement ben me schuldenb an het regelen heb een nieuwe vriendin die me ook steunt, me ex heeft een appartement geregeld via een instantie alleenstaande moeders me zoon woont ook bij haar vind ik allemaal ok.alleen nu wilt ze dat ik de kleine alleen in het weekend zie in plaats van 1 week bij mij.maar ik ben erachter gekomen dat ze speed snuift doordeweeks en weekend ze is 21 ik ben 32 hoe kan ik dit het beste oplossen want nu wil ik dat die kleine bij mij komt wonen nu ik dat weet, ze ontkent alles haar vader en moeder die weten het wel maar die zijn naief
of hoe moet ik het zeggen ze willen het niet zien omdat het een dochter is als ik er iets over zeg geloven ze het niet hoe kan ik diet hetbeste oplossen inverband met me strafblad en dat is niet over geweld of wat dan ook

Mirjam, 22-05-2012 13:46 #83
Mijn ex en ik zijn nu 3 maanden uit elkaar. Ik wil graag een omgangsregeling voor hem met zijn 4 meiden. Maar hij heeft geen vaste verblijfplaats (hij heeft alleen onderdak van april tot oktober). Hij woont op zijn werk en woont samen met nog 3 andere mensen die daar werken. In de winter is hij dus dakloos. Ik wil zijn kinderen niet af nemen maar ik wil ook niet dat de kinderen daar heen gaan omdat hij alleen maar een slaapkamer heeft en verder helemaal niks. Wat kan ik hieraan doen?

Lotte, 14-05-2012 10:28 #82
Beste Danny,

Het spijt mij zeer, maar jij bent jouw dochters niet waard! Zo praat je niet over je ex vrouw en je noemt andere vrouwen KKhoeren? Sorry en dat noemt zich een vader? Je hebt geen respect!

V4v, 11-05-2012 16:08 #81
Ik heb een beetje vluchtig de verhalen gelezen, maar jeetje wat een reacties en wat een verschil ook in reacties. Ik vind dat ze in Nederland eens moeten kijken naar het positieve.
Hoeveel vaders verliezen hun rechten omdat er een moeder is die niet mee werkt. Heb juist respect voor vaders die er alles aan doen om wel bij hun kind te willen zijn. Waarom dwarsbomen? Waren iedereen tegen zitten. Ooit was je gelukkig, ooit was je samen, en dan komen er kinderen. Een keus die je op dat moment maakt. (niet voor iedereen is deze keus zo van zelf sprekend, er zijn genoeg mensen die kinderen willen hebben maar helaas geen kinderen kunnen krijgen. Wees blij dat jij wel de kans krijgt om een kind te krijgen, dat het dan tussen vader en moeder niet meer goed gaat betekend niet dat je kind hier hinder van moet hebben. Je gaat niet meer samen de toekomst in als partners, maar voor de rest van je leven zullen jullie samen de ouders blijven! Je bent gewoonweg verplicht tegenover je eigen kind om deze een vader en moeder te kunnen bieden, wees juist trots als je deze kans aan een kind kan bieden want in heel veel gevallen is dat anders.
Ik maak zelf deel uit van een samengesteld gezin. Al ruim 3 jaar zijn wij erg gelukkig.
Mijn man heeft een dochter uit een eerder huwelijk en ik een zoon, samen hebben we ook een zoon. Alles ging altijd goed, al drie jaar lang zijn wij 1 gezin, de dochter van mijn partner woont bij ons (grotendeels) Moeder heeft het altijd te druk gehad met andere zaken, zoals werk en hobby's. Nu eist moeder ineens volledige voogdij, in het belang van het kind is dit niet haalbaar, aangezien het kind 4 jaar is en niet beter weet dat ze deel uit maakt van een gezin met daarin een broer en broertje.
Moeder gooit dan maar wraak in de strijd en schakelt het AMK in, doet een melding tegen vader wegens kindermishandeling, eist de voogdij op, maakt vader kapot en zwart in het bijzijn van het kind met als gevolg dat beide ouders nu onder toezicht van BJZ staan. momenteel is het zo erg dat het arme meisje nog steeds niet naar de basisschool kan. Moeder weigert mee te werken aan een scholen onderzoek, om te kijken welke school het beste is voor het kind. Vader doet dit allemaal alleen. Vader wordt echter nergens gehoord… het advies van de kinderbescherming was dan ook dat de dochter bij moeder gaat wonen en daar naar school zou gaan, terecht? onterecht? het is afwachten of de rechter daar in mee gaat… de uitspraak volgt nog,
Het kan nooit in het belang van het kind zijn, aangezien ze dan alles waar ze al 3 jaren mee bekend is kwijt zal raken. Ze weet niet beter dan dat ze door de weeks bij papa is, dat ze een broer en broertje heeft, ze is immers nog maar vier.
Het zal betekenen dat haar hele leven op de kop gegooid gaat worden, aangezien ze bij haar vader haar vriendinnetjes heeft, haar sport en haar gezin.

Wat vader ook probeert, hij wordt gewoon weg niet gehoord, diep triest… erg jammer… en toch hoog uit belachelijk dat er nooit problemen zijn geweest en na 1 valse beschuldiging van de moeder wegens mishandeling is alles in de stress en is de toekomst alles behalve zeker voor een onschuldig meisje…

en dan niet te vergeten haar broertjes…

Jolanda, 08-04-2012 12:18 #80
Allereerst voor alle vaders die wel omgang met hun kind eisen etc petje af. Daar heb ik respect voor.

Ik zit zelf in een situatie dat ik zwanger ben en de "vader"is weggegaan hij wilde zijn vrijheid terug. Ben nog pril zwanger. Hij zei tegen mij ik ga via een rechter eisen dat je het kind laat aborteren. Heeft ie nooit gedaan ook geen recht toe het is mijn lijf. Nu wil hij het kindje niet erkennen. ik heb vanaf het begin aangegeven dat ik wilde dat hij gewoon een normaal contact met zijn kind zou kunnen krijgen. Hij wilde dat totaal niet. Wat kan ik nu nog doen. Ik heb aangegeven dat ik dus vanaf nu geen mededelingen meer doe over de zwangerschap etc. Mocht hij vragen hebben dan moet hij maar contact zoeken. Nu dreigde hij als het straks geboren is dan kom ik het gewoon voor een weekend ophalen zonder dat er sprake is van erkening etc. Mag dit zo maar?

Mary, 02-04-2012 18:21 #79
Hallo,
Mijn ex is bij mij en onze dochter weggegaan toen ze een paar maanden oud was, hij wilde geen gezinsleven (meer), had ie ook kunnen bedenken voordat ik zwanger raakte maar dat terzijde… Hij heeft haar erkend en ze draagt zijn achternaam. Hij deed vanaf t begin al moeilijk met geld storten op haar spaarrekening, terwijl hij zijn 2 andere kinderen wel gewoon maandelijks geld geeft. Uiteindelijk dat vastgelegd via een advocaat en ik heb nu ook eenhoofdig gezag. Hij mag nog steeds zijn kind komen opzoeken alleen houdt meneer zich niet aan die afspraak. Helaas is t zo'n type 'ik doe wat ik wil en wanneer het mij goed uitkomt, anders niet!' Het is inmiddels 2 maanden geleden dat hij haar gezien heeft ( errrrug druk met werk, kroeg en nieuwe vriendin), nooit heb ik gezegd dat hij de kleine niet mag zien, het is gewoon gebrek aan belangstelling van zijn kant. De afg 2 jaar heeft hij nooit op haar gepast, nooit voor haar gezorgd, nooit met haar gewandeld, wat als meneer opeens wel weer v mijn deur staat en haar wilt zien of erger nog, mee wilt nemen voor een middagje… sta ik dan in mijn recht om hem dat te weigeren?
T is wel lekker makkelijk zo voor hem. ik ben fulltime moeder en heb een fulltime baan en als HIJ er zin in heeft dan komt ie even 'vader' spelen en als hij daar geen zin in heeft, dan kan zelfs zij barsten! Wat raden jullie mij aan te doen?

Salina, 27-03-2012 16:32 #78
Je bent een goede vader misschien, maar wat als je met een vader te maken heeft die je uit wraak en culturele omstandigheden, ten koste van t kind dit soort rechten kan afdwingen. Zeker in culturen waar een vrouw niets te zeggen heeft! Dagelijkse bedreigingen om je kind van je af te nemen en die in ver land opt e voeden omdat een kind bij een man hoort. ik ben het eens met Miranda.

Kelly, 12-03-2012 14:03 #77
Ik ben nu zelf een vrouw maar hoe mijn vriend zijn ex doet is echt niet normaal! Hij doet alles voor hen en zij maar altijd dreigen met vrederechter en advocaten terwijl het enkel maar bij dreigementen blijft! Zij heeft het hoederecht over 2 kinderen, ze gaat elke dag bij haar ouders eten, haar ouders doen haar was en plas en dan beschuldigd ze ons dat wij slecht zijn met de kinderen terwijl wij elk weekend verse groenten op het bord leggen en dingen doen met de kinderen! Voor haar zijn de kinderen wisselgeld en gebruikt ze tegen hem. nu zijn we erachter gekomen dat ze de kinderen opsteekt tegen hun papa. pure jaloezie! Ik hoop dat dit snel eindigt!

Rob, 07-03-2012 11:05 #76
Een bericht aan Jeroen.

Tijdens een scheiding is er sprake van onderhandeling. Omdat je als ouders uit elkaar wilt gaan moet je geven en nemen, anders komt de scheiding niet tot stand. Dat geven en nemen is lastig. Soms geef je iets waar je later spijt van hebt. Ik denk dat dat bij jou vader aan de hand is geweest. Om eruit te komen met je moeder heeft hij ouderlijk gezag opgegeven (voor je moeder was dit een eis, meestal om reden dat zij je vader niet vertrouwd met de kinderen) en is je vader akkoord gegaan met een omgangsregeling. En nu gebruikt je moeder dit. Dat is niet goed van je moeder.

Ik heb zo'n zelfde situatie. Ik ben akkoord gegaan met een beperkte omgangsregeling van elke woensdag en ééns per 3 weken een weekend. Nu ben ik daar al tijden ontevreden mee, maar krijg het niet veranderd zonder gerechtelijke stappen.

Miranda, 06-03-2012 22:35 #75
Sjonge wat n heftige reacties! elke situatie is anders besef dat eens… niet elke moeder is blij dat de vader na zoveel jaar in beeld springt. en ja dit soort berichten zet zulke idioten eraan om stappen te ondernemen na 4 jaar zich niets van zn kind aangetrokken te hebben zulke mannen mogen van mij kapot gaan. langzaam… de mannen die meteen goede bedoelingen hebben (op het moment van zwangerschap dus) gun ik het beste en hoop dat diegene rechten krijgen maar mannen die eerst niets met n kind te maken willen hebben en ineens beseffen dat ze dat toch wel willen nee, trek je terug! n kind heeft niets aan jou beter hou je je weg.

Jeroen, 29-02-2012 00:35 #74
Hoi
Ik heb ouders die uit elkaar zijn maar mijn vader heeft het ouderlijk gezag niet over mij en men broers alleen mijn moeder zegt dat hij die op gezegd heeft en mijn vader zegt dat mijn moeder dat toen ge eist had wat is nu waar en kan dat dat de moeder dat eist en dan ook echt gebeurt

Gr

Danny, 19-02-2012 21:44 #73
Ik wil even wat kwijt.ik was 5 jaar getrouwd en in die tijd heb ik twee trotse dochters gekregen.hun hoeremoeder vond het nodig om de papa van de kids 1,5 jaar lang te bedriegen met een ander.het ergste is nog dat ik nu alles tegen mijn wil in moet accepteren ik woon vlakbij mijn meiden en mis ze enorm en vraag mij ex heel vaak of ik ze een keer naar school mag brengen.antwoord nee ik doe alles voor me kids maar ik trek altijd aan het kotste eind.mij kids zeggen vaak papa wij willen zo graag vaker naar jou maar van mama mag dat niet en als jij wat vraagt zegt mama altijd nee.zo kreeg ik vandaag van mijn oudste dochter een tandje die gisteren door het wisselen loskwam zegt ze papa deze mag jij hebben omdat je zo lief bent en omdat ik van je hou toen kwam de overdracht en wou ze hem natuurlijk aan mama showen.wat denk je mama stopt hem in de zak en weg was mijn tand.dit soort vrouwen die het contact onthouden met de vader van haar kids door gebruik te maken van hun machtpositie moeten ze gelijk de kids afpakken en de zorg aan de vader toe vertrouwen dit hoord anno 2012 niet te mogen ze zeggen altijd.de rechter kijkt waar de kids het beste af zijn.bullshit gelul want die vieze kuthoer maakt mijn kids naar de klote omdat ze het over de rug van de kids speeld.ik kan zo uren, weken, maanden doorgaan zoveel gebeurt er.regering wordt eens wakker en help de vaders die wel knokken voor hun kids.voor alle moeders die zich zelf aangesproken voelen en zoiets hebben van ik herken mijzelf daar wel in.schaam je diep want jullie zijn het woord moeder helemaal niet waard smerige kk hoeren

R. Bos, 18-02-2012 10:37 #72
Mijn god mensen wat zijn jullie een stelletje zure vrouwen zeg! Deze man komt op voor zijn rechten! Wees blij dat er mannen zijn die niets liever willen dan hun kind of kinderen zien en hier voor vechten ipv met je eigen zure verhalen te komen! Alsof de meeste vrouwen zo goed zijn. Ja zielig verhaal ophangen omdat hun kerel ze verlaten heeft, hoeveel vrouwen houden de kinderen weg bij hun vader? Hoeveel vrouwen eisen alimentatie voor de vader het kind mag zien? Of zijn er gewoon niet wanneer de vader de kinderen op komt halen?

Ik ken genoeg van die verhalen. Ja ik ben zelf vrouw, moeder en stiefmoeder. Mocht mijn huwelijk ooit fout gaan, dan zorg ik dat de vader van mijn kinderen zijn kinderen altijd blijft zien!

Nogmaals get a life en ik ben blij dat deze meneer gevochten heeft om zijn kind te mogen zien en gewonnen heeft!

Pauwels Martine, 18-02-2012 00:19 #71
Hey ik heb een dochtertje van 15maanden men ex wist dat het van hem is maar hy eist het niet op heeft het ook niet erkend hy wou alleen dat ik abortus wou laten doen omdat zen ouders en zen vrouw niet mochten weten dat het van hem kwam men nieuwe vriend heeft ze erkend als zyn dochter het was al de 2keer dat hy me zwanger maakte waaronder ik een miskraam heb gehad je zie er zen toch smerige mannen op de wereld

Kaatje, 16-02-2012 23:19 #70
Zeker hebben vaders ook recht op hun kind… Mijn vriend heeft een dochtertje van anderhalf. Altijd voor het kindje gezorgd, naar de opvang gebracht en weer opgehaald als ze allebei moeten werken, na het werk nog de boodschappen gedaan, gekookt, gewassen, het huis aan kant gemaakt. Mama doet dus helemaal niks behalve achter haar computer hangen. Nu gaan ze uit elkaar en mag vader zijn dochter niet meer zien van haar want hij werkt volgens haar te veel en ze hebben hem ook helemaal niet nodig. Ze zet nergens een handtekening onder al was hij het laatste mens op aarde… Is dat een normale reactie van een volwassen vrouw? Nee, zeker niet! Wat te doen? Heb geen idee en vertwijfel er zowat aan. Heeft iemand een tip?

P. C., 16-02-2012 19:16 #69
Een vader die zijn kinderen in de steek heeft gelaten heeft geen rechten een vader die er altijd voor zijn kinderen is geweest heeft dezelfde rechten als een moeder.
Mijn ex heeft zijn kinderen verlaten zijn zoontje van anderhalf en zijn zoon die nog geboren moest worden hij zou er altijd voor ons zijn maar ja dat zijn maar woorden nu zijn ze 4 en 2 en nog niks dus ik eis nu alimentatie en zeker geen omgang regeling zij weten niet wie hij is en 2 jaar geleden heeft hij gezegd dat hij niks met ze te maken wil hebben ze passen niet in zijn nieuwe leven blijkbaar en de tweede zoon is niet erkend want zijn nieuwe vriendin mag niet weten dat hij er 2 heeft ik eis ook erkenning hij mocht altijd zijn kinderen zien en omdat zijn huidige relatie niks mocht weten heeft hij het daarbij gelaten nu is mijn vraag omdat ik alimentatie eis ben ik toch niet verplicht voor omgang regeling terwijl hij er afstand van heeft gedaan

Goofy, 29-11-2011 04:49 #68
Niet iedere verwekker kan zomaar de rechten van erkenning krijgen van een kind welke verwekt is bij de vrouw, vooral niet wanneer aantoonbaar is dat de man in het begin van de zwangerschap ervandoor is gegaan omdat hij zonodig bang was zijn mannelijkheid kwijt te raken, vaak willen mannen omgangrecht omdat ze macht willen houden, het draait daarbij niet om het kind maar om hoe de relatie ervoor in elkaar zat, meestal is de man ervandoor gegaan dan heeft hij geen rechten op erkenning zeker niet wanneer dit een gewone huis tuin en keuken relatie was, alleen wanneer je samen gewoond hebt of getrouw was en gescheiden bent is het zo dat een man erkenning kan vragen aan een rechter.

ik kom op voor de rechten van de vrouw, het kind heeft in de buik van de vrouw gezeten, een man heeft geen RECHTEN! Tenzij het kind dit op latere leeftijd wel wilt en dit in goede omgang gaat met de vrouw.

Mannen willen erkenning omdat ze macht op de vrouw en haar leven willen blijven uitoefenen, daarom pleit ik voor vrouwen zijn de baas!

Corry, 25-11-2011 21:09 #67
Dit is in nederland slecht geregeld mijn zoon heeft met een advocaat 2 jaar gevochten om zijn zoon te mogen zien de rechter bepaalde dat hij hem om het weekend mocht hebben maar nu hij twaalf jaar is hoeft hij niet meer mijn ex schoondochter zegt hij mag nu zelf kiezen en zeg nu dat hij niet meer wilt is dit waar of mag mijn zoon zijn zoon gewoon opeisen om het weekend hij mag wel alles voor hem betalen schoolgeld tandarts alimentatie enz enz maar mag hem nu niet meer zien weet u misschien hoe of wat wij weten dit dus niet staat ook nergens

Marc, 21-11-2011 17:13 #66
Hallo, allereerst even; mijn enter toets doet het niet, dus alles staat daarom achter elkaar aan, of met veel spatie ertussen… ik zit in ongeveer een zelfde geval, bijna 2 jaar geleden is mijn zoon geboren, deze heb ik niet mogen erkennen van de moeder (toen 15 jaar) die geheel door voornamelijk haar vader 'gek' is gemaakt. Toen het bekend werd bij haar ouders dat ze zwanger was (niet de bedoeling dat ze dat werd) is er bizar gereageerd door haar ouders (voornamelijk de vader) hierdoor zijn er heeeel veel spanningen en frustraties gekomen wat de situatie alleen maar moeilijker maakte. Door dit alles verliep onze relatie ook steeds slechter, waardoor ik met dingen te ver ben gegaan. Nog nooit heb ik ook maar iets in e richting van onze zoon gedaan, echter is de moeder van ons kind wel 2x van huis weggelopen omdat het daar niet dragelijk is, ik mag er niet meer binnen komen, en ondangs dat duidelijk is dat er ene 'kronkel' zit bij haar vader kiest jeugdzorg voor zijn kant, zij moést na 6 weken bij mij geslapen te hebben perse naar huis anders werd ze uit huis geplaatst en werd onze zoon afgenomen. Door toedoen van haar vader en gekmakerij van haar vader werd ik totaal tot aan de grond afgebrand en zwart gemaakt, ik mag nu mijn zoon die ik niet mocht erkennen 1x per maand zien. Dit terwijl het de 1e 7maanden probleemloos was vergaan. (daarna liep ze thuis weg en naar mij toe) Jeugdzorg gelooft de dingen die haar vader verteld, wat haar moeder zegt en vind, wat zij zelf zegt en vind, wat anderen zeggen word allemaal totaal niet naar geluisterd. Zo ziet mijn hele familie mijn zoon nooit, terwijl er wel om de haverklap mee naar hun familie gegaan word. Jeugdzorg zegt simpel weg dat het niet in het belang van onze zoon zou zijn dat hij meer omgang heeft met mij, dan wel met mijn familie. Er zijn dus zeer veel verschillende situtuatie's, en per situatie hoor gekeken te worden welke rechten de vader wel en niet mag/kan hebben. Tevens HOORT dit voor de moeder ook te gelden, daar word nooit over gesproken, maar daar zitten er ook zat van tussen die het niet verdienen, en waar de vader er alles voor doet en uiteindelijk toch de moeder wint. Terwijl dit juist slecht zou zijn voor het kind. Dus sommige reactie;s hieronder gaan véééél te ver, en iemand zomaar beschuldigen slaat nergens op, deze man van hierboven heeft het vast met goede bedoelingen hier neer gezet en als steun punt voor vader die het recht wel horen te hebben maar het niet krijgen. Ik ploeter nu ook al bijna 1,5 jaar ermee dat ik mijn kind zo goed als nooit mag zien en ga er alleen maar verder aan onderdoor. Sommige zullen het verdienen, maar dat is duidelijk lang niet met allemaal zo! Groeten M

Ietje, 20-11-2011 10:33 #65
Veerle, geeft je dochter borstvoeding? dat is iets wat meespeeld.
@linda, je hebt helemaal gelijk, de kerels moeten verzuipen.
Mannen die zoals deze kerel dit schrijft, die onderneemt ook wat, de kerels die ons klein proberen te maken, ondernemen nooit wat, en die kunnen nu lekker op hun luie reet dit opzoeken door alleen maar even te googlen… fijn.

Veerle, 19-11-2011 11:12 #64
Mijn dochter is onlangs met twee weken oude baby terug thuis komen wonen nadat vriend de relatie verbroken had
wij staan hem toe het kind bij ons te zien, maar hij wil het kind ook kunnen meenemen
emotioneel weegt het voor mijn dochter zwaar door, en wil ze haar kind niet meegeven
ook omdat ze nog zo klein is
wie weet of we dit wel moeten of er een leeftijd op staat eer een kind veplicht mee moet

Jacqueline, 11-11-2011 12:27 #63
Eeeh pfoei… wat een heftige reacties, durf bijna niet meer! Maar een vriend van mij heeft een zoontje van 18 weken, en mag het niet erkennen van de moeder en mag ook 1 keer in de 2 weken naar zwolle om het mannetje te zien. Allimentatie is niet wettelijk geregeld maar naar zijn zeggen betaald hij wel luiers en voeding. Als hij geweest is zit hij in zak en as want er kan dus niet op een normale manier gepraat worden met elkaar. Ik moet erbij zeggen dat ik de moeder van het knulletje niet ken en een verhaal heeft 2 kanten. Zelf heb ik 19 jaar geleden als zovelen van jullie in het schuitje mogen varen, maar is er een oplossing om ook niet agressieve, -passieve vaders een kans te geven? Ik hoop dat er iemand is die mij een beetje een leidraadje kan geven om hem erbij te helpen…

Ikke, 08-11-2011 13:13 #62
Hallo,
Ik ben het er helemaal mee eens dat vaders ook rechten hebben. Maar dan moeten ze deze (net als de moeders overigens) wel verdienen. Mijn oudste dochter (ben ik nu achter gekomen) is door mijn ex 4 jaar lang zowel geestelijk als lichamelijk mishandeld. Het is niet zijn dochter, maar hij zei altijd (ook na de geboorte van onze gezamelijke kinderen) dat hij haar als zijn eigen kind zag. Nu heeft hij nooit moeite gedaan om de kinderen te erkennen, dit deed hij pas toen ik de relatie wilde beeindigen. Ik heb de relatie uit angst voor hem (ik kreeg nogal wat dreigementen, zoals dat hij de kinderbescherming wel zou bellen en de kinderen weg zou laten halen, of dat hij het huis in brand zou steken…). Ik was de hoofdkostwinnaar, en verder was het allemaal wel lekker makkelijk voor hem. Dak boven het hoofd, elke dag eten… Toen daar een eind aan kwam omdat ik het helemaal zat was, kwamen er eindeloze dreigementen. Die man zit vol haat en zelfs mijn kinderen kwamen thuis met dingen die hij allemaal had gezegd over mij.
Ik ben er dus onlangs achter gekomen wat hij met mijn dochter heeft gedaan. Ik vraag me af hoe jullie hier over denken. Mag deze man dan wel zijn kinderen erkennen? Hij heeft ook nooit iets bijgedragen aan de zorg van de kinderen, hij zei dat hij pas ging betalen als hij gezag had!
Graag meningen.

Linda, 28-10-2011 15:52 #61
Ja maak ze vooral wijzer dan ze zijn! ik heb dus een no good ex die mijn dochter 3 jaar amper gezien heeft nooit geen cent heeft gegeven op verjaardagen vooral niets liet horen mij dreigde om mijn dochter te ontvoeren om zelfmoord te dreigen mij te vermoorden en dat soort spant nu een rechtszaak aan door mensen als jou omdat hij denkt recht te hebben om haar weekenden thuis te hebben en mag mijn dochter door een mallemolen van ons o zo geweldige rechtssysteem en kost het mij een hoop geld. en bedankt.

Sky, 15-10-2011 17:25 #60
Krijgt de vader ook rechten als hij 40.000 euro schuld heeft en dagelijks deurwaarders op de stoep heeft? En een woning heeft dmv vervalste papieren. Ten eerste kan hij geen allimentatie betalen en ten 2 de heeft hij fraude gepleegd dus vertrouw ik hem niet alleen in zijn huis (lees: gaat om een kindje van 6 maanden). Mijn vraag is dus of hij dan alsnog rechten heeft.

Tamara, 12-10-2011 17:50 #59
Ik ben het er dus niet mee eens dat alle vaders recht mogen hebbe op het gezag
ik heb zelf ook een probleem mijn zoontje is 5 maanden en zijn vader is erg agresief voor zulke mannen moet het gewoon verboden worden.
en al helemaal niet alleen met het kind zijn ik ben niet te beroert dat hij ze kind 1 keer in de week mag bezoeken maar dan met mij erbij maar absoluut niet alleen en al helemaal niet meenemen. ze hebben het steeds over het belang van het kind maar in sommige gevallen is het gewoon beter dat hij zonder vader opgevoed word wat in mijn geval is dus.
en als ze dat wel vinden dat alle vaders er recht op hebbe verknallen ze zelf het hele kind dat hij later problemen krijgt, onzeker is of zelfs word geslagen of erger.
maar dan is het te laat.

Mama, 06-10-2011 21:11 #58
Heeft de vader ook het recht om te beslissen wat er in 'zijn' weekenden gebeurd terwijl hij niet aanwezig is? Het is toch een regeling tussen vader en kind? niet tussen nieuwe vriendin (die ik niet ken) en kinderen? en dat hij ze een maand lang niet ziet? Wat is daar je mening over?

S. Mashal, 04-10-2011 21:05 #57
Beste mijnheer, ik heb uw artikel hierboven gelezen en ik kon meteen mezelf erin terug vinden. Ik heb een dochtertje van 8jaar oud, ik heb haar niet mogen erkennen van haar moeder. En ik mag haar ook nooit zien, alleen af en toe bij haar paardrijdlessen zelfs dat is me ontnomen nu. Ik zou uw graag willen vragen hoe u het aangepakt hebt en bij welke advocatenbureau uw geholpen bent, misschien dat ik daar dan ook terecht kan. Want ik zou me dochtertje graag willen zien.

Robert, 27-09-2011 13:43 #56
En hoe zit dat met de rechten van een man als hij zn kind en ex vaak sloeg? Het kind is nu bijna 5 en moeder heeft altijd voor hem gezorgd, omdat vader genoeg had aan zijn eigen problemen (zowel psychisch, als seksueel (richting pedo), veel klinieken in en uit geweest, nooit een behandeling afgemaakt, dan was hij er een korte periode wel voor zijn zoon en dan ineens weer niet. En nu eist de vader ineens een bezoekregeling via de rechtbank… staat hij hiervoor sterk? Ik maak me zorgen om dat kind, omdat hij altijd al een speelbal is geweest en zijn moeder wil hier een eind aan hebben en zelf voor haar kind zorgen, want sinds zij bij haar ex weg is is het gebleken dat het met haar kind ook veel beter gaat. Bij hun is vanaf de geboorte alle instanties amk enz betrokken geweest, maar na een half jaar nadat ze bij haar ex weg was, had ze ook geen instanties meer, zo goed het gaat. Maakt hij kans om die toekomst te verpesten door een omgangsregeling af te dwingen? Want dat zou onze toekomst ook kapot maken, ik heb sinds kort een relatie met haar (we wonen niet samen omdat ze het heel rustig aan wil doen) en ik zou ze niet kwijt willen door alle spanningen die dit gaat opleveren.

Pelican, 14-09-2011 16:54 #55
Ik treed op voor een kennis van mij en heb hierbij de volgende vraag. Beiden hebben een zoontje van 7 jaar en woonachtig in Nederland. Na scheiding in 2008 is vader in 2011 in Engeland gaan wonen. Nu wil hij dat zijn zoon om de twee weken naar Engeland komt. De moeder zit dit niet zitten aangezien dit nogal een impact heeft qua reistijden e.d. Ze wil wel meewerken aan een bezoekregeling maar vind dat de vader naar Nederland moet komen. Kan ik dit afdwingen of is zij verplicht eraan mee te werken dat haar zoontje om de twee weken naar Engeland moet en zo ja, voor wie zijn de kosten?

Dode Vader, 28-08-2011 18:24 #54
Gaarne wil ik iets kwijt en/of vragen.
mijn oudste heeft al een parttimebaan en ontvangt studiefinanciering.
van de moeder mag ik al 9jaar mijn kinderen niet zien. toch moet ik alimentatie betalen.
oudste erkent mij niet als vader en ondertekend met moeders achternaam.
maar als het erop aankomt en ik moet alimentatie betalen, gebruikt mijn oudste opeens
wel mijn achternaam bij de LBIO.
Hoe kan dat?
is dat niet fraude?
wat kan ik doen?

Veronique, 28-08-2011 13:54 #53
Beste Erna,
Naar aanleiding van uw reactie wil ik u en uw zoon de tip meegeven dat er beter over de bank kan worden betaald dan kontant. Ik ken namelijk een verhaal dat er jarenlang kontant geld binnen is gekomen bij de moeder en zij daarna zei dat ze nooit iets heeft ontvangen. Bewijs dat maar eens!
Over de rechten kan ik u niet veel vertellen, dit kunnen ze wel bij bijvoorbeeld een juridisch loket. Heel veel succes!

Erna van Os, 27-07-2011 13:14 #52
Ik heb een vraag over de omgangs regeling van mijn zoon tenopzichte van zijn dochter.
Delalia is een prachtig ongelukje van een one night stand. De moeder wilde wel dat mijn zoon haar zou erkenen en draagt ook de achternaam van mijn zoon. Maar daar houdt het dus mee op. Mijn zoon mag onder toezicht zijn dochter zien en iedere keer komt de moeder met een andere rede waarom mijn zoon haar niet mee mag nemen.
Nu is mijn zoon erg bang om het anders/harder te gaan spelen b.v. via de rechter, omdat hij bang is zijn dochter helemaal niet meer te mogen zien. Mijn kleindochter is nu een half jaar. Ik zou graag willen weten wat zijn rechten zijn en hoe we van af dit verder kunnen. Mijn zoon betaald, naar zijn vermogen iedere maand voor zijn kind ook al wil de moeder dat niet (in ieder geval niet over de bank, wel kontant).

Boonstra, 25-07-2011 19:29 #51
Hoi ik ben peter.

hoe moet ik verder?
25 -05-2010 ging mijn vrouw er stiekum vandoor met de kinderen.
na 14 jaar huwelijk.
nu heeft ze gezegt dat ze er alles aan zou doen om er voor te zorgen dat ik de kinderen niet krijg of zal zien.
na een maand dat ze weg ging begon de elende.
ik word vals beschldigd van vermeend sexueel misbruik van mijn twee dochters.
ook zegt ze dat ik drugs gebruik waar de kinderen bij zijn.
en dat ik financieel in zee ben gegaan met mensen die niet deugen.
ook doet ze voorkomen dat ik aggressief ben en geweld gebruik,

nou ik heb de kinderen nog steeds niet kan dit allemaal maar.
we zijn nu een jaar verder nog niks veranderd.
heeft u een oplossing?

Arora, 24-07-2011 19:09 #50
Ben blij dat ik jullie heb gevonden. ik ben sinds 15 mei 2011 weg bij me ex vriendin. we hebben een kind van 1.8 jaar. hij is gehecht aan me en echt papa kindje. ik mocht hem drie keer opzoeken alleen waar zij bij was. dus bij haar thuis. Dus moest ik gedwongen bij haar thuis zitten, maar ja voor me kind heb ik dat over. 9 juli heb ik een opmerking gemaakt en gezegd dat ze zijn haar verpest had door het te knippen. nou ze vond dat ik bemoei met me eigen kind en bam mag hem sindsdien niet meer zien.(alleen daarom) want zij kan me niet zien dan gaat ze me missen, maar ik moet me kind bij haar thuis komen kijken. ze reageert op niets. als ik voor de deur sta doet ze niet open maar staat wel de politie later op de stoep. zij heeft mij al verteld dat ze alle leugens bij elkaar zou verzinnen om mij kapot te maken. Nu heb ik gezien er is hoop. tot nu twee weken zijn ik en me zoontje nooit uit elkaar geweest vanaf ze geboorte. Dus het doet me nu echt pijn. morgen ga ik naar rechtshulp op advies va jullie. bedankt!

Een Bezorgde Oma, 21-07-2011 14:30 #49
Help…
Mijn zoon zijn vriendin is zwanger ze wonen bij elkaar als zij het wil, anders kan hij "oppleuren" naar huis. Ze kwam er pas achter dat ze zwanger was na 5 maanden! Mijn zoon mag haar helpen etc maar mag niet bij de bevalling zijn het kindje mag zijn naam niet dragen en hij mag het kindje niet erkennen. Als je samen een kindje krijgt moet je toch gelukkig zijn! Mijn zoon is heel trots dat hij vader word en wil zeker zijn verantwoordelijkheid nemen daarin en we steunen hem daarin van harte. Maar wat zijn het voor vrouwen die willens en wetens het leven van hun partner ruineren en wat nog erger oook het leven van hun kind. En het ergste van alles is dat als je google zoekt naar rechten van de vader dan is bestaat dat niet! Dat in deze moderne tijd, gelijke rechten voor mannen en vrouwen politiek waar zijn jullie! Regering jullie moesten je schamen. Wij zien die bui al hangen en gaan een zware tijd tegemoet maar we geven niet op. Kortom ellende over een heel lief babytje wat nog geboren moet gaan worden maar die met alle liefde door ons ontvangen wil worden.

Bezorge Vader, 12-07-2011 22:41 #48
Wie kan mij van wijze raad voorzien?
Ik ben een vader van 2 geweldige zoons, 10 en 13 jaar. Sins enige tijd heeft mijn ex een nieuwe relatie, vind ik geweldig voor haar. Maar nu is het zo dat ze nagenoeg elke avond naar hem toe gaat, en laat dan mijn beide zoons alleen thuis achter. de jongste ligt al op bed als ze weg gaat en de oudste laat ze dan alleen achter en die moet zich maar zien te vermaken,
Ik als bezorgde vader hoop in contact te komen met ouders die deze ervaring ook hebben. Ik wil graag dat mijn kinderen de aandacht krijgen die ze verdienen, en dat is niet bijna elke avond alleen zijn.

Teleurgestelde Vader, 03-07-2011 20:59 #47
Het kan allemaal nog veel gekker met de rechten van de vader. Als vader heb je alleen het recht te betalen iedere maand. Mijn drie kinderen zijn onder toezicht van jeugdzorg gesteld omdat situatie bij moeder niet veilig genoeg is en omgang met mij als vader belemmert wordt. Door crisisdienst is mijn dochter bij moeder uit huis gehaald en heeft ze een maand bij mij mogen wonen. Hierna is de rust wat teruggekeerd en woont ze weer bij moeder. Over de maand dat ze bij mij woonde en ik klaar stond voor haar mag ik dus gewoon de volledige alimentatie betalen. Het lbio is ingeschakeld dus ik zal het wel verliezen waarschijnlijk.
Zou ik mijn dochter niet opgevangen hebben, had ze nu in een pleeggezin gezeten. Dat kun/wil je niet laten gebeuren. Maar volgende keer ben je verplicht eerst weer naar de rechter te gaan.

Hoijtink, 27-06-2011 20:39 #46
Het gaat nou juist niet om het recht van een vader/moeder. Het gaat om het RECHT VAN EEN KIND. Een kind, op welke leeftijd dan ook, heeft recht op normale familiebetrekkingen met beide verwerkkers (en diens familie) zolang dit niet een gevaar opleverd voor het kind in kwestie.

En daar gaat het dus steeds fout. Niet het recht van een kind wordt als uitgangspunt genomen, maar de mening van een 'deskundige' die meent te kunnen bepalen wat 'in het belang van een kind is'. Daartoe worden documenten 'vervalst' door ze toe te schrijven op de eigen mening, bewijzen buiten dossiers gehouden, etc. In de praktijk dus, de commercie van een deskundige die bepaald hoe de toekomst van een kind kapot gemaakt zal worden. Kinderen zijn het wisselgeld. Neemt niet weg dat diezelfde emotionele wrakken later zelf de hulpverlening in kunnen waarna het spel van voren af aan begint.

Commerciele zorg houdt zichzelf in stand ten koste van…

Pappa's, 22-06-2011 00:12 #45
Aan alle vaders hoe ik dit ervaar vanaf Maart 2011 om mijn kind te mogen zien.

Hoe fatsoenlijk en goede vader/partner je ook bent of jou nou wel of niet een strafblad hebt, je hebt niks te vertellen.
Hoe slechter de moeder dan ook is die met harde leugens komt of welke duivels streken dan ook? en die dan tegen de vader gebruikt, dat mag allemaal.
Hoeveel bewijs er dan ook is dat het kind onveilig of slechter af is bij de moeder, zal de moeder altijd het kind krijgen in welke opzichten dan ook.
En de vrouw kan altijd misbruik maken van een man alleen voor een kind te hebben.
Zo oneerlijk, en als vader ben je machteloos.

Wat kan je nu als vader wel doen, als jij als vader wel een normale omgangsregeling wilt maar de moeder tegenstrijdig blijft doen?
Wat kan je hier mee.

Mijn ervaring: De advocaat zegt: Je moet geluk hebben dat je de rechter mee hebt,
DUS! hoe goed mens als vader je dan ook bent en je hebt jouw uitstraling niet mee dan heb je pech, belachelijk dit!
Via rechter zou de vader hooguit 1x permaand je kind bij je mogen hebben of zelfs 1x permaand een paar uur je kind mag bezoeken bij de moeder ondertoezicht.
Dit geeft toch ook later psychische problemen aan het kind door dat het kind zijn vader niet mag zien en zoveel moet missen?

Mijn ervaring: Een Mediator hebt je om gezamelijk op een omgangsregeling te komen toch?.
De Mediator geeft de vrouw die tegenstrijdig is voeding om te zeggen dat vrouw meer recht krijg via rechter
en de Mediator daarbij nog zegt dat ze deze info eigenlijk niet mag zeggen, belachelijk dit!
Bij de Mediator heeft de vrouw het voor het zeggen en als man moet je alles slikken en lief tegen je ex blijven doen ookal is het niet terecht.
Want als man moet je bang wezen dat de vrouw het toch bij de rechter wilt laten beslissen.
Ze praten over dat de vaders evenveel recht hebben, Waar en wanneer dan?

Ik begin deze situaties een beetje in te zien en het me nu best kan indenken dat er vaders zijn die een familie drama aanrichten.
En zo gaan denken "ik het kind niet jij het kind ook niet" Moet dit dan blijven gebeuren?

Of moet je dan toch:***/
Als vader verslaad aan alcohol of drugs raken en daarbij psychisch doordraait door de situatie van het missen van je kind
en je daar door je ex dood rijd onder invloed, krijg je hier voor 2 a 3 jaar cel of laat het door een ander doen die je daarvoor betaald.
Genoeg vaders die langer vechten voor zijn recht dan 2 a 3 jaar cel, en als nog niets of nooit iets zouden bereiken.
Moet het dan zo, als een vader ook zijn kind wilt blijven zien?
***

De vader moet dus maar wachten dat je baby/kind 12 is en hopen dat het kind naar je toe wilt en al zijn ontwikkelingen moet missen
en het kind al die jaren geen aandacht, liefde, en verzorging mag geven, wat een drama.

Wanneer houd dit op, wanneer word hier nou is iets aangedaan zo dat niemand zijn kind hoeft te missen.
Dit is toch een grote schande dat deze slechte omgangsregeling via rechter nog steeds voor komt.

Hanien Bounanaa, 18-06-2011 16:33 #44
Ik heb 2 kinderen een zoon van 4 en een dochter van 2 bijna 3 en een stiefzoon van bijna 8.Ik zie ze momenteel niet.Mvr heeft borderline en is vrij moeilijk van persoonlijkheid.Ze heeft me een aantal keren proberen de kinderen van me af te nemen en mij als slechte vader roepen en dat ik mijn kinderen wil ontvoeren terwijl dat nooit het geval is. ik ben niet geweldadig ik ben een liefdevolle vader en goed voor mijn kinderen en voor haar. Haar famillie willen niet met haar praten of ik weet het het natuurlijk niet maar heb het gevoel dat ze haar daar mee beinvloeden hebben ze voorheen ook gedaan.Zo ben ik in mijn gezin gekomen.Ik ben sterk en kan de hele wereld aan maar bij mijn kinderen ligt het gevoelig.Ze speelt een macht spel dan wel dan niet de kinderen kunnen zien.Bordeline is vrij moeilijk had gewild dat dat nooit had bestaan.Ik heb er 4 jaar mee geleeft en aan uit knop. We wilden nog een kind maken, gek he.
Vader zonder kinderen maar wel kinderen maken sperma donor dat zijn de mannen. IK heb mijn kinderen erkend en ik vindt dat ik evenveel rechten heb als de moeder. De wet moet terug komen als voor 1947 "vaderlijke macht".
Nu is het automatische moederlijke macht. Zonder wetend heb ik gewacht met de rechtelijke gezag om dat ze al zwanger was van mijn 2 dan zouden we dat samen indienen nadat mijn dochter was geboren. En jawel hoor zij wilt niet tekenen omdat haar ouders vinden dat ze dat niet moet doen anders zou ze de kinderen kwijt raken. Ze is beinvloed door haar ouders en die kijken niet naar de kinderen.Gemeen is dat.Ze hebben geen hart voor de kinderen want als je een hart hebt dan gun je je kleinkinderen hun vaders en niet andersom want ik heb mijn kinderen daar nooit van weerhouden.Zij wel als ze ruzie had met haar zusters of haar ouders.Ik was degene die de kinderen toch nog brachten om bij opa en oma te zijn ookal kwam ik daar niet binnen, ik voel geen haat heb alleen liefde voor de famillie en doe dit voor de kinderen niet voor mezelf om te laten zien van kijk ik breng die kinderen naar jullie ik ben goed he. Nee mijn kinderen hebbebn dat nodig.En nu vraag ik hun om hulp en ze doen net of ze niet horen of doen niet hun best of ze zijn zrlf bang om de kinderen te verliezen want tenslotte ze heeft BORDERLINE. Mij hart draagt hun hart en hun harten dragen mijn hart dat is niet kapot te maken ooit komt de waardheid naar hun toe en ze zullen toch ooit bij me komen en dan staat de deuren voor hun open en zal ik ze met alle liefde die ik voor hun heb met open armen ontvangen.

Bij voorbaat dank

Hoijtink, 17-06-2011 17:04 #43
Even een aanvulling op bovenstaande;

Ik was ooit vader met gedeeld ouderlijk gezag. De praktijk is dat u een zaak begint, de rechter weet niet wat die moet beslissen en gelast een onderzoek, doorlooptijd vele maanden, in de tweede zitting wordt vervolgens gemeld dat gezien u al zo lang de kinderen niet heeft gezien omgang 'weer opgebouwd dient te worden', en de omgangsregeling wordt totaal niet op haalbaarheid getoetst. Men zet rustig op papier dat u 300 KM mag rijzen om uw kinderen 1 uurtje te bezoeken, mits u bereid bent de kinderen bij moeder in huis te bezoeken. Uiteraard is van omgangsfrustratie door moeder geen sprake. De bewijzen worden simpelweg buiten de dossiers gelaten, en uw verklaring zo verdraaid dat deze aansluit om de mening van de opsteller van een rapport.

Als vader hebt u slechts bezoekrecht, alle andere wetten bestaan niet. U vraagt de mening van de rechtbank, en de rechtbank schrijft alles toe op de eigen mening, komt geen wet aan te pas, slechts de term 'belang van het kind'. Dit alles achter gesloten deuren. Ga dus niet naar de rechter of een advocaat, kost alleen maar onoemelijk veel geld en frustratie, en u bereikt niets… zelfs als moeder de kinderen 'mishandeld' door ze draaien om de oren te geven dan zet men rustig op papier dat 'vader onrust veroorzaakt'. Komt u met bewijzen? 'geeft blijk derden in het conflict te betrekken'.

Als vader heeft u geen rechten als moeder de kinderen als wapen tegen u inzet. U wordt nooit geloofd, en alles wat u zegt en roept 'geeft blijk zich negatief uit te laten over de moeder'.

Rowena, 16-06-2011 18:37 #42
Ik heb even een vraagje.

mijn vriend zijn ex is zwanger maar zij heeft tegen hem gezegd dat hij zijn kind,
niet te zien zal krijgen als hij ermee stoppen.mag zij dat zomaar zeggen,
en kan hij daar wat tegen doen?

Ik Mis Mijn Zoon, 14-06-2011 22:21 #41
Mijn ex is teverweg gaan wonen met ons kind, nu heb ik ook het recht op ons kind en eindelijk voor elkaar gekregen via mediation om ons kind ook elk weekend bij mij te hebben. Maar nu door de hoge reiskosten met de trein word dit onmogelijk omdat Ik 50% ben afgekeurd en een minimum inkomen heb, hoe moet dit verder?

Van Zanten, 01-06-2011 23:37 #40
Ik heb een vraag over de rechten van een vader

Moeder laat vrijwillg haar 11 jarige zoon bij de vader wonen omdat ze het kind anders op straat zou zetten wat is dan nog het recht van de moeder?

Danny, 29-05-2011 11:37 #39
Ik heb ook 2 kinderen die ik al meer dan een jaar niet meer mag zien van mijn ex rechter besliste ook nog even allimentatie van 700 euro op een loon van 1700 en onderzoek door raad wordt er helemaal gek van 6000 euro aan advocaat kosten.

Anoniem, 26-05-2011 11:09 #38
Als beide ouders geen relatie hebben, niet samenwonen, niet getrouwd zijn geweest, vader heeft wel kind erkend, maar geen ouderlijk gezag, moeder overlijdt, heeft de vader dan automatisch recht op het kind?

Chris, 23-05-2011 00:42 #37
Inmiddels heb ik, vader, mijn kinderen, een jongen en een meisje, zes jaar niet zien opgroeien. Dit is een groot verdriet. Niet alleen voor mij, ook voor de kinderen en mijn familie. Voor mijn vader waren de kleinkinderen magie, maar hij is twee jaar geleden gestorven zonder hen nog te zien. Systematisch heeft ze elke poging tot contact van de kinderen, familie en mij rigoreus de nek omgedraaid. Verdeel en heers! Na drie jaar advocaten en rechtszaken heb ik de moed opgegeven, mede omdat de kinderen ingezet werden in de scheiding.

Is er in Nederland dan echt niks te doen aan een dergelijke situatie? Bij politieke partijen heb ik deze kwestie aangekaard, maar ze reageren niet behalve de SP. (Voordat Wilders nog eens een uitspraak doet over de Islam, mag hij eerst deze achterlijke cultuur eens aanpakken.) De rechtbank probeerde mijn ex te dwingen maar kan geen kracht zetten. De school van mijn kinderen stelde letterlijk na een verzoek tot gesprek met een mentor: 'Wat moeten wij met deze man? Er is al jaren geen contact tussen hem en de kinderen. We hebben met hem niets van doen.' Ik heb de dominee van de kerk van mijn ex benaderd, maar die wilde er niets mee te maken hebben. Etc…

Een recentelijk gesprek met een advocaat heeft opgeleverd dat omgang heel lastig is als een vrouw dwarsligt (was bekend), maar ik heb uitstekende kansen haar te laten veroordelen op grond van het belemmeren van omgang. Leuk voor het gevoel van rechtvaardigheid, maar daar schieten mijn kinderen niks mee op.

Dus als iemand een oplossing heeft… Ik hoor het graag. Ik werk graag mee om zulke misstanden uit de wereld te helpen, niet alleen bovenstaande.

Pappa, 12-05-2011 18:18 #36
Na onverwachts vertrek van mijn ex met onze zoon van 17 maanden die ik erkend heb en beide gezag op hebben, heb ik onze zoon al 3 maanden niet mogen zien. Mijn ex verblijft nu bij haar ouders en een zusje, 230km van mij vandaan. Het blijft voor mij echt een raadsel wat mijn ex ineens bezield om mij deze verdriet aan te doen. Ik vraag ex via email als ik onze zoon ook een paar dagen bij mij mag hebben om mijn zoon ook te kunnen blijven zien, liefde en verzorging te mogen geven en zo ook niets van zijn ontwikkeling hoef te missen, krijg ik een nee te horen. Ik heb haar gevraagd om een omgangsregeling onderling maar dat wilt zij ook niet. Kan dit zomaar? om zo ons kind van mij te ontnemen? Ik ben naar een advocaat gestapt voor hulp waarbij binnenkort een rechtspraak komt voor een kort geding. Door nog een poging te doen om ex te schrijven om onze relatie te redden wou ex ineens wel elkaar ontmoeten en ik mijn zoon mocht zien in een pretpark. Bij ontmoeting sloeg mijn ex haar armen om mij heen en kuste mij vol op mijn mond, verder die dag heeft ex mij vaker gekust waardoor ik hoop door kreeg dat het weer goed kwam tussen ons. Die dag was zo fijn maar ook erg emotioneel omdat ik eindelijk bij mijn zoon kon zien. Eind van die dag is mijn zoon in mijn armen in slaap gevallen wat bij mij ook weer goed voelde. Na het laatste drankje bij een terras vroeg ik mijn ex als het nog goed komt tussen ons, mijn ex zei nee want jij bent anders dan mij. Ik dacht dat moment daar komt ze nu pas mee naar een relatie van 4 jaar en dan eerst nog een kind te nemen? Ik zei tegen ex: dus ik moet wat er tussen ons was helemaal vergeten? Waarop ex weer antwoorden: ja/nee weet ik niet, misschien over een paar jaar, want ik denk dat jij mij alleen terug wil om ons kind. Die woorden kwam bij mij keihard aan en werd erg verdrietig tot huilends toe. Nu kreeg ik een brief te lezen van de advocaat van mijn ex waarin zij vrezelijke leugens verteld, dat ik huishoudelijk geweld gepleegd zou hebben en haar bedreigd had dat ik onze zoon van haar af wou nemen en niet terug zou geven. Dit doet mij ongeloverlijk veel pijn en verdriet dat mijn ex deze leugens allemaal zo verteld aan haar advocaat. Dit alles maakt mij erg verwarrend en snap er niks meer van. Waar is mijn ex in godsnaam opuit. Wat kan ik allemaal nu hiermee doen? wat moet ik doen? of is het voor mij alleen nog afwachten op de rechtspraak.

Ik voel mezelf nu zo misbruikt in al het geven en nemen met liefde al die jaren. Ik mis mijn zoon elke dag zo erg veel met alles wat ik doe.

Anoniem, 10-05-2011 21:14 #35
Hallo, ik ken iemand die zijn zoontje niet heeft erkend. Hij mag zijn zoontje ook nooit meer zien. Dit omdat zijn ex een ander heeft en klaar met hem is. Maar ze gooit het op hun kindje door hem af te pakken van hem. Hij gaat hier kapot aan. Wat kan hij hieraan doen? Heeft hij recht erop zijn eigen kind wel te mogen zien?

Nathalie, 02-05-2011 09:44 #34
Ja, ik ben helemaal voor rechten voor vaders, ben zelf opgevoed door mijn vader.
Maar jammer genoeg zijn er ook mannen zoals mijn ex die 4 jaar lang geen contact opneemt en dan opeens zijn dochter wil zien. En dan durft te zeggen dat hij dat recht heeft.

Anoniempje33, 15-04-2011 11:53 #33
Hallo Truus,
Wij hakken hier met het zelfde bijltje. Kinderen die het slecht hebben bij hun moeder, grove leugens die verteld worden over ons etc. En nu idd het Lbio die zich ermee bemoeid terwijl alle maanden voldaan zijn. Ik weet niet hoe ik jou een bericht moet sturen vandaar hier mijn bericht.

Johandry, 14-04-2011 05:17 #32
Dank je wel voor het advies. Ik had dit echt nodig. Ik heb mijn dochter erkent, maar haar moeder wil niet dat ik haar zie… En ze bedreigd me dat ze haar achternaam gaat veranderen met die van een andere gozer. zodat ik geen rechten heb op haar… Ik wil graag weten of dat waar is wat ze zegt… En wat kan ik doen?

Anoniem, 09-04-2011 10:21 #31
Heb een vraagje, Mijn ex wil ons kind niet erkennen en hij wil ook niks mee te maken hebben. Kan ik hem voor de rechter slepen om alimentatie te vragen en heb ook een probleem ik weet niet waar hij woont nu.

Anoniem, 01-03-2011 15:09 #30
Maar het kan nog veeeel erger… Ik de vader word niet serieus genomen in mijn zorgen rondom mijn zoontje van 7 jaar door BJZ, Het Leger des Heils, Politie, Officier van Justitie en zelfs niet door je eigen advocaat. Wordt het langzamerhand niet eens tijd voor de Media? die zullen hier van snoepen. :-(

Truus, 23-01-2011 18:15 #29
Een scheiding is voor kinderen natuurlijk al een behoorlijke ingreep en als dan een moeder het kind gaat gebruiken als wapen is natuulijk hellemaal schandalig. Helaas is het in nederland zo dat een moeder heel ver kan gaan. j
Als je aanklopt bij jeugdzorg, AMK of waar dan ook wordt je van het kastje naar de muur gestuurd. Eindconclusie na jaren komt een kind behoorlijk in de knoop en met een beetje geluk beland deze op het verkeerde pad. Dan zal er gezegd worden dat dit komt omdat vader niets meer heeft laten horen. In ons geval is een vader al vijf jaar bezig om zijn recht te krijgen maar helaas. Moeder lijdt waarschijnlijk aan bordeline en is niet meer te helpen deze stuurt gore mails naar ex-schoonouders en ex. Waar je ze ook inlevert niets helpt dus moeder wint nog meer terrein. Dan hebben we nog zoiets als een LBIO die denkt de wettelijke regels te kennen maar mis die doen maar wat. Wij hebben ondervonden door een aantal keren hier flink tegenin te gaan dat ze alles terug moesten draaien. Waarschijnlijk is dit een bedrijf van alleen gescheiden vrouwen met nul komma nul kennis. Dus mensen krijg je te maken met dit bedrijf mail mij kan je misschien advies geven.

Pat, 22-01-2011 19:04 #28
Ik heb mijn dochtertje, nu 3 jaar erkend maar ik mag haar maar een uur in de maand zien! Het gemis word ontzettend groot en ik doe er van alles aan om haar te laten zien dat ik haar niet vergeet, alleen moeder doet heel erg dwars! Ik voel me als vader niet begrepen en ik word alleen maar bozer, terecht of onterecht? Ik heb er alles voor over om de kleine weer in mijn leven te krijgen, wat zijn mijn rechten eigenlijk?

Raymond, 10-12-2010 22:25 #27
Door amersfoort 10-12-2010
hallo ik ben een vader van 35 en heb 3 kinderen een dochter van 17 (stiefdochter) die zelf beslist en een dochter van 7 jaar (stiefdochter) die 6 maanden oud was toen ik in haar leven kwam.en ik heb een zoon van 4 jaar na relatie van 7 jaar en 4 keer probeeren relatie te redden heb ze toch relatie beeindicht.ik heb een huis gekocht ik heb een plek voor mij zelf en voor de kinderen.zij heb speit van haar actie en wil weer een lat relatie ik wil dat niet en sins dien pak ze mij steets met de omgangs regeling, haar afspraaken niet na komen mag ze ineens niet meer mee neemen of ik krijg ze mee met kapoten kleeren of teweinig kleeren terweil ik gewoon mijn alemetatie betaald van 180 euro voor de jongste
als ik actie onder neem ben ik bang dat ik mijn dochter van 7 niet meer mag zien tenslotten heb ik gen poot om op te staan wat moet ik nou doen ik wwet het niet meer ik op dit moment in alle staaten van doen ik hoop heel graag dat ik hier reactie op krijg van iemand die dit ook meemaak of heb meegemaakt of iemand die hier een goeden oplosing voor heb vriendelijken groet ray

Rotterdam, 04-12-2010 15:04 #26
Hallo, ik ben een een jonge vrouw van 22 jaar ik ben nu 6 maanden zwanger en een korte relatie van ander half jaar wat steeds erger uit de hand begint te lopen,
nu weet ik niet goed wat ik moet beginne tegen hem of hij uberhoud wel iets tegen mij kan beginne,
heeft hij het recht als mijn kleine babytje straks geboren is het mee te nemen hij is een drugs verslaafde ( gebruikt cocaine in de weekenden en blowt 5a6 blowtjes per dag) is erg agresief als ik niet doe wat hij wilt en is ook wel bekend bij de politie.
nu ben ik zo bang dat hij dalijk met mijn kindje ervandoor kan gaan of kan ik dat ook gewoon weigeren, hij heeft tot nu toe niks erkent of iets zijn intresse zijn ook heel min tegenover mijn zwangerschap en we hebben meerderen malen per week een heftige ruzie wat soms uitloopt tot een paar rake klappen ontvangen soms tijdens het auto rijden of gewoon als ik hem niet laat uitpraten.
ook ben ik een beetje bang voor vedere stappen omdat ik niet goed weet hoe of wat?
zijn familie is het er niet mee eens zijn moeder heeft me ook meerdere malen uitgemaakt en aangevlogen ook zij is heel erg verslaafd aan meerderen soorten drugs maar ik niet goed weet wat allemaal.
nu wil ik hem ook wel een kans geven om een normale relatie met ook zijn kind wel opte bouwen ook al hebben wij dan geen relatie meer, ik ben zelf mijn vader verloren en zou het mijn kindje eigelijk nooit aanwillen doen om zijn vader weg te houden of iets in die richting,
kan iemand mij zeggen of deze dingen een bepaalde reactie zijn op drugs of blowen? of is er iemand die dit herkend waarbij het ook wel weer over is gegaan als ze daarmee zouden stoppen, ik weet niet waar ik moet beginnen en door nu een beetje te googlen ben ik hier terecht gekomen
wie kan mij helpen?

Janssen, 05-11-2010 17:07 #25
Ik heb van de rechter op papier omgangsregeling met mijn 8 jarige dochter. Nu vermoed ik dat mijn ex haar wil meenemen naar het buitenland en daar wil wonen. Wat kan ik hier aan doen? Wat zijn mijn rechten?

Probleemvader, 27-10-2010 12:27 #24
Ik weet het even niet meer.
Ik ben nu twee jaar getrouwd met een Russische. We hebben samen een zoontje van 4 en ze heeft inmiddels de NL nationaliteit. Hij is niet Russisch, gelukkig.
Sinds hij er is, ben ik degene die hem bjina iedere dag naar beneden neemt, naar de opvang doet en ophaalt.
We genieten er allebei van om 's ochtends even bij elkaar te zitten en knuffelend wakker te worden.
Een hoogtepunt van mijn dag!

Maar ja…
Ze klaagt dat ik niet met haar op 1 lijn zit naar buiten.Dit is moeilijk voor mij, omdat ze hem niet kan loslaten en hij beperkt wordt in zijn ontwikkeling/vrijheid. We werken beide fulltime, zodat hij naar de BSO moet, maar hij mag niet mee naar activiteiten buiten de BSO omdat dat gevaarlijk kan zijn.
Ze is al bijna een jaar bezig met me emotioneel te chanteren met dreigen om weg te gaan.
Ze houdt van me, maar zo gaat het niet meer en ze wil een eigen woonruimte en ons kind wil ze meenemen.
Ik hou ook van haar, maar heb het standpunt altijd ingenomen dat ik haar niet tegen kan houden, maar onze zoon wil ik haar niet mee laten nemen.

Ik zoek al op internet wat ik wel en niet kan doen als het echt zover komt. Ik kan niets vinden.
kan ik voorkomen dat zij zomaar mijn zoon meeneemt?

Michelle, 10-09-2010 03:36 #23
Hallo…
ik heb eigenlijk een vraag,
mijn vriend zn zoon word door de moeder mishandeld hij heeft hem in die 2,5 jaar maar 3 keer gezien.
wat kan ik er aan doen dat hij sneller naar zn papa kan…! alles is beter dan bij de ex van mn vriend…
die jongen is 2,5 en kan bijvoorbeeld het woord snoepje nie eens uit spreken!
het erge is dat hij de makkelijke woorden die je elke dag gebruikt niet kent maar wel bijna alle scheldwoorden.
hij zegt ook tegen een vriendin van ons die hem dus wel ziet omdat ze bevriend is met zn moeder. mama is niet lief voor mij en ik wil naar papa toe… ja niet in deze woorden maar daar komt het op neer.

wie kan me hier bij helpen ik weet echt niet meer wat ik moet doen:-(:-(

gr.

H., 14-08-2010 10:37 #22
Mijn relatie is na 10 jaar verbroken door mijn ex partner. Zij is vertrokken en laat mij de 2 kinderen niet zien. 1 is 3 jaar en de ander slechts 4 maanden. Ik had nooit verwacht dat zij zoiets zou doen. Ik ben kapot, verslagen, teleurgesteld en jank de hele dag. Mijn jeugd was niet heel makkelijk, mede daarom wilde ik het goed doen voor de kinderen. Dankzij mijn ex heb ik nauwelijks nog geld en moet ik eerst sparen om een spoed kort geding een omgangsregeling te treffen. En dan de reacties van de mensen: o, hij is een vent, zal wel vreemdgegaan zijn. O hij heeft vast een ander schatje. Moe wordt ik ervan, . Ik ben gewoon te goed van vertrouwen geweest. Heb altijd minimaal 2 keer haar maandsalaris verdiend en nooit gezegd: dit is mijn geld. Ons huis waar de kinderen geboren zijn heb ik gelukkig nog kunnen behouden. Het is nu bijna 2 maand verder en ik kan moeilijk het gezicht van de jongste voor de geest halen. Ongelooflijk wat een smerige streek.Hoop dat ik het red tot de rechtzitting.

Bijna Mama, 04-08-2010 23:57 #21
Ik lees dit stukje en ik kan me heel goed voorstellen dat veel vaders niet eerlijk worden behandeld in deze situaties. Mijn situatie is helaas anders. De relatie met de biologische vader van mijn kindje is op de klippen gelopen heel vroeg in de zwangerschap. Vanaf dat moment is hij alleen maar met zichzelf bezig geweest en met zijn gevoel, terwijl ik een woning moest gaan zoeken en uiteindelijke hoogzwanger moest gaan verhuizen. Hij heeft tot week 36 van de zwangerschap niet omgekeken naar ons. En nu wil hij wel omgang en erkennen. Ik heb aangegeven dat ik ons kindje niet bij hem weg zal houden. Hij zal om het weekend bij mij thuis komen voor die kleine (ook omdat ik borstvoeding zal geven) en door de weeks zal hij twee avonden langskomen om bij de kleine te zijn. Wat mij stoort in het verhaal is dat hij totaal geen interesse heeft getoont en ook geen cent aan ons toekomstige kindje heeft uitgegeven. Ik heb al mijn spaargeld in een woning en spullen voor ons kindje gestopt en dat heb ik met alle liefde gedaan maar een vader ben je vanaf het moment dat er een kindje in de buik groeit en niet vanaf het moment dat het kindje geboren wordt. Aangezien hij al een kindje heeft is het ook niet zo dat hij niet weet hoe het allemaal werkt. Ik ben nu juist bang dat hij omgang gaat eisen, terwijl ik vind dat hij eerst maar eens moet bewijzen dat hij een echte vader kan zijn. Zoals ik de afgelopen 8/9 maanden al een mama ben die haar hele leven heeft aangepast voor haar kindje. Ik ben benieuwd hoe jullie hierover denken. Overigens, als hij echt betrokkenheid toont straks dan sta ik een omgangsregeling e.d. niet in de weg hoor. Het gaat mij om het belang van die kleine en dat betekent een betrokken vader. Dat ik boos ben op zijn vader maakt niet uit, het belang van mijn kindje staat voorop!

Anoniem, 28-07-2010 22:50 #20
Een greep uit mijn frustratie!
Met mijn huidige vrouw, toekomstige ex, heb ik twee kinderen. Wij gaan al 14 jaar met elkaar, maar onze relatie is al 3 jaar naar de knoppen. Vorig jaar heb ik besloten om een streep achter ons huwelijk te zetten. In mijn beleving wenste zij niet anders. Achteraf een grote illusie! Gedurende de afwikkeling van mijn huwelijk leerde ik een andere vrouw kennen. Tussentijds probeerde mijn (ex) vrouw mij op iedere mogelijke manier te vangen in het huwelijk. Mijn pogingen om haar bij te staan in het verwerken van haar verdriet maakte de situatie van kwaad tot erger. Een ware nachtmerrie ontpopte zich. Haar pijn zette zich om in haat en vervolgens in wraak. De meest gangbare manier om haar emoties te kanaliseren en mij te doen raken was om de kinderen tegen mij in te brengen. Mijn mening, een walgelijke zet van een emotioneel verstoord persoon. Het verhaal neemt nog vormen aan waar zij de kinderen continue inmengt in onze discussies om zo de relatie tussen mij en mijn kinderen te bemoeilijken. Met als gevolg dat de kinderen het gevoel krijgen dat ze partij moeten kiezen tussen hun moeder en vader. Ik neem aan dat de objectieve lezer een beeld weet te vormen van de verdere situatie. Voor alle duidelijkheid, het gaat mij niet om sympathie rond mijn scheidingsproblemen, mijn punt is namelijk totaal anders.

Wat ik niet zo goed snap is de juridische werking in dit land en de positie van de man in een situatie waar een vrouw zich blijkbaar kan permitteren om kinderen emotioneel te verminken door haar eigen emotionele frustraties, jaloezie en verbitterdheid te ventileren. Indien een man zich fysiek uit naar zijn omgeving zijn er genoeg instanties om tijdig maatregelen te treffen. Andersom, wat minder voorkomt, zou het zelfde gelden. Dat gaat echter niet op voor een sluwe vorm van emotionele verminking. Het inspelen op de loyaliteit van kinderen en die opzetten tegen vader, of moeder - walgelijk! Dit alleen om de ander te raken!

Mijn punt de ruimte die deze maatschappij aan afhankelijke vrouwen verleend om zich op een dergelijke manier te manifesteren jegens vader en kind is mij een raadsel! De afhankelijk vrouw (niet geëmancipeerd) kan zich in dit rechtssysteem volledig permitteren om zich laatdunkend en emotioneel wrang te uiten en is zelfs toegestaan om kinderen onderdeel te maken van haar frustraties en emotioneel belasting. Wat een immens gat zit er toch in dit rechtssysteem! Onbegrijpelijk… :-(

Anoniem, 05-07-2010 21:21 #19
Ook ik heb een verhaal.
mijn vriend heeft een ex vriendin die besloot achter zijn rug om even de pil niet te slikken, zijn geld in te pikken en vervolgens toen de baby 1 week was naar een ander te rennen. nu is ze 19 jaar en heeft ze ook al een kind van hem. mijn vriend heeft toen de tijd de baby erkend omdat hij een goede papa wilde zijn. ook is hij zelf het huis uitgegaan zodat de moeder met het kind daar kon blijven wonen. zijn ex heeft zijn leven een hel gemaakt! niet alleen was ze agressief en sloeg ze hem maar bedroog ze hem en stookte ze iedereen tegen hem op. na vele ruzies heeft mijn vriend 'zijn' dochter 1x in de week mogen zien 1 uurtje bij haar moeder thuis. dit brak zijn hart. ze bleef zijn leven een hel maken door hem continu te stalken en ruzie te zoeken terwijl mijn vriend het beste wilde voor zijn dochter. mijn vriend heeft het na een tijd met pijn opgegeven. hij heeft geen woning of geld om naar de rechter te stappen en heeft ook al afscheid in zijn hoofd genomen. mijn vriend is pas 21 en wil niet dat zijn leven beslist en een hel woord door zijn ex. hij wilt dat ze zelf de keuze maakt als ze oud genoeg is en dan is zal ze altijd welkom zijn. zijn ex is zo erg! ikzelf heb nog nooit iemand ontmoet die zo erg kan zijn! ze heeft mijn vriend ook een aantal keer bedrogen en nu zijn er dus vraagtekens bij of dat het meisje uberhaupt wel zijn dochter is. nu blijkt ook dat de moeder de achternaam van haar dochter heeft veranderd in de achternaam van haar huidige vriend. kan dit zomaar? kan ze later nog iets van mijn vriend eissen?

Anoniem, 05-07-2010 21:08 #18
Ook ik heb een verhaal.
mijn vriend heeft een ex vriendin die besloot achter zijn rug om even de pil niet te slikken, zijn geld in te pikken en vervolgens toen de baby 1 week was naar een ander te rennen. nu is ze 19 jaar en heeft ze ook al een kind van hem. mijn vriend heeft toen de tijd de baby erkend omdat hij een goede papa wilde zijn. ook is hij zelf het huis uitgegaan zodat de moeder met het kind daar kon blijven wonen. zijn ex heeft zijn leven een hel gemaakt! niet alleen was ze agressief en sloeg ze hem maar bedroog ze hem en stookte ze iedereen tegen hem op. na vele ruzies heeft mijn vriend 'zijn' dochter 1x in de week mogen zien 1 uurtje bij haar moeder thuis. dit brak zijn hart. ze bleef zijn leven een hel maken door hem continu te stalken en ruzie te zoeken terwijl mijn vriend het beste wilde voor zijn dochter. mijn vriend heeft het na een tijd met pijn opgegeven. hij heeft geen woning of geld om naar de rechter te stappen en heeft ook al afscheid in zijn hoofd genomen. mijn vriend is pas 21 en wil niet dat zijn leven beslist en een hel woord door zijn ex. hij wilt dat ze zelf de keuze maakt als ze oud genoeg is en dan is zal ze altijd welkom zijn. zijn ex is zo erg! ikzelf heb nog nooit iemand ontmoet die zo erg kan zijn! ze heeft mijn vriend ook een aantal keer bedrogen en nu zijn er dus vraagtekens bij of dat het meisje uberhaupt wel zijn dochter is. nu blijkt ook dat de moeder de achternaam van haar dochter heeft veranderd in de achternaam van haar huidige vriend. kan dit zomaar? kan ze later nog iets van mijn vriend eissen?

Just Me, 08-05-2010 22:58 #17
Hallo allemaal, mijn vriend heeft een dochtertje met zijn ex, en hij is gek op zijn dochtertje en zijn dochtertje is ook gek op hem. dus daarom doet het mij ontzettend pijn om te zien wat zijn ex met hem aan het doen is. En je dan nog afvragen waarom die mannen zo doordraaien, en je die nieuwsberichten op tv ziet. die ex vrouwen gebruiken die kinderen om die mannen pijn te doen. kijk ik ben zelf ook moeder, mijn zoon is 10 jaar en hij mag van mij zijn vader bellen al hij zijn vader wil zien. ik moet er niet aan denken om mijn kind te gebruiken om mijn ex te kwellen. weet je, je doen niet alleen je ex pijn maar je doet ook je kind pijn!
Mijn vriend doet alles voor zijn prinses, en dat terwijl je genoeg mannen heb die niks met hun kinderen te maken willen hebben. Dan zijn er toch wel mannen zijn die er voor hun kids willen zijn, en met plezier ook nog… en dan worden tegengewerkt. kom op… dan snap ik sommige vouwen niet hoor!

Vaders sterkte ermee, en geven jullie niet op.

Eleonore, 20-04-2010 22:59 #16
Beste Tim,

Ik ken niks van de rechten van de man maar weet wel dat als er "mishandeling" bij komt kijken je in je recht bent.
Ik denk dat je er wel goed bij hebt gedaan naar de politie te gaan. Ik wil je alvast veel sterkte wensen.

Liefs -xxx-

Tim Vermeulen, 15-04-2010 09:52 #15
Help! Ik ben 5 jaar geleden gescheiden van mijn exvrouw. Zij was russische en heeft nu een nederlands paspoort. Ik heb een dochter van 10 waar ik zielsveel van hou en zij van mij. Deze vrouw heeft mij in deze 10 jaar dat ik met haar getrouwd was bedreigd met het wegnemen van mijn kind als ik niet deed wat zij van mij verwachte. Helaas heb ik toen iets ondertekent met de scheiding en ik weet niet wat het is. Ik heb wel mijn dochter regelmatig kunnen zien tot vorige week.
Mijn ex zat midden in een verhuizing en vroeg aan mij of ik bij haar thuis hoe gek ook op mijn dochter kon passen en haar naar school te brengen. Al een half jaar hoor ik signalen van mijn dochter dat ze in haar gezicht geslagen word als ze haar muziekstudie niet goed doet. Vorige week heb ik helaas moeten zien en horen dat dat ook echt werkelijk waar is.
Ik heb mijn kind even uit die situatie weg genomen en naar mijn huis meegenomen, aangifte gedaan bij de politie en de school ingelicht. Ik ben erg bezorgt en wil graag weten wat mijn rechten zijn…

Eleonore, 14-04-2010 20:33 #14
Hallo allemaal,

Mijn man en ik zitten in een heel ingewikkelde situatie. Mijn man is vier jaar geleden uiteen gegaan met zijn ex nadat ze 12 jaar zijn samen geweest. Daar is een dochtertje van verder gekomen. Nu zijn we te weten gekomen dat hij niet vruchtbaar is en dat zijn dochtertje niet zijn echte dochter is. Hebben we ondertussen gesproken met zijn ex en die bekend gewoon alles maar wil dat we het tegen niemand zeggen en dat het dochtertje het zeker niet te weten komt.

Nu vind ik dit wel een heel moeilijke situatie en persoonlijk vind ik dat we het zouden moeten zeggen. Zijn er nog mensen die in deze situatie zitten?
En zou ze het wel beseffen als we het nu vertellen? Ze wordt 8 in augustus.

Liefs -xxx-

Ikke, 05-04-2010 11:42 #13
Ik ben zelf een moeder van 3 kinderen en nog steeds gelukkig getrouwd. Maar zie nu helaas dat mijn jongste broertje zijn kinderen niet meer mag zien van zijn ex. Ik snap niet dat in een land als deze, dit mogelijk is. Elke ouder heeft recht op een normaal contact met zijn kind(eren). Waarom de vrouw het in haar bol haalt meer rechten te hebben dan een vader… echt absurd! Maar helaas is dit wel de realiteit…

Voor al die vrouwen; dat de relatie tussen jou en de vader van jullie kind(eren) niet goed was, wil niet zeggen dat hij niet van zijn kind(eren) houdt. Dit wil niet zeggen dat hij niet voor zijn kind wil/kan zorgen.

Een vader heeft net zo goed rechten… mannen, ik zal voor jullie allemaal duimen op een goede afloop!
Hopenlijk bedenken de vrouwen eens waar ze mee bezig zijn. Ze moesten zichzelf eens in jullie schoenen verplaatsen.
Succes!

Rene, 16-02-2010 21:30 #12
Ik ik zou graag mijn kinderen zien maar ze dragen niet mijn naam wie kan me helpen aub ik ga er aan kapot ze had schulden gemaakt en ze was bang om het me te zeggen daarom heeft ze me ver laten om alles te hebben heeft ze me uit de woning gezet ik heb in een brak geleeft 1 jaar ze kreeg van mij voledig mijn loon ik kreeg alleen 125 euro dat gaf ik uit voor mijn eten ze had via ocm w leef geld bemachtig dan mocht ik terug naar huis ik kwam thuis en alles was weg maar ook alles er lag een briief met ziezo u kunt verder leven al wat er stond was wel van mij ik heb advokaat gebeld en wat denk ge wie pakt heeft het want ik had geen bewijs dus dat wil zeggen ga naar de ocmw daar lichten ze u goe in maar maar ondertussen leeft ze met een ander met een ander en ze heeft stempel g zoals hem en verkoop wagens en ze leven zogezegt allen dat is ons recht systeem er ismaar 1 ding dat me pijn doet dat is dat zijn mijn drie dochters die mis ik het meest en haar ook want ik hou nog heel veel van haar geld en mattriaalisme dat doet me niets

O., 28-01-2010 15:49 #11
Ik heb hele andere ervaringen dan die van de zgn. 'rechteloze' vaders. Ik ben zelf een moeder, lig momenteel in scheiding en heb zelf borderline en de vader van mijn kinderen gebruikt dit om de kinderen het grootste deel van de week bij zich te krijgen want 'ik zou niet goed voor ze zorgen en ze niet opvoeden' en er lange tijd niet voor ze zijn geweest (vanwege postnatale depressie maar dat wordt even niet gehoord). Ik heb nachten zitten piekeren over een goede omgangsregeling en ben na veel gepuzzel gekomen op vader 3 dagen en moeder 4 dagen per week. Dat wil de vader 'dus' niet want er is maar 1 wet en dat is zijn wet. Hij behandelt ze als zijn bezit en stookt ze tegen mij op. Zijn houding is 'kom maar bij papa, ga maar niet naar die boze mama'. Ik mag ze van hem ook geen straf geven als ze vervelend doen, ze mogen alles van hem. Hij is totaal niet consequent waardoor de kinderen geen idee hebben wat hun grenzen zijn. Hij 'vergeet' ze op te voeden en in zindelijkheidstraining heeft hij ook geen zin. Zijn en mijn advocaat proberen het op een akkoordje te gooien met de regeling en zelfs mijn advocaat heeft het meer over 'wat de vader wil' dan wat de moeder wil. Waar zijn mijn rechten nu? Ik heb het gevoel dat ik geen kant op kan en alleen de vader maar gelijk kan geven omdat hij zo onbuigzaam is als een gietijzeren tuinhek. Waarschuwing voor alle borderliners: vertel het tegen niemand want het wordt tegen je gebruikt!

Ilovemydaughter, 29-07-2009 13:46 #10
Hallo,

Bedankt voor deze nuttige informatie.

Ik heb mijn dochter niet mogen herkennen, ookal was ik tot ze 9 maanden was, met de moeder samengewoond. Nu heb ik onterecht (op basis van valse verklaringen) 3 dagen moeten zitten in een politiecel. De moeder (heeft iets van borderline) heeft verklaard dat ik mijn kind iets aangedaan zou hebben. Nadat ik de relatie met deze geesteszieke vrouw moest verbreken.

Heel naar en ontzettend pijnlijk… zeker omdat ik ontzettend van mijn dochtertje hou. Toch blijkt het zo dat moeders dit spel toch heel makkelijk kunnen spelen als ze kwaadwillig zijn. Ik vind dat dit gedeelte van de wet niet duidelijk in elkaar zit. Ik word van alle kanten tegen gewerkt bij instanties… uiteraard om het kind in 1e instantie te beschermen. En zo hoort het ook… maar er zijn types die deze bescherming heel goed kunnen omzetten tot een destructief wapen.

Want dames… mannen hebben ook gevoelens voor hun kinderen! Waar word het recht vandaan getoverd om de man als aanhangsel te zien. Ik vind dat het per wet geregeld moet zijn dat beide partijen net zoveel rechten genieten.want een man kan in mijn optiek net zo goed voor een kind zorgen als een vrouw. Anders zou het eruit zien voor veel homo stellen.

Ik denk dat dit alleen niet zo gunstig is voor de hele juridische tak… want hier worden stiekem miljoenen aan verdient hoor! Moet je eens voostellen als er geen dit soort rechtzaken meer waren. Een vrouw duikt de bijstand in. Laat een traantje vallen en krijgt voor 90,- een complete rechtsbijstand… en de hardwekkende man… ehmm 230 eurotjes per uur? Als moet ik er aan failliet gaan.maar toch… beetje oneerlijk.

Je bent je huis al uitgemoeten… je complete zuurverdiende hebben en houden achter moeten laten.al je woon jaren kwijt… ja een man kan wel voor zichzelf zorgen. Maar goed.mijn dochter gaat alles boven materiaal.

Snap ik het niet meer… of is dit zo krom als een hoepel allemaal.

Kortom: in mijn optiek toch even naar de problematiek onder het volk kijken die ''mannen'' in den haag…

Groet,
Een verslagen vader met nog voldoende vechtlust

Jessica, 18-04-2009 12:38 #9
Hoe zit het met een vader die niets om zijn kind geeft en toch zijn rechten wil hebben?
Die alleen het kind wil hebben zodat zijn ouders het kunnen opvoeden en in de tussentijd het hele leven van zijn ex (die zeer zeker zich van haar goede kant laat zien en wil dat hun kind de vader ziet) en van hun gezamelijk kind iedere keer maar op z'n kop zet.

Door dit soort pagina's en de wetgeving in Nederland kan een man zijn ex het leven zuur maken en haar zwart maken bij instantie (ze werkt niet me, daagt me uit) ook al is het een grote leugen, maar het wordt geloofd.

Een kind dat tijdens bezoek van de vader compleet over stuur is en de longen uit zijn lijf schreeuwd, wordt niet geholpen als het gedwongen wordt op omgang.

Het gewoon je reinste geestelijke mishandeling, omdat een vader rechten wil hebben en zijn ex een poot uit wil rijten.

Wendy, 07-03-2009 10:04 #8
Ook al heb je als vader gelijk gekregen bij de rechter dan nog kan moeder gewoon de omgangsregeling niet nakomen. Zonder dat daar noemenswaardige gevolgen voor haar aan zitten.

Ananiem, 24-02-2009 22:18 #7
Omdat mijn ex zo nodig iets anders wilde nu een marokaan moet ik mijn 2 kleine kinderen de deur uit eigenlijk met niets ik had op papier nieks met hem.
Wij hebben in een sloop woning gezeten met een loon van 700 euro en geen cent van hem. wij zijn immiddels weer verhuist ik had een koeke pannetje voor koken, weken op de grond gezeten, als tafeltje hadden wij een krat. Dan nog heb ik toe gestaan dat hij ze kon zien niet omdat hij het vroeg maar mijn outste zoon ik ben naar de recter gestapt voor de allimatie. zij stuurt ons naar de meddiator ik moet ook de helft van zijn kosten voor de bemiddelaar betalen. ik he toe gestemd, ik neem vrij voor die dag en meneertje komt niet op dagen. ik ben op dit moment gewoonweg OP OP OP. ze zeggen dat ik er niet uit ziet, 5 dagen in de week werken alles alleen moeten regelen, maar ja als alles maar goed gaat met mijn mannetjes. MIJN TIJD KOMT NOG WEL

Abdel, 17-12-2008 09:39 #6
Mijn zoontje van 7 word niet goed opgevoed. Krijgt weinig eten MEESTAL geen goed ontbijt of nihil, ja koekje, danon bijvoorbeeld, terwijl het heel belangerijk is de ontbijt, en vooral voor het kind, dat nog in de groei zit. Douch doe ik alleen maar in het weekend, want dan is hij bij me! door de weeks word hij niet gedoucht!? Als iemand weet hoe ik op zijn 7 jarige leeftijd bij mij kan laten wonen en leven.

Ed, 24-11-2008 21:33 #5
Hallo Anoniem. Uit ervaring kan ik je zeggen dat, hoeveel rechten je als vader ook hebt, veel belangrijker nog, hoeveel rechten je vriend ze zoon ook heeft. Het komt er op neer dat je altijd de positieve medewerking moet hebben van de moeder. Is dat er niet, dan kan je rechten hebben wat je wilt, maar dan houd het op. Geloof me, na 4,5 jr rechters gezien te hebben en mijn en mijn zoon ze gelijk ook gekregen te hebben, zie ik me zoon nog steeds niet. Moeder doet niet open. Bel je advocaat maar, zeggen ze dan en je bent weer bij het begin. Ik hoop voor je vriend en zeker ze zoon dat ze mekaar in goede sfeer kunnen blijven zien. Al is het maar 1x per week. Blijf positief in gezelschap van ze zoon. Ook naar de moeder toe. Want voor een kind is het toch ze moeder. Ook al kan je haar soms wel is…! ;) grtjs en geniet van de tijd dat jullie hem wel kunnen zien.

Anoniem, 18-11-2008 19:56 #4
Mijn vriend mag van zijn ex zijn zoon maar 1 keer in de week zien. Hij heeft het kind wel erkend en betaald allimentatie. Wat zijn zijn rechten en hoe kan hij op papier krijgen het kind vaker te zien. Ze is slim geweest want hij mocht van haar niet het zeggeschap formulier tekenen. Welke rechten heeft hij en hoe kan hij iets op papier krijgen?

Petra, 09-11-2008 23:04 #3
Hoe zit het met als je ex een strafblad heeft voor huishoudelijk geweld verslaafd is aan wiet, het kind niet erkend heeft en ook geen band met het kind heeft.
we wonen nu al mnden alleen maar heeft niet 1 keer zich gemeld, en nu dreigt de scheiding te komen en heeft hij uistel gevraagt omdat hij nu wel het kind wil zien, ook mijn andere zoon die niet van hem is en hij ook niet erkend heeft als zijn zoon ook daar eis hij nu omgang voor, hij belt nooit naar school of met verjaardagen enz. of hoe het met ze gaat. maar nu komt hij toch met eisen dat hij de kids wil zien en meenemen.
welke rechten heb ik als moeder en welke kan hij eisen.?

Ng, 20-09-2008 11:24 #2
En hoe zit het met vaders die het kind pas willen leren kennen als ze rond de 15 is, en dan het nog niet willen erkennen maar wel rechten willen hebben

Jessica, 20-04-2008 19:42 #1
Als een vader een DNS test wil maar de moeder is het daar niet mee eens komt die test er dan wel of niet?

Infoteur: Dreamboy
Rubriek: Mens en Samenleving
Subrubriek: Diversen
Reacties: 129
Schrijf mee!