Wateroverlast in Nederland: Niet met Deltaplan 2

Na de watersnoodramp van 1953 en de daaruit voortvloeiende Deltawerken leek Nederland de strijd tegen het water grotendeels gewonnen te hebben. Maar met alleen die Deltawerken zal Nederland het niet meer droog houden. Een nieuw Deltaplan moet Nederland beschermen tegen de stijging van het water door de opwarmende aarde. Deltaplan 2 moet voorkomen dat er veel slachtoffers vallen.

Noodzaak Deltaplan 2

Zonder een nieuw deltaplan zouden er tienduizenden slachtoffers vallen.
Na de watersnoodramp van 1953 en de daaruit voortvloeiende Deltawerken leek Nederland de strijd tegen het water grotendeels gewonnen te hebben. Maar de strijd is echter nog lang niet gestreden. De opwarmende aarde verhoogt het waterpeil van de zee. Met alleen die befaamde Deltawerken zal Nederland het niet meer droog houden.Zonder een nieuw deltaplan zouden er tienduizenden slachtoffers vallen. Er moeten dus veel maatregelen getroffen worden, waarbij zand de "hoofdrol"zal gaan vertolken. In 'an uncovenient Truth' van Al Gore wordt de noodzaak ervan goed in beeld gebracht, maar dit was voor de beleidsmakers van Deltaplan 2008 van geen enkele invloed. Nederland heeft haar eigen plan al klaar.

Belangrijkste aanbevelingen

De belangrijkste aanbevelingen van de Deltacommissie, beknopt weergegeven.

De Noordzeekust:
Voor de kust vanaf Waddeneilanden tot en met Zeeland moet zeven miljoen kubieke meter zand worden opgespoten voor iedere milimeter, die de zeespiegel stijgt. Men veronderstelt dat de stijging tussen de 65 en 130 centimeter in 2100 zal bedragen. Dat houdt in dat er 40 to 85 miljoen kubieke meter per jaar nodig is. Hierdoor groeit de kust en kan het strand honderden meters breed worden. De commissie vindt het niet gewenst om eilanden voor de kust aan te leggen.

De Oosterschelde:
De stormvloedkering in de Oosterschelde voldoet tot 2050 aan de eisen. Het is mogelijk om de levensduur tot 2075 te verlengen.Daarna is hij niet meer nodig. Het heeft wel als consequentie, dat de dijken rond de Oosterschelde behoorlijk verhoogd moeten worden. De Westerschelde laat men open, ook hier moet dijkversterking voor de veiligheid zorgen.

Het Rivierengebied:
Dijkverzwaring en verruiming van het stroombed.
De reeds bestaande programma's "Ruimte voor de rivier" en "Maaswerken" moeten snel worden uitgevoerd. Dat betekent vooral dijkverzwaring en verruiming van het stroombed. De Rijn moet in 2015 maximaal 16.000 kubieke meter water per seconde af kunnen voeren, dat tot 2100 kan stijgen naar 18.000 kubieke meter. De Maas moet dan 4600 kubieke meter kunnen afvoeren. Het verruimen van het stroombed heeft wel tot gevolg, dat de rivieren in de zomermaanden vaker met waterkrapte te maken kunnen krijgen.

Het IJsselmeergebied:
Het waterpeil van het IJsselmeer moet met 1,5 meter worden verhoogd.
Zoetwaterreservoir en extra maatregelen voor IJssel en Zwarte Water. Het waterpeil van het IJsselmeer moet tot 2050 geleidelijk met 1,5 meter worden verhoogd. Dat is noodzakelijk om te dienen als zoetwaterreservoir voor het noorden en westen van ons land. Dit heeft wel consequenties voor de waterkeringen,havens en buitendijkse bouwplannen. Voor de IJssel en het Zwarte Water zijn exta maatregelen nodig.

Deltadijken:
De huidige veiligheidsniveau's van alle dijken moet met de factor10 worden verbeterd. Deltadijken bieden vrijwel absolute bescherming.

Hoge gronden:
Het water zal op de hoge gronden vooral in de zomer schaars worden, omdat de rivieren dan te weinig aanvoeren. Daardoor is in Oost-en Zuid-Nederland extra waterberging nodig. Bovendien zal men in die gebieden zuiniger met water moeten leren omgaan

De financiering:
De kosten van deze plannen bedragen tussen 2010 en 2050 jaarlijks €1,3 tot €1,9 miljard. Ze worden betaald uit het Deltafonds, dat door opbrengsten van aardgas en staatsleningen wordt gevuld.