Woorden van troost/bescherming/geborgenheid/liefde (citaten)

Ieder mens kent tijden dat hij verdrietig of somber is of zich eenzaam en verlaten voelt - van mens en God. We hebben dan behoefte aan een arm om ons heen en een luisterend oor. Ook kunnen troostende woorden heelzaam zijn voor onze ziel; ze kunnen ons opbeuren en ons hoop en kracht geven. Ik heb een aantal van deze woorden die mij persoonlijk inspireren en troost, rust en kracht geven, onder elkaar gezet. Ik hoop dat de lezer uit deze psalmen, gedichten en citaten ook kracht mag putten.

Woorden van troost / bescherming / geborgenheid / liefde (citaten)

• Zoeken naar rust
• Troost
• Nachtwake
• Geborgenheid
• De liefde zal nooit vergaan

Zoeken naar rust

• "U hebt mij voor Uzelf geschapen en mijn hart is rusteloos tot het rust vindt in U." (Aurelius Augustinus)

Aurelius Augustinus (354-430) was jarenlang op zoek naar de vervulling van het verlangen in zijn hart - het rusteloze hart dat zoekt naar voldoening en vervulling - en vond die uiteindelijk bij God. Dit zoeken naar voldoening, dit verlangen, deze hunkering naar méér en naar zin, is universeel. Het is een algemeen menselijk verlangen.

• "Via de kunst worden ons soms - onduidelijke, kortstondige - openbaringen gezonden die wij niet via redelijk denken kunnen verkrijgen. Het is net als met zo'n klein spiegeltje uit een sprookje - je kijkt er even in en wat je ziet ben je niet zelf; even vang je een glimp op van het Onbereikbare, waar geen paard of vliegend tapijt je brengen kan. En de ziel smeekt erom..." (Alexander Solzjenitsyn)

Augustinus vond rust bij Jezus, die zegt:

• "Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij, want ik ben zachtmoedig en nederig van hart. Dan zullen jullie werkelijk rust vinden, want mijn juk is zacht en mijn last is licht." (Matteüs 11:28-30)

)

De protestantse theoloog en reformator, Maarten Luther (1483-1546) die terugkeerde naar de basis(waarden) van het christelijke geloof - "Het evangelie is de ware schat van de kerk" - drukt zich in een gebed als volgt uit:

• "Heer, help mij. Versterk mijn geloof en vertrouwen in U. Alles wat ik heb, ligt in U besloten. Ik ben arm; U bent rijk en U bent gekomen om U over de armen te ontfermen. Ik ben een zondaar; U bent rechtvaardig. Bij mij is zonde in overvloed aanwezig; U bent vervuld van rechtvaardigheid. Daarom blijf ik bij U; aan U hoef ik niet te geven, van U mag ik nemen."

Troost

Bij God mogen we al op onze zorgen, twijfels en angsten werpen:

• Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u. (1 Petrus 5:7)

Ook als wij een noodkreet slaken, zoals de psalmist David:

• HEER, hoor mijn gebed, laat mijn hulpkreet u bereiken. Verberg uw gelaat niet voor mij, nu ik in nood verkeer. Wil naar mij luisteren, antwoord mij haastig nu ik roep. (Psalm 102:2-3)

Nachtwake

Augustinus kwam via een geloofscrisis tot geloof in Jezus. Hij wist wat het was om te lijden en pijn te hebben. Hij heeft periodes van zware depressies en verlammend verdriet gekend. Voor het slapen gaan bad hij:

Lieve Heer, wees vannacht,
met hen die waken,
wachten of huilen,
en laat Uw engelen de wacht houden
over hen die slapen.
Verzorg Uw zieken,
Christus onze Heer,
geef Uw vermoeiden rust.
Zegen Uw stervenden.
Troost hen die lijden.
Heb medelijden met Uw bedroefden.
Bescherm uw gelukkigen.
Alles uit naam van Uw liefde.
Amen.

Of zoals de woorden van een Joods gebed klinken:

O God, Onze Heer, Koning van het helaal.
Spreid de vleugels van de slaap over mijn ogen
en mijn oogleden
O Almachtige,
Laat mij rusten in vrede en opstaan in vrede.
Ik leg mijn ziel in uw handen.

Geborgenheid

Jezus kondigt vlak voordat hij naar de hemel gaat, een vorm van relationele bovennatuurlijke geborgenheid aan die alle verlatenheid en eenzaamheid te boven gaat:

• Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. Dan zal ik de Vader vragen jullie een andere pleitbezorger te geven, die altijd bij je zal zijn: de Geest van de waarheid. De wereld kan hem niet ontvangen, want ze ziet hem niet en kent hem niet. Jullie kennen hem wel, want hij woont in jullie en zal in jullie blijven. Ik laat jullie niet als wezen achter, ik kom bij jullie terug. Nog een korte tijd en de wereld zal mij niet meer zien, maar jullie zullen mij wel zien, want ik leef en ook jullie zullen leven. Dan zul je begrijpen dat ik in mijn Vader ben, dat jullie in mij zijn en dat ik in jullie ben. Wie mijn geboden kent en zich eraan houdt, heeft mij lief. Wie mij liefheeft zal de liefde van mijn Vader en mij ontvangen, en ik zal mij aan hem bekendmaken.’ (Johannes 14:15-21)

Liefhebben en liefgehad worden is een bron van kracht en levensenergie, zeker als het onze hemelse Vader betreft. Door de liefde kunnen we pijn en angst doorstaan, vrijelijk vergeven, ruzie en tweedracht vermijden, onze kracht hernieuwen, en anderen helpen en tot zegen zijn.

We slaan ons door de grootse stormen heen door de liefde. Ook al lijden we schipbreuk en averij, door de liefde kunnen we voort. Niet door geld, status of macht, maar door de liefde.

• Omnia Vincit Amor: Liefde overwint alles.

De liefde zal nooit vergaan

Hoe kan ik beter afsluiten dan met de gevleugelde woorden van Paulus over de liefde:

• Al sprak ik de talen van alle mensen en die van de engelen – had ik de liefde niet, ik zou niet meer zijn dan een dreunende gong of een schelle cimbaal. Al had ik de gave om te profeteren en doorgrondde ik alle geheimen, al bezat ik alle kennis en had ik het geloof dat bergen kan verplaatsen – had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. Al verkocht ik mijn bezittingen omdat ik voedsel aan de armen wilde geven, al gaf ik mijn lichaam prijs en kon ik daar trots op zijn – had ik de liefde niet, het zou mij niet baten. De liefde is geduldig en vol goedheid. De liefde kent geen afgunst, geen ijdel vertoon en geen zelfgenoegzaamheid. Ze is niet grof en niet zelfzuchtig, ze laat zich niet boos maken en rekent het kwaad niet aan, ze verheugt zich niet over het onrecht maar vindt vreugde in de waarheid. Alles verdraagt ze, alles gelooft ze, alles hoopt ze, in alles volhardt ze. De liefde zal nooit vergaan. Profetieën zullen verdwijnen, klanktaal zal verstommen, kennis verloren gaan – want ons kennen schiet tekort en ons profeteren is beperkt. Wanneer het volmaakte komt zal wat beperkt is verdwijnen. Toen ik nog een kind was sprak ik als een kind, dacht ik als een kind, redeneerde ik als een kind. Nu ik volwassen ben heb ik al het kinderlijke achter me gelaten. Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben. Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. (1 Korintiërs 13)

---

Lees ook:

• Jezus: Laat de kinderen tot mij komen