Luisteren naar kinderen lost problemen op

Problemen met kinderen zijn vaak de problemen van de ouders of leraren, die ze niet goed kunnen oplossen. Het is van belang dat ouders en leraren leren inzien dat, wanneer kinderen als probleemkinderen worden gezien, dat zij zelf dan een probleem hebben met dat kind. Het heeft met acceptatie of non-acceptatie te maken. Volwassenen raken gespannen, zijn gefrustreerd, keuren het gedrag van een kind af. Ligt het probleem bij het kind of ligt het bij de volwassene?

Het probleem ligt bij de volwassene

Een volwassene die gedrag van een kind niet accepteert, zal contact zoeken met dat kind. Hij oefent invloed uit en wil zichzelf helpen. De ouder moet een oplossing zoeken die voor hem/haar ook bevredigend is.
Een volwassene heeft de keus:

• Hij kan proberen het kind te veranderen.
• Hij kan proberen de omgeving te veranderen.
• Hij kan proberen zelf te veranderen.

De manier die geen uitwerking heeft.

Aangeven dat men de oplossing al heeft
Men commandeert, geeft aanwijzingen, waarschuwt of dreigt. Men preekt, geeft raad of draagt oplossingen aan.

• "Ruim die rotzooi op!"
• "Als je niet ophoudt, zul je er spijt van krijgen".
• "Waarom ga je niet buiten spelen?"

Kleinerende opmerkingen maken
Men beschuldigt, maakt belachelijk, interpreteert, stelt vast, beleert en instrueert.

• "Je houdt weer nergens rekening mee".
• "Denk je soms dat je de enige bent hier in huis?"
• "Hoe zou je het vinden als ik dat tegen jou deed?

"Het gedrag van het kind zal zich zo uiten:

• Het kind verzet zich.
• Het kind krijgt het gevoel dat de volwassene hem dom vindt.
• Het kind vindt dat de volwassene geen rekening houdt met zijn behoeften.
• Het kind voelt zich schuldig.
• Het gevoel van eigenwaarde daalt.
• Het kind wil de ouder aanvallen en zich op één of andere manier wreken.

De manier die wel uitwerking heeft.

Kinderen kunnen ook constructief worden benaderd. Geen enkele volwassene zal willen dat het kind zijn eigenwaarde verliest.
De benadering van de volwassene zou een Ik-boodschap moeten zijn.
De volwassene uit zijn eigen gevoel en laat het kind de verantwoording om er iets aan te doen. Er spreekt vertrouwen uit dat het kind rekening zal houden met dat gevoel.

• "Ik houd zo van een opgeruimd huis.Ik kan dan rustig mijn krantje lezen".
• "Ik kan niet tegen dat lawaai achter in de auto, ik ben ook op vakantie, daar wil ik van genieten".
• "Ik ben moe, ik vind het nu niet leuk dat je binnen speelt".
• "Dit is belangrijk voor mij, ik wil niet dat je wegloopt".

Het probleem ligt bij het kind

Als een kind een probleem heeft, zal het contact zoeken. De volwassene is dan toehoorder, klankbord en raadgever. Belangrijk is dat een volwassene het kind behulpzaam is bij het zoeken naar een oplossing en die oplossing accepteert.

• "Ik merk dat je dat vervelend vindt. Hoe zouden we dat kunnen oplossen?
• "Ik stel voor dat we een manier vinden, die we allebei goed vinden".

Als er geen machtsstrijd plaatsvindt, maar een gesprek waarin een oplossing wordt gevonden, is een conflict zo opgelost.
Voorwaarde is dat beide partijen het eens zijn met de oplossing.

Lees verder

• Dyslexie aanpakken: bewust lezen en schrijven
• Psychiatrische stoornissen bij kinderen en de oorzaken
• Hechtingsstoornissen bij kinderen, Geen Bodem Syndroom
• PDD NOS, wat is dat? Pervasive Developmental Disorders
• Gedragsproblemen bij kinderen, de omgeving begrijpt ze niet