Klaas Carel Faber, één van de vier

Wanneer het weer richting 4 mei gaat, gaan de gedachten weer uit naar de verschrikkingen van de Tweede Wereldoorlog. Gelukkig waren er de geallieerden, die samen met het verzet de bevrijding van Europa en daarbij ook Nederland hebben mogelijk gemaakt. Ieder jaar komen de vragen of de veroordeelden vanuit de oorlog, die gevlucht zijn naar Duitsland, alsnog achter de tralies gekregen kunnen worden.

Algemeen

Er zijn anno 2008 nog 4 levende, veroordeelde, Nederlandse oorlogsmisdadigers vanuit de Tweede Wereldoorlog, die in Duitsland wonen. Eén van hen is Klaas Carel Faber.

De andere drie mannen zijn:

• Heinrich Boere
• Siert Bruins
• Herbertus Bikker

Klaas Carel Faber en de Tweede Wereld oorlog

In 1922 wordt Klaas Carel Faber geboren in Haarlem als zoon van Pieter Faber en Carolina Josephine Henriëtte Bakker. Zijn broer was Pieter Johan Faber, die ook oorlogsmisdaden op zijn naam heeft staan. In 1944 werd vader Pieter geliquideerd door Hanny Schaft.

De twee jongens groeiden op in een NSB gezin. Ten tijde van de Tweede Wereldoorlog kozen de twee broers de kant van Duitsland. Ze worden berucht vanwege hun gewelddadig optreden tijdens hun werkzaamheden binnen de Sicherheitsdienst. Deze had zijn noordelijk hoofdkwartier in Groningen, het Scholtenhuis aan de Grote Markt. De beide broers waren betrokken bij executies van velen in Exloo, Westerbork en Norg.

Klaas was ook lid van de Waffen-SS, de lijfwacht van Mussert en lid van het Sonderkommando Feldmeijer (opgeheven in september 1944). Deze laatste was zeer berucht vanwege de Silbertanne moorden, moorden die gepleegd werden op onschuldige burgers. Dit waren represailles voor de aanslagen die gepleegd werden op NSB’ers door verzetslieden. Ook was Karel betrokken bij diverse razzia´s.

Na de oorlog

Na afloop van de oorlog werden de broers Faber gearresteerd en in juni 1947 door de Bijzondere Rechtspleging veroordeeld tot de doodstraf. De zaken die Karel tijdens het proces ten laste werd gelegd waren:

• 25-08-1944; Het doodschieten van Krijn van der Helm
• 07-09-1944; Het liquideren van Esmee van Eeghen en Luitje Kremer in Noorddijk
• 19-09-1944; Executie van 5 mensen in Exloo
• 25-09-1944, 12-10-1944, 28-10-1944; Executie van ten minste 34 mensen in Westerbork. Het is bewezen dat hij aan de executie van 28e zeker heeft deelgenomen.
• 05-10-1944; De moord op Johannes Treurniet, een ondergedoken politieagent.

Pieter Johans doodsvonnis werd voltrokken door de kogel, de doodstraf van Karel werd in 1948 omgezet in levenslange gevangenisstraf.

Tweede kerstdag 1952 ontsnapt Karel samen met Herbertus Bikker, Sander Borgers en nog 4 andere oud SS´ers uit de Bredase Koepelgevangenis. Nog diezelfde avond vluchtten ze naar West-Duitsland.

Mogelijke uitlevering

Duitsland maakte op 26 januari 2007 bekend dat Karel, alsmede de andere drie nog in levende zijnde (van oorsprong Nederlandse) oorlogsmisdadigers niet zullen worden uitgeleverd. In het geval van Faber is dat omdat hij staatsburger van Duitsland is (Duitsland levert geen staatsburgers uit). Door zijn dienst bij de Waffen-SS heeft hij automatisch de Duitse nationaliteit verkregen.

De enige mogelijkheid dat een uitlevering wel mogelijk zou kunnen zijn is als directe nabestaande van de (dodelijke) slachtoffers van Faber hiertegen in beroep gaan. Eén familie heeft van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en een procedure tegen hem opgestart.

Open brief

Een aantal nabestaanden (waarvan sommige met naam en toenaam ondertekend hebben)van dodelijke slachtoffers van oorlogsmisdadigers die naar het buitenland zijn gevlucht, hebben de Tweede Kamer van Nederland een open brief gestuurd. Deze is op 23 april 2008 gepubliceerd in het dagblad “De Pers”.

Een citaat uit deze brief is als volgt:
“Geachte volksvertegenwoordigers,
Wij, nabestaanden van omgekomen verzetstrijders en gijzelaars in de Tweede Wereldoorlog, vragen u aandacht voor onze hartenkreet. Nog steeds, bijna 63 jaar na de capitulatie van nazi-Duitsland, loopt oorlogsmisdadiger Klaas Carel Faber vrij rond. Hij maakte deel uit van executiepelotons, hij begeleidde familieleden van ons naar hun executieplek en hij mishandelde talloze weerloze gevangenen, soms tot de dood erop volgde. De emotie die bij ons boven komt rond de 4 mei-herdenking in de wetenschap dat deze crimineel nog steeds vrij rondloopt, is in al die jaren niet verminderd. De pijn neemt bij velen juist toe. Wij vragen u daarom alle mogelijke politieke en juridische druk uit te oefenen zodat deze moordenaar eindelijk zijn straf uitzit.” © 2008 Storm, gepubliceerd in Diversen (Mens en Samenleving) op 27-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Storm is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Siert Bruins, één van de vier: Ieder jaar op 4 mei herdenken we de gevallenen uit de Tweede Wereldoorlog, en die van alle andere oorlogen. Onder de gevallenen zijn ook de verzetsmensen en onschuldige burgers…
• Herbertus Bikker, één van de vier: Al is de Tweede Wereld oorlog al meer dan 60 jaar geleden beëindigd, we blijven op 4 mei de gevallenen herdenken. Niet alleen de militairen (uit diverse landen) die hun lev…
• Heinrich Boere, één van de vier: Eind april, wanneer de dodenherdenking van 4 mei weer in aantocht is, staat de Tweede Wereldoorlog weer volop in de aandacht. Op scholen wordt er extra aandacht aan besteed,…
• 4 en 5 mei: Vrede en vrijheid: Nederland onderscheidt zich van de omringende landen door niet op een maar op twéé dagen aandacht te schenken aan oorlog, vrede en vrijheid: 4 en 5 mei. Vrijheid is niet vanzel…
• Concentratiekampen in de Tweede Wereldoorlog: In Hitler Duitsland was geen plaats voor joden, zij moesten ‘uitgeroeid’ worden. Vanuit Westerbork vertrokken de treinen naar de dood, en niemand kon de wissel n…