Olympische Spelen Beijing 2008 en de mensenrechten

Toen Bejing de Olympische Spelen van 2008 kreeg toegewezen in 2001zeiden zowel Chinese als Olympische afgevaardigden dat de Spelen een positief impuls zouden geven aan de mensenrechtensituatie in China. Nu, vlak voor diezelfde spelen, blijkt dat er in realiteit weinig veranderd is. De onlusten in Tibet hebben dat opnieuw bewezen.

De Olympische Spelen 2008

Verschillende organisaties, zoals Amnesty International en Human Rights Watch, hoopten dat de Olympische Spelen een stimulans voor China zouden zijn om de mensenrechten in het land te verbeteren. De komst van nieuwe leiders bracht hoop op verandering, maar vooralsnog is daar niet van te merken.

De bouw van de Olympische stad heeft voor extra problemen gezorgd met betrekking tot de mensenrechten. Hele gemeenschappen zijn gedwongen te verhuizen om plaats te maken voor het terrein voor de Spelen en hebben daar nauwelijks een compensatie voor gekregen.

Schending van de Mensenrechten

Er zijn verschillende gebieden waar de mensenrechten in China ernstig in het geding zijn. Dit zijn de belangrijkste:

• De doodstraf: China voert de doodstraf jaarlijks vaker uit dan alle andere landen in de wereld bij elkaar. Er worden getallen genoemd van ongeveer 10.000 executies per jaar.
• Martelingen: In het Chinese gevangenis-systeem zijn martelingen aan de orde van de dag. Wie in het strafrechterlijk circuit terecht komt heeft grote kans vroeg of laat met martelingen te maken te krijgen.
• Vrijheid van Meningsuiting en Religie: Duizenden mensen belanden jaarlijks in de gevangenis vanwege het simpele feit dat ze op vreedzame wijze opkomen voor hun mening of hun religie beoefenen.
• Heropvoeding door Arbeid: Meer dan 250.000 mensen zitten vast in arbeidskampen voor heropvoeding zonder duidelijk reden, ze zijn niet aangeklaagd en hebben nooit een advocaat gekregen.
• Onafhankelijke politieke partijen en religieuze organisaties zijn nog steeds verboden. Internet en andere media zijn onderhevig aan censuur. En NGO's (non-gouvermentele organisaties) worden weliswaar toegestaan, maar staan inmiddels gewoon onder toezicht van de overheid.

Mensenrechten en de Olympische Spelen

Een aantal mensenrechten staan in direct verband met de Spelen:

De vraag is in welke situatie de Olympische Spelen straks gaan plaatsvinden. Rond de 20.000 journalisten worden in Bejing verwacht om de Spelen en alles wat er omheen gebeurd te verslaan. De media-infrastructuur van de Spelen zijn vrijwel volledig in handen van de overheid, wat het vrijwel onmogelijk maakt om aan vrije berichtgeving te doen.

De rechten van arbeiders in China zijn minimaal. Het is verboden lid te zijn van een arbeidsorganisatie die geen deel uitmaken van de Communistische Partij. Vaak worden lonen te laat uit betaald, liggen onder het minimumloon, de werkomstandigheden zijn vaak bedroevend. Wie zich toch uitspreekt tegen deze toestanden verliest zijn/haar baan of erger.

In verband met de Olympische Spelen zijn veel arbeiders naar Bejing gehaald, om mee te werken aan de bouw van het terrein voor de Spelen. Regels werden vastgesteld voor directe betalingen. Toch zijn arbeiders op moeilijkheden gestuit en hebben stakingen gevoerd in verband met verlate uitbetalingen.

Vele mensen zijn door de bouw van aan de Olympische Spelen gerelateerde zaken gedwongen te verhuizen. Door censuur is het moeilijk zicht te krijgen op het aantal mensen en op hoe ze eventueel gecompenseerd zijn voor hun verliezen. Daarnaast is er vaak geweld gebruikt om mensen te verdrijven. Ook zijn boeren van hun land verdreven, waardoor ze land en werk verloren, waarvoor ze vrijwel zeker geen compensatie hebben ontvangen.