Diversen en Convenant

Echtscheiding en het convenant; gekort worden op alimentatie

Bij echtscheiding moeten er afspraken gemaakt worden voor de toekomst. Deze worden in een convenant vastgelegd. Zaken met betrekking tot partner- en kinderalimentatie, omgangsregelingen etc. worden hierin opgenomen. In de praktijk blijkt echter dat het convenant vaak aanleiding is tot onduidelijkheid en kan leiden tot jaarlijks terugkerende ruzies; zoals de afspraken over verplichte IB aangifte naar de alimentatiebetaler en de korting op de partneralimentatie die daar uit voortvloeid.


Partneralimentatie voor de verzorgende ouder

De zorg en opvoeding voor de kinderen wordt, alle emancipatie ten spijt, meestal voor het merendeel door de vrouw/moeder gedaan en de man/vader is de kostwinner. Bij echtscheiding moeten er afspraken gemaakt worden over de kinder- en partneralimentatie. De hoogte van deze alimentatie is mede afhankelijk van het inkomen van de man, het inkomen van de vrouw, de levensbehoefte etc. De alimentatie voor de kinderen is een netto bedrag, de partneralimentatie is een bruto bedrag. Dit houdt in dat de man de kosten van de partneralimentaite kan aftrekken en dat de vrouw over de ontvangen partneralimentatie belasting moet betalen.

In de meeste gevallen is het (helaas) nog steeds zo dat de kinderen bij de moeder gaan wonen en dat zij eigenlijk fulltime de zorg voor haar kinderen heeft. De man is in dat geval voor tenminste 12 jaar wettellijk alimentatieplichtig.

Afspraken over de hoogte van de partneralimentatie en de gevolgen van extra inkomsten voor de vrouw

Als er weinig inkomen is dan is het allemaal niet zo ingewikkeld, maar als er wél voldoende inkomsten zijn dan ontstaat daar meestal discussie/ruzie over. Komen de echtelieden er onderling niet uit dan moet de gang naar de rechter gemaakt worden. Een langdurige, energie en geldvretende kwelling voor alle partijen. De rechter zal bij het vaststellen van de partneralimentatie alle factoren laten mee wegen en de vrouw een alimentatie toewijzen die gebaseerd is op de gegevens van dat moment. Zodra de vrouw andere/extra inkomsten krijgt in de vorm van salaris, rente uit vermogen/erfenis etc. zal zij gekort worden op haar partneralimentatie. De korting op haar alimentatie hangt af van de uitspraak/afspraak die daar over gemaakt wordt. Om te controleren wat haar (extra) inkomsten zijn is zij verplicht om jaarlijks haar IB aangifte aan de man te overleggen. Het grote nadeel van deze regeling is dat je eigenlijk nauwelijks geprikkeld wordt om eigen inkomen te genereren. Wat heb je er immers aan als je er bijna niets van mag houden? Je werkt je een slag in de rondte, runt het huishouden en hebt de zorg voor de kinderen. Je hebt dus eigenlijk een dubbele baan en wordt er financieël niet beter van. Op die manier kun je ook nooit eens sparen voor wat extra's.

Het is altijd aan te raden om in gezamenlijk overleg of met tussenkomst van adviserende derden de alimentaitie onderling te regelen. Alle afspraken die er bij een scheiding gemaakt worden, worden schriftelijk vastgelegd en door beide partijen ondertekend; het convenant. Het convenant kan geheel of gedeeltelijk vastgesteld worden door de rechter (zie hier boven), maar dan ben je dus verplicht die IB aangifte jaarlijks te overleggen. Indien je de afspraken zonder tussenkomst van de rechter kunt maken dan kan je voorkomen om aan die jaarlijkse verplichting te voldoen.

Wees op je hoede!

Als je het niet voor elkaar krijgt om onder deze verplichting uit te komen, wees dan op je hoede! Spreek duidelijk af boven welk bedrag er een korting op de alimentatie zal komen, of het netto of bruto inkomsten zijn en vergeet dit bedrag niet te indexeren! Als er gesproken wordt over bruto inkomsten dan wordt er òòk gekeken naar rente inkomsten en allerlei andere fiscaal onoverzichtelijke 'addertjes onder het gras' waardoor je eindeloos gesteggel kunt krijgen. Zorg dan dat je het over 'arbeidsinkomen' hebt, dat voorkomt heel veel gesodemieter!

Een goed alternatief zou nog kunnen zijn dat je afspreekt dat je niet je IB aangifte maar de 'jaaropgave' van je werkgever jaarlijks overlegt. Als je een duidelijk (gedindexeerd!) bruto basis bedrag af spreekt dat je mag bij verdienen heb je daar verder geen discussie over en kun je niet alleen voorkomen dat hij jaarlijks inzage heeft in jouw huishoudboekje maar vooral voorkom je hier zeer veel vervelende onduidelijkheden, discussies en ruzies mee.

Overleggen van jaarlijkse IB aangifte is sterk af te raden. Je moet het gewoon niet willen!

  • Als je de jaarlijkse verplichting hebt om de IB aangifte te overleggen dan is de man altijd op de hoogte van de financiële situatie van de vrouw. Je moet dat in eerste instantie natuurlijk al helemaal niet willen. Het gaat hem toch helemaal niks meer aan wat voor schulden, bezittingen etc. jij hebt. Je wilde van hem af en nu moet je hem 12 jaar lang verantwoording afleggen en heeft hij inzage in je hele financiële situatie!
  • Er onstaan enorme discussies, ruzies en ergenissen over de interpertatie van het extra inkomen. De kosten die je bijvoorbeeld moet maken om het inkomen te kunnen verwerven (oppas voor de kinderen, een snelle makkelijke, vaak duurdere maaltijd, kleding, lunches etc. er komt vaak veel bij kijken) zijn niet of nauwelijks in beeld te brengen omdat veel van deze kosten niet in je IB aangifte verwerkt kunnen worden. Netto hou je aanzienlijk minder over dan het lijkt.
  • Naast alle discussies, ruzies en ergenissen heb je het extra inkomen dat je hebt weten te genereren vaak al uitgegeven omdat je het extra geld gewoon nodig had. Toch krijg je dan nog even de rekening gepresenteerd van het 'te veel' verdiende inkomen dat je aan je ex partner moet terug betalen en dat is echt een aanslag op je rekening en dat kan je enorm opbreken en in de problemen brengen!

Advies

In de fase dat je nog 'on speaking terms' bent is het wijzer te kiezen voor een wat lagere alimentatie en de vrijheid te hebben om bij te verdienen zonder dat je daar verantwoording voor hoeft af te leggen. De mogelijkheden om afspraken daar over te maken zijn legio. Zo zou je bijvoorbeeld voor de eerste jaren als de kinderen nog klein zijn (en jij niet of weinig arbeidsinkomen kunt genereren) een vast bedrag kunnen afspreken dat lager wordt naar mate de kinderen ouder worden en jij meer tijd en mogelijkheden hebt om te werken.

Voorbeeld 1:
Er wordt niet over bruto arbeidsinkomen gesproken, maar over bruto inkomen. De vrouw heeft nog recht op haar deel van het onverdeelde vermogen uit het huwelijk en krijgt dit pas jaren later. Omdat de man het onverdeelde vermogen in zijn bezit gehad heeft, moet hij haar rente betalen over het te verdelen bedrag. Dat rente bedrag wordt door de man gezien als extra inkomen en dan loop je het risico dat dit vervolgens in mindering gebracht wordt op je alimentatie.

Voorbeeld 2:
Door een erfenis of door verkrijging van het onverdeelde vermogen lost de vrouw haar hypotheek en andere schulden zoveel mogelijk af of ze zet het bijvoorbeeld op een spaarrekening. Door vermindering van schuld heeft ze minder rente lasten waardoor haar inkomen stijgt. Als ze het op een spaarrekening zet ontvangt ze rente die ook weer als inkomenstijging gezien wordt.
© 2007 - 2010 Smitje, gepubliceerd in Diversen (Mens en Samenleving) op 14-08-2007, laatst gewijzigd op 18-08-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Smitje is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Gerelateerde links

Alimentatie, Alimentatie en korting, Alimentatie in convenant, Alimentatie korting en Alimentatie en aangifte IB.

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Echtscheiding en het convenant; gekort worden op alimentatie"


Door MM op 23-10-2009

Ook ik ben de nieuwe partner van een gescheiden man. Mag ook gaan werken om de alimenatie aan zijn ex te kunnen betalen. Mijn eigen kinderen zijn hier de dupe van. Helaas heeft de rechter uitgesproken dat zijn ex de hele dag mag doen wat ze wil al heeft ze geen kinderen te verzorgen. En ja, ik moet met 2 kinderen en een slechte gezondheid werk gaan zoeken op mijn 45ste. Want dat kan best zo oordeelde de rechter. Zij rookt en drinkt behoorlijk, heeft een huishoudster zelfs. En ik mag werken én thuis alles doen. De rechtspraak is totaal krom omtrent scheidingen, alimentatie, omgangsregelingen, enz.

Door BB op 04-01-2009

Ben ook nieuwe partner van een gescheiden man, hij mag zijn kinderen wel zien maar zijn ex-vrouw is een hetze begonnen. Familie vrienden bekenden, zelfs de kapster krijgt te horen wat een slechte man haar ex is. Ik zelf wordt hierbij ook betrokken, zelfs "vrienden" van mijn ex (die mij niet kennen) mailen over mijn schadelijke invloed op de kinderen.

Zijn ex-vrouw is zo haatdragend en je mag en kunt er niets aan doen. Ik ben degene die de vader financieel onderhoud, want door de alimentatieregeling komt hij simpelweg niet meer rond. Mag ik voor hun kinderen eten kopen... terwijl ik toch niets met die hele situatie te maken heb.

De moeder kan wel gewoon uitjes doen, elke week cadeautjes kopen, nieuwe kleding, huis laten verbouwen etc terwijl ik inmiddels geen cent meer te makken heb omdat ik in zijn huishouden zoveel moet bijdragen om rond te komen.

Zij is direct nadat de scheiding door de rechter is bekrachtigd fulltime gaan werken, maar de partner alimentatie blijft onverminderd hoog! Ik vind het schandalig dat wanneer de man geen alimentatie betaald hij strafbaar is en de vrouw alles kan maken wat ze wil. Zelfs de kinderen weghouden als zij dat wil!

Hoe kan het dat de rechten zo onwaarschijnlijk oneerlijk zijn verdeeld!!! en dat er niemand is die haar controleert in haar financieeen of bestraft voor lasterpraktijken (zelfs richting de kinderen !!!).

Wat ik minstens zo walgelijk vind is dat er op het hele internet zo onwaarschijnlijk veel te vinden is over hoe deze exvrouwen hun financiele situatie zo goed mogelijk kunnen uitbuiten maar dat de vader die gewoon naar de voedselbank moet niet wordt geholpen met raad en daad!

Overigens verdienen we beiden een bovenmodaal salaris en wonen we in een appartement, boodschappen bij de aldi en wat we krijgen van familie.

Ik vind het beroerd! en hoop dat de politiek hier eens serieus actie op onderneemt! Want shoppende ex-vrouwen en pappa's bij de voedselbank kan toch niet kloppen? Wat kan je eraan doen niets. Ja een rechtzaak maar zie maar eens een advocaat te vinden die het voor niets doet! bleg ziek ben ik ervan

Door N. op 12-11-2007

Ben de nieuwe partner van een gescheiden man, die zijn kinderen niet mag zien van zijn ex-vrouw. Hij krijgt geen informatie, mag ze niet zien, wordt door zijn ex doodgezwegen naar de kinderen toe. Rechtbank-zitting na zitting, maar helaas.

Maar alimentatie betalen mag hij wel, ze is nu ook nog gestopt met haar werk en woont niet officieel samen. Ons gezin moet afzien terwijl wij voor alle kids alleen maar rust, samenwerking en vrede proberen te realiseren met de ex-vrouw. Maar alleen de portomonnee mag getrokken. Pijnlijk.

Dus ja, dit artikel doet het bloed koken! Slecht en walgelijk zoals eerder genoemd zijn voorzichtig uitgedrukt!

Door Ard op 28-10-2007

Slecht artikel. Als hardwerkende betalende gescheiden man die meer dan 2000 Euro aan partner alimentatie betaalt, ervaar ik hoe erg het is als je ex partner niet eerlijk is over haar eigen inkomsten. Dit terwijl ik van meet af aan eerlijk en open ben geweest, teneinde een redelijke verstandhouding te handhaven in belang van mijn twee bloedmooie dochters.

Gegroet,

Superman

Door Ron op 22-08-2007

Walgelijk bericht! Wees voortaan objectief en schrijf vanuit het algemeen belang. Hier wordt de man in het ootje genomen. Een niet objectief item maar een item geschreven door een gefrustreerd persoon.

Zoek een andere hobby!

Ron,
Dordrecht