Alleenstaande Ouder! Lastpak?

Het geëikte stramien "pa zorgt voor het geld, ma voor de kids" komt in onze samenleving steeds minder voor, dat beide ouders werken is heel normaal. Ze verdelen samen de taken in het gezin en zorgen samen voor de financiën. Maar hoe zit het dan met alleenstaande ouders?

De alleenstaande ouder

In enkele gevallen kiest men ervoor om een alleenstaande ouder te zijn en dan weegt men vooraf alle voors en tegens tegen elkaar af. Vaak wordt men ertoe gedwongen om alleenstaande ouder te zijn: bij echtscheiding of overlijden van de partner.
Als er na echtscheiding nog een goed contact is tussen de ouders dan is een goede taakverdeling mogelijk. De werksituatie wordt dan minimaal belast. In veel gevallen is er van redelijk overleg tussen de ex-partners geen sprake meer dit betekent dat de ouder waar de kinderen gehuisvest zijn vaak voor alle huishoudelijke maar ook opvoedkundige taken ten behoeve van de kinderen opdraait. Dit terwijl via de wet geregeld is dat bij de echtscheidingen vanaf 1 januari 1998 beide ouders het gezag en dus ook de verantwoording behouden. Bij overlijden van de partner gaat in de meeste gevallen het gezag automatisch over op de achterblijvende partner. Veel tijd om alles te verwerken is er niet. Er moet geld in de knip komen!

De overheid

Bij overlijden van de partner geldt er o.a. voor alleenstaande ouders met kinderen jonger dan 18 jaar de Algemene Nabestaanden Wet (ANW). Dit is een basisvoorziening en beslist geen vetpot!
Speciaal voor alleenstaande ouders zijn er onder speciale voorwaarden ook nog heffingskortingen in het leven geroepen die door de fiscus worden uitgekeerd: de alleenstaande ouderkorting en de aanvullende alleenstaande ouderkorting. Eén van de voorwaarden om de aanvullende alleenstaande ouderkorting te verkrijgen is dat de alleenstaande ouder inkomsten uit werk moet hebben. Deze heffingskorting is dus een motivatie om te gaan of te blijven werken.

De werkgever

Maar hoe flexibel is een werkgever als het gaat om het in dienst hebben van een alleenstaande ouder? Zo lang de werkgever niet teveel geconfronteerd wordt met de privé-situatie van de werknemer gaat het goed. Maar zodra de werkgever er weet van krijgt dat de eerste verantwoording van de ouder bij zijn kinderen ligt gaat het vaak fout.
Toch zijn er ook veel gevallen waar de werkgever wel probeert mee te denken met zijn werknemer die helaas alleenstaande ouder is. Voorbeelden hiervan zijn de werkgever die de werkuren in overleg met de werknemer dusdanig indeelt dat de werknemer zoveel als mogelijk zelf voor de kinderen kan zorgen. Ook zijn er werkgevers die zelf dus niet de werknemers de kinderopvang regelen, de werkgevers huren bij een kinderdagverblijf een plaats in voor de kinderen.

Problemen

Gelukkig mag de alleenstaande ouder die problemen krijgt met zijn werkgever over het veranderen van zijn werktijden of het verminderen van het aantal werkuren zich beschemd weten door de Nederlandse wetgeving. Eén en ander is o.a. geregeld in de Wet Aanpassing Arbeidsduur (W.A.A.). hiervoor moet er wel sprake zijn van een dienstverband van minimaal 1 jaar. Mocht de werkgever echt niet mee willen werken dan kan er een advocaat in de arm worden genomen. Wegens de hoge kosten hiervan is het zeer verstandig om een rechtsbijstandverzekering te hebben. Deze dient uiteraard wel afgesloten te zijn voordat de problemen ontstaan zijn bovendien geldt er bij een arbeidsrechtelijk geschil een wachttijd van 6 maanden!. De meest bekende rechtsbijstandverzekeraars zijn DAS en ARAG.